آن کارسون، شاعر و نویسنده کانادایی، برای «آثار جسورانه و نوآورانه‌اش که در گفت‌وگویی بازیگوشانه با سنت کلاسیک، شکل‌های تازه‌ای برای ادبیات معاصر خلق کرده‌اند»، برنده جایزه نوبل ادبیات سال ۲۰۲۶ شد.
آکادمی سوئد، نهاد انتخاب‌کننده برنده نوبل ادبیات، پنج‌شنبه ۱۶ مهر نام این نویسنده ۷۶ ساله را به عنوان برنده اعلام کرد.
ارزش جایزه امسال ۱۲ میلیون کرون سوئد، معادل حدود ۱.۲ میلیون دلار است.
اینگرید کارلبرگ، دبیر دائمی آکادمی سوئد، گفت کارسون از شنیدن خبر بسیار غافلگیر شد: «وقت زیادی برای صحبت نداشتیم. فقط توانست بگوید فعلا در ایسلند است و به صدای باد گوش می‌دهد.»
از ادبیات یونان باستان تا مرلین مونرو
کارسون در تورنتو به دنیا آمده و از سال ۲۰۲۲ تابعیت ایسلند را نیز دارد. آثار او شعر، نثر، گفت‌وگو و ترجمه را در ترکیبی می‌آمیزند که از مرز قالب‌های رایج ادبی فراتر می‌رود.
او به‌ویژه برای ترجمه‌هایش از ادبیات کلاسیک یونان شناخته می‌شود؛ سنتی که بر نوشته‌هایش، از متن اپرا و نقد ادبی تا رمان منظوم «خودزندگی‌نامه (اتوبیوگرافی) سرخ» در سال ۱۹۹۸، تاثیر عمیقی گذاشته است.
آکادمی سوئد گفت تقریبا تمام تولید ادبی کارسون بر «تلاقی وسواس واژه‌شناس نسبت به کلمات و میل شاعر به خلق معنای تازه» متمرکز بوده است.
در اثر نمایشی «نورما جین بیکرِ تروا»، منتشرشده در سال ۲۰۱۹، کارسون روایت هلن تروا در نمایشنامه «هلن» اوریپید را با داستان مرلین مونرو درمی‌آمیزد.
آکادمی سوئد همچنین مجموعه «شناور» در سال ۲۰۱۶ را نمونه‌ای از کاوش کارسون در امکانات نوشتن معرفی کرد.
این اثر از ۲۲ کتابچه با موضوعات مختلف تشکیل شده است که می‌توان آنها را با هر ترتیبی خواند.
خودزندگی‌نامه سرخ، که اغلب مهم‌ترین اثر او خوانده می‌شود، به گفته آکادمی توانایی کارسون در پیوند دادن سنت ادبی کلاسیک با زمانه حاضر را نشان می‌دهد؛ با پرسش‌هایی مانند اینکه وقتی کسی را دوست دارید که سرانجام نابودتان خواهد کرد، چه اتفاقی می‌افتد؟
زندگی پس از پروست و تجربه پارکینسون
کارسون پس از هفت سال خواندن «در جست‌وجوی زمان ازدست‌رفته» مارسل پروست، کتاب «تمرین آلبرتین» را درباره یکی از شخصیت‌های آن نوشت.
او در مصاحبه‌ای با رادیوی سی‌بی‌سی در سال ۲۰۱۶ گفت پس از پایان رمان، احساساتی شبیه علائم ترک را تجربه کرده است: «فکر می‌کنید زندگی بعد از پروست ادامه دارد، اما خیلی خاکستری به نظر می‌رسد.»
کارسون پس از تشخیص پارکینسون، در دهه هشتم زندگی‌اش، یادگیری بوکس را آغاز کرد. او در سال ۲۰۲۴ درباره تاثیر بیماری بر دست‌خطش گفت: «از شرم، پاراگراف‌های کامل را خط می‌زنم … شرمِ بدخطی.»
او که در دانشگاه‌های کانادا و آمریکا ادبیات کلاسیک تدریس کرده، خود را هنرمند تجسمی نیز می‌داند و سرودن شعر را به ساختن یک شی تشبیه می‌کند.
انتخابی از میان گزینه‌های مطرح
به گزارش خبرگزاری رویترز، کارسون در پیش‌بینی‌های بنگاه شرط‌بندی لَدبروکس از گزینه‌های اصلی دریافت جایزه امسال بود.
انتخاب‌های آکادمی سوئد همواره بحث‌برانگیز بوده‌اند؛ منتقدان به نادیده گرفتن نویسندگانی مانند لئو تولستوی، ویرجینیا وولف و خورخه لوئیس بورخس اشاره می‌کنند. مدافعان می‌گویند معرفی سنت‌های ادبی کمترشناخته‌شده نیز بخشی از وظیفه آکادمی است.
سال گذشته، نوبل ادبیات ۲۰۲۵ به لاسلو کراسناهورکایی، نویسنده مجارستانی، رسید. نویسنده‌ای که سوزان سانتاگ او را «استاد آخرالزمان» نامیده است.
جوایز نوبل بر اساس وصیت آلفرد نوبل، مخترع دینامیت و بازرگان سوئدی، بنیان گذاشته شدند و از سال ۱۹۰۱ اهدا می‌شوند.
این منابع آگاه پنج‌شنبه ۱۶ مهر گفتند کریل دمیتریف، مشاور نزدیک ولادیمیر پوتین، رییس‌جمهوری روسیه، نیز در این مذاکرات حضور داشته است.
کوشنر که برای برقراری آتش‌بس میان روسیه و اوکراین تلاش می‌کند، همکاری‌های تجاری را عاملی کلیدی برای بازگرداندن صلح می‌داند.
توافق احتمالی بر سر نورد استریم می‌تواند زمینه سودآوری سرمایه‌گذاران آمریکایی از صادرات گاز به اروپا را پس از پایان جنگ فراهم آورد.
دمیتریف و کوشنر طی هفته‌های اخیر در مسکو و نیویورک دیدار کرده‌اند. هرچند مشخص نیست موضوع نورد استریم تا چه اندازه در این دیدارها مطرح شده، دو منبع به رویترز گفتند این طرح همچنان در دستور کار قرار دارد.
یک مقام کاخ سفید اعلام کرد هرگونه توافق باید حاصل مذاکره روسیه، شرکت تامین مالی توسعه بین‌المللی آمریکا و وزارت خزانه‌داری این کشور باشد و سود مالیات‌دهندگان و شرکت‌های آمریکایی را تامین کند.
با این حال، او تاکید کرد اخیرا هیچ مذاکره‌ای درباره نورد استریم انجام نشده است.
روسیه اسفند ۱۴۰۰ کارزار نظامی خود را علیه اوکراین کلید زد و از آن زمان، درگیری‌های مرگبار میان دو کشور ادامه داشته است.
ادامه این جنگ و همچنین تهدیدهای فزاینده مسکو علیه اروپا، روابط روسیه را با بسیاری از کشورهای اروپایی به‌شدت تیره کرده است.
موانع سیاسی و تحریمی بر سر راه توافق
رویترز در ادامه گزارش داد دمیتریف که خواهان ازسرگیری صادرات گاز روسیه به آلمان است، ماه گذشته با نمایندگان وزارتخانه‌های انرژی و خزانه‌داری آمریکا درباره همکاری‌های احتمالی دو کشور در حوزه انرژی گفت‌وگو کرد.
هنوز مشخص نیست واشینگتن تا چه اندازه به احیای صادرات گاز روسیه به آلمان، بزرگ‌ترین مصرف‌کننده انرژی اروپا، علاقه‌مند است.
یک مقام آمریکایی با اشاره به موانع موجود، دستیابی به توافق در میان‌مدت را بعید دانست.
خطوط لوله نورد استریم مشمول تحریم‌های ایالات متحده و اتحادیه اروپا هستند و ازسرگیری فعالیت آنها در شرایط کنونی غیرقانونی است.
دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، می‌تواند تحریم‌های واشینگتن را لغو کند یا کاهش دهد، اما پیروزی احتمالی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره در ماه آینده، این روند را دشوارتر خواهد کرد.
آلمان و دیگر کشورهای اروپایی نیز که میلیاردها یورو برای تقویت توان دفاعی خود در برابر روسیه هزینه می‌کنند، به‌شدت مخالف بازگشایی این مسیر انتقال گاز هستند.
سخنگوی وزارت اقتصاد و انرژی آلمان تاکید کرد برلین منابع جایگزینی برای تامین انرژی یافته و تمایلی به صدور مجوز ازسرگیری فعالیت نورد استریم ندارد.
پیش از آغاز جنگ اوکراین، آلمان بیش از نیمی از گاز مورد نیاز خود را از روسیه تامین می‌کرد. فعالیت خطوط لوله نورد استریم پس از کاهش عرضه گاز از سوی مسکو متوقف شد و انفجارهای زیرآبی سپتامبر ۲۰۲۲ نیز آسیب جدی به آنها وارد کرد.
بی‌اعتمادی اروپا به اهداف روسیه
مذاکرات مسکو و واشینگتن در شرایطی انجام می‌شود که کشورهای اروپایی به‌شدت به اهداف و انگیزه‌های کرملین بی‌اعتماد هستند.
روسای پنج سازمان اطلاعاتی اروپایی پیش‌تر هشدار دادند روسیه تمایلی به پایان سریع جنگ اوکراین ندارد و از مذاکرات با آمریکا برای پیشبرد توافق‌های تجاری استفاده می‌کند.
روابط مسکو و برلین به پایین‌ترین سطح خود رسیده است. آلمان از بزرگ‌ترین حامیان نظامی اوکراین است و مقام‌های این کشور بارها روسیه را به اجرای حملات ترکیبی سازمان‌یافته متهم کرده‌اند.
برخی نمایندگان پارلمان آلمان هشدار داده‌اند توافق‌های اقتصادی با کرملین می‌تواند موقعیت روسیه را در ادامه جنگ تقویت کند.
میشائیل کلنر، نماینده پارلمان آلمان و از مسئولان پیشین سیاست‌گذاری انرژی این کشور، گفت: «این خطر وجود دارد که معامله‌ای کثیف صورت گیرد و اروپا بهای سنگینی برای آن بپردازد .... آمریکایی‌ها و روس‌ها سود حاصل از آن را میان خود تقسیم خواهند کرد.»
پیش‌تر در مردادماه، کشف یک پهپاد حامل مواد منفجره در فرودگاه لایپزیگ/هاله آلمان، تنش‌ها میان برلین و مسکو را تشدید کرد.
کارکنان این فرودگاه ۱۴ مرداد پهپادی مجهز به مواد منفجره و چاشنی انفجاری را در محوطه آن پیدا کردند. آلمان، روسیه را مسئول این اقدام دانست، اما کرملین هرگونه دخالت در آن را رد کرد.
اختلاف در آلمان بر سر نورد استریم
در حالی که دولت ائتلافی آلمان با احیای نورد استریم مخالف است، حزب راست‌گرای آلترناتیو برای آلمان (آاِف‌د) از بازگشایی آن حمایت می‌کند.
قرار است دمیتریف اوایل سال آینده میلادی با رهبران این حزب دیدار و درباره ازسرگیری فروش گاز روسیه گفت‌وگو کند.
واگذاری مالکیت شرکت اداره‌کننده نورد استریم به سرمایه‌گذاران آمریکایی همچنان با موانع حقوقی، سیاسی و اقتصادی همراه است.
شرکت دولتی گازپروم روسیه ۵۱ درصد سهام این مجموعه را در اختیار دارد. دو شرکت آلمانی در مجموع مالک ۳۱ درصد سهام هستند و باقی آن به شرکت‌هایی فرانسوی و هلندی تعلق دارد.
یک منبع آگاه گفت سهام‌داران آلمانی قصد فروش سهم خود را ندارند تا در صورت واگذاری سهام گازپروم، نفوذ آلمان در این پروژه حفظ شود.
خبرگزاری رویترز در گزارشی که چهارشنبه ۱۵ مهر منتشر شد، به نقل از این منابع نوشت حزب‌الله این پول را در ماه سپتامبر دریافت کرد، آن هم در شرایطی که آمریکا فشار اقتصادی بر جمهوری اسلامی را تشدید کرده و رساندن پول به این متحد لبنانی تهران دشوارتر شده است.
به گفته این دو منبع، واسطه‌هایی که پول را منتقل کردند، به دلیل خطرهای همکاری با حزب‌الله، ۲۰ درصد کارمزد گرفتند. یکی از منابع گفت این میزان چهار برابر کارمزد معمول بود.
یکی از مقام‌های حزب‌الله در پاسخ به پرسش رویترز گفت مبلغی تامین شده است و برنامه توزیع آن در روزهای آینده اعلام خواهد شد. او درباره منبع این پول توضیح بیشتری نداد.
وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی، نمایندگی دائم ایران در ژنو، وزارت خزانه‌داری آمریکا و دولت لبنان به درخواست‌های رویترز برای اظهارنظر پاسخی فوری ندادند.
پس از آنکه حزب‌الله ۱۱ اسفند ۱۴۰۴ در حمایت از جمهوری اسلامی و برای به گفته این گروه «انتقام گرفتن از اسرائیل در ازای خون علی خامنه‌ای» به جنگ منطقه‌ای وارد شد، بمباران و تهاجم زمینی اسرائیل به جنوب لبنان صدها هزار نفر از حامیان شیعه این گروه را آواره کرد.
با این حال، آوارگان تاکنون یا کمک اندکی از حزب‌الله گرفته‌اند یا هیچ کمکی دریافت نکرده‌اند.
حزب‌الله یکی از گروه‌های نیابتی جمهوری اسلامی است که سال ۱۹۸۲ به‌دست سپاه پاسداران تاسیس شد. این گروه که از سوی آمریکا یک گروه تروریستی شناخته می‌شود، در دو جنگ با اسرائیل در دو سال گذشته ضربه‌های سنگینی خورده است.
کمک به ۵۰ هزار خانواده
منابع گفتند حزب‌الله قصد دارد از محل این پول، در مرحله نخست به هر خانواده سه هزار دلار پرداخت کند. خانواده‌هایی که روستاهایشان ویران شده یا به دلیل اشغال اسرائیل امکان دسترسی به آن را ندارند، در اولویت خواهند بود. به گفته یکی از منابع، شمار این خانواده‌ها حدود ۵۰ هزار است.
جمهوری اسلامی در سال‌های گذشته با وجود تحریم‌های فلج‌کننده جهانی، حمایت مالی از حزب‌الله را ادامه داده است. به گفته وزارت خزانه‌داری آمریکا، تهران در ۱۰ ماه نخست سال ۲۰۲۵ یک میلیارد دلار به این گروه منتقل کرد. چند روز پیش از این اظهار نظر، خزانه‌داری در اقدامی برای حمایت از خلع سلاح حزب‌الله، چند عضو فعال این گروه در حوزه مالی را تحریم کرد.
تهران هرگز تامین مالی حزب‌الله را به‌طور رسمی نپذیرفته است.
رویترز پیش‌تر گزارش داده بود که پس از امضای یادداشت تفاهم تهران و واشینگتن در روزهای پایانی خرداد، جمهوری اسلامی به حزب‌الله وعده کمک مالی بیشتری داد. این توافق که به حکومت ایران اجازه می‌داد نفت خود را بفروشد، ۱۶ تیر در پی حملات سپاه پاسداران به کشتی‌های تجاری در تنگه هرمز از هم پاشید.
واشینگتن از آن زمان با تشدید تحریم‌ها و اعمال محاصره دریایی برای جلوگیری از صادرات نفت ایران، فشار اقتصادی بر تهران را افزایش داده است.
نعیم قاسم، دبیرکل حزب‌الله، در یکی از سخنرانی‌های اخیر خود گفت این گروه به‌زودی با استفاده از «منابع موجود و کمک‌های اهدایی» در طرحی برای اسکان هزاران آواره جنگ مشارکت خواهد کرد. او جزییات بیشتری ارائه نکرد.
توانایی حزب‌الله در تامین هزینه خدمات محلی و کمک‌رسانی پس از جنگ، در گذشته به حفظ حمایت بخشی از مردم از این گروه کمک کرده است. پس از جنگ سال ۲۰۰۶ با اسرائیل، حزب‌الله بلافاصله مبالغ هنگفتی به آسیب‌دیدگان پرداخت کرد و به‌سرعت برای کمک به بازسازی حومه جنوبی بیروت که از پایگاه‌های اصلی این گروه به شمار می‌آید، دست به کار شد.
به گزارش رویترز پس از جنگ اخیر، نشانه چندانی از بازسازی دیده نمی‌شود. طبق برآوردها مجموع هزینه‌های بازسازی خسارت‌های جنگ در دو سال گذشته در بیروت ممکن است از ۲۷ میلیارد دلار فراتر برود.
جنگی پرهزینه
این دو منبع درباره چگونگی انتقال پول به لبنان جزییاتی ارائه نکردند.
یکی از منابع گفت انتقال پول از طریق شرکت‌های مالی که پیش‌تر چنین مبالغی را جابه‌جا می‌کردند، برای حزب‌الله روزبه‌روز دشوارتر شده است. به گفته این منبع، دیگر نمی‌توان از شرکت‌های مستقر در عراق و دبی برای این کار استفاده کرد و چنین شرکت‌هایی اکنون در ترکیه نیز تحت فشارند.
این منبع افزود مخالفان حزب‌الله معتقدند پول در شرایط کنونی برای این گروه حکم «اکسیژن» را دارد. او گفت با وجود دشواری‌های تامین منابع مالی، حزب‌الله پرداخت حقوق نیروهای خود و خانواده‌های کشته‌شدگان در نبرد را متوقف نکرده است.
جنگ در لبنان هزینه سنگینی بر جامعه شیعه این کشور، که پایگاه حمایتی حزب‌الله است، تحمیل کرده است. به گزارش رویترز، اسرائیل در بخش گسترده‌ای از مناطق جنوبی لبنان که به تصرف خود درآورده، روستاها را با خاک یکسان کرده است. اسرائیل می‌گوید هدفش حفاظت از شمال این کشور در برابر حملات حزب‌الله است.
روزنامه واشینگتن‌پست چهارشنبه ۱۵ مهر گزارش داد در مقطعی که آمریکا و ژاپن به‌دنبال تقویت همکاری‌های امنیتی خود هستند، بازداشت این نظامی موجی از اعتراض‌ها را برانگیخته است.
دوین جیکوب بالارد، سرجوخه ۲۰ ساله تفنگداران دریایی آمریکا، به ظن قتل آنا یاگی، زن ۳۹ ساله ژاپنی، بازداشت شده است.
پلیس محلی اعلام کرد یاگی ۱۱ مهر در یک هتل بر اثر خفگی جان باخت. بالارد همچنین مظنون به سرقت کیف پول و دیگر وسایل شخصی اوست.
بالارد اتهامات را رد کرده است. پرونده به دادستانی محلی ارجاع شده، اما هنوز مشخص نیست او تحت پیگرد قضایی قرار خواهد گرفت یا نه.
بر اساس توافقی دیرینه درباره وضعیت نیروهای آمریکایی در ژاپن، از آنجا که بالارد هنگام وقوع جرم ادعایی در حال خدمت نبوده، دستگاه قضایی ژاپن از صلاحیت رسیدگی به این پرونده برخوردار است.
وضع محدودیت برای نیروهای آمریکایی
در پی این حادثه، سفیر ایالات متحده و فرمانده نیروهای آمریکایی در ژاپن به توکیو احضار شدند و سانائه تاکایچی، نخست‌وزیر ژاپن، این رویداد را «بسیار وحشیانه و فجیع» خواند.
حدود ۱۸۰ نفر شامگاه ۱۴ مهر مقابل سفارت آمریکا در توکیو تجمع کردند و قرار است ۱۶ مهر نیز اعتراضی مقابل وزارت خارجه ژاپن برگزار شود.
نیروهای آمریکایی اعلام کردند همه نیروهای مستقر در اوکیناوا از ۱۵ مهر به مدت ۴۸ ساعت فعالیت‌های خود را متوقف می‌کنند و آموزش‌های انضباطی را خواهند گذراند.
همچنین برای آنان در چارچوب یک «دوره ۳۰ روزه بازاندیشی» مقررات منع رفت‌وآمد وضع شده است.
اوکیناوا در قلب راهبرد امنیتی ژاپن
این پرونده در شرایطی مطرح شده که وزارت خارجه ژاپن وضعیت کنونی را «شدیدترین و پیچیده‌ترین فضای امنیتی از پایان جنگ جهانی دوم» توصیف کرده است.
واشینگتن‌پست در ادامه نوشت ژاپن در مرکز تلاش‌ها برای تقویت نظم امنیتی تحت رهبری آمریکا در برابر تهدیدهای چین، کره شمالی و روسیه قرار دارد.
تاکایچی که به مواضع سخت‌گیرانه در قبال چین شهرت دارد، سال گذشته اعلام کرد در صورت حمله چین به تایوان، ژاپن ممکن است در دفاع از این جزیره مشارکت کند؛ موضعی که با سیاست چند دهه‌ای توکیو فاصله دارد.
چین تایوان را بخشی جدایی‌ناپذیر از قلمرو خود می‌داند و بارها تهدید کرده است در صورت لزوم، برای الحاق این جزیره به سرزمین خود به زور متوسل خواهد شد.
اوکیناوا، نزدیک‌ترین استان ژاپن به تایوان، در راهبرد «چرخش به جنوب‌غرب» تاکایچی برای تقویت حضور نظامی ژاپن در این منطقه نقشی محوری دارد.
حدود ۷۰ درصد تاسیسات نظامی آمریکا در ژاپن در اوکیناوا قرار گرفته‌اند، در حالی که این استان کمتر از یک درصد مساحت کشور را تشکیل می‌دهد.
ساکنان اوکیناوا سال‌هاست از جرائم، آلودگی زیست‌محیطی و تراکم ناشی از پایگاه‌ها ابراز نارضایتی می‌کنند.
برای بیش از یک دهه، دولت مرکزی و مقام‌های محلی بر سر گسترش حضور نظامی آمریکا و ژاپن اختلاف داشته‌اند؛ توکیو از این طرح‌ها حمایت کرده و در سوی دیگر، فرمانداران اوکیناوا با آنها مخالفت کرده‌اند.
آزمون سیاسی برای فرماندار جدید
گنتا کوجا، فرماندار تازه اوکیناوا، با برنامه‌ای آشتی‌جویانه‌تر وارد انتخابات شد. او مخالفت فرماندار پیشین با ساخت پایگاه جدید تفنگداران دریایی آمریکا در هنوکو را کنار گذاشت و برای همکاری با توکیو در اجرای راهبرد «چرخش به جنوب‌غرب» اعلام آمادگی کرد.
با این حال، بازداشت بالارد می‌تواند این رویکرد را با چالش روبه‌رو کند. کوجا ۱۴ مهر اعلام کرد «حفاظت از اوکیناوا» یکی از محورهای اصلی دولت او خواهد بود.
او افزود در دیدار با تاکایچی خواستار کاهش شمار پایگاه‌های نظامی آمریکا شده است.
فومی‌آکی نوزوئه، استاد سیاست بین‌الملل در دانشگاه بین‌المللی اوکیناوا، گفت کوجا اکنون با یک «پرسش بسیار مهم» روبه‌رو است: «وقتی سیاست امنیت ملی ژاپن با جان و معیشت ساکنان اوکیناوا در تعارض قرار گیرد، او جانب کدام طرف را خواهد گرفت؟»
جرائم نیروهای آمریکایی پیش‌تر نیز پنتاگون را به امتیازدهی به مقام‌های محلی واداشته است.
پس از تجاوز سه نظامی آمریکایی به یک دختر ۱۲ ساله اهل اوکیناوا در سال ۱۹۹۵، خشم عمومی باعث شد واشینگتن از برنامه تعطیلی پایگاه هوایی تفنگداران دریایی آمریکا در فوتنما خبر دهد؛ هرچند این پایگاه همچنان فعال است.
نوزوئه گفت با توجه به تلاش‌ها برای تقویت حضور نظامی در اوکیناوا، بعید است پرونده اخیر به امتیازدهی مشابهی منجر شود.
به گفته او، توکیو و واشینگتن احتمالا می‌کوشند پیامدهای ماجرا را مدیریت کنند تا موضوع از کانون توجه خارج شود و رزمایش‌های مشترک و برنامه تجدید آرایش نیروهای آمریکایی ادامه یابد.
او هشدار داد بدون اقدامات اساسی، حادثه‌ای مشابه می‌تواند بار دیگر موجی از اعتراض و خشم را در جامعه اوکیناوا برانگیزد.
