در پی حمله حزبالله به اسرائیل و اقدام تلافیجویانه این کشور، نواف سلام، نخستوزیر لبنان، اعلام کرد فعالیتهای نظامی این گروه وابسته به جمهوری اسلامی در لبنان ممنوع میشود.
سلام دوشنبه ۱۱ اسفند گفت حزبالله از این پس تنها میتواند در فعالیتهای سیاسی مشارکت داشته باشد.
او تاکید کرد: «دولت لبنان فورا و با تمام قاطعیت، امور نظامی را در شمال لیتانی در دست خواهد گرفت.»
سلام همچنین از آمادگی دولت لبنان برای گفتوگو با اسرائیل خبر داد و با انتقاد از حزبالله افزود: «کسانی که موشکها را [به سوی اسرائیل] پرتاب کردهاند، باید مسئولیت آن را بر عهده بگیرند، نه مردم.»
پیشتر نیز عادل نصر، وزیر دادگستری لبنان، به نهادهای امنیتی دستور داده بود افرادی را که در حمله به اسرائیل نقش داشتند، دستگیر کنند و به دستگاه قضایی لبنان تحویل دهند.
اسرائیل و لبنان آذرماه ۱۴۰۳ برای برقراری آتشبس و اجرای قطعنامه ۱۷۰۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد به توافق دست یافتند.
بر اساس قطعنامه ۱۷۰۱، حزبالله باید نیروهای خود را به شمال رودخانه لیتانی (حدود ۳۰ کیلومتری مرز اسرائیل) منتقل کند و بدین ترتیب، تنها ارتش لبنان و نیروهای یونیفل اجازه استقرار در جنوب این کشور را دارند.
اسرائیل در طول ماههای گذشته بارها حزبالله را به نقض توافق آتشبس متهم کرده و حملاتی را علیه مواضع و نیروهای این گروه تدارک دیده است.
حمله حزبالله به اسرائیل در پی کشته شدن خامنهای
حزبالله بامداد ۱۱ اسفند با شلیک راکت و پهپاد، خاک اسرائیل را هدف قرار داد. رسانههای اسرائیلی نوشتند اکثر این پرتابهها در محیطهای خالی از سکنه فرود آمدند.
شبکه المنار، وابسته به حزبالله، گزارش داد این حمله با هدف «انتقام خون» علی خامنهای انجام گرفت.
اسرائیل نیز در پاسخ، بیروت و جنوب لبنان را هدف قرار داد. به گزارش رسانههای لبنانی، حملات اسرائیل دستکم ۳۱ کشته و ۱۴۹ زخمی بر جای گذاشت.
شبکه العربیه پیشتر گزارش داد محمد رعد، رییس فراکسیون حزبالله در پارلمان لبنان، در این حملات کشته شده است. این خبر هنوز به تایید حزبالله نرسیده است.
یسرائیل کاتز، وزیر دفاع اسرائیل، ۱۱ اسفند در ایکس نوشت: «سازمان تروریستی حزبالله بابت شلیک به سوی اسرائیل بهای سنگینی خواهد پرداخت و نعیم قاسم، دبیرکل حزبالله، که تحت فشار ایران دستور شلیک را صادر کرد، از این پس هدفی مشخص برای حذف است.»
او هشدار داد هر کسی که راه خامنهای را دنبال کند، «بهزودی همراه با او در اعماق جهنم و در کنار همه اعضای محور شرارت که حذف شدهاند، قرار خواهد گرفت».
ارتش اسرائیل ۱۱ اسفند اعلام کرد رییس ستاد اطلاعات حزبالله در حمله به بیروت کشته شده است.
ششم اسفند، یک مقام ارشد حزبالله در مصاحبه با خبرگزاری فرانسه گفته بود این گروه در برابر حملات «محدود» آمریکا به ایران، مداخله نظامی نخواهد کرد، اما هرگونه آسیب به خامنهای را «خط قرمز» میداند.
خامنهای ۹ اسفند در عملیات مشترک اسرائیل و آمریکا کشته شد.
روزنامه نیویورکتایمز ۱۰ اسفند گزارش داد سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) طی ماهها خامنهای را زیر نظر داشت و بهتدریج به شناخت دقیقتری از محل اقامت و الگوی تردد او رسیده بود.
یک منبع آگاه دوشنبه ۱۱ اسفند در مصاحبه با رویترز گفت تاسیسات راس تنوره «در اقدامی احتیاطی» تعطیل شده و اوضاع تحت کنترل است.
سخنگوی وزارت دفاع عربستان در مصاحبه با شبکه العربیه گفت دو پهپاد در این تاسیسات رهگیری شدند و بقایای آنها باعث وقوع آتشسوزی محدودی شده است.
وزارت انرژی عربستان اعلام کرد آتشسوزی محدود در پالایشگاه راس تنوره آرامکو «تحت کنترل» است و تاثیری بر عرضه نفت نداشته است.
در سوی دیگر، خبرگزاری تسنیم، وابسته به سپاه پاسداران، به نقل از «یک منبع آگاه نظامی» نوشت تاسیسات نفتی کشورهای منطقه جزو اهداف حملات جمهوری اسلامی «نبوده و نیست».
این در حالی است که حکومت ایران از زمان آغاز مناقشه کنونی، بارها کشورهای منطقه را هدف قرار داده است.
مجتمع راس تنوره در ساحل خلیج فارس قرار دارد و با ظرفیت پالایش روزانه ۵۵۰ هزار بشکه، از بزرگترین پالایشگاههای خاورمیانه به شمار میرود. این مجموعه همچنین یکی از پایانههای اصلی صادرات نفت خام عربستان است.
نگرانیها درباره عرضه جهانی نفت
رویترز در ادامه نوشت تعطیلی پالایشگاه راس تنوره میتواند به نگرانیها درباره عرضه جهانی نفت دامن بزند؛ بهویژه در شرایطی که تردد کشتیها از تنگه هرمز پس از حمله به چند شناور در ۱۰ اسفند تقریبا متوقف شده است.
حدود ۲۰ درصد نفت مصرفی جهان از تنگه هرمز عبور میکند.
به گزارش رویترز، قیمت نفت برنت در معاملات دوشنبه ۱۱ اسفند حدود ۱۰ درصد افزایش پیدا کرد.
توربیورن سولتوت، تحلیلگر ارشد خاورمیانه در شرکت اطلاعات ریسک «وریسک مِیپلکرافت»، گفت: «حمله به پالایشگاه راس تنوره نشاندهنده تشدید قابل توجه تنشهاست و زیرساختهای انرژی خلیج فارس اکنون مستقیما در تیررس ایران قرار گرفتهاند.»
او اضافه کرد این حمله میتواند زمینه پیوستن عربستان سعودی و دیگر کشورهای حاشیه خلیج فارس به عملیات نظامی آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی را فراهم کند.
جمهوری اسلامی از زمان آغاز مناقشه کنونی، علاوه بر عربستان سعودی، شماری از کشورهای منطقه از جمله امارات متحده عربی، قطر، کویت، اردن و بحرین را نیز هدف قرار داده است.
رویترز افزود بخش عمده تولید نفت در اقلیم کردستان عراق در اقدامی «پیشگیرانه» متوقف شده است.
اقلیم کردستان در ماه گذشته میلادی روزانه حدود ۲۰۰ هزار بشکه نفت به ترکیه صادر میکرد.
تاسیسات انرژی عربستان در سالهای گذشته نیز هدف قرار گرفتهاند.
در سپتامبر ۲۰۱۹، حملات کمسابقه پهپادی و موشکی به مجتمعهای بقیق و خریص، بیش از نیمی از تولید نفت خام این کشور را موقتا از مدار خارج کرد و به نوسان شدید در بازارهای جهانی انجامید.
پالایشگاه راس تنوره هم در سال ۲۰۲۱ هدف حمله حوثیهای یمن، از گروههای نیابتی جمهوری اسلامی، قرار گرفت.
سعار در مصاحبه با یورونیوز گفت هدف عملیات مشترک اسرائیل و آمریکا «ایجاد شرایطی برای تضعیف رژیم به اندازهای است که به ایرانیان اجازه دهد آینده خود را به دست خود بگیرند».
او افزود کشته شدن علی خامنهای، دیکتاتور تهران، میتواند زمینهای برای خیزش مردم ایران علیه حکومت فراهم آورد.
سعار در عین حال تاکید کرد آمریکا و اسرائیل بهدنبال «تحمیل» رهبری جدید «از خارج» نیستند: «رهبری آینده ایران باید توسط مردم ایران و از طریق انتخابات آزاد تعیین شود. تنها خواسته ما این است که هر کس در ایران به قدرت میرسد، نباید به دنبال نابودی اسرائیل باشد.»
خامنهای صبح ۹ اسفند در عملیات مشترک اسرائیل و آمریکا کشته شد.
روزنامه نیویورکتایمز ۱۰ اسفند گزارش داد سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) طی ماهها خامنهای را زیر نظر داشت و بهتدریج به شناخت دقیقتری از محل اقامت و الگوی تردد او رسیده بود.
بر اساس این گزارش، سیا اطلاعات مربوط به محل حضور خامنهای را به موساد منتقل کرد و اسرائیل با تکیه بر این دادهها و اطلاعات مستقل خود، عملیاتی را به اجرا گذاشت که از ماهها پیش برای آن برنامهریزی کرده بود.
«جدول زمانی مشخصی برای پایان عملیات وجود ندارد»
وزیر خارجه اسرائیل در ادامه مصاحبه خود اعلام کرد هیچ جدول زمانی مشخصی برای کارزار نظامی علیه جمهوری اسلامی تعیین نشده است.
سعار گفت: «طبیعتا میخواهیم عملیات تا حد امکان کوتاه باشد، اما تاریخ دقیقی برای پایان آن در نظر گرفته نشده است.»
او انتقادها مبنی بر مغایرت این حملات با حقوق بینالملل را رد کرد و افزود: «برای یک کشور کاملا موجه است که از خود در برابر کشوری که خواستار نابودی آن است، دفاع کند.»
تاکنون در جریان حملات آمریکا و اسرائیل به ایران، شماری از مقامهای بلندپایه نظامی و امنیتی جمهوری اسلامی کشته شدهاند.
عبدالرحیم موسوی، رییس ستاد کل نیروهای مسلح، محمد پاکپور، فرمانده کل سپاه پاسداران، علی شمخانی، دبیر شورای دفاع و عزیز نصیرزاده، وزیر دفاع جمهوری اسلامی، از جمله کشتهشدگان هستند.
سعار: نخستوزیر اسپانیا در کنار جمهوری اسلامی ایستاده است
یورونیوز گزارش داد عملیات آمریکا و اسرائیل علیه حکومت ایران در حالی آغاز شد که کشورهای اروپایی از این اقدام مطلع نبودند.
وزیر خارجه اسرائیل در همین رابطه گفت اتحادیه اروپا «فاقد موضعی واحد» است و شکافهای داخلی موجب شده اعضای این اتحادیه از مشارکت در تبادلهای حساس مربوط به جزییات عملیاتی کنار بمانند.
سعار اضافه کرد: «در اروپا رویکردهای گوناگونی وجود دارد. کشورهایی مانند جمهوری چک بهطور قاطع از این عملیات حمایت میکنند و در مقابل، اسپانیا در کنار همه مستبدان جهان ایستاده است.»
۹ اسفند، پدرو سانچز، نخستوزیر اسپانیا، «مداخله نظامی یکجانبه و غیرموجه ایالات متحده و اسرائیل» را رد کرد و هشدار داد حمله به ایران ممکن است منطقه را به سوی جنگی تمامعیار سوق دهد و به روند شکلگیری «یک نظم بینالمللی نامطمئنتر و خصمانهتر» دامن بزند.
در سوی دیگر، سعار این عملیات را «کاملا موجه» خواند و تاکید کرد جمهوری اسلامی همواره خواهان نابودی اسرائیل بوده و اسرائیل حق دارد از خود در برابر این حکومت دفاع کند.
او نخستوزیر اسپانیا را به اتخاذ مواضعی «ضد آمریکایی و ضد اسرائیلی» متهم کرد و افزود: «بیانیه [اسپانیا] را بخوانید؛ آنها در کنار ایران ایستادهاند.»
سعار در پاسخ به این پرسش که آیا همتایان اروپایی او تمایلی به مشارکت در عملیات نظامی یا ارائه حمایت میدانی علیه جمهوری اسلامی نشان دادهاند، اعلام کرد در این زمینه چندین گفتوگو با وزیران اروپایی انجام داده است.
او ادامه داد: «اگر کشورهای دیگری بخواهند [به این عملیات] بپیوندند، خودشان میدانند چگونه این پیام را منتقل کنند.»
۱۰ اسفند، اورسولا فون در لاین، رییس کمیسیون اروپا، از تغییر حکومت در ایران حمایت کرد و گفت با کشته شدن خامنهای، «امیدی تازه برای مردم ایران» شکل خواهد گرفت.
او وجود روند «انتقال قدرت معتبر» در ایران را حیاتی دانست و اضافه کرد: «باید تضمین کنیم که خود مردم ایران بتوانند آینده را به دست بگیرند و بسازند.»
راوید در مصاحبهای که شامگاه یکشنبه ۱۰ اسفند به وقت شرق آمریکا در گفتوگو با سیانان داشت، بهصراحت هدف کارزار کنونی ایالات متحده را «تمام کردن کار حکومت فعلی ایران» توصیف کرد. در حالیکه رییسجمهوری ایالات متحده، در یک گفتوگوی ۶ دقیقهای با نیویورکتایمز که ساعاتی پیش از مصاحبه راوید با سیانان منتشر شد، از اظهار نظر دقیق و روشن درباره هدف نهایی این کارزار نظامی طفره رفت و در مقابل پرسشی که از او میخواست بگوید چه سناریوییهایی درباره آینده ایران متصور است، به تشریح آنچه در نخستین روزهای سال جاری میلادی در ونزوئلا رخ داد، پرداخت.
پایان جمهوری اسلامی یا استحاله از درون
راوید در این مصاحبه درباره آینده جنگ و تغییرات سیاسی احتمالی در ایران گفت: «آنچه از افرادی در کاخ سفید میشنوم این است که این حملات برای تنبیه حکومت فعلی یا حل مساله هستهای نیست. یک فرد بسیار نزدیک به رییسجمهور به من گفت، هدف «تمام کردن کار» است و آمریکا به چیزی کمتر از تمام کردن کار حکومت کنونی رضایت نخواهد داد.»
راوید با تحلیل دو پیامی که دونالد ترامپ، رییسجمهوری ایالات متحده، ظرف ۴۸ ساعت نخست این کارزار نظامی منتش کرد، گفت که در شرایط فعلی دیگر بعید است ترامپ با «مقامهای ساختار کنونی قدرت در ایران» مذاکره کند و وقتی از گفتوگو با ایرانیها سخن میگوید، منظورش «افرادی خارج از سیستم فعلی» است که ممکن است بخشی از یک حکومت آینده باشند.
او همچنین پس از مرور کوتاه آنچه اسرائیل در ۲۴ ساعت نخست حملات هدف گرفته است، اینطور نتیجه گرفت: «فکر میکنم آنچه ترامپ و نتانیاهو دنبال میکنند چند هفته حملات نظامی متمرکز علیه حکومت ایران است تا شرایطی برای بازگشت معترضان ایرانی به خیابان بدون نگرانی از سرکوب دوباره فراهم شود، در حالی که میدانند آمریکا و اسرائیل بالای سر ایران پرواز میکنند و هر لحظه میتوانند مداخله کنند. وقتی چنین وضعیتی ایجاد شود، یعنی هر دو امیدوارند حملاتشان به فروپاشی حکومت منجر شود.»
در مقابلِ روایت صریحی که راوید از هدف کارزار نظامی ارائه کرد، اظهارات ترامپ در گفتوگو با نیویورکتایمز درباره نحوه انتقال قدرت در ایران بدون ترسیم یک مسیر مشخص مطرح شد که طیفی از سناریوهای احتمالی را در بر میگرفت.
نیویورکتایمز در این باره نوشت: «در تماس حدودا ششدقیقهای، ترامپ گفت «سه گزینه بسیار خوب» برای رهبری ایران در ذهن دارد، اما از نام بردن آنها خودداری کرد. او همچنین به این پرسش که آیا فکر میکند علی لاریجانی میتواند دولت ایران را رهبری کند یا نه، پاسخی نداد.»
به نوشته این رسانه، یکی از گزینههای طرح شده از سوی ترامپ، الگویی شبیه به رویدادهای نیمه ماه دی در ونزوئلا داشت؛ مدلی که در آن فقط رهبر ارشد طی عملیات نظامی آمریکا کنار گذاشته شد و بخش عمدهای از دولت باقی ماند که آماده بود با ایالات متحده همکاری کند.
این رسانه اضافه کرده است: «این پاسخ او القا میکرد که آنچه در ونزوئلا جواب داده، در ایران نیز کارساز خواهد بود، اما به گفته منابع آگاه، مشاورانش به او هشدار دادهاند که به دلیل تفاوتهای عمیق فرهنگی و تاریخی میان این دو کشور، امکان تکرار راهبرد ونزوئلا در عمل غیرممکن است.»
ترامپ در بخش دیگری از گفتوگو با نیویورکتایمز سناریویی کاملا متفاوت را نیز مطرح کرد و گفت ممکن است مردم ایران خود حکومت را سرنگون کنند.
او گفت: «این به خودشان بستگی دارد که این کار را بکنند یا نه. سالهاست دربارهاش صحبت میکنند، حالا بدیهی است که فرصت خواهند داشت.»
ترامپ در ادامه پاسخ صریح به این سوال که دولتش چگونه از مردم ایران که به گفته او باید حکومت فعلی را سرنگون کنند، دفاع خواهد کرد، خودداری کرد و در عوض گفت: «من به هیچکدام متعهد نمیشوم؛ هنوز خیلی زود است. ما کارهایی داریم که باید انجام دهیم و تا حالا آنها را خیلی خوب انجام دادهایم. به نظرم از برنامه جلوتر هستیم.»
رییسجمهوری ایالات متحده همچنین در پاسخ به تکرار این پرسش که برنامهاش برای انتقال قدرت در ایران چیست، ابراز امیدواری کرد که نیروهای نظامی جمهوری اسلامی، از جمله «افسران سرسخت سپاه» سلاحهای خود را «بهسادگی» به مردم ایران تحویل دهند و تسلیم شوند. او گفت: «اگر فکرش را بکنید، آنها واقعاً میتوانند در برابر مردم تسلیم شوند.»
نیویورکتایمز در بخش دیگری از این مصاحبه، همین موضوع را بهشکلی متفاوت پرسید؛ اینکه پس از مرگ علی خامنهای چه کسی باید در راس قدرت ایران قرار گیرد، و دوباره با پاسخی نهچندان روشن و دقیق از سوی ترامپ روبهرود شد: «سه گزینه خوب دارم اما فعلا آنها را فاش نمیکنم. بگذارید اول کار را تمام کنیم.»
جنگ چقدر طول خواهد کشید؟
ترامپ در پاسخ به این پرسش که آمریکا و اسرائیل تا چه مدت میتوانند این سطح از حملات را ادامه دهند، پاسخی مانند آنچه در پیام ویدیویی خود اعلام کرده بود، ارائه داد: «چهار تا پنج هفته را در نظر گرفتهایم.» و سپس افزود: «کار دشواری نخواهد بود. ما مقدار بسیار زیادی مهمات داریم. میدانید، ما مهمات را در نقاط مختلف جهان و در کشورهای گوناگون ذخیره کردهایم.»
نیویورکتایمز اضافه میکند که او به نگرانیهای پنتاگون در خصوص کاهش ذخایر تسلیحاتی آمریکا اشارهای نکرد؛ ذخایری که به گفته استراتژیستهای نظامی برای سناریوهایی مانند درگیری بر سر تایوان یا تهاجم روسیه به اروپا حیاتی است.
مذاکرات پیش از حمله
راوید در بخشی از سخنانش به تغییر برنامههای از قبلتعیینشده برای حمله اشاره کرد و گفت که تاریخ اولیه این جنگ دوم یا سوم اسفند بود، اما شرایط بد آب و هوایی و تکمیل نشدن برخی هماهنگیها آن را به تعویق انداخت.
در این تغییر یک هفتهای مذاکرات پیش رفت، در حالی که به گفته راوید مقامهای اسرائیلی فکر میکردند این مذاکرات را بخشی از عملیات فریب میدانستند، اما مقامهای آمریکایی چنین تصوری نداشتند.
راوید توضیح داد: «مقامهایی که با آنها صحبت کردم میگوید تیم مذاکرهکننده آمریکا با حسن نیت به این مذاکرات وارد شد و تلاش میکرد به توافق برسند. در بخش دوم گفتوگوهای روز پنجشنبه آمریکاییها یک پیشنهاد نهایی پیش روی ایران گذاشتند؛ اینکه غنیسازی اورانیوم ۱۰ سال در ایران متوقف شود و در این مدت ایالات متحده هزینه سوخت هستهای رآکتورهای ایران را بپردازد. اما ایرانیها نپذیرفتند.»
یک مقام آمریکایی که با این خبرنگار صحبت کرده، این پاسخ منفی را «نشانهای» از تلاش جمهوری اسلامی برای ساخت سلاح هستهای توصیف کرده و گفته است: «وقتی به چنین پیشنهادی میگویید نه، یعنی اورانیوم را برای سوخت هستهای نمیخواهید، بلکه برای دلیل دیگری غنیسازی میکنید.»
راوید افزود: «به نظر من، افرادی مثل معاون رییسجمهور در دولت واقعا میخواستند توافق حاصل شود و شخصا روی آن کار کردند. در پایان مذاکرات حتی آنها هم فهمیدند که طرف ایرانی واقعا در پی توافق نیست. چند نفر از اردوگاه ضدجنگ اطراف ترامپ، افرادی که به او بسیار نزدیکاند، به من گفتند در نشست ژنو هیچ پیشرفتی حاصل نشد، یعنی حتی حامیان اصلی مسیر توافق هم چیزی برای ارائه به رییسجمهوری نداشتند.»
بهنوشته آتلانتیک، مقامهای آمریکایی در پایان اولین روز حمله به این جمعبندی رسیدند که حملات دستاوردی تاریخی داشته است، نزدیک به پنج دهه پس از حاکمیت آیتاللهها بر ایران آنان علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، را کشتند و محل استقرار او را با خاک یکسان کردند.
آتلانتیک نوشت این حملات پس از ماهها بحث و بررسی انجام شد، اما دولت تلاش چندانی نکرد تا منطق حمله به حکومت ایران را برای افکار عمومی آمریکا توضیح دهد. با وجود تردیدهایی از سوی برخی نزدیکترین دستیاران و مشاورانش، ترامپ قانع شده بود که اکنون لحظهای نادر و گذرا برای تغییر رژیم است. برچیدن حکومتی که در انقلاب ۱۳۵۷ به قدرت رسید، امری است که ترامپ و بسیاری دیگر آن را یک دستاورد و میراث بزرگ میدانند؛ موفقیتی که روسای جمهوری پیشین آمریکا به آن دست نیافتند. ترامپ هنگام اعلام مرگ خامنهای، او را «یکی از شرورترین افراد تاریخ» خواند.
بهنوشته آتلانتیک اما حتی با حذف رهبر، تغییر رژیم واقعی هنوز محقق نشده است. چشمانداز یک شورش مردمی در ایران دستکم در کوتاهمدت کمرنگ به نظر میرسد.
این نشریه بهنقل از مقامهای پیشین آمریکا نوشت که هیچ عنصر آشکاری درون رژیم ایران وجود ندارد که بتواند قدرت را در دست بگیرد و ایران را به سمت رویکردی سازگارتر با آمریکا هدایت کند؛ مانند آنچه که ماه گذشته در ونزوئلا رخ داد. مردم ایران مسلح نیستند، بنابراین روشن نیست چگونه میتوانند در برابر نیروهای سرکوبگری که براساس برآوردها پس از آغاز اعتراضات در اواخر دسامبر، تا ۳۰ هزار غیرنظامی را کشتهاند، یک اپوزیسیون معتبر شکل دهند.
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، یکی از مراکز اصلی قدرت ایران، سلسلهمراتبی غیرمتمرکز دارد و برای حفظ کنترل در برابر حملات آموزش دیده است. اما ترامپ متقاعد شده بود که شانس یک شورش موفق مردمی با گذشت زمان افزایش نخواهد یافت و اکنون بهترین لحظه برای حمله است.
یک مقام آمریکایی به آتلانتیک گفت بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، او را به انجام حمله تشویق کرد. نتانیاهو، مانند مشاوران ترامپ از جمله سناتور لیندزی گراهام، معتقد بود اگر خامنهای و رییس دولت در جمهوری اسلامی کشته شوند، برخی افراد پایینتر در سپاه که «تاجرانی میانرده» هستند نه متعصبانی ایدئولوژیک، ممکن است متقاعد شوند با آمریکاییها کار کنند.
این نشریه اما در ادامه افزوده که تجربه تاریخی نشان میدهد که این پیشبینی در مورد جمهوری اسلامی احتمالا بیش از حد خوشبینانه است اما این نکته موجب نشد که ترامپ بازایستد.
بهنوشته آتلانتیک، عملیات در ایران بسیار بزرگتر و پیچیدهتر از هر اقدامی است که ترامپ تا کنون در دو دوره ریاستجمهوری خود انجام داده است. ترامپ مدتها از جورج دبلیو بوش بهخاطر آنچه آن را «هدر دادن ریاستجمهوریاش در جنگی چندساله در عراق» میداند انتقاد کرده است؛ جنگی که بر حذف سلاحهای کشتار جمعی بنا شده بود که آن کشور در واقع نداشت. اکنون میراث خودِ ترامپ ممکن است با تلاشش برای سرنگونی یک رژیم قدرتمندتر در خاورمیانه و جلوگیری از ساخت سلاح هستهای بهدست آن تعیین شود.
بهنوشته آتلانتیک، برنامهریزان در دولت ترامپ به این نتیجه رسیده بودند که حملات نظامی بهتنهایی به تغییر رژیم نخواهد انجامید و شاید همین توضیح دهد چرا ترامپ مشخصا از مردم ایران خواست پس از توقف کارزار بمباران، جمهوری اسلامی را سرنگون کنند.
آتلانتیک در ادامه گزارش خود نوشت اکنون پرسش این است که حملات تا چه مدت ادامه خواهد یافت. ممکن است آمریکا مجبور شود عملیات را تا زمانی ادامه دهد که یک رهبری جایگزین ظهور کند. اما چنین رویکردی این خطر را دارد که اگر رژیم فرو نپاشد، معترضان در معرض خشونت بیشتر قرار گیرند. تهران مدتها خود را برای چنین چالشی آماده کرده و پس از آغاز حملات تقریبا بلافاصله دسترسی اینترنت را قطع کرد و رسانههای دولتی را به منبع اصلی اطلاعات تبدیل ساخت.
با این حال، توقف زودهنگام حملات میتواند رژیم فعلی را دستنخورده باقی بگذارد و امکان مذاکرات هستهای آینده را از بین ببرد.
از سوی دیگر، یک کارزار طولانی همچنین میتواند یک کشور شکستخورده با اورانیوم غنیشده بر جای بگذارد، مسیرهای حیاتی نفت را بیثبات کند، متحدان در خلیج فارس را تهدید کند، بحران پناهجویی پدید آورد و اقتصاد جهانی را مختل سازد.
دانا استرول، معاون پیشین دستیار وزیر دفاع آمریکا برای خاورمیانه، به آتلانتیک گفت: «بدترین سناریو هرجومرج کامل است.»
بهنوشته آتلانتیک، ترامپ به افراد نزدیکش گفته است باور دارد میراثش ممکن است با سرنگونی رژیمها در ونزوئلا، ایران و احتمالا کوبا تعریف شود. او مجذوب ایده ترسیم دوباره نقشههای جهانی است و انجام کاری که پیشینیانش، چه دموکرات و چه جمهوریخواه، نتوانستند انجام دهند.
این نشریه در گزارش خود نوشت ترامپ هیچ جدول زمانیدر این مورد که آمریکا تا چه مدت منتظر خواهد ماند تا مردم ایران حکومتشان را سرنگون کنند، ارائه نداده است. اگر رژیم آیتاللهها سقوط کند، سپاه پاسداران بهترین موقعیت را برای وارد شدن به صحنه خواهد داشت و شاید حتی خصمانهتر از قبل در برابر واشینگتن عمل کند.
در سناریویی دیگر، آمریکا میتواند در میانه عملیات تعریف موفقیت را تغییر دهد و پس از تضعیف جمهوری اسلامی، اعلام پیروزی کند. اگر تا آن زمان ایرانیها برای به دست گرفتن کنترل قیام نکرده باشند، میتوان شکست را به آنها نسبت داد نه ترامپ.
با این همه استرول سناریویی امیدوارانهتر را ترسیم کرد: رهبران اپوزیسیون از زندان آزاد میشوند و کشور را یکپارچه میکنند، با این فرض که حملات مستمر، دستگاه مذهبی و امنیتی رژیم را از هم میپاشد.
