شماری از شهروندان با ارسال پیامهایی به ایراناینترنشنال خبر دادند همزمان با تشدید سرکوبها در ایران، وضعیت اقتصادی نیز بحرانیتر شده و روند اخراج کارکنان افزایش یافته است.
در ادامه، گزیدهای از پیامهای مردم آمده است.
- «در کشور وضعیت امنیتی هست. در نورآباد ممسنی هر کسی رو در اعتراضات گرفتن، دارن یکی یکی بهش حکم اعدام میدن. همه چی ۱۰۰ برابر شده. بنزین اصلا گیر نمیآد. باید دو ساعت بگردی تا یک پمپ بنزین داشته باشه. اون هم بنزین آزاد نداره، باید کارت داشته باشی تا ۳۰ لیتر بهت بدن. برق همین الان روزی دو ساعت قطع میشه، در حالی که هنوز گرما نیومده.»
- «از تهران پیام میدم. میخواستم بگم هتل اسپيناس بيشتر پرسنلش رو تعديل كرده و اكثر كسانی كه موندن، آشنا و فاميلهاشون هستن. بعد از كلی بيگاری كشيدن از پرسنل با حقوق حداقلی، در اين شرايط سخت و گرانی ما رو بيرون كرد.»
- «مهندس کامپیوتر هستم رشته نرمافزار. قبل از اینکه اینترنت رو قطع کنند، شغل خوبی داشتم. ولی از وقتی اینترنت رو قطع کردند، کارم رو از دست دادم.»
روایتهای رسیده به ایراناینترنشنال حاکی از فشارهای اقتصادی چند جانبه به مردم است؛ از افزایش قیمت روزانه کالاهای اساسی گرفته تا کمبود دارو، تعطیلی مشاغل و تعدیل نیروها.
از افزایش قیمتها تا حذف اقلام غذایی
شهروندان ایرانی از شهرهای مختلفی همچون ساری، تهران و کیش راوی تجربیاتی هستند که نشان میدهد نهتنها سفرهها کوچک شده، بلکه مردم از تامین ابتداییترین نیازهای زندگیشان درماندهاند.
یکی از مخاطبان به ایراناینترنشنال گفت قیمتها به شکل ساعتی افزایش مییابد و مردم ناچارند وسایل شخصیشان را در وبسایت «دیوار» بفروشند و گذران زندگی کنند.
پیشتر نیز برخی با اشاره به از دست رفتن شغل و درآمد، به فروش لوازم خانه برای تامین غذا و مایحتاج اولیه اشاره کرده بودند.
به گفته یک شهروند، یک خانواده چهار نفره، چهار میلیون تومان کالابرگ دارد که برای خرید یک کیسه ۱۰ کیلویی برنج هم کفاف نمیدهد و باید ۵۰۰ هزار تومان دیگر از جیب خود به آن اضافه کنند.
شهروند دیگری از افزایش قیمت تخممرغ به شانهای ۵۰۰ هزار تومان خبر داد که حتی تامین یک وعده غذایی ساده را هم با مشکل مواجه کرده است.
مسعود پزشکیان، رییس دولت در جمهوری اسلامی، ۱۶ اردیبهشت گفت از افزایش قیمتها «مطلع است» اما آن را به «گرانفروشی و احتکار» از سوی شهروندان نسبت داد.
تورم سالانه اقلام خوراکی بر اساس دادههای رسمی بین ۱۱۷ تا ۱۶۵ درصد است، اما برخی فعالان کارگری تاکید کردهاند تورم واقعی این بخش در یک سال اخیر بیش از ۲۰۰ درصد بوده است.
افزایش قیمتها اما به مواد خوراکی محدود نمیشود. بسیاری از شهروندان میگویند تامین دارو، پوشک و حتی شیرخشک نیز به بحرانی جدی تبدیل شده است.
یک شهروند ساکن سیستان و بلوچستان در همین زمینه گفت: «از جمله دستاوردهای جمهوری اسلامی این است که از سر فقر و ناچاری، بهجای غذای مناسب، به مصرف قرص آهن و فولیکاسید روی آورده بودیم و حالا قیمت یک بسته از همین قرصها به ۸۰۰ هزار تومان رسیده؛ معادل هشت ساعت کار سخت زیر آفتاب ۴۵ درجه.»
مخاطب دیگری نیز گفت برای خرید دو بسته پوشک و دو قوطی شیرخشک، دو میلیون تومان پرداخته است.
شهروند دیگری از ساری خبر داد علاوه بر کمیاب شدن داروهای بیماران مبتلا به سرطان، داروهای سادهای مانند استامینوفن کدئین نیز بهسختی پیدا میشود.
او همچنین از سه برابر شدن قیمت برخی داروها خبر داد؛ از قیمت یک ویال الکارنتین که از۱۵ هزار تومان پیش از جنگ به ۴۵ هزار تومان در دوران آتشبس افزایش یافته تا ۴ قطره چشم که به قیمت یک میلیون تومان خریداری کرده است.
پیشتر اطلاعاتی درباره رشد چند برابری قیمت داروهای بیماران مبتلا به سرطان، انسولین و همچنین مکملهای دارویی به دست ایراناینترنشنال رسیده بود. بررسی بهای حدود ۲۰۰ قلم دارو نشان داد این افزایش قیمت به ۳۸۰ درصد هم رسیده است.
بازار کساد و موج جدیدی از تعطیلی
فشار اقتصادی تنها به افزایش قیمت کالاهای اساسی محدود نمانده و بازار کالاهای مصرفی و خدماتی نیز با موج تازهای از تعدیل نیرو و تعطیلیها روبهرو شده است.
کاسبی در بازار موبایل تهران در پیامی به ایراناینترنشنال گفت در یک روز از صبح تا عصر حتی یک میلیون تومان هم فروش نداشته و اکنون نگران کرایه مغازه است که باید تا ۱۵ روز دیگر بپردازد، درحالیکه کاسبی رسما از بین رفته است.
شهروند دیگری از منطقه آزاد کیش به ایراناینترنشنال خبر داد طی سه ماه گذشته در جزیره کیش هتلها، اکثر رستورانها، کلوپها و مراکز اجاره خودرو تعطیل و بخش اعظمی از نیروهایشان تعدیل شدهاند.
به گفته او، تعدادی از مغازههای بازار تنها در شیفت عصر باز هستند اما کاسبی ندارند.
موج بیکاری به شهرهای دیگر هم رسیده و یک کارگاه تولید مبلمان در شیراز که پس از جنگ با ۱۲ نیرو فعالیت میکرد، اکنون بهطور کامل تعطیل و همه کارکنان آن بیکار شدهاند.
در هفتههای اخیر گزارشهای بسیاری درباره اخراج کارگران، تعدیل نیرو در نهادهای خصوصی و از بین رفتن مشاغل وابسته به اینترنت در دو ماه اخیر منتشر شده است.
یکی از مخاطبان ایراناینترنشنال که خود را از فعالان حوزه نشر و فرهنگ معرفی کرده، با ارسال پیامی از بحران شدید اقتصادی در این بخش خبر داد و نوشت: «ما ناشران، صاحبان موسسههای فرهنگی و سایر فعالان بخش فرهنگ رسما نابود شدیم.»
او افزود در حالیکه بخش خدمات و صنعت اکنون با موج بیکاری و تعدیل نیرو روبهرو شده، او و دیگر فعالان بخش فرهنگ از زمان جنگ ۱۲ روزه، یعنی نزدیک به یک سال، با «بیلان مالی منفی» مواجهاند.
این مخاطب نوشت: «رسما ورشکسته شدیم. حدود یک سال است حتی یک ریال سود نداشتیم.»
شهروندان با ارسال پیامهایی به ایراناینترنشنال از تورم شدید، گرانی مواد غذایی و کمیاب شدن دارو خبر دادند.
در ادامه، شماری از این پیامها آمده است:
- «یک مادر سرپرست خانواده هستم. پسرم چندین سال هست بیماری روماتیسم داره؛ داروهاش هم کمیاب و هم گران شده. شغلم را بهخاطر جنگ از دست دادهام. نمیدانم چطور هزینهها را تامین کنم، واقعا مستاصل شدهام. پسرم مداسین مصرف میکرد که الان نیست و میگن شرکت تولیدکنندهاش از ایران رفته.»
- «رفتم یک چیپس گرفتم شد ۱۸۰ تومن. کانفیگ گیگی ۷۰۰ تومن و یک شانه تخممرغ ۶۰۰ تومن.»
- «من داروخانه کار میکنم. کاندوم از بستهای ۲۰۰ شده ۴۵۰ هزارتومان.»