رضا محمد حسینی، زندانی سیاسی محبوس در زندان قزلحصار، در نامهای با عنوان «به نام انسانیت» خطاب به ایرانیان خارج از کشور، از آنان خواست در «روز جهانی اقدام» صدای زندانیان سیاسی، خانوادههای جانباختگان و معترضان سرکوبشده را به گوش جهان برسانند و پیام وحدت و کرامت انسانی را نمایندگی کنند.
او در این نامه تاکید کرده است که این متن «نه از سر سیاست، بلکه از دل خستگی و رنج» مردمی نوشته شده که سالها با «سرکوب، زندان و داغ عزیزان» زندگی کردهاند. نویسنده با اشاره به «جاویدنامان» اعتراضات اخیر، از ایرانیان خارج از کشور خواسته است پیش از هر چیز نام و تصویر جانباختگان را در تجمعها و کارزارهای خود زنده نگه دارند و از مصادره خون آنان در نزاعهای سیاسی پرهیز شود.
حسینی در بخش دیگری از نامه به وضعیت زندانها اشاره کرده و از بازداشتشدگانی نوشته که به گفته او در شرایط «غیرانسانی»، با محرومیت از وکیل مستقل و خدمات درمانی مناسب نگهداری میشوند. او همچنین از «اتهامهای بیاساس، اعترافهای اجباری و شکنجه» سخن گفته و آزادی زندانیان سیاسی را گامی ضروری برای آزادی ایران دانسته است.
در این نامه تاکید شده که آزادی زندانیان سیاسی «فقط آزادی چند نفر نیست»، بلکه نشانه زنده بودن وجدان یک ملت است. نویسنده از ایرانیان خارج از کشور خواسته است پیام خود را بر محور «آزادی، کرامت انسانی، پایان سرکوب و پایان اعدام» تنظیم کنند و از جامعه جهانی بخواهند که صرفا تماشاگر رنج مردم ایران نباشد.
او همچنین نسبت به گسترش تفرقه هشدار داده و نوشته است شعارهای حذفکننده و زبان کینه میتواند همان استبدادی را تقویت کند که مردم سالها با آن مبارزه کردهاند. در پایان، حسینی ابراز امیدواری کرده روزی فرا برسد که «هیچ مادری پشت در زندان نایستد و هیچ انسانی برای گفتن آزادی جان ندهد.»