نشست سران ناتو در آنکارا و دو روزی که پایتخت ترکیه تعطیل شد
آنکارا را معمولا با ساختمانهای وزارتخانهها و ریتم آرام زندگی میشناسند، اما پایتخت خاکستری ترکیه، چند روز مانده به آغاز اجلاس سران ناتو و طول دو روز برگزاری آن، تغییر چهره داد.
آنکارا را معمولا با ساختمانهای وزارتخانهها و ریتم آرام زندگی میشناسند، اما پایتخت خاکستری ترکیه، چند روز مانده به آغاز اجلاس سران ناتو و طول دو روز برگزاری آن، تغییر چهره داد.
از چند روز قبل از شروع نشست ناتو در روزهای سهشنبه و چهارشنبه ۱۶ و ۱۷ تیر، مسیرهای منتهی به مجتمع ریاستجمهوری یکی پس از دیگری بسته شدند، موانع فلزی جای خودروها را گرفتند و در اطراف هتل محل اقامت هیاتها، حضور نیروهای امنیتی دائمی شد.
اولین چیزی که در شهر جلب توجه میکرد، سکوت بود. خیابانهایی که معمولا در ساعات کاری پررفتوآمد هستند، تقریبا خالی شدند.
کارمندان در ۹ منطقه آنکارا برای یک هفته به مرخصی اداری فرستاده شدند تا ترافیک پایتخت به حداقل برسد. حتی برگزاری مراسم و برنامههایی مانند جشنهای فارغالتحصیلی یا عروسی نیز برای یک هفته ممنوع اعلام شد.
فرمانداری هر نوع راهپیمایی و تجمع اعتراضی را قدغن کرد و عملا تنها ماموریت پایتخت، میزبانی از مهمترین نشست امنیتی جهان اعلام شد.
ترکیه برای اینکه نشست بدون دردسر برگزار شود، از هیچ اقدامی فروگذار نکرد؛ از بازسازی فرودگاه نظامی برای فرود سران تا آسفالت کردن مسیر کاروانهای دیپلماتیک، از ضدگلوله کردن پنجرههای هتل محل اقامت ترامپ تا بستن خیابان «ایران» برای ورزش صبحگاهی رییسجمهوری فرانسه.
همه جزییات از سوی تیم چند هزار نفری برگزارکننده نشست، پیشبینی شده بود.
شهر در تمام مناطقی که هیاتها ممکن بود حتی برای چند ثانیه از آن عبور کنند، بیشتر به یک دکور از پیش طراحیشده شباهت داشت. بیلبوردهای آبیرنگ با شعارهایی درباره صلح و امنیت در امتداد بلوارها دیده میشد تا زندگیهای معمولی پشت تابلوها را پنهان کند. پشت این نما، خیابانهای خلوت، کافههای خالی، ایستهای بازرسی پیاپی و گشتهای امنیتی متراکم، صحنهای ساخته بود که برخی گزارشهای تلویزیونی خارجی آن را به «قرنطینههای دوران کرونا» تشبیه کردند.
این آرامش ظاهری، روی دیگری هم داشت.
سازمانهای حقوق بشری از بازداشت صدها نفر در روزهای منتهی به اجلاس ناتو خبر میدادند. از استاد دانشگاه و وکیل گرفته تا روزنامهنگار و فعال مدنی چپگرا؛ هر کسی که احتمال مخالفتش با ناتو میرفت، بازداشت شد.
دولت ترکیه این بازداشتها را بخشی از «عملیات ضدتروریسم» توصیف کرده و ارتباط آن را با اجلاس ناتو رد میکند، اما همزمانی این دو اتفاق، موضوع گفتوگوی بسیاری از خبرنگاران خارجی شد.
شلوغی و جنبوجوش در کاخ ریاستجمهوری
داخل مجموعه ریاستجمهوری، از سکوت شهر خبری نبود.
مرکز رسانهای با نظم قابل توجهی اداره میشد. سرویسهای رفتوآمد، اینترنت، فضای کار، امکانات فنی و خدمات پذیرایی بدون وقفه در اختیار خبرنگاران و دیگر مهمانان قرار داشت. برخی خبرنگاران باسابقه که تجربه پوشش چندین اجلاس ناتو را داشتند، میگفتند از نظر خدمات رسانهای، این یکی از منظمترین نشستهایی بوده که دیدهاند.
با این حال، بحث اصلی میان خبرنگاران نه امکانات، بلکه اعتبارنامهها بود. حدود سه هزار خبرنگار برای پوشش اجلاس ثبتنام کرده بودند، اما تعدادی از رسانههای مستقل ترکیه موفق به دریافت مجوز نشدند که این موضوع اعتراض نهادهای مدافع آزادی مطبوعات را به همراه داشت.
در پاسخ، ناتو اعلام کرد درباره رسانههای محلی به ارزیابی کشور میزبان اتکا کرده است.
در این میان، رسانههای ترکیه گویا میخواستند فضای نشست را برای مخاطبان خود به یک رویداد خانوادگی و صمیمی تبدیل کنند و گزارشهای حاشیهای گاهی پررنگتر از بُعد خبری نشست ناتو بود.
در کنار پوشش مذاکرات و نشستهای رسمی، گزارشهایی درباره منوی شام رهبران، گربههای مجتمع ریاستجمهوری یا حتی زنی که ادعا میکرد دختر دونالد ترامپ است، سهم قابل توجهی از برنامههای تلویزیونی را به خود اختصاص دادند. گویی برای مخاطبان برخی رسانههای داخلی، حاشیهها بیش از متن اجلاس اهمیت داشت.
در تمام دو روز اجلاس اما یک نام بیش از نام بسیاری از کشورهای عضو ناتو شنیده شد: ایران. کشوری که نمایندهای در نشست نداشت، اما تقریبا در همه جلسات خبری، گفتوگوهای غیررسمی خبرنگاران و گزارشهای تلویزیونی، حضور داشت. از جنگ ۱۲ روزه گرفته تا حملات آمریکا، برنامه هستهای، امنیت تنگه هرمز و آینده منطقه؛ بسیاری از پرسشها در نهایت به ایران ختم میشد.
گاهی این احساس به وجود میآمد که کشوری غایب، بیش از برخی اعضای حاضر در اجلاس، در فضای رسانهای حضور دارد.
از صبح روز پس از پایان اجلاس، آنکارا کمکم به زندگی عادی خود بازمیگردد.
موانع جمع شدهاند، خیابانها باز شدهاند، کارمندان به ادارهها برگشتهاند و کافهها دوباره شلوغ شدهاند.
حالا تنها چیزی که از آن همه تدابیر امنیتی باقی مانده است، خاطره دو روزی است که پایتخت ترکیه برای میزبانی از رهبران جهان، زندگی عادی خود را متوقف کرد.
این شبکه در گزارشی نوشت نشست ناتو امسال صرفاً یک گردهمایی دیپلماتیک نبود، بلکه به نمایش زندهای از سرعت تغییر معادلات ژئوپلیتیک در زمانی تبدیل شد که ترامپ در مرکز تصمیمگیری قرار دارد.
به نوشته سیانبیسی، پیش از آغاز نشست، مجموعهای از پروندههای حساس بر فضای اجلاس سایه انداخته بود؛ از جنگ روسیه و اوکراین، برنامه هستهای ایران، امنیت اروپا و مناقشه گرینلند گرفته تا اختلاف بر سر بودجه دفاعی اعضای ناتو و جایگاه ولودیمیر زلنسکی نزد دولت آمریکا. گزارش تاکید میکند که تقریبا همه این موضوعات در نهایت به مواضع ترامپ گره خورده بودند.
این گزارش میافزاید اعضای اروپایی ناتو و کانادا در آستانه اجلاس عملا زیر ذرهبین کاخ سفید قرار داشتند. ترامپ و پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، بار دیگر متحدان اروپایی را به دلیل هزینه نکردن کافی برای دفاع و همچنین آنچه کمکاری ناتو در قبال ایران توصیف کردند، به شدت مورد انتقاد قرار داده بودند.
سیانبیسی همچنین به انتقادهای مجدد ترامپ از دانمارک بر سر گرینلند و حملات لفظی او به اسپانیا به دلیل نرسیدن به اهداف هزینههای دفاعی ناتو اشاره میکند و مینویسد همزمان زلنسکی نیز برای جلب حمایت بیشتر متحدان در آنکارا حضور داشت، در حالی که همواره نسبت به نحوه برخورد ترامپ با خود اطمینان نداشت.
به نوشته این شبکه، نقطه عطف اجلاس زمانی رقم خورد که ترامپ اعلام کرد دیگر به تعامل با جمهوری اسلامی، تفاهمنامه و آتشبس پایبند نیست. این اظهارات باعث افت بازارهای مالی و افزایش بهای نفت شد و این تصور را به وجود آورد که اجلاس به سمت بحرانی تازه حرکت میکند.
اما به گفته نویسنده گزارش، تنها چند ساعت بعد فضای اجلاس به طور کامل تغییر کرد. رهبران کشورهای عضو ناتو در گفتوگوهای غیررسمی به خبرنگاران گفتند ترامپ در نشست پشت درهای بسته با دقت به سخنان همه رهبران گوش داده، از جلسه رضایت داشته و آن را با روحیهای مثبت ترک کرده است.
ترامپ نیز در نشست خبری پایانی اجلاس این روایت را تایید کرد. او در کنار مارکو روبیو، وزیر خارجه، اسکات بسنت، وزیر خزانهداری، پیت هگست و استیون میلر، معاون رییس دفتر کاخ سفید، از «محبت فراوان» میان رهبران سخن گفت و اظهار داشت: «اتحاد فوقالعاده بود. محبت موجود در اتاق واقعا غیرعادی بود.»
سیانبیسی این تغییر لحن را چرخشی چشمگیر نسبت به انتقادهای تند ترامپ از همان متحدان تنها چند ساعت قبل توصیف میکند.
این گزارش در ادامه برندگان و بازندگان اجلاس را بررسی کرده است. به نوشته سیانبیسی، رجب طیب اردوغان از مهمترین برندگان نشست بود؛ زیرا پس از میزبانی موفق اجلاس، به نظر میرسد بیش از گذشته به دریافت موافقت واشینگتن برای فروش جنگندههای اف-۳۵ نزدیک شده است.
به گزارش سیانبیسی، مارک روته، دبیرکل ناتو، نیز با ادامه حمایت و تمجید از ترامپ توانست دستکم در مقطع کنونی آمریکا را در چارچوب ناتو حفظ کند. همچنین اسپانیا و دانمارک، با وجود انتقادهای اولیه، در نشست خبری پایانی با توبیخ تازهای از سوی ترامپ روبهرو نشدند.
این شبکه، ولودیمیر زلنسکی را نیز از دیگر برندگان اجلاس میداند و مینویسد عملکرد اوکراین در تثبیت جبهههای نبرد و انتقال جنگ به عمق خاک روسیه، نگاه ترامپ را نسبت به کییف بهبود بخشیده است. به نوشته گزارش، زلنسکی حتی ممکن است به توافقی برای تولید سامانههای موشکی پاتریوت دست یافته باشد؛ موضوعی که مدتها از اولویتهای اوکراین بوده است.
در مقابل، سیانبیسی معتقد است ولادیمیر پوتین از نمایش وحدت ناتو، افزایش بودجههای دفاعی اعضا و گرمتر شدن روابط ترامپ و زلنسکی، از بازندگان اصلی این اجلاس محسوب میشود.
این گزارش تاکید میکند که با وجود تغییر محسوس فضای اجلاس، آینده ایران همچنان مهمترین پرسش بیپاسخ باقی مانده است. نویسنده گزارش میگوید از ترامپ پرسیده است اگر واقعاً از آتشبس و تفاهمنامه با ایران عبور کرده، گام بعدی چه خواهد بود؛ اما رییسجمهوری آمریکا تنها پاسخ داده است که در دوران ریاستجمهوری او، ایران هرگز به سلاح هستهای دست نخواهد یافت.
سیانبیسی در پایان نتیجه میگیرد که اگرچه فضای اجلاس ناتو طی دو روز به شکلی چشمگیر دگرگون شد، اما پرسشهای اصلی همچنان پابرجاست؛ اینکه سیاست آمریکا در قبال [حکومت] ایران به کدام سو خواهد رفت، آیا فضای مثبت میان ترامپ و متحدان ناتو دوام خواهد آورد و این تحولات چه تاثیری بر آینده جنگ اوکراین خواهد گذاشت. به نوشته این شبکه، مهمترین درس این اجلاس آن بود که هرگاه ترامپ در مرکز تحولات قرار میگیرد، متحدان، رقبا و حتی بازارهای جهانی ناچارند خود را به سرعت با واقعیتهای جدید تطبیق دهند.
این آمار پنجشنبه ۱۸ تیر در نشست رسانهای پلیس ضدتروریسم بریتانیا در نیو اسکاتلندیارد لندن اعلام شد؛ نشستی که به بررسی تازهترین تهدیدهای امنیتی خارجی و داخلی علیه بریتانیا اختصاص داشت.
بهگفته مقامهای پلیس، بخش قابلتوجهی از فعالیتهای پلیس ضدتروریسم و سازمان امنیت داخلی بریتانیا (MI5) اکنون به مقابله با فعالیت دولتهای متخاصم اختصاص دارد. در این بخش از روسیه، چین و جمهوری اسلامی بهعنوان دولتهای متخاصم نام برده شد.
بهگفته پلیس، این دولتها با استفاده از جاسوسی، حملات سایبری، عملیات نفوذ و نیروهای نیابتی، در پی تضعیف دموکراسی بریتانیا هستند.
مقامهای پلیس ضدتروریسم بریتانیا همچنین تاکید کردند بخش مهمی از منابع خود را صرف مقابله با تلاشهای جمهوری اسلامی برای هدف قرار دادن مخالفان در خاک بریتانیا میکنند.
در پرونده حمله به پوریا زراعتی، مجری ایراناینترنشنال، پلیس بار دیگر تاکید کرد دادگاه پذیرفته است این حمله به سفارش جمهوری اسلامی انجام شده و همین موضوع در صدور احکام سنگینتر برای عاملان پرونده موثر بوده است.
پلیس همچنین اعلام کرد تهدیدهای مرتبط با یهودستیزی در سالهای اخیر افزایش یافته و این روند تنها به بریتانیا محدود نیست.
بهگفته مقامها، مدارس، کنیسهها و مراکز یهودی همچنان نیازمند حفاظت ویژه هستند و دیگر اقلیتهای مذهبی نیز از افزایش نفرتپراکنی متاثر شدهاند.
پلیس افزود نقش جمهوری اسلامی در حملات به مراکز یهودی در بریتانیا رد نشده و تحقیقات درباره نقش یک دولت متخاصم همچنان ادامه دارد.
بهگفته پلیس، این روند تنها به بریتانیا محدود نیست و در دیگر کشورهای اروپایی نیز مشاهده میشود.
تهدیدهای داخلی و همکاریهای امنیتی
پلیس ضدتروریسم بریتانیا اعلام کرد حجم پروندههای مرتبط با امنیت ملی نسبت به سال گذشته حدود ۵۰ درصد افزایش یافته و حدود ۸۰۰ پرونده فعال مرتبط با تروریسم در دست بررسی است.
بهگفته مقامهای پلیس، «تروریسم و افراطگرایی اسلامگرا» و «راست افراطی» همچنان دو تهدید اصلی داخلی به شمار میروند.
پلیس همچنین درباره روند روبهرشد افراطی شدن نوجوانان، بهویژه در فضای آنلاین، هشدار داد و به پرونده فردی اشاره کرد که در ۱۴ سالگی در فضای مجازی افراطی شده و در ۱۸ سالگی برای خرید سلاح اقدام کرده بود.
بهگفته مقامهای پلیس، محتوای افراطی در اینترنت در حال عادیسازی است و آنچه زمانی فقط در فضای مجازی دیده میشد، اکنون به اقدامات واقعی تبدیل شده است. آنان همچنین گفتند قوانین فعلی با سرعت تحولات فضای آنلاین همگام نیست.
در بخش مربوط به روسیه، مقامهای پلیس گفتند مسکو به دنبال هدف قرار دادن افرادی است که کرملین آنان را دشمن خود میداند و برای این کار از هر ابزار ممکن استفاده میکند.
پلیس در مورد چین نیز به پروندههای جاسوسی برای دولت این کشور در بریتانیا اشاره کرد.
مقامهای پلیس همچنین اعلام کردند همکاری اطلاعاتی با متحدان خود را گسترش دادهاند و همکاری با کشورهایی را که پیشتر با بریتانیا همکاری اطلاعاتی نداشتند، از جمله اتریش، رومانی، لهستان و چند کشور دیگر، آغاز کردهاند.
پلیس ضدتروریسم بریتانیا همچنین به قانون تازهای اشاره کرد که از سوی وزارت کشور در حال معرفی است؛ قانونی که به گفته مقامها، ابزارهای حقوقی بیشتری برای مقابله با دولتهایی فراهم میکند که از نیروهای نیابتی برای اجرای عملیات در خاک بریتانیا استفاده میکنند.
بر اساس این رویکرد، اگر گروهها یا شبکههای وابسته به دولتهای خارجی در چارچوب تهدیدهای تروریستی تعریف شوند، امکان پیگرد و محکومیت افرادی که با این شبکهها همکاری میکنند افزایش خواهد یافت.
مقامهای پلیس گفتند با توجه به روند روبهرشد استفاده دولتهای متخاصم از عوامل نیابتی، این چارچوب قانونی میتواند به نهادهای امنیتی کمک کند تا زودتر و موثرتر با این نوع تهدیدها مقابله کنند.
ترامپ در این نامه که نسخهای از آن به رویت خبرگزاری رویترز رسیده، نوشت: «قول داده بودم همه موانعی را که بر سر راه بازسازی کشور شما قرار دارد، برطرف کنم و بهزودی، سرانجام قادر خواهید بود این کار را انجام دهید.»
او افزود شرکتهای آمریکایی آماده سرمایهگذاری در سوریه هستند و میتوانند در بازسازی و آبادانی این کشور نقش ایفا کنند.
ترامپ و الشرع ۱۷ تیر در حاشیه اجلاس سران ناتو در آنکارا با یکدیگر دیدار کردند.
رییسجمهوری آمریکا در این دیدار از اقدامات الشرع علیه گروه داعش تمجید کرد و گفت: «همه به او احترام میگذارند، از جمله خود من.»
در جریان جنگ داخلی سوریه، گروههای شبهنظامی مختلف، از جمله داعش، در بخشهایی از این کشور نفوذ یافتند.
داعش از ماه فوریه تاکنون مسئولیت چندین حمله علیه نیروهای دولتی سوریه را بر عهده گرفته و از آغاز مرحلهای تازه از عملیات خود علیه دولت الشرع خبر داده است.
دوره ۴۵ روزه بررسی کنگره
رویترز به نقل از یک مقام ارشد دولت آمریکا گزارش داد نامه ترامپ درباره حذف نام سوریه از فهرست کشورهای حامی تروریسم، پس از دیدار اخیر رهبران دو کشور در آنکارا، به رییسجمهوری سوریه تحویل داده شد.
ترامپ همچنین اعلام کرد کنگره آمریکا را از تصمیم خود مطلع کرده است. بر اساس قوانین ایالات متحده، کنگره باید این تصمیم را در یک دوره ۴۵ روزه مورد بررسی قرار دهد و پس از طی شدن این روند، خروج سوریه از فهرست کشورهای حامی تروریسم اجرایی خواهد شد.
قرار گرفتن در فهرست آمریکا از کشورهای حامی تروریسم، محدودیتهایی از جمله در زمینه دریافت کمکهای خارجی ایالات متحده، صادرات تجهیزات دفاعی و برخی مبادلات مالی را به دنبال دارد.
استقبال رییس بانک مرکزی سوریه
صفوت رسلان، رییس بانک مرکزی سوریه، با استقبال از تصمیم ترامپ اعلام کرد خروج سوریه از این فهرست، زمینه را برای گسترش سرمایهگذاری، احیای اقتصاد و بازگشت این کشور به نظام اقتصاد جهانی فراهم خواهد کرد.
رویترز همچنین گزارش داد چندین شرکت عربستان سعودی در چارچوب تلاشهای ریاض برای حمایت از بازسازی سوریه، در حال برنامهریزی برای سرمایهگذاریهایی چند میلیارد دلاری در این کشور هستند.
دیگر کشورهای حاشیه خلیج فارس نیز از تصمیم خود برای کمکهای مالی به سوریه خبر دادهاند.
ترامپ اردیبهشت ۱۴۰۴ با امضای یک فرمان اجرایی، تحریمهای آمریکا علیه سوریه را لغو کرد و مسیر پایان انزوای این کشور از نظام مالی بینالمللی را هموار ساخت.
این مقام که نامش فاش نشده، به رویترز گفت اطلاعرسانی چین فاقد جزییات لازم و بهمراتب پایینتر از استانداردهای مورد انتظار کشورهای عضو «گروه پنج» بود.
«گروه پنج» شامل پنج عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد است که بر اساس پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای (انپیتی) مصوب ۱۹۶۸، بهعنوان قدرتهای هستهای به رسمیت شناخته میشوند.
این مقام آمریکایی افزود آزمایش موشکی چین در حالی انجام گرفت که پکن با سرعت در حال گسترش زرادخانه هستهای خود است و شفافیت کافی درباره این برنامه وجود ندارد؛ روندی که به گفته او، نگرانی کشورهای منطقه را برانگیخته است.
رسانههای دولتی چین گزارش دادند ارتش این کشور ۱۵ تیر یک موشک بالستیک را از یک زیردریایی هستهای به سوی اقیانوس آرام شلیک کرد.
این اقدام با انتقاد آمریکا، ژاپن، استرالیا، نیوزیلند و تایوان روبهرو شد.
نگرانی فزاینده آمریکا از اقدام چین
مقام وزارت خارجه آمریکا در ادامه، شلیک موشکهای دارای قابلیت حمل کلاهک هستهای بدون مشارکت در سازوکارهای قاعدهمند دیپلماتیک برای اطلاعرسانی از پیش را «اقدامی غیرمسئولانه» توصیف کرد
او از پکن خواست در «گفتوگوهای معنادار درباره ثبات راهبردی و کنترل تسلیحات» مشارکت کند.
او تاکید کرد واشینگتن همچنان به «تعهدات دفاعی» خود در قبال متحدان و شرکایش پایبند خواهد بود.
رویترز اظهارات این مقام آمریکایی را نشاندهنده نگرانی فزاینده این کشور از آزمایش موشکی اخیر چین دانست.
پکن واشینگتن را به «سلطهطلبی» متهم کرد
مائو نینگ، سخنگوی وزارت امور خارجه چین، ۱۸ تیر در نشستی خبری، انتقادهای ایالات متحده از این آزمایش را نمونهای از «استانداردهای دوگانه و سلطهطلبی» واشینگتن خواند.
او گفت: «آمریکا تنها کشور جهان است که واقعا از سلاح هستهای استفاده کرده است... این کشور هر سال اقدام به پرتاب موشکهای راهبردی از زیردریاییهای هستهای میکند، اما درباره آزمایشهای موشکی عادی چین اظهارات غیرمسئولانه مطرح میکند و انگشت اتهام را به سوی پکن میگیرد.»
مائو از واشینگتن خواست توسعه توان دفاعی و نظامی پکن را با نگاهی «عینی و منطقی» ارزیابی کند.
خبرگزاری دولتی شینهوا نیز آزمایش اخیر را بخشی از «برنامه معمول» سالانه آموزشهای نظامی توصیف کرد و نوشت این اقدام هیچ کشور یا هدف مشخصی را نشانه نگرفته بود.
پکن نوع موشک شلیکشده را اعلام نکرده است، اما روزنامه دولتی گلوبال تایمز پیشتر به نقل از یک کارشناس نظامی نوشت این موشک احتمالا از نوع JL-3، پیشرفتهترین موشک پرتابشونده از زیردریایی چین، بوده است.
بر اساس گزارش پنتاگون، این موشک قادر است از آبهای ساحلی چین، خاک ایالات متحده را هدف قرار دهد.
چین که در حال اجرای برنامهای گسترده برای توسعه زرادخانه هستهای خود است، تاکنون بارها درخواستهای آمریکا برای آغاز گفتوگو درباره کنترل تسلیحات هستهای را رد کرده است.
پکن همواره استدلال کرده که آمریکا در حال حاضر زرادخانه هستهای بسیار بزرگتری در مقایسه با چین در اختیار دارد.
چین در سال ۲۰۲۴ مذاکرات نوپا با آمریکا درباره کنترل تسلیحات هستهای را در اعتراض به اقدام واشینگتن در فروش تسلیحات به تایوان متوقف کرد.
چین تایوان را بخشی جداییناپذیر از قلمرو خود میداند و بارها تهدید کرده است در صورت لزوم، برای الحاق این جزیره به سرزمین خود به زور متوسل خواهد شد.
