مطالب بیشتر
این گزارش یادآور میشود که در دوره نخست ریاستجمهوری ترامپ، پنتاگون برای جلوگیری از جنگ، طرحهای درگیری گسترده با ایران را با مقامهای ارشد کاخ سفید در میان گذاشت تا «خطرات واقعی» آن روشن شود؛ اقدامی که دستکم دو بار ترامپ را از صدور دستور حمله منصرف کرد. اما این بار، همان طرحهای جنگی بهعنوان گزینههایی عملی روی میز قرار گرفتهاند.
به نوشته آتلانتیک، آمریکا اکنون یکی از بزرگترین آرایشهای نظامی دهههای اخیر خود را در خاورمیانه مستقر کرده است؛ بیش از ۱۰۰ هواگرد شامل جنگندههای اف-۱۸ و اف-۳۵، پهپادها و هواپیماهای شناسایی در منطقه حضور دارند و ناو هواپیمابر «جرالد آر. فورد» به همراه ناوشکنها و زیردریاییهای مجهز به موشکهای هدایتشونده در حال استقرار در برد عملیاتی ایران هستند.
ترامپ جمعه ۱ اسفند در پاسخ به پرسشی درباره احتمال حمله محدود گفت: «فکر میکنم میتوانم بگویم در حال بررسی آن هستم.» با این حال، به نوشته آتلانتیک، دولت هنوز هدف روشنی برای این تمرکز قدرت نظامی ارائه نکرده است. یکی از فرماندهان پیشین به آتلانتیک گفته است: «هر گزینه نظامی فقط درباره کاری که میتوانیم انجام دهیم نیست، بلکه درباره حفاظت از خود و منافعمان در برابر واکنش اجتنابناپذیر ایران هم هست.»
این گزارش چهار سناریوی اصلی را بررسی میکند: هدف قرار دادن رهبران جمهوری اسلامی، حمله به زیرساختهای موشکی، حمله مجدد به برنامه هستهای و یا ترکیبی از این اهداف. ترامپ پیشتر درباره رهبر جمهوری اسلامی نوشته بود که «دقیقاً میدانستم کجا پناه گرفته است» و اشاره کرده بود که میتوانست هدف قرار گیرد. اما کارشناسان هشدار میدهند چنین اقدامی میتواند به شدیدترین واکنش حکومت ایران منجر شود و حتی سپاه پاسداران را به اتخاذ موضعی تهاجمیتر سوق دهد. درباره برنامه موشکی نیز برایان کلارک، پژوهشگر موسسه هادسون، به آتلانتیک گفته است: «به نظر میرسد آمریکا در حال بررسی هدف قرار دادن اهداف نرمتر مانند پایگاههای سپاه و مراکز تولید است، آن هم در یک دوره طولانیتر.»
در مورد تاسیسات هستهای، ترامپ پیشتر در شبکه اجتماعی خود نوشته بود: «هیچ سلاح هستهای» و هشدار داده بود «حمله بعدی بسیار شدیدتر خواهد بود.» با این حال، میک مولروی، معاون پیشین وزارت دفاع آمریکا، به آتلانتیک گفته است: «باید از این تصور فاصله بگیریم که میتوانیم برنامه هستهای را برای همیشه نابود کنیم. میتوان چیزی را تخریب یا تضعیف کرد، اما این به معنای ناتوانی آنها در بازسازی نیست.» گزارش همچنین هشدار میدهد که طولانی شدن هر عملیات خطر تلفات غیرنظامی را افزایش میدهد و حکومت ایران همچنان میتواند از طریق موشکها، پهپادها یا تهدید تنگه هرمز واکنش نشان دهد.
آتلانتیک در جمعبندی تاکید میکند که این آرایش نظامی میتواند اهرم فشار برای دستیابی به توافق باشد، اما همزمان با هر هواپیما و ناوی که به منطقه میرسد، فشار سیاسی برای استفاده از این توان نظامی افزایش مییابد؛ تصمیمی که پیامدهای آن میتواند فراتر از ایران، کل منطقه و منافع آمریکا را در بر بگیرد.
پنجشنبه ۳۰ بهمن، افبیآی اعلام کرد دو خواهر ایرانی به نامهای سمانه و سرور غندالی و همسر یکی از آنها که پیشتر در گوگل کار میکردند، به اتهام سرقت اطلاعات فنی موتور جستوجو و دیگر فناوریها و انتقال این اطلاعات به ایران، در آمریکا بازداشت شدهاند.
سمانه ۴۱ ساله، همسرش محمدجواد خسروی ۴۰ ساله و خواهرش سرور ۳۲ ساله ساکن سنخوزه در ایالت کالیفرنیا هستند. هر سه پیشتر در گوگل فعالیت داشتند و در حوزه پردازندههای رایانهای موبایل کار میکردند.
ارتباط با متهم بانک سرمایه
پس از انتشار این خبر، برخی کاربران گمانهزنی کردند که سمانه و سرور فرزندان شهابالدین غندالی هستند. او در دادگاههای پرونده بانک سرمایه که در نیمه دوم دهه ۹۰ برگزار شد، بهعنوان مدیرعامل وقت صندوق فرهنگیان، از متهمان اصلی پرونده فساد اقتصادی در این بانک بود. او از چهرههای اصلاحطلب بهشمار میرفت که به همراه همسر دومش، فاطمه شامانی، و پسرخواندهاش، فربد شامانی، در این پرونده متهم شد.
با این حال، تحقیقات ایراناینترنشنال نشان میدهد بازداشتشدگان فرزندان شهابالدین نیستند. او چهار فرزند به نامهای علی، الهام، شاهده و محمد دارد. فرزندان تنی غندالی پزشک، دندانپزشک و گفتار درمان هستند.
برادرزادهها
آقابابا غندالی در گرمسار هفت فرزند داشت: جمشید، شهابالدین، محمدباقر، فاطمه، محمدرضا، زهرا و حسین.
جمشید، برادر بزرگتر شهابالدین، که اکنون ۷۲ ساله است، با عفت یوردخانی ازدواج کرد. حاصل این ازدواج بهترتیب سحر متولد ۱۳۵۷، سپیده متولد ۱۳۶۰، سمانه متولد ۱۱ اردیبهشت ۱۳۶۳، زهرا متولد ۱۳۶۴ و سرور متولد ۲۵ خرداد ۱۳۷۲ بودند. در واقع، سمانه و سرور که بازداشتشدگان در ایالات متحده هستند، برادرزادههای شهابالدین هستند.
نام جمشید به همراه سایر خواهران و برادرانش در دادگاه شهابالدین برای تودیع وثیقه دیده میشود. محمدباقر که وکیل پایهیک دادگستری است، وکالت شهابالدین را هم بر عهده داشته است.
محمدجواد خسروی، مشهور به محمد خسروی، داماد جمشید غندالی و همسر سمانه است.
این دو به همراه خانواده غندالی بارها به سفر حج رفتند.
محمدجواد متولد ۱۰ تیر ۱۳۶۴ و فرزند عباس خسروی است. اطلاعات چندانی از خانواده او در دست نیست.
خانواده جمشید غندالی ساکن ولنجک تهران هستند.
به نوشته واشینگتنپست، سه روز پیش از آنکه ترامپ در ژوئن گذشته مجوز حمله به ایران را صادر کند، چارلی کرک، فعال سرشناس محافظهکار و از چهرههای بانفوذ نزدیک به پایگاه «ماگا»، در دفتر بیضی کاخ سفید نگرانی خود را درباره کشیده شدن آمریکا به یک درگیری طولانی دیگر مطرح کرده بود. کرک در آن زمان در برنامه خود گفته بود: «باید در برابر وسوسه براندازی دیکتاتورها در سرزمینهایی که نمیشناسیم مقاومت کنیم. پایگاه ماگا اصلاً جنگ نمیخواهد.» او به همراه استیو بنن و تاکر کارلسون نسبت به تغییر رژیم در ایران و احتمال جنگی فرسایشی هشدار داده بود.
اما اکنون که ترامپ در حال بررسی حملهای گستردهتر و حتی احتمال سرنگونی علی خامنهای است، مخالفت علنی و پشتپرده جریان «اول آمریکا» بهمراتب کمرنگتر شده است. رهبران و مفسران نزدیک به این جریان به واشینگتنپست گفتهاند این تغییر ناشی از افزایش اعتماد به ترامپ پس از عملیاتهای محدود در ایران و ونزوئلا، نگرانی از قطع رابطه با رییسجمهوری که منتقدان محافظهکار را کنار گذاشته، ابهام درباره دامنه اقدام احتمالی و پذیرش این واقعیت است که ترامپ از مخالفت پایگاه خود با جنگهای طولانی آگاه است اما در نهایت تصمیم خود را خواهد گرفت.
واشینگتنپست یادآور شده ترامپ در ۲۱ ژوئن گذشته حملات به تاسیسات هستهای ایران را تایید کرد؛ حملاتی که به سرعت پایان یافت. برخی در جریان ماگا معتقد بودند فشارهای آنان باعث محدود ماندن دامنه عملیات شد. اما پس از آن، چارلی کرک ترور شد و جریان ماگا یکی از صداهای اثرگذار خود را از دست داد. تاکر کارلسون نیز به دلیل پیشبینیهای نادرست درباره ابعاد عملیاتها مورد انتقاد قرار گرفت و استیو بنن گرچه همچنان درباره جنگ گسترده هشدار میدهد، اما لحن خود را تعدیل کرده است.
متیو بویل، رییس دفتر رسانه محافظهکار «واشینگتن بریتبارت»، به این روزنامه گفت کاهش بحثهای عمومی به این دلیل است که «رییسجمهوری اعتماد زیادی کسب کرده است» و دکترین او شامل «اقدامات بسیار دقیق» است که نباید به جنگی طولانی و پرهزینه منجر شود. برخی اینفلوئنسرهای حامی ترامپ نیز به شرط ناشناس ماندن گفتهاند این بار «صداها آرامتر است» زیرا در حملات قبلی جنگ گستردهای رخ نداد.
در عین حال، برخی کارشناسان سیاست خارجی که طرفدار محدود کردن نقش نظامی آمریکا هستند، نسبت به خطر کشیده شدن ایالات متحده به همان جنگهای بیپایانی که ترامپ پیشتر از آنها انتقاد میکرد، هشدار دادهاند. رز مری کلانیک از اندیشکده «دیفنس پرایوریتی» به واشینگتنپست گفت حمله گسترده با هدف تغییر رژیم میتواند پیامدهایی متفاوت و طولانیمدت داشته باشد و افزود: «هیچ تهدید فوری امنیتی علیه آمریکا از سوی ایران وجود ندارد.»
کرت میلز، مدیر اجرایی نشریه «آمریکن کنسروتیو»، نیز به این روزنامه گفت شدت مخالفتها هنوز شکل نگرفته زیرا «جنگی آغاز نشده است»، اما اگر آغاز شود، واکنشها میتواند شدید باشد. به نوشته واشینگتنپست، در ژوئن گذشته پس از بمباران اسرائیل علیه ایران، پرسش اصلی این بود که آیا آمریکا به آن خواهد پیوست یا نه؛ اما این بار هنوز روشن نیست دقیقاً چه اقدامی روی میز است.
