حامیان شبهنظامیان وابسته به جمهوری اسلامی در عراق بامداد شنبه به دفتر شبکه عربستانی امبیسی حمله کردند. این حمله پس از آن صورت گرفت که یکی از مجریان این شبکه یکی از فرماندهان شبهنظامی را «تروریست» خوانده بود.
به گزارش خبرگزاری فرانسه، مهاجمان که حدود ۵۰۰ نفر بودند، تجهیزات الکترونیکی دفتر امبیسی را تخریب کردند و بخشی از ساختمان آن را آتش زدند.
علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، سرانجام در روز شنبه، ۲۸ مهر، دو روز پس از انتشار خبر کشته شدن یحیی سنوار، رهبر حماس، سکوت خود را شکست و با انتشار بیانیهای، مرگ او را برای «جبهه مقاومت» دردناک خواند.
او در پیام خود گفت: «کسی چون او که عمری را به مبارزه با دشمن غاصب و ظالم گذرانده است، سرانجامی جز شهادت شایستهی او نیست. فقدان او برای جبههی مقاومت البتّه دردناک است، ولی این جبهه با شهادت برجستگانی چون شیخ احمد یاسین، فتحی شقاقی، رنتیسی و اسماعیل هنیّه از پیشروی باز نماند، و با شهادت سنوار هم کمترین توقّفی نخواهد داشت؛ باذن اللّه. حماس زنده است و زنده خواهد ماند.»
خامنهای در این پیام، برخلاف پیامهای مشابه در ماههای اخیر، به انتقامگیری یا مجازات اسرائیل هیچ اشارهای نکرده است.
رهبر جمهوری اسلامی، بدون توضیحی، صرفا نوشت: «ما چون همیشه، در کنار مجاهدان و مبارزان بااخلاص خواهیم ماند.»
جمشید برزگر، روزنامهنگار و تحلیلگر سیاسی، در تحلیلی درباره پیامدهای کشته شدن رهبران گروههای نیابتی جمهوری اسلامی نوشت: «هم کشته شدن یحیی سنوار، رهبر حماس، و هم نحوه واکنش جمهوری اسلامی و گروههای نیابتیاش به آن تا همین جا دو نکته را روشنتر و برجستهتر کرده است: ضعف و از دست رفتن اعتماد بهنفس در سلسله مراتب قدرت در نظام حاکم بر ایران و بیاعتمادی بیسابقه گروههای نیابتی به جمهوری اسلامی در حین تحمل ضربات جبرانناپذیر.»
به نوشته برزگر، «نگاهی به سکوت طولانی علی خامنهای، و سپس واکنشهای انگشتشمار مقاماتی چون حسین سلامی، فرمانده کل سپاه پاسداران، و مسعود پزشکیان، رییس دولت در جمهوری اسلامی، به کشته یحیی سنوار و بازتاب این رویداد تعیینکننده در جنگ غزه نشان میدهد که چگونه در فاصله کمتر از سه ماه، رهبران جمهوری اسلامی عادت قدیمی رجزخوانی و حریفطلبی را به ناگهان کنار گذاشتهاند و در پی خرید زمان و فرصتی برای بازسازی خود و نیروهای نیابتی ناگهان پرچمدار صلح در منطقهای شدهاند که نزدیک به نیم قرن، پیوسته بر آتش جنگ و خونریزی و ترور در آن دمیدهاند.»
جمشید برزگر افزود: «رهبران جمهوری اسلامی، که شدت ضربات اسرائیل را بهطور عمیق درک کردهاند، چنان اعتماد بهنفس خود را پس از شکستهای حقارتبار اخیر از دست دادهاند که دیگر رمق و توان و حوصله رجزخوانی برای انتقامگیری ندارند. در سوی دیگر، نیروهای نیابتی از جمله حماس و حزبالله نیز ضربهخورده و متزلزل، بیش از هر کس به جمهوری اسلامی و توان و اراده فرقه حاکم بر ایران برای کمک به خود بیاعتماد شدهاند.»
او نوشت: «مرگ یحیی سنوار، حسن نصرالله و اسماعیل هنیه و لشکری از فرماندهان ارشد این دو گروه نقطه عطفی در مناسبات گروههای نیابتی با جمهوری اسلامی خواهد بود و به احتمال فراوان تا دورهای قابل پیشبینی، دستهای درازشده جمهوری اسلامی را از منطقه کوتاه خواهد کرد، البته اگر به آن فرصت بازسازی داده نشود.»
متن کامل این تحلیل را اینجا بخوانید.
فوزیه سیدو، دختر ایزدی که اوایل مهر ماه از اسارت یک عضو حماس در غزه آزاد شد، در مصاحبهای با روزنامه بریتانیایی سان که جمعه ۲۷ مهر منتشر شد، با شرح شرایط هولناکی که در اسارت داعش و حماس تجربه کرده بود گفت این دو گروه هیچ فرقی با هم ندارند.
فوزیه گفت هنگامی که ۱۰ سال پیش به دست داعش در عراق اسیر شد، این گروه به او و دهها زن و کودک اسیر دیگر به جای غذا، گوشت کودکانی را که کشته بود میداد و این اسیران که مدتها گرسنه مانده بودند، ناچار بودند این گوشت را بخورند.
یک مقام اسرائیلی جمعه ۲۷ مهر به تایمز اسرائیل گفت با کشته شدن یحیی سنوار، تغییری در برنامه اسرائیل برای حمله تلافیجویانه به جمهوری اسلامی ایجاد نشده است.
در حالی که گمانهزنیها درباره چگونگی حمله تلافیجویانه اسرائیل به جمهوری اسلامی ادامه دارد، جو بایدن، رییسجمهوری آمریکا، جمعه ۲۷ مهر گفت از زمان و شیوه حمله تلافیجویانه اسرائیل علیه جمهوری اسلامی مطلع است، اما او به جزییات این حمله و زمان انجام آن اشارهای نکرد.
عباس عراقچی، وزیر خارجه جمهوری اسلامی، در واکنش به این اظهارات جو بایدن، در ایکس نوشت: «هر کس از چگونگی و زمان حمله اسرائیل به ایران با خبر باشد و ابزارها و حمایت لازم برای چنین حماقتی را تامین کند، باید به صورت منطقی در ارتباط با هر گونه تلفات جانی احتمالی آن پاسخگو شود.»
الی کوهن، وزیر انرژی اسرائیل، جمعه ۲۷ مهر در مصاحبه با وبسایت خبری والانیوز گفت برای مقابله با جمهوری اسلامی، همه گزینهها، از جمله حمله به تاسیسات هستهای، روی میز است.
