ارتش اسرائیل از حمله‌ای پهپادی از خاک سوریه خبر داد

این نکته زمانی معنا و اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که سیاستمداران در مرکز توجه قرار می‌گیرند و تلاش می‌کنند افکار عمومی را برای تطبیق و اجرای سیاست‌های خود همراه کنند.

یکی از مناسب‌ترین زمان‌ها که استفاده از زبان در سیاست مورد توجه قرار می‌گیرد، انتخابات است. در زمان انتخابات، سیاستمداران نهایت تلاش خود را می‌کنند تا دستاوردهای خود را بزرگ جلوه دهند، کاستی‌های خود را توجیه کنند و طرح‌ها و برنامه‌های آینده خود را جذاب و مطابق میل و خواست مردم ارائه کنند. همه این‌ها از طریق زبان صورت می‌گیرد.

اما کلمات برای سیاستمداران تیغی دولبه است. از یک‌سو، کلمات می‌تواند به سیاستمداران کمک کند تا دروغ‌های خود را راست جلوه دهند و از سوی دیگر، اگر کلمات به‌درستی، سنجیده و مناسب به کار نرود، می‌تواند کار دست سیاستمداران دهد و حتی یک اشتباه کوچک به قیمت از دست دادن ریاست‌جمهوری منجر شود.

در تاریخ مبارزات و مناظره‌های انتخاباتی امریکا، موارد زیادی وجود داشته که یک اشتباه لفظی یا خطای کوچک، هرچند غیرعمد، تمام زحمات حزبی را ناکام کرده و هزینه‌های هنگفتی در پی داشته است.

از آمادگی‌های پشت صحنه تا اجرای روی صحنه

سیاستمداران امریکا برای چگونگی پیام‌رسانی به مردم، مصاحبه با رسانه‌ها و شیوه بیان، سرمایه‌گذاری زیادی می‌کنند. به‌ویژه در زمان انتخابات ریاست‌جمهوری، تیمی از کارشناسان و متخصصان به‌طور نزدیک با رییس‌جمهور همکاری می‌کنند.

بهترین نویسندگان استخدام می‌شوند تا متن سخنرانی رییس‌جمهور را تهیه کنند؛ مشاوران مختلف درباره آمار و ارقام مشاوره می‌دهند و متخصصانی نیز به رییس‌جمهور مشاوره می‌دهند که کلمات را چگونه ادا کند، در کجا مکث کند و به‌طور کلی ادا و اطوار او چگونه باشد. حتی به مسائل بسیار جزئی مانند زمان نوشیدن آب نیز توجه می‌شود.

در کنار این‌ها، جمعی از متخصصان به رییس‌جمهور و نامزدهای ریاست‌جمهوری مشاوره می‌دهند که به سوال‌های خبرنگاران چگونه پاسخ دهند. پرسش و پاسخ‌های احتمالی را تمرین می‌کنند و رییس‌جمهور را برای سوال‌های دشوار آماده می‌سازند.

مخاطبان تنها صحنه اجرا را می‌بینند، اما پشت صحنه کار طولانی و فشرده‌ای صورت می‌گیرد تا صحنه‌ای مطلوب فراهم شود. برای این مهم است که اشتباه لفظی و سوتی صورت نگیرد، اما اشتباه لفظی می‌تواند کار دست سیاستمداران دهد.

سوتی‌های جو بایدن

جو بایدن، رییس‌جمهور امریکا، در اولین مناظره انتخاباتی دوباره مسئله سوتی و اشتباهات لفظی را به مرکز توجه آورد.

پس از سوتی در مناظره با دونالد ترامپ، که خود آقای بایدن آن را «اشتباه احمقانه» خواند، او دوباره اشتباه لفظی دیگری مرتکب شد. در سخنرانی‌اش در جمع سران ناتو در واشنگتن، به‌اشتباه ولادیمیر پوتین را رییس‌جمهور اوکراین معرفی کرد و گفت: «خانم‌ها و آقایان، رییس‌جمهور اوکراین، ولادیمیر پوتین».

جو بایدن در مورد دیگری در یک نشست خبری نیز اشتباه کرد و دونالد ترامپ، رقیب انتخاباتی‌اش، را به‌جای کاملا هریس، معاون رییس‌جمهور معرفی کرد. این دو یا سه مورد اشتباه لفظی او بیشتر از مجموع صحبت‌هایش در کنفرانس خبری جلب توجه کرد و سر زبان‌ها افتاد.

انتقادها از جو بایدن در میان رای‌دهندگان امریکایی به دلیل توانایی فیزیکی او به علت کهولت سن، به‌ویژه از سوی سیاستمداران حزب دموکرات، افزایش یافت و در نهایت او را وادار به کناره‌گیری از نامزدی کرد. بایدن بعدا از کاملا هریس، معاون خود، حمایت کرد.

برخی معتقدند که اگر اشتباهات لفظی و سوتی‌های اخیر بایدن نبود، ممکن بود او همچنان نامزد حزب دموکرات در انتخابات ریاست جمهوری باقی بماند، اما این سوتی‌ها مانع رسیدن دوباره او به کاخ سفید شد.

شوخی با پیری؛ پیروزی در انتخابات

جو بایدن، اولین رییس‌جمهور امریکا نیست که به خاطر کهولت سن، مایه نگرانی رای‌دهندگان امریکایی قرار گرفته و مورد انتقاد واقع شده است. بایدن و تیم همکارش در حزب دموکرات ماه‌ها تلاش کردند تا با روش‌های مختلف این نگرانی را برطرف کنند، اما موفق نشدند.

پیش از این، رونالد ریگان از حزب جمهوری‌خواه، در ۷۳ سالگی، که در آن زمان پیرترین رییس‌جمهور تاریخ امریکا بود، با نگرانی‌های مشابهی از سوی رای‌دهندگان مواجه بود.

ریگان نگران بود که والتر ماندل، نامزد ۵۶ ساله حزب دموکرات، از پیری او به عنوان نقطه ضعف استفاده کند و به رای‌دهندگان نشان دهد که به دلیل کهولت سن، توان رهبری امریکا را ندارد. اما ریگان در سال ۱۹۸۴، در دومین مناظره انتخاباتی، با مهارت شگفت‌انگیزی از پیری خود به عنوان برگ برنده استفاده کرد و حمایت رای‌دهندگان را جلب کرد.

وقتی مجری از او پرسید که رای‌دهندگان امریکایی درباره کهولت سنش نگران هستند و مطمئن نیستند که آیا او توان مدیریت بحران‌های کلان را دارد یا خیر، ریگان با لحن مخاطب‌پسند و با شوخی به این پرسش پاسخ داد: «می‌خواهم شما بدانید که من سن را به‌عنوان یک موضوع در این کمپین مطرح نخواهم کرد. من قصد ندارم برای مقاصد سیاسی از جوانی و بی‌تجربگی رقیبم سوءاستفاده کنم.»

100%

این جمله ریگان همه را به خنده واداشت و حتی رقیبش نیز لبخند زد. او پس از این نکته شوخی‌آمیز، لیوان آب را برداشت و کمی آب نوشید تا پیامش به خوبی در ذهن مخاطبان جا بیفتد.

بعدها برخی گفتند که نوشیدن آب در آن لحظه نیز از پیش برنامه‌ریزی شده بود. این اقدام فرصتی به او داد تا نکته‌اش درباره کهولت سن را به‌خوبی در ذهن مخاطب جا بیندازد. ریگان در چند لحظه، یک نقطه ضعف سیاسی خود را به فرصتی طلایی برای پیروزی در برابر رقیبش تبدیل کرد و دوباره انتخاب شد.

یک نفس عمیق، یک عمر شکست

یکی از ماندگارترین لحظات در تاریخ مناظرات انتخاباتی امریکا، زمانی است که آل گور، نامزد حزب دموکرات در انتخابات ریاست‌جمهوری، یک نفس عمیق کشید. در صحنه‌ای که با دقت توسط میلیون‌ها رای‌دهنده امریکایی نظاره می‌شد، این حرکت چند ثانیه‌ای کار دست او داد.

در سال ۲۰۰۰، آل گور که در آن زمان معاون رییس‌جمهور دموکرات بود، با جورج بوش، نامزد حزب جمهوری‌خواه، رقابت می‌کرد. در نظرسنجی‌ها، گور از بوش پیشتاز بود تا اینکه مناظره انتخاباتی برگزار شد.

در جریان مناظره، هنگامی که جورج بوش، رقیب جمهوری‌خواهش، صحبت می‌کرد، آل گور به‌طور بلند نفس عمیق کشید. این نفس کشیدن او کار دستش داد و بسیاری فکر کردند که تحت تأثیر رقیبش قرار گرفته و آمادگی لازم برای مناظره را ندارد.

پس از آن، نتایج نظرسنجی‌ها تغییر کرد و بسیاری این نفس عمیق را یک اشتباه استراتژیک توصیف کردند که نشان‌دهنده عدم توانایی گور در کنترل احساسات و اضطرابش روی صحنه بود.

100%

در عوض، آرامش و قاطعیت جورج بوش در آن لحظه، این ذهنیت را در میان رای‌دهندگان امریکایی ایجاد کرد که او فردی قدرتمند و با اعتماد به نفس است و شایسته رهبری به حساب می‌آید.

علاوه بر این، آل گور اشتباه دیگری نیز مرتکب شد. هنگامی که بوش صحبت می‌کرد، کمی از جایی که ایستاده بود به جلو آمد. در آن لحظه نامناسب، آل گور نیز برخاست و به سمت بوش حرکت کرد، اما بوش او را نادیده گرفت. این صحنه طوری به نظر رسید که گویی آل گور به دنبال دعوا و جنجال است.

اگرچه آل گور پیش از این مناظره در نظرسنجی‌ها پیشتاز بود، اما در نهایت انتخابات را باخت و جورج بوش پیروز شد.

امتناع از آرایش، ریزش در رأی

در مبارزات انتخاباتی، تمامی جزئیات ظاهری نامزدها معنا و مفهوم خاصی دارند و تأثیر بسزایی در قضاوت رای‌دهندگان دارند. به همین دلیل برخی روانشناسان معتقدند مردم به طرح و برنامه رأی نمی‌دهند، بلکه به کاراکتر و شخصیت نامزدها رأی می‌دهند.

یکی از بارزترین نمونه‌ها در تاریخ مبارزات انتخاباتی امریکا، زمانی است که ریچارد نیکسون، نامزد حزب جمهوری‌خواه، از آرایش کردن امتناع کرد و این تصمیم به ضررش تمام شد.

در سال ۱۹۶۰، یکی از معروف‌ترین مناظرات تلویزیونی ریاست‌جمهوری امریکا میان جان اف کندی از حزب دموکرات و ریچارد نیکسون از حزب جمهوری‌خواه برگزار شد. کندی با ظاهری جمع و جور و جذاب در مقابل دوربین‌ها ظاهر شد، در حالی که نیکسون که به‌تازگی از بیماری بهبود یافته بود، ظاهری نامناسب داشت. نیکسون قبل از رفتن روی صحنه مناظره از آرایش امتناع کرد و این تصمیم پیامد ناخوشایندی برای او داشت.

100%

پس از پایان مناظره، بینندگان تلویزیونی کندی را برنده دانستند، در حالی که شنوندگان رادیویی نیکسون را پیروز یا نتیجه را مساوی اعلام کردند. به عبارت دیگر، ظاهر نامناسب نیکسون تأثیر منفی بر نظر رای‌دهندگان تلویزیونی گذاشت، در حالی که شنوندگان رادیویی نظر متفاوتی داشتند.

در نهایت، کندی در انتخابات پیروز شد و این اتفاق نشان داد که چگونه جزئیات ظاهری می‌توانند در سرنوشت یک نامزد تأثیرگذار باشند.

انتخابات ریاست‌جمهوری امریکا به‌وضوح نشان می‌دهد که زبان و ظاهر نامزدها نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری افکار عمومی و نتیجه نهایی انتخابات دارند. سوتی‌ها و اشتباهات لفظی، می‌توانند به‌راحتی زحمات چندین ماهه یک کمپین انتخاباتی را نابود کنند و برعکس، استفاده هوشمندانه از نقاط ضعف می‌تواند به فرصتی برای پیروزی تبدیل شود.

در نهایت، انتخابات نه تنها آزمونی برای سیاست‌ها و برنامه‌ها، بلکه چالشی برای شخصیت و توانایی‌های ارتباطی نامزدهاست که می‌تواند سرنوشت یک کشور را رقم بزند.

محمد قائدی، مدرس روابط بین‌الملل در دانشگاه جورج واشینگتن، در مصاحبه با ایران‌اینترنشنال گفت آمریکا و اسرائیل به این توافق رسیده‌اند که تاسیسات هسته‌ای و نفتی در ایران هدف قرار نگیرند.

قائدی افزود اسرائیل در سال‌های گذشته از ترور رهبران گروه‌های مخالف خود اجتناب می‌کرد اما در ماه‌های گذشته رویکرد جدیدی در پیش گرفته و کشته شدن اسماعیل هنیه و حسن نصرالله گواه این تغییر رویکرد است.

به گفته این تحلیل‌گر، پایگاه‌ها و فرماندهان نظامی جمهوری اسلامی می‌توانند از اهداف احتمالی اسرائیل باشند.

ارتش اسرائیل اعلام کرد در پی نفوذ دو پهپاد به حریم هوایی این کشور، آژیر هشدار در برخی مناطق مرکزی اسرائیل به صدا درآمد.

ارتش اسرائیل افزود سامانه‌های دفاعی این پهپادها را رهگیری کردند و در پی این رویداد، چند انفجار به وقوع پیوست.

این دو پهپاد از لبنان به سوی اسرائیل شلیک شده بودند.

وب‌سایت وای‌نت گزارش داد ساختمان یک خانه سالمندان در هرتزلیا هدف حمله پهپادی قرار گرفته اما تاکنون گزارشی از وجود مصدومان احتمالی منتشر نشده است.

بر اساس گزارش دیلی میل، به تازگی مطالعه‌ای که در آزمایشگاه کُلداسپرینگ (CSHL) در نیویورک انجام شده، یافته‌های قابل توجهی را در مورد ارتباط احتمالی بین‌ عفونت‌های ویروسی در دوران بارداری و اوتیسم ارائه کرده‌است.

این پژوهش که بر روی موش‌ها انجام شده، نشان می‌دهد ابتلا به سرماخوردگی یا آنفولانزای شدید در دوران بارداری ممکن است نقش مهمی در بروز اوتیسم داشته‌ باشد.

محققان در این مطالعه، واکنش سیستم ایمنی مادر به ویروس‌های سرماخوردگی یا آنفولانزا را شبیه‌سازی کردند. این واکنش که به عنوان فعال‌سازی ایمنی مادر (MIA) شناخته می‌شود، منجر به افزایش سریع سطح سایتوکین‌ها و کیموکاین‌ها می‌شود. این مولکول‌های ایمنی قادرند از جفت و سد خونی-مغزی جنین عبور کنند و بر رشد مغز تاثیر بگذارند.

تاثیر بر جنین‌های نر و ماده

یکی از نکات کلیدی این پژوهش تفاوت تاثیر این واکنش ایمنی بر جنین‌های نر و ماده است. مشاهدات نشان می‌دهد که جنین‌های ماده ظاهرا در برابر این اثرات محافظت می‌شوند، در حالی که حدود یک سوم جنین‌های نر تحت تاثیر قرار می‌گیرند.

این یافته با آمار موجود در مورد شیوع بیشتر اوتیسم در پسران همخوانی دارد.

طبق آمار در آمریکا از هر ۱۰۰ پسر، چهار کودک و از هر ۱۰۰ دختر، یک کودک به اوتیسم مبتلا هستند.

ایرنه سانچز مارتین، دانشجوی فوق دکتری در این پروژه، رویکرد متفاوتی را در مقایسه با مطالعات قبلی اتخاذ کرد. او به جای بررسی رفتار افراد در بزرگسالی، تاثیرات احتمالی بر روی رشد مغز جنین را ۲۴ ساعت پس از قرار گرفتن در معرض التهاب مادر مورد مطالعه قرار داد. این رویکرد امکان مشاهده تغییرات اولیه در رشد مغز جنین را فراهم کرد.

واکسیناسیون و اوتیسم

در بحث راجع به عوامل احتمالی مرتبط با اوتیسم، موضوع واکسیناسیون همواره یکی از بحث‌‌برانگیزترین موارد بوده‌است.

مطالعات گسترده و معتبر جهانی، هیچ ارتباطی بین واکسیناسیون و افزایش خطر ابتلا به اوتیسم پیدانکرده‌اند.

سانتوش گیریراجان، استاد دانشیار دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا که در حوزه مبانی ژنتیکی اختلالات عصبی تحقیق می‌کند، در این‌باره گفت: «سال‌هاست که با اطمینان کامل می‌دانیم واکسن‌ها هیچ نقشی در بروز اوتیسم ندارند.»

برخلاف نگرانی‌های موجود، تحقیقات نشان داده‌اند که بسیاری از واکسن‌ها در واقع با انتقال آنتی‌بادی‌ها از طریق مادر به جنین قبل از تولد، محافظت در برابر بیماری‌های نوزاد را فراهم می‌کنند. این امر به ویژه در مورد واکسن آنفولانزا صادق است.

100%

واکسن آنفولانزا به روشی متفاوت از بیماری واقعی عمل می‌کند. این واکسن بدن را تحریک می‌کند تا آنتی‌بادی‌هایی تولید کند که سیستم ایمنی را برای مقابله با ویروس آماده می‌کنند، بدون اینکه باعث التهاب شدید یا سایر علائم مرتبط با عفونت واقعی شوند.

با وجود این یافته‌های امیدوارکننده، محققان تاکید می‌کنند که این مطالعه هنوز در مراحل اولیه است و برای اثبات ارتباط قطعی بین ویروس‌های سرماخوردگی و آنفولانزا با اوتیسم، به تحقیقات بیشتری نیاز است.

نکته قابل توجه دیگر در این زمینه، نقش عوامل ژنتیکی و محیطی در بروز اوتیسم است. تخمین زده می‌شود که ۴۰ تا ۸۰ درصد موارد اوتیسم به عوامل ژنتیکی مرتبط باشند. این بدان معناست که ۲۰ تا ۶۰ درصد موارد می‌تواند ناشی از عوامل محیطی باشد، که اهمیت مطالعاتی مانند پژوهش آزمایشگاه کُلداسپرینگ را دوچندان می‌کند.

در این تحقیق، سایر عواملی که ممکن است باعث فعال شدن بیش از حد سیستم ایمنی مادران شوند، از جمله واکسیناسیون، چاقی یا بیماری‌های زمینه‌ای، مورد بررسی قرار نگرفته‌اند.

در حال حاضر، بیش از پنج میلیون و ۴۰۰ هزار نفر در ایالات متحده با اوتیسم زندگی می‌کنند.

با توجه به اینکه هنوز درمان قطعی برای اوتیسم وجود ندارد، تشخیص زودهنگام از اهمیت بسزایی برخوردار است.

محققان امیدوارند که یافته‌های این مطالعه و تحقیقات آتی بتواند به پزشکان در تشخیص علائم هشداردهنده اولیه اوتیسم، حتی قبل از تولد، کمک کند.

لازم به ذکر است که افزایش آمار تشخیص اوتیسم در طول زمان را نمی‌توان تنها به افزایش واقعی موارد ابتلا نسبت داد.

بهبود توانایی پزشکان در تشخیص این اختلال و افزایش آگاهی عمومی نسبت به آن نیز می‌تواند در این افزایش آماری نقش داشته‌ باشد.

وزارت خزانه‌داری آمریکا در بیانیه‌ای اعلام کرد در واکنش به حمله موشکی اخیر جمهوری اسلامی به اسرائیل، تحریم‌های جدیدی را علیه بخش‌های نفت و پتروشیمی ایران وضع کرده است.

در این بیانیه آمده است: «این اقدام فشار مالی بر ایران را تشدید می‌کند و توان رژیم را برای کسب درآمدهای حیاتی انرژی، به‌منظور تضعیف ثبات در منطقه و حمله به شرکا و متحدان ایالات متحده محدود می‌سازد.»

در تحریم‌های جدید واشینگتن، ۱۶ نهاد و ۲۳ کشتی مرتبط با جمهوری اسلامی هدف قرار گرفته‌اند.