شماری از مخاطبان ایراناینترنشنال با ارسال پیامهایی، از دلایل فراوان خود برای تحریم انتخابات گفتند و بیش از همه بر قتلعام جوانان معترض از سوی جمهوری اسلامی اشاره کردند.
یکی از شهروندان با ارسال ویدیویی گفت: «به پاس خون نیکا شاکرمی و سپهر بیرانوند در انتخابات شرکت نمیکنم.»
شهروندی دیگر در پیام خود تاکید کرد: «تا زمانی که آخوندها سر کار هستند با رای دادن هیچ اتفاقی نخواهد افتاد.»
زهرا موسوی، دختر میرحسین موسوی و زهرا رهنورد، رهبران جنبش سبز، خبر داد که والدینش در انتخابات ریاستجمهوری شرکت نمیکنند.
او در یک استوری اینستاگرامی نوشت: «ماموران امروز برای آوردن صندوق رای به حصر اختر سوال کردهاند، والدین گفتهاند رای نمیدهند.»
حسین کروبی، فرزند مهدی کروبی دیگر سیاستمدار محصور، اخیرا گفته بود که پدرش از نامزدی مسعود پزشکیان در چهاردهمین دوره انتخابات ریاستجمهوری حمایت میکند.
کاندیداهای انتخابات ریاستجمهوری در ایران به دنبال ایجاد مشارکت بیشتر مردم در انتخابات هستند و تلاش میکنند با وعدههای مختلف، شهروندان و گروههای بسیاری را که از انتخابات در این نظام سیاسی ناراضی هستند، پای صندوق رای بیاورند، اما هیچکدام مسئولیت گشت ارشاد را نمیپذیرند و آن را از سر خود باز میکنند.
سابقه طرح مساله حجاب در مباحث انتخاباتی ایران به دوره انتخابات ریاستجمهوری سال ۱۳۷۶ و شعارهای محمد خاتمی برای افزایش آزادیهای اجتماعی و فرهنگی باز میگردد.
آنچه به عنوان ونهای گشت ارشاد در افکار عمومی شناخته میشود برای اولینبار اواسط دهه ۸۰ از سوی مرتضی طلایی، رییس پلیس تهران، برای ارشاد زنانی که «بدپوشش» میخواندند، وارد خیابانها شد.
نخستینبار در انتخابات ریاستجمهوری نهم بود که نام گشت ارشاد و مساله حجاب به میان آمد و محمود احمدینژاد ضمن مخالفت با آن، گفت مشکل کشور موی بیرونمانده دختران یا آستینهای بالا رفته نیست.
در انتخابات سال ۸۸ نیز کاندیداها با انتقاد از گشت ارشاد قصد داشتند از این طریق آرا را جذب کنند.
مشروح تحلیل را در اینجا بخوانید.
