فسیل یک تیرانوسوروس رکس، از بزرگترین دایناسورهای گوشتخوار تاریخ، در حراجی خانه حراج ساتبیز در نیویورک ۵۰ میلیون و ۱۰۰ هزار دلار به یک خریدار ناشناس فروخته شد. این فسیل یکی از بزرگترین و کاملترین فسیلهای یافتشده دایناسور در دنیاست.
خانه حراج ساتبیز چهارشنبه ۲۴ تیر اعلام کرد این فسیل ۶۷ میلیون ساله که به نام «گاس» شناخته میشود، اکنون گرانترین مجموعه استخوانهای دایناسور است که تاکنون در یک حراج به فروش رسیده است.
رکورد پیشین به یک استگوسور تقریبا کامل تعلق داشت که همین خانه حراج نیویورکی در سال ۲۰۲۴ آن را به قیمت نزدیک به ۴۵ میلیون دلار فروخته بود.
پیش از آن نیز اسکلت یک تیرانوسوروس رکس مشهور به «استن» در سال ۲۰۲۰ نزدیک به ۳۲ میلیون دلار فروخته شده بود.
تیرانوسوروس رکس یکی از بزرگترین دایناسورهای گوشتخوار تاریخ بود که حدود ۶۶ تا ۶۸ میلیون سال پیش، در آمریکای شمالی میزیست و در راس زنجیره غذایی قرار داشت.
کاساندرا هاتون، نایبرییس ساتبیز، پس از پایان این حراج که سهشنبه ۲۳ تیر برگزار شد، گفت: «گاس نهتنها یک کشف استثنایی، بلکه نمونهای است که عملیات حفاری، مستندسازی، آمادهسازی و نگهداری از آن با بالاترین استانداردها انجام شده است. بازار نیز به نمونههای ارزشمندی که بهدرستی از آنها مراقبت شده باشد، واکنش نشان میدهد.»
گاس که یک اسکلت ایستاده، با دُمی کشیده است و پای راست آن اندکی از زمین بلند شده، بقایای یک تیرکس بالغ به شمار میرود. ارتفاع این اسکلت حدود ۳.۸ متر و طول آن بیش از ۱۱.۵ متر است.
حفاران حدود ۶۱ درصد از بقایای این تیرکس غولپیکر را یافتند و کنار هم قرار دادند. به گفته ساتبیز، جمجمه آن «بهشکلی استثنایی حفظ شده» و آروارهای باز با دندانهای قدرتمند دارد. همچنین هر دو پا بهخوبی حفظ شدهاند و شماری از استخوانهای بسیار کمیاب، از جمله استخوان چنگالی یا «فورکولا» (استخوان جناغی معروف به استخوان آرزو)، نیز در این مجموعه وجود دارد.
این فسیل در سال ۲۰۲۱ در مزرعهای در ایالت داکوتای جنوبی کشف شد و به افتخار مالک آن، گری لیکینگ، «گاس» نام گرفت. لیکینگ در جریان فرآیند حدود پنجساله حفاری، مرمت و نصب این فسیل درگذشت.
ساتبیز اعلام کرد برنده این مزایده که از طریق تلفن در آن شرکت کرده بود و نخواست هویتش فاش شود، در رقابتی ۱۰ دقیقهای موفق شد پیشنهادهای شش خریدار دیگر را پشت سر بگذارد. پیش از برگزاری حراج، ارزش این فسیل بین ۲۰ تا ۳۰ میلیون دلار برآورد شده بود.
به گزارش انپیآر، فیلیس کائو، حراجگذار ساتبیز، در بخشی از این مزایده که همزمان بهصورت حضوری و آنلاین برگزار میشد، خطاب به شرکتکنندگان گفت: «بزرگتر پیشنهاد بدهید؛ بالاخره با یک تیرکس طرف هستید.»
دانشمندان: گاس باید به نمایش عمومی درآید
انجمن دیرینهشناسی مهرهداران، نهادی متشکل از دانشمندان، پژوهشگران و دانشجویان، اعلام کرد فسیلهای دارای اهمیت علمی، از جمله «گاس»، باید در موزهها و دیگر مراکز پژوهشی در معرض دید عموم قرار گیرند تا «حفظ، مستندسازی و برای نسلهای آینده در دسترس» باشند.
کریستی کاری راجرز، رییس منتخب این انجمن، سهشنبه در بیانیهای گفت: «امیدواریم مالک جدید ارزش علمی و آموزشی فوقالعاده گاس را درک کند و با اهدای فوری آن به یک موزه معتبر تاریخ طبیعی، این نمونه ارزشمند را در اختیار عموم قرار دهد. چنین اقدامی تضمین میکند که این فسیل شگفتانگیز همچنان به پیشرفت علم کمک کند و از دسترس پژوهشگران خارج نشود.»
در حال حاضر نیز «ایپکس»، اسکلت استگوسوری که پیشتر رکورددار فروش فسیل دایناسورها بود، بهصورت امانت بلندمدت در موزه تاریخ طبیعی آمریکا در منهتن نگهداری میشود. همچنین «سو»، نخستین تیرکسی که سال ۱۹۹۷، در حراج ساتیبیز فروخته شد، یکی از شاخصترین آثار موزه فیلد در شیکاگو است.
استن نیز اکنون در موزه تاریخ طبیعی ابوظبی به نمایش گذاشته شده و در صحنهای نمادین، در حال نبرد با یک تیرانوسوروس رکس فسیلشده دیگر بر سر بقایای یک تریسراتوپس به تصویر کشیده شده است.
خبرگزاری فرانسه چهارشنبه ۲۴ تیر گزارش داد این افراد در میان هشت هزار کارمندی قرار دارند که متا اعلام کرده است در بهار اخراج خواهند شد.
این اخراجها حدود ۱۰ درصد از کارکنان متا را شامل شده و همزمان با تلاش این شرکت برای کاهش هزینهها و هدایت منابع مالی و انسانی به برنامههای بلندپروازانه خود در حوزه هوش مصنوعی صورت گرفته است.
متا همچنین با انتقال هزاران کارمند به تیمهای فعال در حوزه هوش مصنوعی، در حال بازآرایی ساختار خود حول این فناوری است و توسعه «عاملهای هوش مصنوعی» را در اولویت قرار داده است.
بر اساس دادخواستی که ۲۲ تیر در اوکلند کالیفرنیا ثبت شد، متا بهجای اتکا به «قضاوت سنجیده مدیرانی که با روند کار آشنایی داشتند»، از سامانههای هوش مصنوعی با هدف «امتیازدهی، رتبهبندی و انتخاب کارکنان برای اخراج» استفاده کرده است.
شاکیان میگویند این فرآیند بهطور نامتناسب کارکنانی را هدف قرار داده که در مرخصی پزشکی یا خانوادگی بودهاند.
این نخستین بار نیست که استفاده از هوش مصنوعی در تصمیمهای مرتبط با نیروی انسانی با اتهام تبعیض روبهرو میشود. پیشتر در اول تیر، شکایتی علیه «ورکدی»، شرکت نرمافزاری فعال در حوزه منابع انسانی و مدیریت مالی، مطرح شد.
بهگفته شاکیان آن پرونده، نرمافزار هوش مصنوعی استخدام ورکدی با استفاده از شاخصهایی مانند وقفههای شغلی، علیه افراد دارای معلولیت، سیاهپوستان، زنان و متقاضیان بالای ۴۰ سال تبعیض قائل شده است.
روایت شاکیان از نقش هوش مصنوعی در اخراج آنها
در شکایت ۷۱ صفحهای علیه متا آمده است سامانههای هوش مصنوعی به شاخصهایی همچون «ارزیابی عملکرد، معیارهای بهرهوری و میزان خروجی» متکی بودهاند؛ معیارهایی که کارکنان در دوره مرخصی پزشکی یا خانوادگی امکان بهبود آنها را ندارند و ممکن است به کاهش امتیاز افراد دارای معلولیت نیز منجر شوند.
شاکیان افزودند متا «استفاده از این سامانه را برای انجام بررسی فردی و بیطرفانه نسبت به مرخصی و تسهیلات حمایتی، آنگونه که قانون الزام میکند، متوقف نکرد».
بر اساس این شکایت، هر ۲۶ کارمند از مرخصیهای تحت حمایت قانون استفاده کرده یا درخواست چنین مرخصیهایی را داده بودند، یا بهدلیل معلولیت خواستار تسهیلات حمایتی شده یا از این تسهیلات برخوردار بودند.
به گزارش رسانههای آمریکایی، سخنگوی متا در واکنش به این اتهامات گفت: «تصمیمهای مربوط به مدیریت نیروی کار و ساختار سازمانی، چه در گذشته و چه اکنون، به دست انسانها گرفته شده و میشود، نه هوش مصنوعی.»
متا همزمان با کاهش هزینهها، سرمایهگذاری گسترده در زیرساختهای هوش مصنوعی را در دستور کار قرار داده و قصد دارد امسال تا ۱۴۵ میلیارد دلار در این حوزه هزینه کند؛ رقمی نزدیک به دو برابر سال گذشته.
دفتر سخنگوی دولت فدرال آلمان چهارشنبه ۲۴ تیر در پاسخ به پرسشهای ایراناینترنشنال درباره «فهرست انتقام» منتشرشده در رسانههای حکومتی ایران، به اظهارات اشتفن مایر، معاون سخنگوی دولت، در نشست خبری دولت ارجاع داد.
مایر گفت دولت آلمان از انتشار این گزارش مطلع است، اما درباره آن اظهار نظر نخواهد کرد.
او همچنین در پاسخ به پرسشی درباره احتمال تشدید تدابیر امنیتی پس از انتشار این فهرست، تاکید کرد حفاظت از صدراعظم فدرال همواره در بالاترین سطح قرار دارد و این موضوع به شرایط کنونی محدود نمیشود.
به گفته او، دولت فدرال در خصوص گزارشهای منتشرشده در این زمینه موضعگیری نخواهد کرد.
معاون سخنگوی دولت فدرال آلمان در ادامه، ارزیابیهایی که انتشار این فهرست را نشانه «ورود تهدیدها به مرحلهای جدید» میدانند، تایید نکرد و گفت دولت با اظهار نظر درباره این گزارش، قصد ندارد به آن اهمیت یا اعتبار بیشتری ببخشد.
این موضع به معنای نادیده گرفتن ملاحظات امنیتی نیست.
دولت آلمان ظاهرا میکوشد میان واکنش عملی دستگاههای امنیتی و خودداری از تبدیل تبلیغات تهدیدآمیز جمهوری اسلامی به یک موضوع رسمی سیاسی، تمایز قائل شود: از یک سو به فهرست منتشرشده اعتبار عمومی نمیدهد و از سوی دیگر، تهدیدهای احتمالی را در سطح امنیتی بررسی میکند.
جمهوری اسلامی و موضع انتقام
مجتبی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، در نخستین پیام کتبی خود در ۲۰ تیر، پس از مراسم تشییع و دفن پدرش، انتقام را «خواست ملت» خواند و گفت این انتقام «بهطور حتمی باید صورت بگیرد».
او در بخش دیگری از این پیام تهدید کرد افرادی که نامشان در فهرست انتقام جمهوری اسلامی قرار گرفته است، هرگز در بستر خود «مرگی آرام» نخواهند داشت.
رسانههای حکومتی پیام او را بهعنوان تعهد رهبر جدید جمهوری اسلامی به گرفتن انتقام خون علی خامنهای و کشتهشدگان جنگهای اخیر بازتاب دادند.
ساعاتی پس از انتشار این پیام، روزنامه همشهری، وابسته به شهرداری تهران، اینفوگرافیای با عنوان «فهرست انتقام» منتشر کرد که تصاویر ۱۳ رهبر خارجی در آن دیده شد. فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، در کنار دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، و چند رهبر اروپایی دیگر، در این تصویر قرار گرفتهاند.
بررسی احتمال آمادهسازی حملات در آلمان
به گزارش روزنامه هندلزبلات به نقل از سخنگوی وزارت کشور آلمان، نهادهای امنیتی فدرال تحولات مرتبط با جنگ ایران را با دقت دنبال میکنند و در حال بررسی گزارشها و نشانههای مربوط به عملیات شناسایی، تلاش برای جاسوسی یا آمادهسازی احتمالی حملات در خاک آلمان هستند.
این نهادها برای ارزیابی مستمر سطح تهدید، با مقامهای امنیتی ایالتهای آلمان و شرکای بینالمللی در ارتباط نزدیکاند.
با این حال، وزارت کشور گفت که تشدید اخیر درگیری میان آمریکا و جمهوری اسلامی تاکنون باعث افزایش رسمی سطح تهدید نشده است؛ سطحی که از پیش نیز بالا ارزیابی شده است.
وزارت کشور آلمان همچنین تاکید کرد جمهوری اسلامی برای پیشبرد اهداف خود از شیوههای نامتقارن استفاده میکند؛ از جمله جاسوسی، ارعاب مخالفان حکومت در خارج از کشور و بسیج نیروها و حامیان شناختهشده خود.
این وزارتخانه در همین زمینه از حزبالله لبنان، حماس و حوثیهای یمن به عنوان اجزای شبکهای نام برده است که جمهوری اسلامی آن را «محور مقاومت» میخواند.
«جوخههای انتقام»؛ تهدیدی فراتر از یک اینفوگرافی
روزنامه همشهری ۲۳ تیر بار دیگر به این موضوع بازگشت و در مطلبی با عنوان «فهرست انتقام آماده است؛ سازماندهی جوخههای انتقام برای مجازات عوامل جنگ علیه ایران»، دامنه انتقامگیری مورد نظر جمهوری اسلامی را گستردهتر توصیف کرد.
در این مطلب آمده است «دایره خونخواهی و انتقامجویی» تنها به مقامهای آمریکایی و اسرائیلی محدود نمیشود و به گفته این روزنامه، افراد عرب و غیرعرب و همچنین مخالفان و ایرانیان خارج از کشور را نیز در بر میگیرد.
استفاده صریح از عبارتهایی مانند «سازماندهی جوخههای انتقام» باعث شده است انتشار این مطالب دیگر صرفا یک حرکت تبلیغاتی یا تصویرسازی رسانهای تلقی نشود.
همشهری نوشته است فهرستی از عاملان جنگ «از صدر تا ذیل» تهیه شده و انتقام نباید به تاخیر بیفتد.
این تهدیدها در آلمان در خلا مطرح نمیشوند.
در سالهای اخیر، دستگاه قضایی این کشور چند پرونده مرتبط با اقدامات خشونتآمیز و عملیات برونمرزی جمهوری اسلامی را بررسی کرده است؛ پروندههایی که در برخی از احکام و کیفرخواستهای آنها به نقش نهادهای حکومتی ایران یا نیروی قدس سپاه پاسداران اشاره شده است.
از بوخوم تا هامبورگ
یکی از مهمترین نمونهها، پرونده تلاش برای حمله به کنیسه شهر بوخوم بود. دادگاه عالی ایالتی دوسلدورف در ۱۹ دسامبر ۲۰۲۳ یک شهروند ۳۶ ساله آلمانی-ایرانی را به دلیل توافق برای آتشافروزی سنگین و اقدام به آتشافروزی، به دو سال و ۹ ماه زندان محکوم کرد.
متهم در نوامبر ۲۰۲۲ قصد داشت کنیسه بوخوم را هدف قرار دهد، اما به دلیل تدابیر امنیتی شدید موفق به نزدیک شدن به آن نشد و وسیله آتشزا را به سوی یک ساختمان مدرسه در مجاورت کنیسه پرتاب کرد.
مهمترین بخش رای دادگاه این بود که قضات اعلام کردند طرح حمله «از یک نهاد دولتی ایران منشا گرفته است».
بر اساس یافتههای دادگاه، متهم از طریق یکی از اعضای سابق گروه موتورسواران هِلز اَنجِلز (فرشتگان جهنم) که به ایران گریخته بود، مامور اجرای حمله شده بود.
اکنون نیز دادگاه عالی ایالتی هامبورگ در حال رسیدگی به پرونده دو متهم افغانستانیتبار است. متهم اصلی، یک شهروند دانمارکی ۵۴ ساله با ریشه افغانستانی، و متهم دوم، یک شهروند افغانستانی ۴۲ ساله است.
دادستانی فدرال آلمان آنها را متهم کرده است که در ارتباط با نیروی قدس سپاه پاسداران، اهداف یهودی و حامیان اسرائیل را برای انجام حملات احتمالی شناسایی کردهاند. از جمله اهداف این عملیات، یوزف شوستر، رییس شورای مرکزی یهودیان آلمان، و فولکر بک، رییس انجمن آلمان و اسرائیل، بودهاند.
بر اساس کیفرخواست، متهمان همچنین در پی فراهم کردن مقدمات آتشزدن یک فروشگاه عرضهکننده محصولات یهودی و اسرائیلی بودهاند.
اتهامات هنوز در دادگاه اثبات نشده و رسیدگی به پرونده تا پاییز ادامه خواهد داشت.
سابقه پرونده بوخوم و محاکمه جاری در هامبورگ نشان میدهند نگرانی از تبدیل تهدیدهای لفظی جمهوری اسلامی به عملیات واقعی، برای مقامهای آلمانی صرفا یک احتمال نظری نیست.
«فهرست انتقام» ممکن است در ظاهر محصول یک روزنامه وابسته به شهرداری تهران باشد، اما هنگامی که در کنار پیام رهبر جمهوری اسلامی، سخن از «جوخههای انتقام» و سابقه عملیات منتسب به نهادهای حکومت ایران در خاک اروپا قرار میگیرد، فاصله میان تبلیغات حکومتی و تهدید امنیتی، بسیار باریکتر میشود.
این رسانه سهشنبه ۲۳ تیر نوشت توماس باراک، فرستاده ویژه دونالد ترامپ در امور سوریه و عراق، گفتوگوهایی را با مقامهای دو کشور و همچنین شرکتهایی آغاز کرده است که در احیای خط لوله قدیمی عراق به سواحل غربی سوریه نقش دارند. این خط لوله سالهاست که از مدار بهرهبرداری خارج شده است.
این منابع آگاه به بلومبرگ گفتند اگرچه چند مسیر مختلف برای ایجاد خطوط انتقال جدید در دست بررسی است، اما بازسازی خط لوله کرکوک-بانیاس تمرکز اصلی مذاکرات است.
یکی از مقامهای وزارت امور خارجه آمریکا نیز تایید کرد که دولت این کشور از تلاشهای عراق و سوریه برای توسعه مسیرهای تجاری از طریق بازسازی خط لوله میان دو کشور حمایت میکند و انتظار دارد شرکتهای آمریکایی در ساخت آن مشارکت داشته باشند.
این خبر همزمان با دیدار دونالد ترامپ، رییسجمهوری ایالات متحده، و علی الزیدی، نخستوزیر عراق، در کاخ سفید منتشر شد. تمرکز اصلی این دیدار بر مساله انرژی و سرمایهگذاری آمریکا در عراق بود.
ترامپ در حاشیه این دیدار به رسانهها گفت آمریکا «توافقهای زیاد و بسیار بزرگی» با عراق امضا خواهد کرد و بخش بزرگی از این توافقها به نفت مربوط میشود.
او گفت شرکتهای آمریکایی نقش اصلی را در توسعه و استخراج نفت عراق خواهند داشت و این همکاریها برای هر دو کشور اشتغال ایجاد میکند. با این حال، هنوز جزئیات قراردادها منتشر نشده است.
خبرگزاری رویترز نیز گزارش داد این توافقها احتمالا شامل سرمایهگذاری شرکتهای آمریکایی در میادین نفت و گاز عراق و همچنین پروژههای زیرساختی مانند خط لوله صادرات نفت از طریق سوریه خواهد بود.
مهار گروههای مسلح مورد حمایت جمهوری اسلامی و آینده حضور نظامی آمریکا در عراق نیز از دیگر محورهای مذاکرات میان دو رهبر بود.
خبرگزاری آسوشیتدپرس هم گزارش داد واشینگتن از دولت جدید عراق انتظار دارد نفوذ شبهنظامیان نزدیک به جمهوری اسلامی را کاهش دهد.
علی الزیدی نیز گفته است این گروهها تا پس از ۳۰ سپتامبر دیگر دلیلی برای ادامه فعالیت نخواهند داشت.
افزایش تنشها در خاورمیانه طی هفته گذشته، بار دیگر ضرورت یافتن گزینههای بلندمدت برای جایگزینی تنگه هرمز را برجسته کرده است.
این آبراه حیاتی با آغاز جنگ در روز نهم اسفند بسته شد و با پایان یافتن جنگ، مناقشه بر سر نحوه مدیریت و بازگشایی آن ادامه داشت. در نهایت، شلیک موشک از سوی جمهور اسلامی به کشتیهای عبور بار دیگر آتش جنگ را شعلهور کرد.
تازهترین دور حملات سپاه به کشتیهای عبوری از تنگه هرمز ۱۶ تیر آغاز شد و آمریکا بامداد ۱۷ تیر نخستین حملات هوایی خود را آغاز کرد؛ حملاتی که تا زمان انتشار این گزارش ادامه یافته است.
احیای خط لوله قدیمی
به گزارش بلومبرگ، بندر بانیاس سوریه بهعنوان یکی از گزینههای اصلی برای انتقال و صادرات نفت عراق مطرح شده و چند شرکت بینالمللی نیز درباره گسترش نقش سوریه بهعنوان قطب صادرات انرژی مذاکره کردهاند.
با این حال، ناامنی در غرب عراق و شرق سوریه، فعالیت هستههای داعش و بیثباتی دولت نوپای سوریه، اجرای این طرح را با چالشهای جدی روبهرو میکند. این پروژه برای عراق اهمیت زیادی دارد، زیرا وابستگی شدید این کشور به تنگه هرمز در جریان جنگ، به کاهش ۶۰ درصدی تولید نفت و فشار بر منابع مالی دولت منجر شد.
بندر بانیاس در ساحل مدیترانه و در غرب سوریه قرار دارد. این بندر که بزرگترین پالایشگاه نفت سوریه را در خود جای داده، یکی از مهمترین مراکز نفتی و صادرات انرژی این کشور به شمار میرود.
باسل السویدان، وزیر کشاورزی سوریه، در گفتوگو با بلومبرگ گفت: «سوریه میتواند به مقصدی کامل برای کاهش ریسک و متنوعسازی مسیرهای صادرات تبدیل شود. این جایگاه، در مرحله پیش رو نقش مهمی برای سوریه رقم خواهد زد.»
با این حال، خطوط لوله سوریه سابقه طولانی در توقف فعالیت دارند. خط لوله کرکوک-بانیاس که نخستینبار در دهه ۱۹۵۰ ساخته شد، یک بار در دهه ۱۹۷۰ و بار دیگر در اوایل دهه ۱۹۸۰، در پی تیره شدن روابط عراق و سوریه، از کار افتاد.
احیای این خط لوله میتواند به یکی از مسیرهای اصلی صادرات نفت عراق به دریای مدیترانه تبدیل شود، اما همین موضوع آن را در دورههای تنش منطقهای به هدفی بالقوه تبدیل خواهد کرد.
گروههای مسلح مورد حمایت جمهوری اسلامی در عراق که از هماکنون مخالفت خود را با گسترش همکاریهای انرژی با سوریه تحت رهبری احمد الشرع آشکارا اعلام کردهاند، ممکن است این پروژه را مغایر با منافع تهران بدانند و در روند اجرای آن اخلال ایجاد کنند.
