• العربية
  • English
BrandBrand
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
  • پوسته
  • زبان
    • العربية
    • English
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به ولانت‌مدیا است.
volant media logo

زهران ممدانی، شهردار نیویورک: مصر در جام جهانی قربانی بی‌عدالتی شد، حق آنها را دزدیدند

۱۸ تیر ۱۴۰۵، ۱۰:۵۰ (‎+۱ گرینویچ)

زهران ممدانی، شهردار نیویورک، در واکنش به شکست جنجالی تیم ملی مصر مقابل آرژانتین در مرحله یک‌هشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶، از عملکرد داوری انتقاد کرد و گفت: «مصر قربانی بی‌عدالتی شد و حق آنها را دزدیدند.»

دیدار مصر و آرژانتین که با پیروزی ۳ بر ۲ مدافع عنوان قهرمانی به پایان رسید، به دلیل چند تصمیم بحث‌برانگیز داوری و VAR با اعتراض گسترده مصری‌ها همراه شد. حسام حسن، سرمربی مصر، و چند بازیکن این تیم پس از مسابقه مدعی شدند داوری به سود آرژانتین بوده و حتی یکی از ملی‌پوشان مصر جام جهانی را «مهندسی‌شده» توصیف کرد.

ممدانی که در مراسم رونمایی از طرح بهبود سیستم اتوبوسرانی نیویورک سخن می‌گفت، در توضیح مزایای این طرح گفت: «در طول یک سال بیش از دو روز از زمان رفت‌وآمدتان صرفه‌جویی می‌شود؛ یعنی فرصت بیشتری برای صبحانه خوردن با خانواده، تماشای بازی فرزندانتان و حتی اینکه با دوستانتان درباره این موضوع توافق کنید که مصر دیروز قربانی بی‌عدالتی شد.»

شهردار نیویورک در ادامه، در پاسخ به این سؤال که با شش دقیقه زمان اضافه‌ای که هر روز به دست می‌آورد چه خواهد کرد، با کنایه به تصمیمات داوری گفت: «احتمالاً دوباره صحنه‌های دزدیده شدن حق مصر را تماشا می‌کنم؛ بارها و بارها. فقط کافی است VAR را دوباره ببینید.»

اعتراض‌ها پس از آن شدت گرفت که گل مصطفی زیکو در نیمه دوم، پس از بازبینی VAR، به دلیل خطایی در جریان شکل‌گیری حمله مردود اعلام شد؛ تصمیمی که با انتقاد شدید بازیکنان و کادر فنی مصر همراه بود و به شکایت رسمی فدراسیون فوتبال این کشور از فیفا انجامید.

Banner
Banner
Banner

پربازدیدترین‌ها

کشورهای خلیج فارس از جمهوری اسلامی غرامت خواستند و تهران هشدار داد پاسخ می‌دهد
۱

کشورهای خلیج فارس از جمهوری اسلامی غرامت خواستند و تهران هشدار داد پاسخ می‌دهد

۲

آسوشیتدپرس: پیام‌های متناقض ترامپ درباره جنگ ایران مسیر پیش رو را مبهم کرده است

۳

روایت فقر از فانتین تا دختران گیسوکمند ایران؛ وقتی موها بهای گذران زندگی می‌شوند

۴

افت بیت‌کوین شدت گرفت؛ چه عواملی کاهش قیمت را تشدید کردند؟

۵

صدا و سیمای جمهوری اسلامی اعلام کرد موشک خرمشهر می‌تواند به پایگاه آمریکا در بریتانیا برسد

انتخاب سردبیر

  • گلایه شهروندان از سردرد و تنگی نفس در هوای آلوده: آرام‌آرام ما را می‌کشند
    روایت شما

    گلایه شهروندان از سردرد و تنگی نفس در هوای آلوده: آرام‌آرام ما را می‌کشند

  • روزشمار آبان ۹۸؛ در روزهای اعتراض و سرکوب چه گذشت؟

    روزشمار آبان ۹۸؛ در روزهای اعتراض و سرکوب چه گذشت؟

  • چرخه سرکوب و اعتراض؛ خیابان پس از آبان ۹۸
    تحلیل

    چرخه سرکوب و اعتراض؛ خیابان پس از آبان ۹۸

  • قطر چگونه با پول، الجزیره و همکاری با موساد نفوذ خود را گسترش می‌دهد؟

    قطر چگونه با پول، الجزیره و همکاری با موساد نفوذ خود را گسترش می‌دهد؟

  • گزارش تفنگ‌های پینت‌بال یک شرکت کانادایی در ایران به دولت فدرال ارجاع می‌شود

    گزارش تفنگ‌های پینت‌بال یک شرکت کانادایی در ایران به دولت فدرال ارجاع می‌شود

•
•
•

مطالب بیشتر

وقتی لذت مهم‌تر از قهرمانی است؛ فرمول نروژی برای ساخت هالندها

۱۸ تیر ۱۴۰۵، ۱۰:۳۰ (‎+۱ گرینویچ)
100%

پیروزی شگفت‌انگیز نروژ برابر برزیل و صعود این تیم به مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶، بار دیگر نگاه‌ها را به مدل متفاوت استعدادیابی و آموزش ورزش در این کشور جلب کرده است؛ مدلی که برخلاف بسیاری از قدرت‌های فوتبال جهان، بر لذت بردن کودکان از ورزش تاکید دارد، نه قهرمانی در سنین پایین.

گاردین در گزارشی نوشته است نروژ با جمعیتی تنها ۵.۵ میلیون نفری، پس از ۲۸ سال به جام جهانی بازگشت و موفق شد برزیل، پنج‌بار قهرمان جهان، را حذف کند. در حالی که ستاره‌هایی مانند وینیسیوس جونیور، نیمار و ماتئوس کونیا در سیستم تخصصی فوتبال برزیل رشد کرده‌اند، بازیکنانی مانند ارلینگ هالند، مارتین اودگارد و آنتونیو نوسا مسیر کاملا متفاوتی را پشت سر گذاشته‌اند.

بدون جدول، بدون جام، بدون فشار

فدراسیون ورزش نروژ (NIF) در سال ۲۰۰۷ قوانین ویژه‌ای برای ورزش کودکان تصویب کرد که اجرای آن برای همه باشگاه‌ها و مربیان الزامی است.

بر اساس این قوانین، کودکان تا ۹ سالگی تنها در مسابقات محلی شرکت می‌کنند و خبری از جدول رده‌بندی، اعلام نتایج یا اهدای جام نیست. رقابت‌های منطقه‌ای از ۱۱ سالگی آغاز می‌شود، اما همچنان نتایج و رده‌بندی رسمی وجود ندارد و تنها از ۱۳ سالگی امکان حضور در مسابقات قهرمانی کشوری فراهم می‌شود.

هدف اصلی این قوانین، حفظ لذت، امنیت و حق انتخاب کودکان در ورزش عنوان شده است.

هالند؛ محصول چند رشته ورزشی

ارلینگ هالند یکی از مشهورترین نمونه‌های موفق این سیستم است. او تا ۱۴ سالگی، علاوه بر فوتبال، هندبال، دوومیدانی و اسکی صحرانوردی را نیز دنبال می‌کرد و حتی مسئولان هندبال نروژ امیدوار بودند او این رشته را انتخاب کند.

کارشناسان معتقدند بسیاری از ویژگی‌های فیزیکی هالند، از جمله پرش‌های بلند برای ضربات سر و قدرت انفجاری او، حاصل سال‌ها فعالیت در رشته‌هایی مانند هندبال و اسکی است؛ مهارت‌هایی که بعدها در فوتبال به کمک او آمدند.

فقط هالند نیست

الکساندر سورلوث، دیگر مهاجم نروژ، نیز دوران کودکی خود را میان فوتبال، هندبال و اسکیت سرعت سپری کرده است. اوریان نیلند، دروازه‌بان این تیم، هم پیش از تمرکز بر فوتبال، هندبال و اسکی آلپاین را تجربه کرده بود؛ موضوعی که به اعتقاد بسیاری، در واکنش‌های سریع و مهار پنالتی او مقابل برزیل نیز بی‌تاثیر نبوده است.

صبر به جای عجله

روزنامه گاردین معتقد است موفقیت نروژ نتیجه سیستمی است که به جای شتاب برای کشف استعدادها، به کودکان فرصت می‌دهد آزادانه ورزش کنند و رشته مورد علاقه خود را انتخاب کنند.

این رویکرد پیش‌تر نیز در ورزش نروژ موفق بوده است؛ کشوری که در چهار دوره متوالی بازی‌های المپیک زمستانی صدرنشین جدول مدال‌ها شده و در آخرین دوره نیز با کسب ۱۸ مدال طلا، رکورد جدیدی ثبت کرد.

هدف، شادی بود؛ نتیجه، حذف برزیل

در حالی که بسیاری از کشورها از همان سال‌های نخست کودکان را وارد مسیر حرفه‌ای فوتبال می‌کنند، قوانین نروژ هرگز با هدف ساختن قهرمان جام جهانی نوشته نشد. هدف این بود که کودکان بدون ترس از شکست، از ورزش لذت ببرند و برای انتخاب آینده خود آزادی داشته باشند.

اکنون اما همین فلسفه، تیمی را ساخته که موفق شده یکی از مدعیان اصلی جام جهانی را حذف کند و در آستانه خلق بزرگ‌ترین افتخار تاریخ فوتبال نروژ قرار بگیرد؛ تیمی که شاید مهم‌ترین دستاوردش، نه فقط شکست برزیل، بلکه اثبات این باشد که گاهی صبر و لذت بردن از ورزش، نتیجه‌ای بزرگ‌تر از قهرمانی‌های زودهنگام به همراه دارد.