آیا «سوسیالیسم» بهترین توصیف برای چپ جدید آمریکاست؟
پیروزی اخیر چند نامزد دموکرات مورد حمایت زهران ممدانی، شهردار نیویورک، در انتخابات مقدماتی کنگره بار دیگر بحث درباره نفوذ جریان «سوسیالیسم دموکراتیک» در حزب دموکرات را به صدر اخبار بازگردانده است.
پیروزی اخیر چند نامزد دموکرات مورد حمایت زهران ممدانی، شهردار نیویورک، در انتخابات مقدماتی کنگره بار دیگر بحث درباره نفوذ جریان «سوسیالیسم دموکراتیک» در حزب دموکرات را به صدر اخبار بازگردانده است.
هر سه نامزد مورد حمایت ممدانی توانستند رقبای مورد حمایت جریان سنتی حزب را شکست دهند؛ رخدادی که برخی رسانهها از آن بهعنوان «زلزله سیاسی» در حزب دموکرات یاد کردند و آن را نشانه افزایش نفوذ جناح چپ این حزب دانستند.
در مقابل، چهرههای میانهرو هشدار دادند که نباید نتایج نیویورک را به کل آمریکا تعمیم داد، زیرا شرایط سیاسی و اجتماعی این شهر با بسیاری از ایالتهای دیگر تفاوت دارد.
این تحولات بار دیگر این پرسش را مطرح کرده است که آیا آمریکا واقعا در مسیر سوسیالیستی شدن قرار دارد یا آنچه امروز در نیویورک و برخی شهرهای بزرگ دیده میشود، بیش از آنکه بازگشت به سوسیالیسم کلاسیک باشد، بازتاب دگرگونیهای اجتماعی، اقتصادی و نسلی در بخشی از جامعه آمریکاست.
در نگاه نخست، حمایت از افزایش مالیات بر ثروتمندان، گسترش خدمات عمومی، تقویت اتحادیههای کارگری یا نقش پررنگتر دولت در حوزههایی مانند آموزش و درمان، یادآور برخی اصول شناختهشده چپ کلاسیک است اما بررسی دقیقتر نشان میدهد بخش مهمی از حامیان جریانهای چپ جدید را نه طبقه کارگر سنتی، بلکه فارغالتحصیلان دانشگاهی، ساکنان کلانشهرها و اقشار دارای سرمایه فرهنگی تشکیل میدهند.
این تغییر پایگاه اجتماعی اهمیت زیادی دارد. طبقه کارگر سنتی معمولا دغدغههایی مانند اشتغال، دستمزد، تورم و امنیت اقتصادی را در اولویت قرار میدهد، در حالی که بخش قابل توجهی از گفتمان چپ جدید علاوه بر مسائل اقتصادی، بر موضوعاتی چون هویت، عدالت اجتماعی، تغییرات فرهنگی، محیط زیست، نژاد و جنسیت تمرکز دارد.
به همین دلیل، بسیاری از تحلیلگران معتقدند این جریان بیش از آنکه ادامه مستقیم سنت سوسیالیسم قرن بیستم باشد، محصول شرایط اجتماعی، فرهنگی و نسلی قرن بیستویکم است.
در عین حال، نمیتوان نقش مشکلات اقتصادی را در رشد این گفتمان نادیده گرفت. افزایش هزینه مسکن، هزینههای درمان، بدهیهای دانشجویی و بالا رفتن هزینه زندگی، بهویژه در میان نسل جوان، احساس نارضایتی گستردهای ایجاد کرده است.
بسیاری از آمریکاییها معتقدند دستیابی به سطح رفاه و ثبات اقتصادی که نسلهای پیشین تجربه کردهاند، برای آنها دشوارتر شده است. این احساس، زمینه مناسبی برای استقبال از سیاستهایی فراهم کرده که خواهان مداخله بیشتر دولت در اقتصاد هستند.
با این حال، منتقدان این جریان معتقدند میان اولویتهای فعالان سیاسی شهری و دغدغههای بخش بزرگی از طبقه کارگر فاصلهای قابل توجه وجود دارد.
از نگاه آنها، تمرکز گسترده بر مسائل فرهنگی و هویتی گاهی سبب شده موضوعات معیشتی و اقتصادی در حاشیه قرار گیرد؛ موضوعی که میتواند بخشی از کاهش حمایت رأیدهندگان سنتی از جریانهای چپ را توضیح دهد.
از سوی دیگر، حتی اگر نفوذ جناح چپ در حزب دموکرات افزایش یابد، ساختار سیاسی و اقتصادی ایالات متحده تحقق الگوهای کلاسیک سوسیالیستی را بسیار دشوار میکند.
نظام فدرال، تفکیک قوا، نقش پررنگ ایالتها، نفوذ گسترده بخش خصوصی، بازار سرمایه قدرتمند و جایگاه تاریخی مالکیت خصوصی در فرهنگ سیاسی آمریکا، همگی موانعی جدی برای حرکت به سمت یک اقتصاد دولتی محسوب میشوند.
به همین دلیل، بسیاری از سیاستمدارانی که در رسانهها «سوسیالیست» خوانده میشوند، در عمل از حذف سرمایهداری دفاع نمیکنند، بلکه خواهان اصلاح آن از طریق افزایش خدمات عمومی، حمایتهای اجتماعی و کاهش نابرابری هستند.
در نتیجه، برخی پژوهشگران ترجیح میدهند به جای واژه «سوسیالیسم» از اصطلاح «سوسیالدموکراسی» استفاده کنند؛ مدلی که در آن اقتصاد بازار و مالکیت خصوصی حفظ میشود، اما دولت نقش فعالتری در تامین خدمات عمومی و کاهش شکافهای اقتصادی ایفا میکند. این الگو شباهت بیشتری به تجربه کشورهای شمال اروپا دارد تا نظامهای سوسیالیستی قرن بیستم.
بنابراین، شاید پرسش اصلی این نباشد که آیا آمریکا در حال سوسیالیستی شدن است یا خیر؛ بلکه این باشد که چه گروههایی امروز نمایندگی مطالبات اجتماعی را بر عهده گرفتهاند، این مطالبات تا چه اندازه با نیازهای اقشار مختلف جامعه همخوانی دارد و آیا این جریان میتواند فراتر از کلانشهرهایی مانند نیویورک، در دیگر ایالتهای آمریکا نیز پایگاه اجتماعی گستردهای پیدا کند؛ پرسشی که انتخابات میاندورهای پیش رو، پاسخ روشنتری به آن خواهد داد.
این پزشک با یک خودروی اجارهای بیامو در بازار تاریخی کریسمس ماگدبورگ در شرق آلمان، به میان جمعیت رانده بود.
متهم، مطابق قوانین حفظ حریم خصوصی آلمان، تنها با نام «طالب آ.» معرفی شده است. او روانپزشکی اهل عربستان سعودی است که مقامهای آلمانی او را دارای سابقه اظهارات ضداسلامی و گرایش به جریان راست افراطی توصیف کردهاند.
این حمله جامعه آلمان را شوکه کرد و چند ماه پیش از انتخابات سراسری فوریه سال ۲۰۲۵، بار دیگر موضوع مهاجرت را به یکی از محورهای اصلی بحثهای سیاسی تبدیل کرد.
کریستیان لوفلر، سخنگوی دادگاه، در بیانیهای گفت: «رفتار متهم در تمام طول دادگاه نشاندهنده اختلال شخصیت خودشیفته بود؛ تشخیصی که کارشناس پرونده نیز آن را تایید کرد.»
او افزود: «این یعنی او خود را محور همهچیز میداند. فقط خودش را میبیند و رنج دیگران را نمیبیند.»
دادستانی متهم را به قتل شش نفر و تلاش برای قتل صدها نفر دیگر متهم کرده است.
به گفته دادستانها، این حمله تنها یک دقیقه و چهار ثانیه طول کشید، اما طی چند هفته برنامهریزی شده بود.
پنج زن ۴۵ تا ۷۵ ساله و یک پسر ۹ ساله در این حمله کشته شدند.
دادستانها اعلام کردند متهم ظاهرا بهدلیل نارضایتی و سرخوردگی از نتیجه یک پرونده حقوقی و همچنین ناکامی در چند شکایت کیفری، دست به این حمله زده و بهتنهایی عمل کرده است.
دادگاه با تشخیص «شدت استثنایی جرم» او را به حبس ابد محکوم کرد. این حکم به این معناست که متهم، برخلاف روال معمول، پس از گذشت ۱۵ سال نیز بهطور خودکار واجد شرایط درخواست آزادی مشروط نخواهد بود و احتمالا مدت بسیار طولانیتری را در زندان سپری خواهد کرد.
زندگی در تبعید و فعالیتهای رسانهای
متهم این پرونده از ماه مارس ۲۰۲۰ در یک مرکز تخصصی بازپروری مجرمان مبتلا به اعتیاد در شهر برنبورگ، در حدود ۴۰ کیلومتری ماگدبورگ، به عنوان روانپزشک مشغول به کار بود، اما از اواخر اکتبر ۲۰۲۴ بهدلیل مرخصی و بیماری در محل کار حاضر نشده بود.
در نخستین ساعات پس از حمله، برخی کاربران شبکههای اجتماعی این حادثه را با حمله مرگبار یک مهاجر متاثر از افراطگرایی اسلامگرا به بازار کریسمس برلین در سال ۲۰۱۶ مقایسه کردند، اما خیلی زود توجهها به اظهارات تند و حملات لفظی متهم علیه اسلام معطوف شد.
او در سال ۲۰۱۹ در چند مصاحبه رسانهای درباره فعالیتهایش برای کمک به شهروندان سعودی که از اسلام روی گرداندهاند و قصد خروج از کشور و مهاجرت به اروپا را دارند، صحبت کرده بود. با این حال، یکی از گروههای مخالف حکومت عربستان سعودی در تبعید اعلام کرد با او اختلاف داشته و او فردی منزوی بوده که در همکاری با دیگران مشکل داشته است.
«طالب آ.» در مستندی از بیبیسی در ژوییه ۲۰۱۹ گفته بود پس از آن که بیدین شد و در آلمان درخواست پناهندگی داد، وبسایت «wearesaudis.net» را راهاندازی کرد.
رسانههای محلی گزارش دادند متهم در جریان دادگاه نشانه اندکی از ابراز پشیمانی نشان داد، بارها سخنان پراکنده و نامنسجم بیان کرد و قاضی چندین بار از او خواست مختصر صحبت کند.
سخنگوی دادگاه جمعه پنجم تیر ماه گفت هر زمان متهم از رعایت نظم جلسه خودداری میکرد، از دادگاه خارج میشد. همچنین زمانی که او اعتصاب غذا کرد و مدعی شد از نظر جسمی قادر به حضور در دادگاه نیست، رسیدگی به پرونده در غیاب او ادامه یافت.
متهم در روز حمله چند پیام ویدیویی در حساب خود در شبکه اجتماعی ایکس منتشر کرده بود.
او در این ویدیوها با اظهاراتی پراکنده، از یک سو «لیبرالیسم» آلمان را عامل مرگ سقراط، فیلسوف یونان باستان، دانست و از سوی دیگر پلیس را متهم کرد حافظه جانبی (USB) او را سرقت و شکایت کیفری ثبتشدهاش را نابود کرده است.
هولگر مونش، رییس اداره فدرال پلیس جنایی آلمان، گفت عربستان سعودی از سال ۲۰۲۳ درباره این فرد به آلمان هشدار داده بود، اما مقامهای آلمانی پس از بررسی، این هشدار را مبهم ارزیابی کردند.
شمار زیادی از قربانیان و آسیبدیدگان این حمله به عنوان شاکیان خصوصی در روند رسیدگی به پرونده حضور داشتند و حدود ۴۰ وکیل، نمایندگی آنان را بر عهده داشتند.
بهدلیل شمار زیاد حاضران، برای برگزاری دادگاه ساختمان موقتی ویژهای در ماگدبورگ ساخته شد.
متهم پنجم تیر ماه در محفظهای شیشهای و تحت حفاظت ماموران نقابدار، در دادگاه حاضر شد.
بر اساس کیفرخواست، متهم اصلی، مردی ۵۴ ساله با تابعیت دانمارک و تبار افغانستانی، متهم است که به دستور جمهوری اسلامی، از یهودیان و حامیان اسرائیل در آلمان جاسوسی کرده و اطلاعات مربوط به آنها را برای انجام حملات احتمالی، از جمله قتل و آتشسوزی، جمعآوری کرده است.
پیش از این بر اساس کیفرخواست، از این متهم با نام «علی اس.» یاد شده بود.
دادستان کل فدرال آلمان، این فرد را به فعالیت جاسوسی برای یک سرویس اطلاعاتی خارجی متهم کرده است.
در این پرونده، فرد دیگری نیز به عنوان همدست متهم شده است.
بر اساس کیفرخواست، این شهروند افغانستانی پذیرفته بود در آمادهسازی احتمالی یک عملیات تروریستی به متهم اصلی کمک کند.
پیش از این اعلام شده بود نام این متهم «تواب م.» است.
به گفته دادستانی آلمان، از جمله افرادی که هدف عملیات شناسایی قرار گرفته بودند، یوزف شوستر، رییس شورای مرکزی یهودیان آلمان، و فولکر بک، رییس انجمن آلمان و اسرائیل، بودند.
پلیس دانمارک یک سال پیش این مرد را در شهر آرهوس، دومین شهر بزرگ این کشور، بازداشت کرد.
او چند هفته بعد به آلمان مسترد شد و در برابر قاضی تحقیق دادگاه فدرال در شهر کارلسروهه حاضر شد.
این متهم از زمان انتقال به آلمان تاکنون در بازداشت موقت به سر میبرد.
همدست او نیز که شهروند افغانستان است، در ماه نوامبر سال گذشته در دانمارک بازداشت و سپس برای ادامه روند قضایی به آلمان منتقل شد.
دادگاه عالی ایالتی هامبورگ اکنون رسیدگی به این پرونده را آغاز کرده است.
پیش از این در اردیبهشت ماه، سازمان اطلاعات داخلی آلمان هشدار داده بود جمهوری اسلامی ممکن است پس از پایان جنگ با اسرائیل و آمریکا، دامنه عملیاتهای امنیتی و تروریستی خود را در اروپا گسترش دهد.
به گفته منابع امنیتی، حکومت ایران از ماه مارس ۲۰۲۶ کارزاری با نام «حرکت اصحاب الیمین الاسلامیه» (HAYI) راهاندازی کرده که از طریق شبکههای اجتماعی، اقدام به جذب نیرو در میان محافل طرفدار جمهوری اسلامی و جریانهای افراطی شیعه میکند.
پژوهشگران امنیتی هشدار دادهاند این مدل عملیات، شامل حملات ساده اما پرتعداد بهوسیله افراد محلی و بعضا نوجوانان، میتواند فشار گستردهای بر سرویسهای امنیتی اروپا وارد کند؛ بهویژه برای حفاظت از مراکز یهودی، مدارس و مراکز اجتماعی.
سازمان اطلاعات داخلی آلمان تاکید کرده است جمهوری اسلامی در گذشته نیز از روشهایی در حد «تروریسم دولتی» استفاده کرده؛ از عملیاتهای شناسایی و مراقبت گرفته تا طراحی حملات علیه مخالفان و اهداف اسرائیلی و یهودی در اروپا.
احمد الحجار، وزیر کشور لبنان، پنجشنبه چهارم تیر ماه در حاشیه نشست هیات دولت گفت دستور داده است بنرها و پوسترهایی که چند روز پیش در مسیر منتهی به فرودگاه بینالمللی رفیق حریری بیروت نصب شدهاند، برداشته شوند.
حجار هنگام ورود به کاخ ریاستجمهوری لبنان، محل برگزاری نشست هیات دولت، به خبرنگاران گفت که این تصمیم «در چارچوب تلاشها برای ساماندهی فضاهای عمومی و تضمین اجرای قوانین و مقررات جاری»، اتخاذ شده است.
در روزهای اخیر، بیلبوردهایی در مسیر فرودگاه بینالمللی بیروت نصب شدند که تصویر مجتبی خامنهای، رهبر جدید جمهوری اسلامی، و پدر کشته شدهاش، علی خامنهای، را در کنار شعار «سپاس از ایران وفادار» به نمایش گذاشتهاند.
نصب این پوسترها چند روز پس از اعلام توافق آتشبس میان اسرائیل و حزبالله انجام شد. توافقی که در چارچوب مذاکرات میان جمهوری اسلامی و ایالات متحده آمریکا در پاکستان به دست آمد.
این اقدام همچنین در شرایطی صورت گرفت که همزمان گفتوگوهای مستقیم میان مقامهای لبنان و اسرائیل با میانجیگری آمریکا در جریان است.
قرار بود آخرین دور این مذاکرات پنجشنبه چهارم تیر ماه به پایان برسد.
این نخستین بار نیست که دولت لبنان خواستار تغییر بیلبوردهای مسیر فرودگاه بیروت میشود.
سال ۲۰۲۲، وزارت گردشگری لبنان از حزبالله و جنبش امل خواسته بود بیلبوردهایی را که تصاویر شخصیتهای مذهبی و سیاسی مورد احترام این دو گروه را نمایش میدادند، جمعآوری کنند و به جای آنها تابلوهایی با هدف معرفی و تبلیغ صنعت گردشگری لبنان نصب شود.
حزبالله خواستار خروج «بیقید و شرط» نیروهای اسرائیلی
همزمان با این تحولات، نعیم قاسم، دبیرکل حزبالله لبنان، در سخنرانی تلویزیونی خود به مناسبت عاشورا، خواستار خروج «بیقید و شرط» نیروهای اسرائیلی از مناطق تحت اشغال در لبنان شد و هرگونه عادیسازی روابط با اسرائیل را رد کرد.
او در سخنرانی خود برای دهها هزار نفر از هواداران حزبالله، گفت: «اسرائیل هیچ گزینهای جز خروج کامل از تمام وجببهوجب خاک لبنان ندارد .... اسرائیل باید بدون هیچ شرطی لبنان را ترک کند.»
قاسم که این اظهارات را همزمان با برگزاری مذاکرات مستقیم مقامهای لبنان و اسرائیل در واشینگتن بیان کرد، افزود که حزبالله «نه عادیسازی روابط را میپذیرد، نه پایان دادن به وضعیت خصومت، نه هیچ دستاوردی برای اسرائیل و نه حتی حضور جزیی آن در خاک لبنان را».
او تاکید کرد: «اسرائیل باید خوار و شکستخورده لبنان را ترک کند و همین اتفاق هم خواهد افتاد.»
سازمان زمینشناسی آمریکا پیشبینی کرده است شمار جانباختگان ممکن است از ۱۰ هزار نفر فراتر برود.
نیروهای امدادی تا بامداد جمعه پنجم تیر ماه به عملیات جستوجو برای نجات صدها نفر گرفتار زیر آوار و یافتن هزاران مفقود ادامه دادند.
دو زمینلرزه رخ داده که از بزرگترین زمینلرزههای تاریخ معاصر آمریکای لاتین توصیف شدهاند، بخشهایی از کاراکاس، پایتخت ونزوئلا، و مناطق اطراف آن را ویران کردند.
امدادگران، کمکهای مالی و سایر کمکهای اضطراری، در حال ورود به ونزوئلا هستند.
خبرگزاری رویترز در گزارشی به ارائه جزییات این کمکها پرداخت:
سازمان ملل متحد
دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل اعلام کرد ۲۵ تیم بینالمللی با مجموع هزار نیروی امدادی برای کمک به ونزوئلا بسیج شدهاند.
تام فلچر، معاون دبیرکل سازمان ملل در امور بشردوستانه، گفت: «روزهای آینده نیازمند تلاشی گسترده و جمعی برای حمایت از عملیات امدادرسانی به رهبری دولت ونزوئلا و کمک به آسیبدیدگان خواهد بود.»
آمریکا
وزارت خارجه آمریکا اعلام کرد ۱۵۰ میلیون دلار کمک برای ونزوئلا اختصاص داده است.
این بسته حمایتی شامل ۵۰ میلیون دلار کمک جدید به نهادهایی مانند برنامه جهانی غذا و سازمان غیردولتی گروه پزشکی بینالمللی و همچنین ۱۰۰ میلیون دلار کمک به صندوق مشترک سازمان ملل است.
وزارت خارجه آمریکا همچنین اعلام کرد یک تیم واکنش به بلایا به همراه دو واحد جستوجو و نجات شهری اعزام خواهد شد و واشینگتن پشتیبانی هوایی، لجستیکی و هماهنگی لازم را برای انتقال نیروها و تجهیزات نجاتبخش به مناطق آسیبدیده فراهم میکند.
ارتش آمریکا نیز در انتقال نیروها و تجهیزات و پشتیبانی از دیگر عملیات امدادرسانی مشارکت دارد.
السالوادور
بیش از ۱۵۰ امدادگر و محمولههای امدادی بامداد پنجم تیر ماه از السالوادور وارد ونزوئلا شدند. این اقدام بخشی از بسته کمکی اعلامشده از سوی نایب بوکله، رییسجمهوری السالوادور، است که شامل اعزام ۳۰۰ امدادگر و تکنسین فوریتهای پزشکی و ارسال ۵۰ تن تجهیزات پزشکی میشود.
مکزیک
دلسی رودریگز، رییسجمهوری موقت ونزوئلا، ویدیویی از ورود نظامیان مکزیکی و سگهای زندهیاب به این کشور منتشر کرد.
مکزیک در مرحله نخست ۲۵۰ نیروی نظامی امداد و نجات، پنج سگ زندهیاب، چهار هواپیما، یک پهپاد، تجهیزات امدادی و اقلام پزشکی اعزام میکند.
صلیب سرخ
نخستین محموله ۱۷ تنی کمکهای بشردوستانه فدراسیون بینالمللی جمعیتهای صلیب سرخ و هلال احمر، پنجم تیر ماه از مرکز منطقهای این نهاد در پاناما راهی ونزوئلا شد.
لویس پیس، مدیر منطقهای قاره آمریکا در این فدراسیون، گفت: «این محموله شامل وسایل آشپزخانه، بستههای بهداشتی، پشهبند و دیگر اقلام ضروری است.»
هند
سوبرامانیام جایشنکار، وزیر خارجه هند، اعلام کرد دو هواپیمای نیروی هوایی این کشور با یک بیمارستان صحرایی و بیش از ۳۵ تن اقلام امدادی، دارو و تجهیزات پزشکی، عازم ونزوئلا شدهاند.
آلمان
یک تیم امداد فدرال آلمان متشکل از ۴۸ نفر، پنجم تیر ماه برای مشارکت در عملیات جستوجو، نجات و بازسازی، راهی ونزوئلا شد.
پاپ لئو چهاردهم
رسانههای واتیکان گزارش دادند پاپ لئو چهاردهم از محل صندوق خیریه واتیکان، ۱۰۰ هزار یورو (حدود ۱۱۴ هزار دلار) برای کمک به زلزلهزدگان ونزوئلا اختصاص داده است.
سازمان خیریه آشپزخانه مرکزی جهانی
خوزه آندرس، سرآشپز و بنیانگذار سازمان آشپزخانه مرکزی جهانی (ورلد سنترال کیچن)، اعلام کرد تیم او توزیع غذا را در کاراکاس آغاز کرده است.
او همچنین گفت صندوق «لانگر تیبلز» وابسته به این سازمان، یک میلیون دلار برای کمک به ونزوئلا اختصاص خواهد داد.
کلمبیا
سازمان ملی مدیریت خطر بلایای کلمبیا اعلام کرد یک تیم جستوجو و نجات شهری متشکل از بیش از ۶۰ نفر، چهار تیم سگهای زندهیاب و ۱۲ تن تجهیزات را به ونزوئلا اعزام کرده است.
شهردار شهر کالی نیز گفت ۹ آتشنشان از این شهر برای مشارکت در عملیات جستوجو و نجات اعزام خواهند شد.
اکوادور
اکوادور اعلام کرد پنجشنبه چهارم تیر ماه، یک تیم امداد و نجات شامل ۴۶ متخصص جستوجو و نجات شهری، دو سگ زندهیاب و شش تن تجهیزات به ونزوئلا اعزام کرده است.
پاناما
پاناما اعلام کرد یک ماموریت امداد و نجات به ونزوئلا اعزام میکند و همزمان در حال سازماندهی کمکهای بشردوستانه است.
فرانسه
فرانسه اعلام کرد یک واحد جستوجو و نجات شهری شامل تیمهای پزشکی، مهندسان و سگهای زندهیاب را برای یافتن و خارج کردن بازماندگان از زیر آوار ساختمانهای فروریخته، به ونزوئلا اعزام میکند.
اسپانیا
وزارت دفاع اسپانیا اعلام کرد یک هواپیمای نظامی، ۵۷ نیروی واحد جستوجو و نجات و ۴۰ آتشنشان از منطقه مادرید را به ونزوئلا منتقل خواهد کرد.
آژانس توسعه اسپانیا نیز قصد دارد یک بیمارستان صحرایی در ونزوئلا برپا کند.
ایتالیا
سازمان حفاظت مدنی ایتالیا اعلام کرد یک تیم امداد را به ونزوئلا اعزام میکند.
آنتونیو تایانی، وزیر خارجه ایتالیا، نیز گفت آتشنشانان، وزارت دفاع و نیروی هوایی این کشور برای ارائه کمک به ونزوئلا بسیج شدهاند.
خبرگزاری رویترز به نقل از کانالهای تلگرامی روسیه و اوکراین گزارش داد که حمله بامداد جمعه پنجم تیر ماه بخشی از یک عملیات گسترده پهپادی بود که تاسیسات صنعتی در منطقه تولا را هدف قرار داد.
دمیتری میلیایف، فرماندار این منطقه، اعلام کرد یک مرکز صنعتی در شهر نووموسکوفسک، در حدود ۲۰۰ کیلومتری جنوب مسکو، آسیب دیده است.
چندین رسانه این مرکز را کارخانه شیمیایی «ازُت» معرفی کردند؛ کارخانهای که ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهوری اوکراین، پیشتر آن را یکی از مراکز حیاتی تولید مواد منفجره روسیه توصیف کرده بود.
این کارخانه که خود را بزرگترین تولیدکننده آمونیاک و کودهای نیتروژنی روسیه معرفی میکند، پیش از این نیز در ۲۴ خرداد (۱۴ ژوئن) هدف حمله اوکراین قرار گرفته بود.
اوکراین در سال جاری حملات پهپادی خود را به عمق خاک روسیه بهطور چشمگیری افزایش داده است.
کییف میگوید این حملات بخشی از راهبردی برای وارد کردن خسارت اقتصادی به روسیه و تضعیف توانایی مسکو در ادامه جنگ است.
پالایشگاههای نفت، پایانههای صادراتی، بنادر و دیگر تاسیسات صنعتی، از جمله اهداف این حملات بودهاند.
در برخی موارد، اوکراین طی فاصلهای چند روزه یا چند هفتهای بار دیگر همان تاسیسات را هدف قرار داده است. اقدامی که به گفته ناظران، با هدف مختل کردن روند تعمیر خسارتها و جلوگیری از آغاز دوباره فعالیت این مراکز انجام شده است.
فرماندار منطقه تولا اعلام کرد خطوط انتقال برق در این منطقه نیز بر اثر حملات آسیب دیده و یک زن زخمی شده است.
خبرگزاری دولتی تاس در روسیه گزارش داد شمار پهپادهایی که اوکراین در این عملیات به کار گرفته، بیشترین تعداد از ابتدای سال جاری بوده است.
وزارت دفاع روسیه نیز اعلام کرد سامانههای پدافندی این کشور ۶۶۰ پهپاد اوکراینی را بر فراز ۱۲ منطقه روسیه و همچنین شبهجزیره کریمه منهدم کردهاند. شبهجزیرهای که روسیه در سال ۲۰۱۴ آن را از اوکراین ضمیمه خاک خود کرد.
روسیه اسفندماه ۱۴۰۰ عملیات نظامی خود را علیه اوکراین آغاز کرد و از آن زمان، درگیریهای مرگبار میان دو کشور ادامه داشته است.
