نشست سالانه مجمع جهانی انجمن یهودیان آمریکا در واشینگتن دیسی با حضور بیش از دو هزار فعال، دیپلمات و سیاستمدار از کشورهای مختلف برگزار شد و یک روز دیگر نیز ادامه دارد.
این نشست با محوریت موضوعاتی چون امنیت، دموکراسی، یهودستیزی و تحولات خاورمیانه برگزار شده و مسیح علینژاد، روزنامهنگار و فعال حقوق بشر ایرانی نیز در آن سخنرانی کرده است.
گزارش مرضیه حسینی، خبرنگار ایراناینترنشنال
در این بیانیه که ۱۲ خرداد در هفته صد و بیست و سوم از کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» منتشر شد، آمده است: «وضعیت اقتصادی جامعه روز به روز وخیمتر میشود و حکومت در بنبست بحرانهای لاعلاج و برای جلوگیری از انفجار خشم عمومی و جرقه هرگونه قیام و خیزش، دست از سرکوب و اعدام برنمیدارد.»
بر اساس این بیانیه، جمهوری اسلامی همانند اعتراضات دیماه در پی آن است که از طریق رسانههای حکومتی، «قیام در تقدیر» را پیشاپیش به کشورهای خارجی نسبت دهد تا بدین ترتیب، زمینه را برای توجیه سرکوب و کشتار مردم فراهم آورد.
در ماههای اخیر، تورم فزاینده و افزایش چشمگیر قیمت کالاهای اساسی، فشار اقتصادی قابل توجهی بر خانوارها وارد آورده و معیشت بخش گستردهای از جامعه را با چالشهای جدی مواجه کرده است.
شهروندان همچنین با مشکلاتی مانند گرانی و کمبود دارو، اخراج گسترده نیروهای کار و پیامدهای ناشی از قطع اینترنت دست به گریبان بودهاند.
جمهوری اسلامی در تلاش برای بیاعتبار کردن صدای انتقاد شهروندان، اعتراضات ضدحکومتی را «اغتشاشات»، «آشوب» و «کودتا» نامیده و آنها را به بازیگران خارجی، از جمله آمریکا و اسرائیل، نسبت داده است.
درخواست از سازمانهای بینالمللی برای اقدام موثر
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در ادامه بیانیه خود، با اشاره به تشدید روند سرکوب در ایران، نسبت به افزایش صدور و اجرای احکام علیه منتقدان و مخالفان جمهوری اسلامی ابراز نگرانی کرد.
این کارزار با اشاره به اعدام اشکان مالکی و مهرداد محمدینیا، از معترضان بازداشتشده در جریان انقلاب ملی، نوشت آنها «به صفی از سربهداران و آزادیخواهانی که جانشان را فدای آزادی کردند، پیوستند».
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» افزود مجتبی و میثم ویسی، از شهروندان کُرد ایرانی، که پس از اعتراضات دیماه بهناگزیر به زندگی مخفی روی آورده بودند، در پی حمله نیروهای سپاه پاسداران به محل اختفایشان کشته شدند.
این کارزار به تایید حکم اعدام زهرا طبری، زندانی سیاسی محبوس در زندان لاکان رشت و همچنین صدور حکم اعدام برای رئوف شیخمعروفی و محمد فرجی، دو زندانی سیاسی اهل بوکان، بنیامین نقدی، از معترضان دیماه، و حسن و حسین امیری، دو برادر بازداشتشده، اشاره کرد و هشدار داد این افراد و بسیاری دیگر از زندانیان گمنام، «در خطر جدی اعدام قرار دارند».
در ادامه این بیانیه آمده است: «اخیرا وزارت بدنام اطلاعات بسیاری از خانوادههای زندانیان سیاسی و مخالفان اعدام را با تهدید و توهین و تطمیع، احضار و بازداشت کرده تا آنان را به سکوت وادارد.»
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در پایان از زندانیان سراسر کشور، مردم ایران و وجدانهای بیدار بشری خواست «در برابر اعدامهای فراقضایی و سبعانه حکومت دیکتاتور ایران که بدون حق دادرسی عادلانه صادر و اجرا میشود»، صدای اعتراض خود را بلند کنند.
در این بیانیه همچنین بر لزوم انجام اقدامات موثر از سوی سازمانهای حقوق بشری بینالمللی تاکید شده است.
در هفتههای اخیر، جمهوری اسلامی موج جدیدی از سرکوب شهروندان را از طریق احضارها و بازداشتهای گسترده، صدور احکام سنگین حبس و افزایش چشمگیر اجرای حکم اعدام به راه انداخته است.
کنشگران بر این باورند که جمهوری اسلامی بهویژه پس از درگیری نظامی اخیر قصد دارد با ایجاد فضای رعب و وحشت، مانع از فوران دوباره خشم عمومی علیه بحرانهای فزاینده معیشتی و سیاسی شود.
اعتصاب غذا در ۵۶ زندان
در هفته صد و بیست و سوم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، زندانیان در ۵۶ زندان در نقاط مختلف ایران دست به اعتصاب غذا زدند.
زندانهای مشارکتکننده در این اعتصاب سراسری عبارتند از:
زندان اوین (بند زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحد ۲ و ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرمآباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل آباد شیراز (بند زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بند زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بند زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام.
