یک تشکل کارگری: کارگران از حضور در مراکز کاری و صنعتی در معرض خطر حملات خودداری کنند
کنفدراسیون کار ایران – خارج از کشور با تاکید بر لزوم «حفظ جان کارگران در شرایط جنگی»، و با اشاره به «تشدید سریع و خطرناک درگیریها و حملات به زیرساختهای حیاتی»، خواستار آن شد که کارگران و نیروی کار «از حضور در مراکز کاری و صنعتی که در معرض خطر جدی حملات نظامی و بمباران قرار دارند، خودداری کنند.»
این تشکل کارگری در بیانیهای نوشت: «در روزهای اخیر، تهدیدهای مستقیم درباره هدف قرار گرفتن تأسیسات نفتی و انرژی ایران افزایش یافته» و «ارتش اسرائیل به بخشهایی از تأسیسات گازی در منطقه پارس جنوبی حمله کرده است.»
کنفدراسیون همچنین به گسترش حملات جمهوری اسلامی به زیرساختهای انرژی در منطقه اشاره کرد و افزود: «این روند نشان میدهد که مراکز حیاتی صنعتی از جمله نفت، گاز، پتروشیمی، نیروگاهها، بنادر و پروژههای بزرگ صنعتی به هدف مستقیم و متقابل جنگ تبدیل شدهاند و زیرساختهای صنعتی و مراکز کار، به میدان مستقیم این جنگ بدل شدهاند؛ جایی که جان کارگران عملاً در خط مقدم این درگیریها قرار گرفته است.»
این تشکل اضافه کرد: «در چنین شرایطی، خطر، فقط کشتهشدن در اثر بمباران نیست. آسیب به تأسیسات گازی و شیمیایی میتواند به نشت مواد سمی و آلودگیهای مرگبار منجر شود که جان کارگران، ساکنان مناطق اطراف و محیط زیست را بهشدت تهدید میکند. حضور در این مراکز در شرایط جنگی، بهمعنای قرار گرفتن در معرض خطرات چندلایه و جدی است.»
کنفدراسیون با اشاره به این نکته که «در برخی پروژههای صنعتی، بهویژه در بخشهای غیرمستمر و پیمانکاری، کارگران کارگاهها را ترک کردهاند»، نوشت: «در برخی مراکز دیگر نیز سطح فعالیت و ظرفیت کار کاهش یافته است.»
کنفدراسیون کار ایران – خارج از کشور این واکنشها را «نشاندهنده درک درست» کارگران از خطراتی دانست که جان آنان را تهدید میکند و نوشت: با این حال، فشارهای مدیریتی، تهدیدهای شغلی و الزامات اداری ممکن است کارگران را وادار به ادامه کار در محیطهای ناامن کند.
این تشکل کارگری تأکید کرد که هیچ فشار شغلی یا اداری نباید جان کارگران را به خطر بیندازد و حفظ جان انسانها باید اولویت فوری و غیرقابل چشمپوشی باشد.
به نوشته این بیانیه، حمله به زیرساختهای صنعتی نهتنها جان کارگران را تهدید میکند، بلکه میتواند به نابودی محل کار آنان، گسترش بیکاری و تشدید بحران اقتصادی منجر شود؛ بحرانی که بیش از هر کس زندگی کارگران و خانوادههای آنان را تحت فشار قرار خواهد داد.
