پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، گفت: «ایران با هدف قرار دادن همسایگان خود اشتباه بزرگی کرد. ما این شرایط را پیشبینی کرده بودیم. این اقدام نشاندهنده استیصال آنهاست.»
او افزود دونالد ترامپ «این جنگ را رهبری میکند و درباره ادامه آن تصمیم میگیرد».
هگست تاکید کرد ایالات متحده در این نبرد «بهدنبال صدور دموکراسی یا ملتسازی» نیست.
دن کین، رییس ستاد مشترک ارتش آمریکا، اعلام کرد نیروهای این کشور در ۱۰ روز نخست جنگ، بیش از ۵۰ شناور جمهوری اسلامی را نابود و یک ناو پهپادبر را غرق کردهاند.
او افزود استفاده حکومت ایران از پهپادهای یکطرفه نیز بهشدت کاهش یافته است.
کین ادامه داد: «دهها بمب دو هزار پوندی بر اهدافی در ایران فرو ریختیم و کارخانههای پهپادسازی و تاسیسات مینگذاری را هدف قرار میدهیم.
رییس ستاد مشترک ارتش آمریکا خبر داد شلیک موشکهای بالستیک از سوی جمهوری اسلامی ۹۰ درصد کاهش یافته است.
در حالی که بحران پناهندگی در ورزش ایران به بیسابقهترین سطح خود رسیده است، دادستانی کل جمهوری اسلامی، سهشنبه ۱۹ اسفند با ادبیاتی تند، پناهندگی بازیکنان تیم ملی فوتبال زنان را در استرالیا ناشی از «توطئه دشمن» و «برانگیختگی احساسی» خواند.
این نهاد قضایی در حالی از ورزشکاران «دعوت» کرده است به ایران بازگردند که گزارش ایراناینترنشنال از فضای بهشدت امنیتی اردو و فشارهای سنگین بر خانوادههای این بازیکنان حکایت دارد.
هفت پناهنده در یک قاب؛ پایان حضور در اردوی تیم ملی
بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، تا لحظه تنظیم این گزارش، هفت نفر از اعضای کاروان ایران از بازگشت به کشور خودداری کردهاند.
این فهرست شامل زهرا قنبری (کاپیتان سرشناس و رکورددار گلزنی تاریخ فوتبال ایران)، عاطفه رمضانیزاده (کاپیتان تیم خاتون بم)، فاطمه پسندیده (مهاجم ۲۱ ساله و شماره ۱۰ تیم ملی)، مونا حمودی (هافبک خاتون بم)، زهرا سربالی (هافبک گلگهر)، محدثه زلفی (بازیکن ایستا البرز) و زهرا سلطان مشکهکار (عضو کادر فنی تیم ملی) است.
تونی برک، وزیر کشور استرالیا، اعلام کرد که به این ورزشکاران ویزای بشردوستانه اعطا شده و پلیس فدرال، آنان را به «مکان امن» منتقل کرده است.
ریشه بحران؛ سرود جمهوری اسلامی و سلام نظامی اجباری
آغاز تنشهای مرتبط با تیم ملی فوتبال زنان ایران در استرالیا، به ۱۱ اسفند، دو روز پس از کشتهشدن علی خامنهای، دیکتاتور تهران، و امتناع بازیکنان از خواندن سرود جمهوری اسلامی در بازی مقابل کره جنوبی بازمیگردد.
پس از این اقدام، محمدرضا شهبازی، مجری صداوسیما، بازیکنان تیم ملی را «خائن» نامید و خواستار مجازات ایشان شد.
بر اساس گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال، محمدرحمان سالاری، عضو هیات رییسه فدراسیون فوتبال نیز با تفتیش موبایلها و تهدید خانوادهها، بازیکنان را مجبور کرد در بازیهای بعدی با «سلام نظامی» وارد زمین شوند.
واکنشهای بینالمللی؛ ترامپ وارد شد
دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، ۱۸ اسفند شخصا به این پرونده وارد شد و در گفتوگو با آنتونی آلبانیز، نخستوزیر استرالیا، خواستار حمایت از این بازیکنان شد.
ترامپ همچنین در شبکه اجتماعی تروث سوشال، ضمن حمایت قاطع از این زنان، بازگشت آنان به ایران را یک «اشتباه انسانی وحشتناک» خواند و هشدار داد در صورت بازگشت، جانشان در خطر خواهد بود.
همزمان، گیلا گملیل، وزیر علوم اسرائیل، نیز در نامهای به دولت استرالیا خواستار حمایت از این «زنان شجاع» شد.
بحران فدراسیون فوتبال
در حالی که فدراسیون فوتبال ایران اظهارات ترامپ را «دخالت سیاسی» در ورزش نامیده و به فیفا شکایت کرده است، خروج همزمان هفت عضو یک تیم ملی در تاریخ ورزش جمهوری اسلامی بیسابقه است و نشاندهنده شرایطی است که حکومت ایران از این پس بیش از پیش با آن روبهرو خواهد شد.
پیت هگست، وزیر جنگ ایالات متحده، گفت بسیاری از سربازان آمریکایی در ۴۷ سال گذشته به دست «رژیم وحشی ایران» کشته شدند.
به گفته او، جمهوری اسلامی در تلاش برای دستیابی به سلاح هستهای است تا بتواند «جهان را به گروگان بگیرد».
هگست با انتقاد از حملات جمهوری اسلامی به کشورهای منطقه افزود: «از بیمارستانها و مدارس به سمت متحدان ما موشک می زنند... متحدان منطقهای آنها دیگر رژیم را رها کردهاند.»
وزیر جنگ آمریکا ادامه داد: «توان نظامی آنها اکنون بهشدت کاهش یافته است. ما اهدافمان را با دقتی بیسابقه هدف قرار میدهیم. لانچرهای موشکی آنها را خیلی دقیق از بین میبریم. نیروهای هوایی و دریایی دشمن را نابود میکنیم و تا زمانی که قاطعانه شکست بخورد، از پا نمینشینیم.»
هگست تاکید کرد امروز مهمترین روز حملات در داخل خاک ایران خواهد بود.
او با انتقاد از کارزار نظامی آمریکا علیه عراق گفت: «اکنون سال ۲۰۰۳ نیست. نسل سربازان ما اجاره نخواهند داد دوباره در باتلاق بیفتیم، ترامپ هم این کار را نمی کند.»
بر اساس گزارش گروه پایش اینترنت «نتبلاکس»، دسترسی کاربران عادی در داخل ایران به اینترنت جهانی همچنان در حدود یک درصد است. وضعیتی که عملا بیشتر شهروندان را از پلتفرمهای بینالمللی جدا کرده است.
این خاموشی که سومین قطع سراسری اینترنت از زمان جنگ ۱۲ روزه است، جریان اطلاعات را بهشدت محدود کرده و دریافت هشدارهای مربوط به حملات احتمالی یا برقراری ارتباط با اعضای خانواده را برای شهروندان تقریبا ناممکن ساخته است.
بسیاری از ایرانیانی که با استفاده از شبکههای خصوصی مجازی (ویپیان) بهطور مقطعی به اینترنت دسترسی پیدا میکنند، میگویند این خاموشی اینترنت در زمان جنگ، احساس اضطراب و انزوا را تشدید کرده است.
برخی کاربران این قطع اینترنت را با یک «جنایت جنگی» مقایسه کردهاند، زیرا ارتباطات غیرنظامیان را مختل میکند و دسترسی آنها به اطلاعات حیاتی در زمان حملات را محدود میسازد.
چرا «جنایت جنگی» است؟
یکی از کاربران در شبکه ایکس نوشت: «اگر دولتی عمدا ارتباطات را قطع کند در حالی که هیچ ساز و کار هشدار یا حفاظتی برای غیرنظامیان فراهم نکرده باشد، و این اقدام به آسیب گسترده منجر شود، میتوان آن را بهعنوان نقض جدی تعهدات بینالمللی بررسی کرد و در برخی شرایط حتی جنایت جنگی دانست.»
منتقدان میگویند مقامها هیچ سامانهای برای هشدار سراسری بهمنظور حفاظت از غیرنظامیان در برابر حملات هوایی ایجاد نکردهاند.
یکی از کاربران نوشت آنچه از پیامکهای هشدار دولتی انتظار داشته «این بوده که به من بگوید پناه بگیر چون خیابان کنار خانهام را بمباران میکنند؛ نه اینکه قیمت نفت را گزارش کند».
روزنامه شرق نیز در گزارشی با عنوان «صدای بمبها، سکوت اینترنت؛ روان ایرانی در بحران» به پیامدهای روانی این وضعیت پرداخت.
این روزنامه نوشت: «محدودیت در دسترسی به اینترنت و گردش اطلاعات ناقص، تصویر واقعی بحران را پیچیدهتر کرده است. هر شایعه، هر تحلیل ناقص و هر فضای پرتنش، روان جمعی را فرسوده میکند و احساس ناامنی را تشدید میکند.»
در ادامه این گزارش آمده است: «وقتی مردم تنها با صدای جنگندهها در سکوت و با اطلاعات محدود روبهرو هستند، تاثیر روانی این بحران میتواند به اندازه آسیبها و ویرانیهای فیزیکی، جدی باشد.»
دسترسیهای ویژه
علاوه بر خطرات فوری، این قطع اینترنت خسارات اقتصادی نیز به همراه داشته و بسیاری از کسبوکارهای آنلاین، فریلنسرها و خدمات دیجیتال را ناچار کرده است فعالیت خود را متوقف کنند.
اختلال شدید در سیگنالها نیز باعث شده دریافت بسیاری از شبکههای ماهوارهای فارسیزبان در نقاط مختلف دشوار یا غیرممکن شود.
در چنین شرایطی، بدون دسترسی به ویپیانهای اغلب پرهزینه - که تنها اقلیت محدودی توان پرداخت برای آن را دارند - صداوسیمای حکومتی در زمان جنگ عملا به منبع اصلی اطلاعات برای بسیاری از ایرانیان تبدیل شده است.
نهادهای دولتی و رسانههای وابسته به حکومت نیز پیامکهای گستردهای ارسال کردهاند که در آن هشدار داده شده دسترسی به خدمات اینترنت بینالملل میتواند پیامدهای قانونی داشته باشد.
همزمان روایتهای رسمی و اخبار مورد تایید دولت نیز از همین طریق منتشر میشوند.
با وجود این محدودیتها برای عموم مردم، منتقدان میگویند برخی چهرههای حکومتی - از جمله محمد مرندی که همچنان در شبکههای اجتماعی فعال است و با رسانههای بینالمللی مصاحبه میکند - به اینترنت بدون محدودیت دسترسی دارند.
آزاده دواچی، فعال مدنی ایرانی در خارج از کشور، در این باره نوشت: «برای مردم اینترنت را قطع میکنند اما خودشان آنلاین مینشینند و توئیت میزنند و مردم را تهدید میکنند. اگر واقعا به مردم اهمیت میدهید، دستکم اینترنت را برگردانید.»
درخواست برای کمک
برای میلیونها ایرانی خارج از کشور، این خاموشی اینترنتی به معنای از دست دادن تقریبا کامل ارتباط با خانوادهها در داخل ایران بوده است.
بسیاری میگویند از زمان آغاز جنگ هیچ خبری از بستگان خود دریافت نکردهاند.
تماسهای تلفنی بینالمللی نیز بهشدت محدود شده و اغلب تنها از داخل ایران به خارج برقرار میشود و در بسیاری موارد، در کمتر از یک دقیقه قطع میشود.
برای ایرانیان خارج از کشور که با دلهره تحولات جنگ را دنبال میکنند، این سکوت طولانی تنها بر نگرانیها درباره عزیزانشان در داخل ایران افزوده است.
تداوم این قطع اینترنت باعث شده فعالان خارج کشور خواستار راهحلهای اضطراری برای برقراری ارتباط شوند.
برخی از کنشگران ایرانی خارج کشور کارزاری آنلاین با هشتگ «DirectToCellForIran» راهاندازی کردهاند و از ایلان ماسک، مالک اسپیس ایکس خواستهاند سرویس «دایرکت تو سل» استارلینک را فعال کند تا تلفنهای همراه بتوانند مستقیما به اینترنت ماهوارهای متصل شوند.
یکی از این فعالان نوشت: «از شما میخواهیم سرویس استارلینک دایرکت تو سل را در ایران فعال کنید؛ حتی اگر بهصورت آزمایشی یا در مرحله آزمون باشد. این میتواند راهحلی حیاتی برای اتصال اینترنت باشد.»
