مطالب بیشتر
به گفته یک منبع نزدیک به خانواده در گفتوگو با ایراناینترنشنال، خانواده تمایلی به صحبت علنی درباره جزییات جراحات مشاهده شده بر پیکر فرزندشان را ندارند.
به گفته این منبع، میلاد اطمانی همراه دوست نزدیکش، دیار پورچهریق، در اعتراضات پونک حضور داشت. در همان شب، نیروهای امنیتی با شلیک مستقیم، دیار را هدف قرار دادند و در همان محل جان باخت. دیار پورچهریق، ٣٠ ساله و اهل سلماس، دوست میلاد بود.
میلاد اطمانی برای کمک به دوستش دوید که در جریان این اقدام، گلولهای به دست او اصابت کرد و دچار خونریزی شدید شد.
افراد حاضر در صحنه، میلاد را بهسرعت به یک درمانگاه در نزدیکی پونک منتقل کردند، اما بنا بر این روایت، درمانگاه یا از پذیرش او خودداری کرد یا اعلام کرد آنها امکان درمان او را ندارند.
پس از آن، تلاش شد او به بیمارستان دیگری منتقل شود اما در خیابان به دست ماموران بازداشت شد.
یک منبع محلی به ایراناینترنشنال گفته است که چندین نفر بازداشت او را بهطور مستقیم مشاهده کردهاند.
منبع نزدیک به خانواده توضیح میدهد: «میلاد حدود ۱۲روز مفقود بود و هیچ اطلاعی از وضعیتش در دست نبود. در نهایت روز ۳۰دیماه، پس از جستوجو میان اجساد در کهریزک، پیکر او شناسایی شد.»
به گفته این منبع، هنگام تحویل پیکر مشخص شد که علاوه بر جراحت اولیه ناشی از اصابت گلوله به دست، دو گلوله دیگر نیز به بدن میلاد اصابت کرده است؛ یکی به شکم و دیگری که به گفته نزدیکانش به سر اصابت کرده است.
او اضافه میکند که خانواده از صحبت درباره این موضوع امتناع میکنند و حاضر به ارائه جزییات بیشتر نیستند.
این منبع همچنین میگوید خانواده میلاد مجبور به پرداخت مبلغی تحت عنوان «پول دو تا تیر» شده و سندی را نیز امضا کردهاند که جزییات آن مشخص نیست. به گفته او، بر اساس شنیدهها، لین سند احتمالا برای نسبت دادن عنوان «بسیجی» به او بوده باشد؛ ادعایی که این این منبع آن را «دروغ محض» توصیف میکند.
میلاد اطمانی چند سالی برای کار به تهران آمده و در محله پونک ساکن شده بود. او در خانوادهای بسیار مذهبی در شهرستان سلماس بزرگ شده بود. به گفته منبع نزدیک به خانواده، خانواده با سبک زندگی آزادتر او و دیدگاههای غیرمذهبی او مخالف بودند.
این منبع میگوید: «او حتی در خانواده خودش هم غریب بود.»
پس از کشته شدن میلاد اطمانی، خانواده او سکوت اختیار کردهاند. به گفته این منبع، حتی در میان اقوام نزدیک، صحبت درباره او ممنوع شده و بسیاری از پیامها و تماسها بیپاسخ میماند.
پیکر میلاد اطمانی در نهایت در یکی از روستاهای اطراف سلماس، محل سکونت خانواده به خاک سپرده شد.
آنچه برای این جانباخته رخ داده، نمونهای از الگوی تکرارشوندهای است که در جریان انقلاب ملی بارها گزارش شده است.
پیشتر گزارشهای متعددی از ربوده شدن مجروحان اعتراضات از خیابانها، درمانگاهها یا بیمارستانها منتشر شده است؛ مواردی که در آن نیروهای امنیتی افراد زخمی را در مسیر درمان یا حتی روی تخت بیمارستان بازداشت کرده و پس از ناپدیدسازی، پیکر آنان را با جراحات جدید تحویل دادهاند.
در برخی موارد، اجسادی که از کهریزک یا مراکز مشابه تحویل خانوادهها شدهاند، همچنان دارای تجهیزات پزشکی مانند سرم، سوند، لوله تنفسی یا الکترودهای قلب بودهاند؛ نشانهای از اینکه این افراد در حال درمان ربوده شده و سپس کشته شدهاند.
به نظر میرسد این شیوه، یعنی مجروحسازی، ربایش، ناپدیدسازی و تحویل پیکر پس از چند روز با جراحات بیشتر، بخشی از راهبرد سرکوب در آن روزها بوده است.
مشعل یکشنبه ۱۹ بهمن دومین روز «نشست الجزیره» در قطر، با رد فشارهای واشینگتن و اسرائیل برای غیرنظامیسازی غزه گفت «مجرمانگاری مقاومت» و سلاح آن قابل پذیرش نیست و تاکید کرد تا زمانی که «اشغال» ادامه داشته باشد، مقاومت نیز ادامه خواهد یافت.
مخالفت با خلع سلاح
خالد مشعل در این نشست افرود تحویل دادن سلاحهای حماس باعث میشود رهبران این گروه به «هدفی آسانی» برای نابودی بهدست ارتش اسرائیل تبدیل شوند، به همین دلیل این گروه باید زرادخانه خود را حفظ کند.
او با اشاره به ادامه «اشغال» غزه افزود طرح موضوع خلع سلاح تلاشی است برای اینکه فلسطینیان به هدفی تبدیل شوند که اسرائیل مجهز به تسلیحات گسترده بتواند «به راحتی» آنها را از میان ببرد.
مشعل همچنین مقاومت را حقی برای ملتهای تحت اشغال دانست و گفت این موضوع بخشی از حقوق بینالملل و «حافظه ملتها» است.
در اکتبر، با میانجیگری آمریکا، توافق آتشبس میان حماس و اسرائیل برقرار شد. مرحله نخست این توافق شامل عقبنشینی محدود، افزایش کمکهای انسانی و تبادل گروگانها با زندانیان فلسطینی بود. اکنون مرحله دوم، خروج کامل اسرائیل از غزه، خلع سلاح و پایان حکومت حماس و ایجاد یک ساختار انتقالی را پیشبینی میکند.
پیشنهاد آتشبس طولانی
این مقام حماس به جای خلع سلاح پیشنهاد کرد آمریکا تضمینهای این گروه را بپذیرد؛ تضمینهایی که همراه با تعهد به رعایت یک آتشبس بلندمدت با اسرائیل در نوار غزه خواهد بود.
به گفته مشعل، مشکل این نیست که حماس و نیروهای مقاومت در غزه تضمین بدهند، بلکه مشکل اسرائیل است که میخواهد «سلاحهای فلسطینیان را بگیرد… و آنها را به دست شبهنظامیان بسپارد تا هرج و مرج ایجاد کند.»
او افزود دولت آمریکا میتواند به جای غیرنظامیسازی، توافقی برای آتشبس در غزه را بپذیرد که بین «پنج تا ۱۰ سال» ادامه داشته باشد.
او افزود در چارچوب چنین توافقی، حماس قول خواهد داد از زرادخانه خود استفاده نکند.
مشعل تاکید کرد باید سازوکاری برای پیشبرد بازسازی غزه تعیین شود، بدون آنکه خلع سلاح حماس شرط آن باشد.
او گفت: «لازم است محیطی فراهم شود که امکان بازسازی و امدادرسانی را بدهد و تضمین کند جنگ میان غزه و موجودیت صهیونیستی (اسرائیل) دوباره شعلهور نمیشود.»
حماس که نابودی اسرائیل را هدف خود اعلام کرده، هفتم اکتبر ۲۰۲۳ حملهای مرگبار از غزه به اسرائیل انجام داد که در آن هزار و ۲۰۰ نفر، عمدتا غیرنظامیان، کشته و ۲۵۱ نفر نیز به گروگان گرفته شدند؛ رخدادی که جنگی طولانی در پی داشت.
دونالد ترامپ، رییسجمهوری ایالات متحده، بارها تاکید کرده است حماس باید سلاحهایش را کنار بگذارد. با این حال، حماس خلع سلاح را خط قرمز این گروه مسلح فلسطینی میداند.
در مقابل اسرائیل نیز هشدار داد در صورت تحقق نیافتن خلع سلاح، ممکن است عملیات نظامی خود را در این منطقه از سر بگیرد.
مشعل در پایان از «هیات صلح» خواست رویکردی «متوازن» اتخاذ کند تا بازسازی غزه و ارسال کمک به حدود ۲.۲ میلیون نفر ساکن آن امکانپذیر شود. او همزمان تاکید کرد حماس حاکمیت خارجی بر سرزمین فلسطینی را نخواهد پذیرفت.
