مدیرکل روابط عمومی حوزههای علمیه زنان از کشته شدن دو زن طلبه در حملات دوازده روزه اسرائیل خبر داد.
نام این دو زن الهام فرهمند و الههسادات میرشفیعیان عنوان شده است.
این گزارش اضافه کرد که ۱۳ نفر از همسران زنان طلبه و شش نفر از برادرانشان نیز کشته شدهاند.
ژینو بیگزاده بابامیری، پنجشنبه ۱۲ تیرماه با انتشار مطلبی در حساب ایکس خود نوشت: «بابا محکوم به اعدام شد.»
او در این مطلب اشارهای به اتهام مطرح شده علیه پدرش و دادگاه صادر کننده حکم او نکرد اما پیشتر گفته شده بود که رزگار بیگزاده بابامیری در دادگاه انقلاب با اتهاماتی از جمله «بغی» مواجه شده است.
بابامیری پیشتر در بهمنماه ۱۴۰۳ در بخش دیگر پرونده خود از سوی دادگاه کیفری یک ارومیه و با اتهام «مشارکت در قتل» در جریان اعتراضات سال ۱۴۰۱، به ۱۵ سال حبس محکوم شده بود.
بر اساس حکم صادر شده، پژمان سلطانی نیز در این بخش از پرونده بابت اتهام «آمریت در قتل یک نیروی امنیتی» به اعدام و علی قاسمی بابت اتهام «مشارکت در قتل»، به ۱۰ سال حبس محکوم شدند و کاوه صالحی، متهم چهارم این پرونده از اتهام انتسابی تبرئه شد.
پس از آن در ۲۲ اردیبهشتماه دختر بابامیری در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که حکم ۱۵ سال حبس پدرش از سوی دادگاه تجدیدنظر آذربایجان غربی عینا تایید شده است.
او همان زمان با یادآوری اینکه پدرش «صرفا به دلیل کمک انساندوستانه به زخمهای آسیبدیدگان جنبش زن، زندگی، آزادی بازداشت شده و تحت وحشیانهترین شکنجههای جسمانی و روانی قرار گرفته است»، نوشت: «هیچیک از حقوق حداقلی یک متهم حتی بر اساس قوانین حداقلی جمهوری اسلامی رعایت نشده است.»
بازداشت و صدور کیفرخواست
رزگار بیگزاده بابامیری، ۲۸ فروردین ۱۴۰۲ بهخاطر حضور در اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» در شهر بوکان و تهیه دارو و امکانات درمانی برای مجروحان سرکوب اعتراضات پردامنه در این شهر، بازداشت شد.
این کشاورز ۴۷ ساله، که پدر سه فرزند است که کوچکترین آنها زمان بازداشت پدرش، دو ساله بود، در روستایی نزدیک تیکانتپه بوکان زندگی میکند.
بر اساس کیفرخواست صادره از شعبه ۱۰ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب ارومیه، بیگزاده بابامیری در پروندهای که ۱۳ متهم دیگر هم دارد به اتهاماتی از جمله «محاربه، بغی، اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی و استقلال کشور، تامین مالی تروریسم، تبلیغ علیه نظام، جاسوسی و همکاری با دول متخاصم» متهم شده بود.
ایراناینترنشنال پیشتر در گزارشی نوشته بود که این اتهامها میتواند منجر به صدور حکم اعدام برای او شود.
شرح شکنجهها
بابامیری پنجم اردیبهشت در نامهای از زندان ارومیه به شرح شکنجههای خود در بازداشتگاههای اداره اطلاعات در شهرهای بوکان و ارومیه پرداخت و تاکید کرد که تنها «جرم» خود کمک به همنوع در جریان خیزش «زن، زندگی، آزادی» بوده است.
بابامیری در این نامه نوشت که در ۱۳۰ روز بازداشت و بازجویی، تحت «شکنجههای تخصصی» شامل القای خفگی (با آب و کیسه روی سر)، اعدام صوری (دار زدن و تیرباران)، شوک الکتریکی به نقاط حساس بدن، و بیخوابی مستمر قرار گرفته است.
بر اساس این نامه، قاضی دادگاه انقلاب نیز در جریان رسیدگی به پرونده، در پاسخ به شکایت او و چند تن دیگر از متهمان پرونده درباره شکنجه، با تمسخر به آنان پاسخ داده است.
ژینو، دختر او نیز چندی پیش در گفتوگو با ایراناینترنشنال، گفت که پدرش در یکی از ملاقاتها با خانواده به آنها گفته از طرف او تاکید کنند که بیگناه است.
بابامیری در این پیام گفته است: «من عضو یا هوادار هیچ حزب و گروهی نیستم، هیچ کار ضد انسانی، خشونتآمیز و مجرمانهای مرتکب نشدهام و تنها جرم من، کار انسان دوستانه تهیه و رساندن دارو برای مداوای مجروحان اعتراضات ۱۴۰۱ در بوکان بود. من مدافع حقوق بشر هستم».
ایراناینترنشنال پیش از آن در ۲۶ آذر ۱۴۰۳ درباره خطر صدور حکم اعدام برای این زندانی سیاسی هشدار داد و نوشت بابامیری با اتهامهایی مواجه شده که میتواند منجر به صدور حکم اعدام برای او شود.
در ماههای اخیر، افزایش شمار اجرای احکام اعدام و همچنین صدور و تایید احکام اعدام برای زندانیان سیاسی در ایران، با موجی از اعتراضات در داخل و خارج از کشور روبهرو شده است.
یوان ژانگ، دانشیار علوم اجتماعی-پزشکی در مرکز تحقیقات سالمندی رابرت باتلر دانشگاه کلمبیا، با رهبری این پژوهش که نتایج آن در نشریه «ژورنال آو هیومن کپیتال» منتشر شده است، گفت: «مطالعه ما، قدرت منحصر به فرد آموزش در شکستن چرخه محرومیت را نشان میدهد.»
تاثیر پیشینه تحصیلی والدین بر کودکان
نتایج پژوهش مورد نظر مشخص کرد کودکانی که مادران با پیشینه تحصیلی پایینتر داشتند، در مراحل ابتدایی آموزش پیشرفت قابل توجهی کردند و رشد شناختی چشمگیری نسبت به کودکان خانوادههای تحصیلکرده نشان دادند اما این مزیت نسبی با ادامه تحصیل کاهش یافته است.
در مقابل، فرزندان مادران تحصیلکرده از مزایای پایدار و یکنواختی در تمام مراحل تحصیلی برخوردار بودهاند.
به عبارت دیگر، آموزش برای کودکان محروم در ابتدا تاثیر انقلابیتری دارد اما برای کودکان خانوادههای تحصیلکرده، این تاثیر در طول زمان ثابتتر است.
محققان تاکید کردند این فواید شناختی پایدار است و دههها پس از ترک مدرسه، افرادی که تحصیلات بیشتری داشتهاند، همچنان از مهارتهای قویتر در ریاضی و تفکر انتزاعی برخوردار هستند.
بررسی خواهران و برادران
تیم تحقیقاتی بیش از ۲۰ سال دادههای خانوادههای اندونزیایی را تجزیه و تحلیل کرده است.
آنها با مقایسه خواهران و برادران که ژنها، والدین و محیط کودکی مشترکی داشتهاند، تاثیرات منحصر به فرد تحصیل را بر تواناییهای ذهنی، جدا از عوامل خانوادگی، مورد بررسی قرار دادند.
ژانگ در توضیح روش تحقیق گفت: «تصور کنید دو خواهر در یک خانه بزرگ شدهاند. اگر یکی دبیرستان را تمام کند و دیگری تنها دوره ابتدایی را بگذراند، تفاوتهای شناختی بین آنها در بزرگسالی احتمالا بهدلیل سالهای اضافی تحصیل است نه پیشینه خانوادگی.»
برای اعتبارسنجی این روش، محققان یک آزمون کنترلی انجام دادند. آنها قد افراد را بررسی کردند؛ چیزی که نباید با میزان تحصیل ارتباطی داشته باشد.
وقتی همه افراد را با هم مقایسه کردند، ظاهرا رابطهای بین تحصیل و قد وجود داشت اما وقتی فقط خواهران و برادران یک خانواده را مقایسه کردند، این رابطه کاذب ناپدید شد.
این نتیجه، دقت روش تحقیق را تایید کرد.
سرمایهگذاری در آموزش همگانی
ژانگ تاکید کرد که این یافتهها نقشه راهی برای کاهش نابرابری است.
او گفت: «سرمایهگذاری در آموزش پایه همگانی سود مضاعف دارد و ذهنهای قویتر امروز و سالمندی سالمتر را به همراه میآورد.»
این پژوهش همچنین بر اهمیت تحصیلات اولیه در تقویت تواناییهای شناختی و حفظ آنها تا دوران بزرگسالی تاکید میکند.
محققان معتقدند این مطالعه اهمیت آموزش را نه تنها در رشد کودکان بلکه در حفظ سلامت شناختی در طول زندگی نشان میدهد.
