مطالب بیشتر
به گزارش الاخبار، این طرح ارتش اسرائیل را ملزم به بازگشت به مواضعی میکند که در زمان آتشبس پیشین در اختیار داشت.
در آن زمان، ارتش اسرائیل بهطور کامل از غزه عقبنشینی نکرده بود و در امتداد گذرگاه فیلادلفیا حضور داشت.
گدرگاه فیلادلفیا که با نام محور صلاحالدین نیز شناخته میشود، مسیری به طول ۱۴ کیلومتر است که باریکه غزه را به مصر متصل میکند.
اسرائیل و حماس ۲۶ دی سال گذشته برای برقراری یک آتشبس سه مرحلهای در غزه به توافق دست یافتند. مرحله نخست این توافق که شش هفته به طول انجامید، ۱۲ اسفند به پایان رسید و اسرائیل کمی بعد، حملات به این باریکه را از سرگرفت.
آغاز مجدد ساز و کار سازمان ملل برای کمکرسانی به غزه
الاخبار در ادامه گزارش خود نوشت در چارچوب طرح پیشنهادی آتشبس، ساز و کار سازمان ملل برای ارسال کمکهای بشردوستانه به غزه بار دیگر فعال خواهد شد تا روند تامین این کمکها «بدون وقفه» ادامه یابد.
در این گزارش به «بنیاد کمکرسانی غزه» که مورد حمایت آمریکا و اسرائیل قرار دارد، اشارهای نشده، اما به گفته الاخبار، روند کمکرسانی به غزه تنها از طریق سازمان ملل صورت خواهد گرفت.
الاخبار همچنین افزود در طرح پیشنهادی بر ادامه مذاکرات درباره چشمانداز بلندمدت آتشبس تاکید شده، حتی اگر تا زمان آغاز آتشبس، توافقی برای پایان کامل جنگ به دست نیاید.
فعالیت بنیاد کمکرسانی غزه در هفتههای اخیر با واکنشهای منفی گستردهای مواجه شده و منتقدان میگویند نحوه توزیع کمکها نهتنها ناکارآمد بوده، بلکه در جریان آن دهها غیرنظامی فلسطینی جان خود را از دست دادهاند.
دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، ۱۰ تیر اعلام کرد اسرائیل با «شروط لازم برای نهاییسازی آتشبس ۶۰ روزه» در غزه موافقت کرده است.
گیدون سعار، وزیر امور خارجه اسرائیل، ۱۱ تیر گفت کشورش در تلاش برای دستیابی به توافق با حماس جهت پایان جنگ غزه و آزادی گروگانهای در بند این گروه جدی است.
با این حال، منابع خبری در اسرائیل ۱۲ تیر گزارش دادند به وزرای کابینه اسرائیل اطلاع داده شده که حماس همچنان از رسیدن به یک طرح کلی برای بازگرداندن گروگانها خودداری میکند.
بر اساس این گزارش، در حالی که اسرائیل با نسخه بهروزشده طرح آمریکا موافقت کرده، حماس بار دیگر این پیشنهاد را نپذیرفته است.
ژینو بیگزاده بابامیری، پنجشنبه ۱۲ تیرماه با انتشار مطلبی در حساب ایکس خود نوشت: «بابا محکوم به اعدام شد.»
او در این مطلب اشارهای به اتهام مطرح شده علیه پدرش و دادگاه صادر کننده حکم او نکرد اما پیشتر گفته شده بود که رزگار بیگزاده بابامیری در دادگاه انقلاب با اتهاماتی از جمله «بغی» مواجه شده است.
بابامیری پیشتر در بهمنماه ۱۴۰۳ در بخش دیگر پرونده خود از سوی دادگاه کیفری یک ارومیه و با اتهام «مشارکت در قتل» در جریان اعتراضات سال ۱۴۰۱، به ۱۵ سال حبس محکوم شده بود.
بر اساس حکم صادر شده، پژمان سلطانی نیز در این بخش از پرونده بابت اتهام «آمریت در قتل یک نیروی امنیتی» به اعدام و علی قاسمی بابت اتهام «مشارکت در قتل»، به ۱۰ سال حبس محکوم شدند و کاوه صالحی، متهم چهارم این پرونده از اتهام انتسابی تبرئه شد.
پس از آن در ۲۲ اردیبهشتماه دختر بابامیری در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که حکم ۱۵ سال حبس پدرش از سوی دادگاه تجدیدنظر آذربایجان غربی عینا تایید شده است.
او همان زمان با یادآوری اینکه پدرش «صرفا به دلیل کمک انساندوستانه به زخمهای آسیبدیدگان جنبش زن، زندگی، آزادی بازداشت شده و تحت وحشیانهترین شکنجههای جسمانی و روانی قرار گرفته است»، نوشت: «هیچیک از حقوق حداقلی یک متهم حتی بر اساس قوانین حداقلی جمهوری اسلامی رعایت نشده است.»
بازداشت و صدور کیفرخواست
رزگار بیگزاده بابامیری، ۲۸ فروردین ۱۴۰۲ بهخاطر حضور در اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» در شهر بوکان و تهیه دارو و امکانات درمانی برای مجروحان سرکوب اعتراضات پردامنه در این شهر، بازداشت شد.
این کشاورز ۴۷ ساله، که پدر سه فرزند است که کوچکترین آنها زمان بازداشت پدرش، دو ساله بود، در روستایی نزدیک تیکانتپه بوکان زندگی میکند.
بر اساس کیفرخواست صادره از شعبه ۱۰ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب ارومیه، بیگزاده بابامیری در پروندهای که ۱۳ متهم دیگر هم دارد به اتهاماتی از جمله «محاربه، بغی، اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی و استقلال کشور، تامین مالی تروریسم، تبلیغ علیه نظام، جاسوسی و همکاری با دول متخاصم» متهم شده بود.
ایراناینترنشنال پیشتر در گزارشی نوشته بود که این اتهامها میتواند منجر به صدور حکم اعدام برای او شود.
شرح شکنجهها
بابامیری پنجم اردیبهشت در نامهای از زندان ارومیه به شرح شکنجههای خود در بازداشتگاههای اداره اطلاعات در شهرهای بوکان و ارومیه پرداخت و تاکید کرد که تنها «جرم» خود کمک به همنوع در جریان خیزش «زن، زندگی، آزادی» بوده است.
بابامیری در این نامه نوشت که در ۱۳۰ روز بازداشت و بازجویی، تحت «شکنجههای تخصصی» شامل القای خفگی (با آب و کیسه روی سر)، اعدام صوری (دار زدن و تیرباران)، شوک الکتریکی به نقاط حساس بدن، و بیخوابی مستمر قرار گرفته است.
بر اساس این نامه، قاضی دادگاه انقلاب نیز در جریان رسیدگی به پرونده، در پاسخ به شکایت او و چند تن دیگر از متهمان پرونده درباره شکنجه، با تمسخر به آنان پاسخ داده است.
ژینو، دختر او نیز چندی پیش در گفتوگو با ایراناینترنشنال، گفت که پدرش در یکی از ملاقاتها با خانواده به آنها گفته از طرف او تاکید کنند که بیگناه است.
بابامیری در این پیام گفته است: «من عضو یا هوادار هیچ حزب و گروهی نیستم، هیچ کار ضد انسانی، خشونتآمیز و مجرمانهای مرتکب نشدهام و تنها جرم من، کار انسان دوستانه تهیه و رساندن دارو برای مداوای مجروحان اعتراضات ۱۴۰۱ در بوکان بود. من مدافع حقوق بشر هستم».
ایراناینترنشنال پیش از آن در ۲۶ آذر ۱۴۰۳ درباره خطر صدور حکم اعدام برای این زندانی سیاسی هشدار داد و نوشت بابامیری با اتهامهایی مواجه شده که میتواند منجر به صدور حکم اعدام برای او شود.
در ماههای اخیر، افزایش شمار اجرای احکام اعدام و همچنین صدور و تایید احکام اعدام برای زندانیان سیاسی در ایران، با موجی از اعتراضات در داخل و خارج از کشور روبهرو شده است.
