مقام‌های عرب: حمله تمام شده، وقت گفت‌وگو با ایران است

محمد البخیتی، عضو دفتر سیاسی حوثی‌های مورد حمایت جمهوری اسلامی در یمن، به شبکه الجزیره مباشر گفت پاسخ این گروه به حمله آمریکا به ایران «تنها مسئله زمان است».

او تاکید کرد توافق آتش‌بس حوثی‌ها با آمریکا مربوط به پیش از آغاز «جنگ علیه ایران» بوده است.

حوثی‌های یمن که در همبستگی با فلسطینیان غزه به کشتیرانی و اسرائیل حمله می‌کردند، در ماه مه با آمریکا توافق کردند که در ازای توقف بمباران مواضعشان، حملات به کشتی‌های آمریکایی را متوقف کنند.

شایان سمیعی، کارشناس امنیت ملی، به ایران‌‌اینترنشنال گفت اقدام ایالات متحده در حمله به تاسیسات اتمی جمهوری اسلامی در واقع آخرین هشدار به جمهوری اسلامی بود. ابزارهای جمهوری اسلامی برای تحت فشار قرار دادن جامعه جهانی شامل برنامه‌های موشکی، پهپادی و نیروهای نیابتی، یکی پس از دیگری از بین رفته‌اند و حوثی‌ها نیز به تفاهمی با ایالات متحده رسیده‌اند.

او افزود از سوی دیگر، برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی عملا از بین رفته و گزینه‌ای برای اتکا باقی نمانده است. در نتیجه، ایالات متحده در پی آن است که به جمهوری اسلامی اعلام کند زمان تسلیم فرا رسیده است. علی خامنه‌ای زنده بودن خود را مدیون دونالد ترامپ است که تصمیم گرفته بود او را هدف قرار ندهد.

سمیعی گفت اکنون اگر خامنه‌ای قصد داشته باشد در برابر ایالات متحده موضع تهاجمی بگیرد، این معادله به‌طور کامل تغییر خواهد کرد و ترامپ آنچه را لازم بداند برای پایان دادن به حکومت جمهوری اسلامی انجام خواهد داد. به‌طور خلاصه، این روند جمهوری اسلامی را به لبه پرتگاه کشانده است.

به گفته این کارشناس، در صورت حمله جمهوری اسلامی به ناوگان ایالات متحده در بحرین یا قطر، با توجه به حضور ۴۰ هزار سرباز آمریکایی در منطقه، حکومت جمهوری اسلامی عملا حکم پایان ساختار خود را امضا خواهد کرد. او تاکید کرد ایالات متحده در حقیقت به خامنه‌ای و حکومت جمهوری اسلامی این پیام را می‌دهد که فرصت محدودی برای تصمیم‌گیری درست باقی مانده و باید به‌طور رسمی تسلیم شوند. دیر یا زود، جمهوری اسلامی ناگزیر به تسلیم خواهد شد، چرا که راه‌حل دیگری باقی نمانده است. سامانه‌های دفاعی، موشکی، هسته‌ای و حتی آسمان کشور تحت اقتدار ایالات متحده و اسرائیل قرار دارد و جمهوری اسلامی به روزهای پایانی خود نزدیک شده است.

ارتش اسرائیل اعلام کرد موج جدیدی از حملات خود را به مواضع نظامی جمهوری اسلامی ایران در غرب کشور آغاز کرده است.

به گفته منابع اسرائیلی، در این حمله سکوهای پرتاب موشک هدف قرار گرفته‌اند.

این نخستین حمله اسرائیل پس از حمله بامداد یک‌شنبه آمریکا به سه سایت اتمی ایران است.

سخنگوی سپاه پاسداران اعلام کرد موج بیستم عملیات «وعده صادق ۳» با «تاکتیک‌های جدید و با استفاده از ترکیبی از موشک‌های بالستیک دوربرد سوخت مایع و جامد» آغاز شده است.

به گفته او، این موشک‌ها دارای کلاهک‌های مخرب و قابلیت نفوذ به سامانه‌های پدافند هوایی دشمن هستند.

کانال سپاه نیوز با انتشار پستی اعلام کرد موشک خیبر برای اولین‌بار در این عملیات به سمت سرزمین‌های اشغالی شلیک شده است.

اهداف این حمله شامل «فرودگاه بن‌گوریون، مرکز تحقیقات بیولوژیکی اسرائیل، و پایگاه‌های پشتیبانی و فرماندهی و کنترل در سطوح مختلف» عنوان شده‌اند.

علیرضا نامور حقیقی، تحلیل‌گر سیاسی، بعد از حمله آمریکا به تاسیسات اتمی ایران به ایران‌اینترنشنال گفت در این مرحله از بحران، چند مؤلفه کلیدی مسیر تحولات را تعیین می‌کنند. نخست، رفتار اسرائیل: آیا حملات متوقف خواهد شد یا ادامه می‌یابد؟ دوم، میزان واقعی خسارات وارده به تأسیسات هسته‌ای ایران که تا اینجا عمدتا هدف قرار گرفته‌اند— و هنوز معلوم نیست آیا مواد غنی‌شده حیاتی از سایت‌هایی مثل فردو جابه‌جا شده‌اند یا نه. سوم، وضعیت سردرگم تصمیم‌گیری در داخل ایران است؛ علی خامنه‌ای غایب است، کانال‌های ارتباطی‌اش محدود شده، و پیام‌ها از سوی نهادهای مختلف حکومت، متناقض‌اند.

او افزود در چنین وضعیتی، واکنش جمهوری اسلامی ممکن است نه از طریق حمله مستقیم، بلکه از مسیرهای غیرمستقیم، مانند فشار بر بازار نفت و تهدید تنگه هرمز، اعمال شود. با این‌حال، اگر ایران به پاسخ نظامی گسترده رو بیاورد—در حالی‌که پدافند هوایی‌اش تضعیف شده و کنترل آسمان با اسرائیل است— دولت ترامپ بهانه‌ای خواهد داشت برای ورود به فاز دوم حملات: نه فقط هدف‌گیری تأسیسات، بلکه تضعیف کامل زیرساخت نظامی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی.

به گفته نامور حقیقی، نکته جالب اینجاست که ترامپ برخلاف گذشته، دیگر از اصطلاح «تسلیم کامل» استفاده نکرده. فقط گفته که زمان «پذیرش صلح» از سوی ایران فرا رسیده—اما شرایط صلح را صریح اعلام نکرده است. با کنار هم گذاشتن مواضع غیررسمی، می‌توان گفت خواسته‌های فعلی آمریکا در چهار محور خلاصه می‌شود: نابودی برنامه هسته‌ای که عملا انجام شده، پایان تخاصم با اسرائیل، توقف دخالت منطقه‌ای، و مهار برنامه موشکی. سه مورد اول برای جمهوری اسلامی تقریبا اجتناب‌ناپذیر شده‌اند.

او تاکید کرد تنها مورد باقی‌مانده، برنامه موشکی‌ است که حساسیت بیشتری دارد—هم به دلیل ابعاد دفاعی آن، هم به‌خاطر نبود یک چارچوب الزام‌آور حقوقی در سطح بین‌الملل برای محدودسازی‌اش. جمهوری اسلامی ممکن است در این زمینه انعطاف‌هایی نشان دهد، اما بعید است آن را به‌طور کامل کنار بگذارد. در مجموع، اگر طرفین نخواهند عمدا بحران را تشدید کنند، امکان رسیدن به توافقی محدود و مشروط وجود دارد؛ توافقی که نه بر اساس مصالحه‌ سیاسی، بلکه بر اساس واقعیتِ توازن قوای جدید رقم خواهد خورد.