رییس سازمان راهداری گفته است: «رسانههای معاند تصویر اغراقآمیزی از مشکلات رانندگان کامیون ارائه میدهند و این طرحِ مشکل است و اعتصاب نیست.»
همزمان، اتحادیه کامیونداران و رانندگان در بیانیهای اعلام کرده اعتصابات به ۱۳۵ شهر در سراسر کشور گسترش یافته است.
در این شرایط چرا جمهوری اسلامی مجبور است در برابر کامیونداران کوتاه بیاید؟
گزارش ایراناینترنشنال در این رابطه را ببینید.
انجمن فرهنگیان هرسین با صدور بیانیهای در حمایت از اعتصاب سراسری کامیونداران، ضمن به رسمیت شناختن مطالبات آنها، اقدام جمهوری اسلامی در سرکوب آنها را محکوم کرد.
این انجمن فرهنگیان در بیانیه خود جانبداری سایر مردمان تحتستم از خواستهای کامیونداران را کنشی عقلانی و انسانی توصیف کرد و نوشت: «بهکارگیری ابزار خشونت از سوی حاکمان در برخورد با این قشر ستمدیده را محکوم میکند.»
در بخشی از این بیانیه آمده است: «چنگال ستمگری اینبار چنان گلوی رانندگان زحمتکش را فشرده که راهی جز کنش عقلانی اعتصاب باقی نگذارده است. اما پاسخ حکمرانان همان سرکوب و خشونت همیشگی است که علیه معلمان، پرستاران، بازنشستگان و دیگر مردم نیز به کار گرفته شده است.»
فاطمه و محمدحسین سپهری، زندانیان سیاسی و از امضاکنندگان نامه استعفای خامنهای، از اعتصاب سراسری کامیونداران اعلام حمایت کردند.
آنها در متنی نوشتند که این اعتصاب «تنها فریاد یک صنف نیست، پژواک رنج مردمی است که دههاست زیر بار ستم، فساد،گرانی تبعیض و سرکوب له شدهاند.»
این دو زندانی سیاسی افزودند: «ما معتقدیم زمان آن فرا رسیده است که اعتصابات از قالب صنفی فراتر رود و به جنبشی سراسری و مردمی تبدیل شود.»
