دونالد ترامپ، رییسجمهوری منتخب آمریکا که بهعنوان شخصیت سال مجله تایم انتخاب شده است، در گفتوگو با این مجله احتمال حمله نظامی به ایران را رد نکرد.
تایم ترامپ را برای دومین بار در کمتر از یک دهه گذشته، بهعنوان شخصیت سال برگزید. این مجله به همین مناسبت، مصاحبهای با رییسجمهوری منتخب ایالات متحده ترتیب داد.
تایم نوشت ترامپ از اینکه در دور اول حضورش در کاخ سفید بین سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰، آمریکا را وارد هیچ جنگی نکرد، به خود میبالد؛ با این وجود، او در پاسخ به پرسش این مجله درباره احتمال حمله نظامی به ایران، پس از مکثی پاسخ داد: «هر چیزی ممکن است رخ دهد.»
پس از پیروزی ترامپ در انتخابات ریاستجمهوری آمریکا، گمانهزنیها در خصوص رویکرد دولت آتی این کشور در قبال تهران شدت گرفته است. بسیاری از ناظران با در نظر گرفتن چینش اعضای کابینه ترامپ معتقدند او بار دیگر سیاست فشار حداکثری را علیه جمهوری اسلامی به کار خواهد گرفت.
در زمان برگزاری کازارهای انتخاباتی ایالات متحده گزارشهای مختلفی درباره اقدامات حکومت ایران برای تاثیرگذاری بر این رویداد منتشر شده بود.
بر اساس اطلاعیه وزارت دادگستری آمریکا، جمهوری اسلامی تحرکاتی برای ترور ترامپ در زمان رقابتهای انتخاباتی اخیر داشت.
جمهوری اسلامی همچنین بارها از تریبونهای رسمی و رسانههای وابسته، ترامپ و اعضای دولت او را به دلیل نقش آنها در کشتن قاسم سلیمانی، فرمانده پیشین نیروی قدس سپاه پاسداران، تهدید به ترور کرده است.
ترامپ در ادامه مصاحبه خود با تایم، درباره دیدار ایلان ماسک، مدیرعامل اسپیساکس و یکی از حامیان او در انتخابات، با سفیر جمهوری اسلامی در سازمان ملل تاکید کرد از این دیدار اطلاعی ندارد و ماسک در این باره چیزی به او نگفته است.
او در این رابطه گفت: «آنچه رخ میدهد، دیوانهکننده است. واقعا دیوانهکننده است. من با شلیک موشکها به صدها مایل در داخل خاک روسیه بهشدت مخالفم.»
تایم نوشت ترامپ بر این باور است که مساله جنگ اوکراین در مقایسه با رخدادهای اخیر خاورمیانه از پیچیدگی بیشتری برخوردار است.
پس از آنکه دولت جو بایدن به کییف اجازه داد از سلاحهای دوربرد آمریکایی برای حمله به عمق خاک روسیه استفاده کند، روابط مسکو و واشینگتن تیرهتر از قبل شده است.
پیش از این در ۱۷ آذر ترامپ و ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهوری اوکراین، در دیداری به میزبانی امانوئل مکرون، رییسجمهوری فرانسه، در پاریس درباره چشم انداز آتشبس در مناقشه اوکراین گفتوگو کردند.
روسیه عملیات نظامی خود را علیه اوکراین پنجم اسفند ۱۴۰۰ کلید زد و از آن زمان تاکنون، درگیریهای مرگبار میان دو کشور ادامه داشته است.
جیک سالیوان، مشاور امنیت ملی کاخ سفید، اقدامات اسرائیل در منطقه حائل سوریه را «منطقی» خواند و تاکید کرد این اقدامات «با حق دفاع از خود سازگار است».
او همچنین با اشاره به ادامه مذاکرات برای توقف درگیریها در نوار غزه گفت به برقراری آتشبس میان اسرائیل و حماس نزدیک هستیم، اما هنوز مشخص نیست که آیا خواهیم توانست به آن دست یابیم یا خیر.
رومانی و بلغارستان پس از طی کردن روندی ۱۴ ساله در نهایت به منطقه شنگن پیوستند. این دستاورد که میتواند برای این دو کشور مهم تلقی شود، با وجود ادامه «کنترل مرزی»، اما و اگرهایی نیز به همراه دارد.
روند اضافه شدن رومانی و بلغارستان، دو کشور اروپای شرقی، به منطقه شنگن از سال ۲۰۱۱ آغاز شده بود. در ابتدا بسیاری از کشورهای عضو با پیوستن رومانی و بلغارستان به شنگن مخالف بودند، اما بهتدریج از شدت این مخالفتها کاسته شد.
در نهایت پس از اعلام رضایت اتریش بهعنوان آخرین مخالف پیوستن این دو کشور به شنگن، رومانی و بلغارستان از پنجشنبه ۲۲ آذر عضو این منطقه شدند.
با این حال، تاکید بر اعمال کنترل در مرزهای زمینی میان مجارستان و رومانی و بلغارستان به مدت «دستکم شش ماه» در موافقتنامه پیوستن این دو کشور به منطقه شنگن، میتواند برای بخارست و صوفیه کمی نگرانکننده باشد.
این بدان معناست که هدف این دو کشور برای حذف دائمی کنترل پاسپورت در مرزهای زمینی بهطور کامل محقق نخواهد شد و شهروندانی که به این کشورها سفر میکنند، همچنان ممکن است با صفها و تاخیرهایی روبهرو شوند.
اعمال کنترل در مرزهای زمینی رومانی و بلغارستان به مدت «دستکم ششماه» ممکن است با توجه به نگرانی اعضای شنگن از تهدیدات احتمالی علیه نظم عمومی و امنیت داخلی، ادامه پیدا کند.
به گزارش یورونیوز، استفاده از کنترلهای مرزی برای محدود کردن جریانهای مهاجرت در سراسر اتحادیه اروپا بهطور فزایندهای محبوب شده است.
در چند ماه اخیر، آلمان، فرانسه و هلند چنین اقداماتی را در دستور کار قرار دادند. سایلا هینیکوسکی، پژوهشگر ارشد موسسه امور بینالملل فنلاند، درباره میزان اثربخشی این اقدامات گفت بازگرداندن کنترلهای مرزی ابزاری برای سیاستمداران است تا تنها به مردم خود نشان دهند که کاری انجام دادهاند.
منطقه شنگن شامل ۲۹ کشور اروپایی با حدود ۴۵۰ میلیون شهروند، از مهمترین دستاوردها در زمینه همگرایی اروپا به شمار میرود.
عضویت در این منطقه به معنی عدم نیاز شهروندان کشورهای عضو به ویزا در زمان سفر به دیگر کشورهای عضو است.
شهروندان کشورهای مناطق خارج شنگن نیز با دریافت ویزا از یک کشور عضو میتوانند بهراحتی به سایر کشورهای این منطقه سفر کنند.
حدود ۴۰۰ نفر از فعالان مدنی در ایران با امضای نامهای خواهان لغو فوری حکم اعدام پخشان عزیزی، مددکار اجتماعی و زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، شدند.
امضاکنندگان این نامه با استناد به سخنان وکلای عزیزی مبنی بر احتمال رسیدگی شتابزده به پرونده این زندانی سیاسی در دیوان عالی کشور، نسبت به خطر جدی اعدام او هشدار دادند.
این نامه که در قالب کارزاری در فضای مجازی منتشر شده، تا ظهر ۲۲ آذر به امضای بیش از ۴۰۰ تن از فعالان حقوق زنان، کارگران، معلمان، دادخواهان و بازنشستگان رسیده است.
ایراناینترنشنال ۲۰ آذر در گزارشی اختصاصی نوشت دستگاه قضایی جمهوری اسلامی با تن دادن به خواست نهادهای امنیتی، مدارک و شواهدی را که موید انساندوستانه بودن فعالیتهای پخشان عزیزی در شمال شرق سوریه است، نادیده گرفته و او را در خطر تایید حکم اعدام قرار داده است.
امضاکنندگان این نامه با بیان اینکه عزیزی به دلیل فعالیتهای داوطلبانه و انساندوستانه خود در میان آوارگان جنگ داعش، بازداشت و به اعدام محکوم شده است، از همگان خواستند برای نجات جان او همصدا شوند.
راحله احمدی، علیرضا آدینه، شهناز اکملی، صبا بختیاری، آتفه چهارمحالیان، رضا خندان مهابادی، شیرین سلیمی، محمدمهدی شهبازیفرد، خسرو صادقی بروجنی، منظر ضرابی، آرش گنجی، پروین محمدی، عالیه مطلبزاده و پوران ناظمی، از جمله امضاکنندگان این نامه هستند.
امیر رئیسیان، یکی از وکلای عزیزی، ۱۵ آذر با انتشار اسنادی از فعالیتهای بشردوستانه موکل خود در شبکه اجتماعی ایکس نوشت مدارک و مستندات ارائهشده علیه او به قدر کافی بیاعتبار است و باید موجب رفع اتهام «بغی» از این زندانی سیاسی شود.
رئیسیان و مازیار طاطایی، دیگر وکیل عزیزی، ۱۲ آذر از احتمال «رسیدگی شتابزده» به پرونده او در دیوان عالی کشور ابراز نگرانی کردند و خواستار توجه دیوان به «مدارک متقن» موجود در پرونده شدند.
عزیزی دوم مرداد با حکم ایمان افشاری، رییس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، به اتهام «بغی» به اعدام محکوم شد.
صدور حکم اعدام برای عزیزی طی نزدیک به پنج ماه گذشته اعتراضات فراوانی را در میان فعالان مدنی و سیاسی، گروهها و سازمانهای حقوق بشری بینالمللی و زندانیان سیاسی در زندانهای مختلف ایران برانگیخته است.
