بازداشت معترضان به مرگ ناوالنی در روسیه

رسانه های اصلی چین، از خبرگزاری شینهوا تا گلوبال تایمز، چاینا دیلی، سی‌جی‌تی‌ان و همچنین سی‌سی‌تی‌وی چین، اشاره‌اى به جان باختن الکسی ناوالنی نکرده‌اند.

تنها، سرویس خبری چین، به عنوان دومین خبرگزاری دولتی چین بعد از شینهوا خبر جان باختن الکسی ناوالنی را مخابره کرده است.

انعکاس خبر جان باختن ناوالنی در این رسانه چینی، نقل قولی از رسانه‌های دولتی روسیه است.

سرویس خبری چیندر توضیح خبر مربوط به جان باختن ناوالنی نوشت که او پیش از این به دلیل جرایم اقتصادی به سه سال و نیم زندان محکوم شده بود و بعدا به دلیل جرائمی مانند تاسیس گروه‌های افراطی و تامین مالی فعالان افراطی به نوزده سال زندان محکوم شد.

سامان رشنو روز شنبه ۲۸ بهمن‌ماه با اعلام این خبر در شبکه اجتماعی ایکس ابراز امیدواری کرد که دادگاه تجدیدنظر رای به تبرئه‌ خواهرش بدهد و حکم تعلیقی به اجرا درنیاید.

صبح شنبه و به دنبال انتشار خبر احضار سپیده رشنو برای تحمل سه سال و ۱۱ ماه زندان، انجمن قلم آمریکا این موضوع را به شدت محکوم کرد.

این نهاد با ستودن پایداری زنان معترض ایران، نقش افرادی مانند رشنو را در الهام بخشیدن به همگان در جهت آینده‌ای‌ روشن‌تر برای حقوق بشر، محوری خواند.

سپیده رشنو روز پنج‌شنبه ۲۶ بهمن خبر داد که حکم سه سال و ۱۱ ماه زندان او با تجمیع سه پرونده اجرایی شده است.

او با بیان اینکه به محض رسیدن پرونده به اجرای احکام ممنوع‌الخروج شده، تاکید کرد که در روزهای آینده خود را برای تحمل حبس به زندان اوین معرفی خواهد کرد.

این فعال مخالف حجاب اجباری ۲۶ بهمن درباره حکم سه سال و ۱۱ ماه زندان خود در اینستاگرام نوشت که بابت پرونده اول به سه سال و هفت ماه حبس، برای پرونده دوم به چهار ماه حبس و برای پرونده سوم به یک و نیم میلیون تومان جزای نقدای محکوم شده است.

این احکام به دلیل مقاومت او در مقابل تذکر حجاب زنی در یک اتوبوس در تهران، اعلام کردن خبر تعلیق خود از دانشگاه و حضور با پوشش انتخابی در دادگاه، صادر شده است.

رشنو همزمان در یک استوری اینستاگرامی با تشکر از نعیم‌رضا نظامی چهارمحالی و میلاد پناهی‌پور، وکلای پرونده‌اش نوشت که در این یک سال و نیم، با حضور و مشورت‌های آنها، خود و خانواده‌اش احساس تنهایی نکردند.

تیر ماه سال ۱۴۰۱ ویدیویی در رسانه‌های اجتماعی منتشر شد که مقاومت یک زن را در مقابل تذکر حجاب زنی دیگر در یک اتوبوس بی‌آر‌تی در تهران نشان می‌داد که در نهایت مسافران فرد تذکر‌دهنده را از اتوبوس بیرون کردند.

سپیده رشنو همان زن مخالف حجاب اجباری بود که در پی انتشار این ویدیو، شامگاه ۲۵ تیر سال گذشته بازداشت شد.

رشنو پس از پخش اعتراف اجباری‌اش در شهریور ۱۴۰۱ با وثیقه آزاد شد.

در پی پخش اعتراف اجباری این داستان‌نویس از تلویزیون جمهوری اسلامی، موجی از محکومیت این اقدام و هم‌دلی با رشنو در شبکه‌های اجتماعی به راه افتاد.

این شاعر معترض به حجاب اجباری اما هفتم خرداد ماه امسال از پرونده‌سازی جدید جمهوری اسلامی علیه خود خبر داد و گفت از او خواسته شده برای دفاع از «اتهام انتسابی» در دادسرای اوین حاضر شود.

حدود دو هفته قبل از این ابلاغیه، رشنو با نشر عکسی بدون حجاب اجباری در اینستاگرامش نوشت که دانشگاه الزهرا به دلیل نداشتن «پوشش تحمیلی»، دو ترم او را تعلیق کرده است.

این فعال ضدحجاب اجباری همچنین در اینستاگرام نوشت هر قدر تلاش کرده، هیچ مکانی حاضر نشده برای مراسم رونمایی از کتاب شعرش میزبان او باشد. او افزوده احتمالا این کار به دلیل ترس از پلمب شدن است.

«درخت نام اوست» عنوان مجموعه شعر رشنوست که در مدت کوتاهی پس از انتشار و با وجود فشار نهادهای امنیتی بر کتابفروشان برای جمع‌آوری این کتاب، به چاپ هشتم رسیده است.

آنتونی آلبانیزی نخست وزیر استرالیا در واکنش به جان باختن الکسی ناوالنی در زندان گفت: «استرالیا در سوگ مرگ غم‌انگیز الکسی ناوالنی، یک نیروی شجاع برای دموکراسی در روسیه است. رفتار با او (مسموم کردن) نابخشودنی خواهد بود و فکر ما با خانواده او و مردم روسیه است.»

پنی وانگ وزیر خارجه استرالیا نیز گفت: «استرالیا از خبر مرگ الکسی ناوالنی شوکه و غمگین است. مخالفت قهرمانانه او با رژیم سرکوبگر و ناعادلانه پوتین الهام بخش جهان شد. ما تنها دولت روسیه را تنها مسئول رفتار (مسموم کردن) او و مرگش در زندان می دانیم.»

پیتر داتن رهبر مخالفان دولت استرالیا گفت: «یک مرد بسیار شجاع، به طرز غم انگیزی یک شبه جان باخت. الکسی ناوالنی به دنبال نجات کشورش از یک دیکتاتور قاتل بود. او را مسموم، شکنجه و به اشتباه زندانی کرده بودند. در نهایت او جان خود را برای کشور و مردمی که دوستش داشت داد. و برای گذشتش باید عزادار بود.»

همزمان سایمن بیرمنگام وزیر خارجه در دولت سایه استرالیا در پیامی تاکید کرد: «الکسی ناوالنی به خاطر ارزش ها، اصول خود و حقوق هموطنان روس اش درگذشت.در حالی که ما به قدرت و شجاعت او ادای احترام می‌کنیم، ناوالنی را با ایستادگی قاطعانه در برابر پوتین، جنایات او و ظلم و ستم او بر بسیاری از افراد، به بهترین وجه ارج می‌نهیم.»

کلر چندلر رییس کمیته مراجع امور خارجی سنای استرالیا نیز نوشت: «الکسی ناوالنی شجاعت فوق العاده ای از خود نشان داد تا در مقابل پوتین، به قیمت آزادی و جان خود بایستد.مرگ او یادآور اقتدارگرایی سرکوبگرانه هولناکی است که پوتین و دیگر دیکتاتورهای پیرو او، مردم خود را تحت الشعاع قرار می دهند و به دنبال صدور آن به سراسر جهان هستند.»

در نیوزیلند نیز کریستوفر لوکسون نخست وزیر این کشور در پیامی نوشت: «از شنیدن خبر مرگ الکسی ناوالنی، رهبر مخالفان روسیه متاسف شدم. او مدافع سرسخت آزادی و مبارزه با فساد بود. نیوزیلند نگرانی‌های دیرینه‌ای در مورد سرکوب مخالفان سیاسی توسط روسیه و کاهش آزادی بیان داشته است. هر دو از عناصر مهم لیبرال دموکراسی هستند.»

وینستون پیترز وزیر خارجه نیوزیلند نیز گفت: «الکسی ناوالنی برای تغییر در روسیه جنگید. او از آزادی و دموکراسی دفاع کرد و با فساد مبارزه کرد. ما از انتشار گزارش هایی مبنی بر درگذشت نابهنگام وی به شدت متأسفیم. فکر ما با خانواده و عزیزان اوست. نیوزیلند همچنان نگران سرکوب مخالفان سیاسی روسیه است.»

میخیل ساآکاشویلی رییس‌جمهور پیشین گرجستان که اکنون در این کشور زندانی است در پیامی از زندان در واکنش به جان باختن الکسی ناوالنی نوشت: «آیا من نفر بعدی محکوم به اعدام پوتین هستم؟»

ساآکاشویلی در سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۳ رئیس‌جمهور گرجستان بود و دو سال پیش در بازگشت از اوکراین به کشورش بازداشت شد.

او به سوءاستفاده از قدرت متهم شده اما این سیاستمدار گرجستانی این اتهامات را رد کرده است.

ساآکاشویلی نوشت: «من و الکسی در گذشته با هم اختلاف نظر داشتیم. با این وجود، من از ابراز همبستگی او در زمینه بدرفتاری با من در زندان گرجستان توسط رژیم الیگارشی ایوانیشویلی تحت حمایت پوتین قدردانی کردم. من شجاعت و استعداد عظیم او را تحسین کردم.»

رییس‌جمهور پیشین گرجستان گفت: «اکنون می خواهم به غرب و شرکت‌کنندگان در کنفرانس امنیتی مونیخ بگویم که حداقل ولادیمیر کارا مورزا، ایلیا یاشین و دیگر زندانیان سیاسی رژیم روسیه را نجات دهند.»

او افزود: «همچنین سعی کنید مرا نجات دهید. من زندانی شخص ولادیمیر پوتین هستم و روس‌ها این را پنهان نمی‌کنند. من در زندان مسموم شدم، در حال حاضر در بیمارستان زندان نگهداری می‌شوم، جایی که طبق سازمان ضد شکنجه اروپا و دنیا با من رفتار مناسبی نمی‌شود. پوتین اغلب ناوالنی را با من مقایسه می‌کرد. او قول داد مرا به دار بزند.»

بر اساس گزارش وب‌سایت حقوق بشری هرانا، فارسی و تقی‌پور که پیشتر از بابت اتهاماتی از جمله «بغی» مورد تفهیم اتهام قرار گرفته بودند، در یک پرونده مشترک، به ظن عضویت در گروه‌های مخالف نظام هر کدام به ۱۵ سال حبس محکوم شدند.

هرانا با بیان اینکه مصادیق اتهامی مورد استناد قاضی برای صدور این احکام مشخص نیست، افزود ایمان افشاری، قاضی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، سوابق متعددی در صدور احکام ناعادلانه برای فعالان سیاسی دارد.

جلسه رسیدگی به اتهامات فارسی و تقی‌پور، پیشتر بدون حضور آنها در دادگاه برگزار شده بود و آنها دادگاه را به رسمیت نشناخته و از حضور در این جلسه امتناع کرده بودند.

این دو زن زندانی در تاریخ ۳۰ مرداد ۱۴۰۲ در تهران بازداشت و مدتی بعد از بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین به بند زنان این زندان منتقل شدند.

تقی‌پور و فارسی پیش از این نیز از بابت فعالیت‌های خود سابقه بازداشت و تحمل حبس را داشته‌اند.

هرانا تاکید کرده که فارسی از بیماری سرطان رنج می‌برد و از شرایط جسمانی مناسبی برخوردار نیست.

پروین میرآسان به صورت بلاتکلیف در زندان اوین زندانی است

پروین میرآسان، متهم سیاسی ۶۶ ساله و یکی از بازداشت‌شدگان خیزش انقلابی ۱۴۰۱، با گذشت ۱۵ ماه و ۱۵ روز از زمان دستگیری، کماکان به صورت بلاتکلیف در زندان اوین به‌سر می‌برد.

سایت هرانا به نقل از یک منبع نزدیک به خانواده این متهم سیاسی نوشت حدود ۱۰ روز پیش جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات میرآسان در یک پرونده مشترک با نصراله فلاحی و فرزندش ارغوان فلاحی، در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی افشاری برگزار شد.

به گفته این منبع مطلع، میرآسان مبتلا به بیماری‌های دیابت، پارکینسون، مشکلات مفاصل و اختلالات عصبی است و از رسیدگی مناسب پزشکی و درمانی محروم مانده است.

پروین میرآسان، متولد ۱۳۳۶ است و در تاریخ ۱۳ آبان ۱۴۰۱ در جریان خیزش انقلابی از سوی ماموران اطلاعات سپاه بازداشت و مدتی بعد به بند زنان زندان اوین منتقل شد.

ایران اینترنشنال، خردادماه امسال در گزارشی نوشت نصرالله فلاحی همراه با دخترش ارغوان فلاحی، پسرش اردوان فلاحی و دوست خانوادگی‌شان پروین میرآسان، با گذشت هفت ماه از زمان بازداشت همچنان به صورت بلاتکلیف در زندان اوین به‌سر می‌برند.

جمهوری اسلامی از آغاز روی کار آمدن خود همواره فعالان مدنی و سیاسی منتقد حکومت را بازداشت، شکنجه و زندانی کرده است.

از زمان آغاز خیزش سراسری ایرانیان علیه جمهوری اسلامی از شهریور ۱۴۰۱ تا کنون، سرکوب فعالان مدنی، سیاسی و معترضان از سوی حکومت شدت گرفته و همچنان ادامه دارد.