رییس اتحادیه آفریقا: واکنش اسرائیل به حمله حماس غیرقابل توجیه است

تدروس ادهانوم، رییس سازمان بهداشت جهانی اعلام کرد از حمله به بیمارستان اندونزی در غزه «وحشت‌زده» شده است.

او در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «کارکنان بهداشتی و غیرنظامی هرگز نباید در معرض چنین وحشتی قرار بگیرند؛ مخصوصا زمانی که در بیمارستان هستند.»

پیش از او، رتنو مرسودی، وزیر امور خارجه اندونزی، «حمله اسرائیل به بیمارستان اندونزیایی در غزه» را محکوم کرد.

او در بیانیه‌ای گفت: «این حمله نقض آشکار قوانین بین‌المللی بشردوستانه است.»

وزیر امور خارجه اندونزی از همه کشورها، «به ویژه کشورهایی که روابط نزدیک با اسرائیل دارند»، خواست «از همه نفوذ و توانایی‌‌شان برای ترغیب اسرائیل به توقف جنایات خود استفاده کنند».

پیشتر اشرف القدره، سخنگوی وزارت بهداشت حماس اعلام کرد دست‌کم ۱۲ نفر شامل بیماران و بستگانشان در حمله به بیمارستان اندونزی در شمال غزه کشته شدند.

او گفت این حمله ده‌ها زخمی نیز بر جای گذاشته است.

وب‌سایت عرب نیوز در گفت‌وگو با آرون برگمن، مورخ و محقق سیاسی اسرائیلی و ساکن بریتانیا به بررسی امکان تحقق راه‌حل دو-کشوری میان اسرائیل و فلسطین پرداخت.

او به‌عنوان نویسنده چندین کتاب درباره جنگ‌های به ظاهر پایان‌ناپذیر اسرائیل و فلسطینیان، این احتمال را مطرح کرد که در این دور از درگیری‌های اسرائیل و فلسطین، شاهد «لحظه قوی سیاه» باشیم.

برگمن «لحظه قوی سیاه» را این چنین توصیف کرد: «استعاره‌‌ای که توسط سیاسیون، نظریه‌پردازان و تحلیل‌گران مالی استفاده می‌شود؛ لحظه قوی سیاه، رویدادی نادر و غیر‌منتظره را توصیف می‌کند که پیامدهایی چشمگیر و غیر‌قابل پیش‌بینی به همراه دارد.»

تاسیس کشور اسرائیل

برگمن به عرب نیوز گفت اسرائیل ۷۵ سال در جنگ بوده است. از زمانی که داوید بن گوریون، رییس لهستانی‌الاصل سازمان جهانی صهیونیسم در ۱۴ می ‌۱۹۴۸ و روز پایان یافتن قیمومیت بریتانیا بر فلسطین، تاسیس کشور اسرائیل را اعلام کرد.

به دلایل سیاسی، بریتانیا از سال ۱۹۱۷ و زمانی که اعلامیه بالفور را صادر کرد از تاسیس خانه ملی برای یهودیان در فلسطین دفاع کرده است.

در اعلامیه بالفور، بریتانیا متعهد شد از «خانه ملی برای مردم یهودی در فلسطین» حمایت کند.

آرتور بالفور ۱۱ آگوست ۱۹۱۹ در یادداشتی نوشت: «صهیونیسم چه درست باشد چه غلط، خوب یا بد، ریشه در سنت‌‌های دیرینه، نیازهای کنونی و امیدهای آینده دارد و اهمیتش بسیار عمیق‌‌تر از خواسته‌‌ها و تعصبات ۷۰۰ هزار عرب است که اکنون در آن سرزمین باستانی زندگی می‌‌کنند.»

شاید اکنون، پس از تقریبا یک قرن درد و رنج، حمله حماس محرکی برای اسرائیل و جهان باشد تا در نهایت بدانند «سنت‌‌های دیرینه، نیازهای کنونی و امیدهای آینده اعراب فلسطین»، اهمیتی برابر با قوم یهود دارد.

اولین هشدارها در مورد پیامدهای اجتناب‌‌ناپذیر «سرریز جمعیت بیگانه به یک کشور عربی» از سوی یکی از اعضای مجلس اعیان بریتانیا در سال ۱۹۲۰ مطرح شد.

لرد سیدنهام در مناظره‌ای در مورد قیومیت فلسطین در مجلس اعیان در ۲۱ ژوئن ۱۹۲۲ گفت آسیبی که این امر به همراه خواهد داشت، ممکن است هرگز جبران نشود ...

سیدنهام ادامه داد: «کاری که ما انجام داده‌ایم با امتیاز دادن نه به مردم یهود، بلکه به یک بخش افراطی صهیونیستی، زخمی در شرق ایجاد خواهد کرد که هیچ‌کس نمی‌‌تواند بگوید این زخم تا کجا ادامه خواهد یافت.»

برگمن در جواب این سخنان گفت: «تا به امروز، حدود سه چهارم قرن ...»

ترازنامه بیش از ۶۰ سال درگیری

اقدام آغازین در این تراژدی طولانی‌مدت که تا به امروز در جریان است، جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ بود که قبل از جنگ داخلی بین جوامع عرب و یهودی و با خشم جهان عرب از طرح سازمان ملل برای تقسیم فلسطین آغاز شد.

این طرح که در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷ از سوی مجمع عمومی سازمان ملل به تصویب رسید ۵۶ درصد از سرزمین را به یهودیان اختصاص داد؛ اگرچه در آن زمان تعداد اعراب در فلسطین، دو برابر یهودیان بود.

همان‌طور که برگمن در سال ۲۰۱۰ در کتاب خود با عنوان «جنگ‌های اسرائیل، تاریخچه‌ای از سال ۱۹۴۷» نوشت، اگر از منظر تاریخی به این جنگ‌های جداگانه و کوتاه‌مدت نگاه کنیم می‌توانیم آن‌ها را به عنوان یک درگیری مداوم در نظر بگیریم.

در این درگیری ابتدا سرزمین فلسطین و سپس سرزمین‌هایی که به وسیله یهودیان تصرف شده‌اند (به عنوان علتی برای تکرار آتش‌افروزی) عامل اصلی بروز جنگ‌‌های بعدی بودند.

پس از حدود ۶۰ سال درگیری، ترازنامه جنگ نشان می‌دهد در میدان نبرد هیچ پیروزی آشکاری نه برای اعراب و نه برای اسرائیل وجود نداشته است.

با این حال برگمن معتقد است با وجود وحشت مهار‌نشدنی حمله هفتم اکتبر حماس و واکنش نظامی سازش‌ناپذیر اسرائیل، درگیری کنونی ممکن است در نهایت راه را به سوی راه‌حل دو-دولتی هموار کند.

اشغال مجدد غزه

به گفته برگمن، در نگاه اول ممکن است این امر خلاف واقع به نظر برسد چون اگرچه بنیامین نتانیاهو، نخست‌‌وزیر اسرائیل، برنامه‌‌ریزی دولتش را برای اشغال مجدد غزه رد کرده اما این موضوع دقیقا همان چیزی است که جنگ‌طلبان حاضر در دولت او خواستارش هستند.

برگمن گفت: «افرادی افراطی در دولت اسرائیل وجود دارند که آرزوی بازگشت به بازسازی شهرک‌های یهودی در غزه را دارند که آریل شارون در سال ۲۰۰۵ آن‌ها را تخلیه کرد.»

او معتقد است مناقشه کنونی چنین پایانی نخواهد داشت: «آن زمان شارون فهمید هشت هزار شهرک‌‌نشین یهودی نمی‌توانند میان یک میلیون و ۳۰۰ هزار فلسطینی زندگی کنند. اکنون چگونه افراطیون انتظار دارند شهرک‌‌نشین‌‌ها میان دو میلیون و ۲۰۰ هزار فلسطینی، پس از ویرانی‌‌های کنونی زندگی کنند؟ آن‌هم وقتی ساکنان، دشمنی بیشتری نسبت به اسرائیل خواهند داشت.»

علاوه بر این، هر گونه بازگشت اسرائیل به نوار غزه با مخالفت کل جامعه بین‌‌الملل، به ‌ویژه آمریکا مواجه خواهد شد که اکنون اسرائیل بسیار به حمایت آن وابسته است.

در حال حاضر برای بسیاری، صحنه‌‌های فرار فلسطینی‌‌ها از خانه‌‌های خود در غزه یادآور خاطرات دردناک آوارگی اجباری بیش از نیمی از جمعیت فلسطین قبل و در طول جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ است.

شدت واکنش اسرائیل به وقایع هفتم اکتبر، خاطرات جنگ شش روزه ۱۹۶۷ را تداعی می‌کند که در پایان، اسرائیل به قیمت آوارگی صدها هزار عرب فلسطینی، بلندی‌های جولان، نوار غزه، شبه جزیره سینا و کرانه باختری را تصرف کرد.

برگمن، استاد ارشد دپارتمان مطالعات جنگ در کینگز کالج لندن، به دنبال بررسی قسمت دیگری از درگیری‌های طولانی اسرائیلی-فلسطینی است تا سرنخی از چگونگی وقوع رویدادها در حال حاضر به‌دست آورد.

او در این خصوص به عرب نیوز توضیح داد ۵۰ سال پیش در اکتبر ۱۹۷۳، یک حمله غافلگیرکننده به اسرائیل از سوی ائتلافی از کشورهای عربی به رهبری مصر با انگیزه بازپس‌گیری زمین‌های تصرف شده به دست اسرائیل در سال ۱۹۶۷ انجام شد.

جنگ رمضان یا یوم کیپور، با پیروزی اسرائیل به پایان رسید. این نبرد به شدت با تسلیحات آمریکایی حمایت شد اما زنجیره‌ای از وقایع را به راه انداخت که چشم‌انداز سیاسی و سرزمینی را تغییر داد.

به رسمیت شناخت اسرائیل از جانب مصر

برگمن گفت پیش از جنگ ۱۹۷۳ انور سادات، رییس‌‌جمهوری مصر پیشنهاد صلحی را به اسرائیلی‌‌ها ارائه کرد.

او به اسرائیلی‌ها گفت از شبه‌جزیره سینا نه به طور کامل بلکه تا ۳۵ کیلومتر عقب‌نشینی کنند تا قاهره یک روند صلح را آغاز کند.

گلدا مایر، نخست‌وزیر وقت اسرائیل این پیشنهاد را رد کرد و در نتیجه انور سادات وارد جنگ شد.

برگمن افزود: «نکته جالب اینجاست که پس از جنگ، دقیقا عقب‌نشینی مدنظر سادات اتفاق افتاد. در سال ۱۹۴۷ اسرائیلی‌ها دقیقا ۳۵ کیلومتر در شبه جزیره سینا عقب رفتند.»

به گفته برگمن، اسرائیلی‌‌ها پس از نبرد ۱۹۷۳ حاضر به انجام کارهایی بودند که قبلا و به خاطر جنگ آمادگی‌اش را نداشتند: «این همان "لحظه قوی سیاه" بود و شاید آنچه اکنون می‌بینیم نیز یک "قوی سیاه" باشد که می‌تواند همه چیز را تغییر دهد.»

برگمن گفت این اتفاق به نوبه خود منجر به توافق کمپ دیوید در سال ۱۹۷۸ و امضای پیمان صلح تاریخی بین اسرائیل و مصر در سال بعد از آن شد.

مصر با امضای پیمان صلح، اولین کشور عربی بود که اسرائیل را به رسمیت شناخت و توانست کل شبه‌جزیره سینا را باز پس بگیرد.

توافق صلح میان مصر و اسرائیل باعث شد انور سادات و مناخیم بگین، نخست‌وزیر وقت اسرائیل جایزه صلح نوبل دریافت کنند؛ هر چند در جهان عرب این اقدام سادات به عنوان خیانت به فلسطینی‌ها و آرمان فلسطین محکوم و منجر به ترور او در سال ۱۹۸۱ شد.

برگمن که از سال ۱۹۸۹ در بریتانیا زندگی می‌‌کند، مرتبا برای دیدار با خانواده به اسرائیل بازمی‌‌گردد و از نزدیک با چشم‌‌انداز نظامی، سیاسی و اطلاعاتی این کشور آشناست.

او به مدت شش سال در نیروهای دفاعی اسرائیل خدمت کرد، به عنوان سرگرد در جنگ لبنان در سال ۱۹۸۲ حضور داشت و سپس به عنوان دستیار پارلمانی در کنست کار کرد.

برگمن در سال ۲۰۱۶ کتاب «جاسوسی که سقوط کرد» را با موضوع جاسوسی میان مصر و اسرائیل نوشت و نتفلیکس بر اساس آن یک مستند تهیه کرد.

او گفت: «اشتباه برداشت نکنید! آن‌چه در هفتم اکتبر اتفاق افتاد وحشیانه بود؛ هم‌تراز با جنایات داعش در بالاترین حد شیطانی ممکن. اما اگر صرفا از منظر نظامی به آن نگاه کنیم متوجه می‌شویم این یک عملیات بسیار موفق برای حماس بود.»

برگمن ادامه داد: «آن‌ها اسرائیلی‌ها را غافلگیر کردند. تصور می‌‌کنم در حال حاضر بسیاری از فلسطینی‌‌ها در نوار غزه به دلیل آنچه بر سرشان آمده عصبانی هستند اما در درازمدت، این حمله پس از سال‌ها پیروزی‌های اسرائیل و تحقیر فلسطینیان، به عنوان یک رویداد بزرگ در تاریخ مردم فلسطین تلقی خواهد شد.»

برگمن معتقد است مرحله کنونی درگیری به زودی، در چند روز یا چند هفته دیگر به پایان خواهد رسید زیرا آمریکایی‌ها حملات اسرائیلی‌‌ها را متوقف خواهند کرد: «بایدن در صورت ادامه جنگ، از شکست در انتخابات می‌‌ترسد اما صدای بال‌‌های قوی سیاه در اتفاقی که ممکن است بیفتد به گوش می‌‌رسد.»

لحظه قوی سیاه

از نظر برگمن چندین پیامد احتمالی وجود دارد که از میان آن‌ها قصد نتانیاهو برای نابودی کامل حماس، غیرممکن است؛ چون حماس فقط یک گروه از آدم‌ها نیست و یک ایده است که به سادگی از بین نخواهد رفت: «اما اگر می‌‌خواهید ایده‌‌ای را از بین ببرید، باید آن را با ایده‌‌ای بهتر جایگزین کنید. ایده بهتر برای فلسطینی‌ها این است: اینجا شما دولت خود را خواهید داشت.»

هر چند در شرایط فعلی چنین اتفاقی یک چشم‌انداز ایده‌آل به نظر می‌رسد اما به گفته برگمن، این دقیقا ماهیت سناریوی «قوی سیاه» است.

او افزود: «به گمان من تحت فشار ایالات متحده، اسرائیل می‌‌تواند بازگشت تشکیلات خودگردان فلسطین به غزه را تسهیل کند. در این سناریو، شخص دیگری می‌تواند جایگزین محمود عباس، رییس تشکیلات خودگردان شود.»

برگمن گفت: «به عنوان مثال، اسرائیل می‌تواند کاری شجاعانه انجام دهد و مروان برغوثی را از زندان آزاد کند.»

مروان برغوثی، سیاستمدار فلسطینی است که در سال ۲۰۰۲ به حبس ابد محکوم شد و اکنون در زندان به سر می‌برد.

به گفته برگمن، برغوثی به عنوان یک کاندیدای بالقوه متحد تلقی می‌شود که با حضورش می‌‌توان حکومت خودگردان فلسطین را دوباره بر دو منطقه حاکم کرد.

او گفت: «البته جناح راست در اسرائیل از انجام چنین کاری بسیار اکراه خواهد داشت زیرا کل سیاست نتانیاهو "تفرقه بینداز و حکومت کن" بوده است. این او بود که می‌خواست حماس را در قدرت نگه دارد و آن‌ها را قدرتمند کرد.»

تظاهرات گسترده

به گفته برگمن، پس از پایان این مرحله، تظاهرات گسترده‌‌ای در اسرائیل برگزار می‌‌شود که بسیار بزرگ‌تر از هر چیزی است که قبلا دیده‌‌ شده: «در حال حاضر خشم سرکوب شده بسیار زیادی در اسرائیل وجود دارد. پس از جنگ این خشم آزاد خواهد شد.»

او افزود: «این خشم ناشی از شکست پاسخ نظامی به حمله حماس، مدیریت نادرست گروگان‌‌گیری از سوی دولت و افزایش نارضایتی از تحریک جنبش شهرک‌‌نشینان از طریق تهاجمات مکرر به مسجد الاقصی، ضرب و شتم نمازگزاران، حمله به آن‌ها و بیرون کشیدن مردان مسن از مسجد الاقصی است.»

همین اقدامات بود که از سوی محمد الضیف، فرمانده حماس در حمله هفتم اکتبر، به عنوان محرک درگیری کنونی ذکر شد.

یک منبع نزدیک به حماس در روز ۱۱ اکتبر به خبرگزاری رویترز گفت برنامه‌ریزی برای این حمله از ماه می سال ‌۲۰۲۱ آغاز شده بود.

برگمن با اشاره به تداوم تظاهرات در اسرائیل درباره سرنوشت نتانیاهو گفت: «کابینه کنونی، نماینده اسرائیل واقعی نیست. به احتمال زیاد افراطیونی که به آن‌ها اجازه ورود به دولت داده شد، باید بروند و راه را برای یک دولت عمل‌گراتر اسرائیلی و در نهایت امکان تشکیل یک دولت فلسطینی واحد در غزه و کرانه باختری هموار کنند.»

به گفته او، در این صورت اساس راه‌حل دو کشوری به وجود خواهد آمد: «اتفاقی که "بازی پایانی" است و آمریکایی‌‌ها در تلاش‌اند اسرائیل را به سمت آن سوق دهند.»

برگمن در انتهای این گفت‌وگو یکی از اثرات حمله هفتم اکتبر را شوکی خواند که می‌تواند چشم‌انداز سیاسی اسرائیل را تا پایه‌های آن متزلزل کند.

حسین سلامی در این مراسم ابتدا از دوران حضورش در جنگ نیابتی جمهوری اسلامی در لبنان، خاطره‌گویی کرد: «وقتی جام جهانی ۱۹۹۸ بود، من در لبنان بودم. هر خانواده آن تیمی را که دوست دارد برنده شود، پرچمش را در خانه‌اش آویزان می‌کند. من در بیروت ۲ پرچم برزیل و ایران را دیدم که مردم آویزان کرده بودند یعنی ورزش تا این حد مرزها را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد چون شخصیت‌هایش وسعت جهانی دارند.»

فرمانده سپاه، در قسمتی از حرف‌های خود، نقشه راه پیروزی برابر دیوید تیلور را برای حسن یزدانی شرح داد: «بعضی وقت‌ها حسن آقای عزیز ما با کشتی‌گیر آمریکایی که ظاهرا شکست کمی داشته، اگر یاد خدا کرد حتما موفق می‌شود. این را بدانید او هم دقیقا هم‌وزن شماست اما نگران نباشید شما مسلمان هستید. با دو رکعت نماز بچه‌ها شاداب می شوند.»

در این مراسم علاوه بر کشتی‌گیران، شماری از ورزشکاران بازنشسته ایران که در مسابقات مختلف جهانی، المپیک و آسیایی هم مقام آورده بودند، حضور داشتند. منصور برزگر و ابراهیم جوادی، پیشکسوتان کشتی ایران، تیمور غیاثی، قهرمان بازی‌های آسیایی در رشته پرش ارتفاع و حسین فرکی و حسن روشن، بازیکنان تیم ملی فوتبال در جام جهانی آرژانتین، از جمله این افراد بودند.

صحبت‌های حسین سلامی در این همایش به ورزش ختم نشد و او پای جنگ حماس را هم به این مراسم باز کرد: «وزیر خارجه آمریکا وقتی به تل‌آویو آمد به یکی از مقام‌های منطقه گفت که وقتی رسیدم تمام مقامات اسراییلی انگار مرده بودند. بعد آمریکایی‌ها آنها را ریکاوری کردند و ۱۶۰۰ دستگاه تانک برای آنها آوردند. بزرگترین اشتباه تاکتیکی اسراییل این بود که موانع بین خودشان و فلسطینی‌ها را برداشتند و تانک‌هایشان با خراب کردن دیوارها خودشان را در معرض آسیب گذاشتند.»

فرمانده سپاه در انتها گفت: «فلسطینی‌ها چریک‌های مسلط داخل جمعیت هستند و دیدنی نیست. راکت‌هایی شبیه به RPG دارند و زیر ۱۰۰ متر تانک‌ها را می‌زنند. از شروع جنگ زمینی ۳۰۰ تانک و نفربر زده شده. این ورود زمینی بزرگ‌ترین اشتباه و فرسایشی برای رژیم بوده و به اذن خدا پیروزی از آن فلسطینی‌هاست. چهره کریه سیاست‌های دموکراسی به ظاهر شیک آمریکا شناسایی شده و همه متوجه بی‌رحمی‌شان شده‌اند‌.»

سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه روز سه‌شنبه ۳۰ آبان در مسکو میزبان نشست وزیران امور خارجه اعضای اتحادیه عرب و سازمان همکاری اسلامی خواهد بود تا درباره وضعیت غزه گفت‌وگو کنند.

خبرگزاری ریانوستی روسیه روز دوشنبه این خبر را به نقل از سخنگوی وزارت امور خارجه روسیه اعلام کرد.

هنوز مشخص نیست کدام کشورها در نشست مسکو شرکت خواهند کرد و جزییات بیشتری درباره آن منتشر نشده است.

روسیه روابط نزدیکی با اسرائیل دارد اما از زمان شروع جنگ در غزه، موضع محتاطانه‌ای در این زمینه اتخاذ کرده است.

خوزستان، ایلام، فارس، کهگیلویه ‌و‌ بویراحمد، بوشهر، لرستان و چهارمحال ‌و بختیاری هفت استانی هستند که برایشان هشدار سطح قرمز هواشناسی صادر شد.

طی دو روز گذشته بارندگی شدید راه‌های ارتباطی شهرهایی از استان‌های خوزستان، لرستان و ایلام را مسدود و مدارس را تعطیل کرد.

با تداوم بارش‌ها در ایلام، مدارس این استان در تمامی مقاطع تحصیلی و سایر مراکز آموزشی در شیفت عصر تعطیل اعلام شدند.

رسانه‌های ایران بحران سیل را به ضعف مدیریت نسبت دادند

خبرگزاری فارس با اشاره به بحرانی که امروز در نتیجه بارندگی شدید در ایلام گزارش شد، آن را ناشی از مدیریت نادرست این استان دانست.

بر این اساس، اعلام تعطیلی مراکز آموزشی آن‌قدر دیرهنگام بوده است که دانش‌آموزان و دانشجویان یا در مدرسه و دانشگاه یا در مسیر بوده‌اند و شلوغی خیابان‌ها، بسیاری را در سیلاب گرفتار کرده است.

تاکنون گزارشی درباره تلفات احتمالی سیل منتشر نشده است.

خبرگزاری ایلنا در گزارشی بحران سیل و آب‌گرفتگی معابر در اهواز را نتیجه بی‌برنامگی و تصمیم‌های لحظه آخری مدیریت بحران استان خوزستان دانست و به نقل از محمدعلی پورموسوی، رییس شورای شهر اهواز نوشت ضعف مدیریتی در هماهنگی و ارائه به موقع امکانات هنگام بروز مشکلات دخیل‌اند.

بر اساس این گزارش، بالا آمدن آب در خیابان‌های اهواز باعث شد آب وارد پارکینگ‌ها و حتی اتوبوس‌های شهری شود.

با پنهان شدن جدول‌های کنار خیابان بر اثر شدت آب، بسیاری از خودروها در خیابان‌ها خاموش شدند.

ایلنا «پس‌زدگی فاضلاب در باران‌های اخیر» را ناشی از اجرای ضعیف شبکه فاضلاب اهواز خواند و گفت مدیران استان با انکار وضعیت بحرانی این شهر، وضعیت آب‌گرفتگی خیابان‌ها را «خوب» توصیف می‌کنند.

این گزارش پیش‌بینی کرد علاوه بر اهواز،‌ برخی شهرستان‌ها مانند کارون و باوی نیز احتمالا دچار آب‌گرفتگی شدید شوند.

مدارس نوبت صبح تمامی مقاطع استان خوزستان و نوبت عصر اهواز امروز تعطیل یا غیرحضوری شد.

شرایط دشوار امدادرسانی در لرستان

در استان لرستان بر اساس گزارش فرمانداری معمولان، راه ارتباطی دست‌کم ۳۹ روستای این شهرستان بر اثر سیل مسدود شد.

تعدادی از پل‌های موقت و راه‌های ارتباطی مانند «مونه بن لار» و «چولهول» بر اثر شدت بارندگی زیر آب رفتند و اعزام نیروهای امدادی را با مشکل مواجه کردند.

از سوی دیگر بارش برف هم در گردنه‌ها و ارتفاعات استان لرستان شروع شده است.

مدارس ابتدایی شهرستان پل‌دختر روز دوشنبه در نوبت عصر تعطیل شد.

روز دوشنبه گزارش‌هایی از بارندگی‌ شدید و جاری شدن سیل در شماری دیگر از مناطق ایران هم منتشر شد.

بارندگی‌های بهاره و پاییزه در ایران همراه با جاری شدن سیل هر سال خسارات زیادی به مردم زده و منجر به مرگ و جراحت آنان شده است.

خرداد امسال، هشدار دیرهنگام هواشناسی در مورد وضعیت «قرمز و نارنجی» ۲۲ استان به دلیل بدی آب و هوا، باعث شد سیل و طوفان خسارت‌های بسیاری به مردم وارد کند.

به گفته کارشناسان، شبکه هشدار سیل و تیم‌های اورژانس سیلاب در ایران نمی‌‌توانند درست وارد عمل شوند و بحران را کنترل کنند و این موضوع مدام تکرار می‌شود.