علی یونسی و امیرحسین مرادی، دو دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف، در سومین سالگرد بازداشت خود با انتشار پیامی از زندان تاکید کردند آرزویی جز آزادی ایران ندارند و به «تحقق ایران آزاد» یقین دارند.
این دو دانشجوی زندانی و از برگزیدگان المپیادهای علمی، در ابتدای پیام خود که روز چهارشنبه ۲۳ فروردین منتشر شد، اعلام کردند: «۲۲ فروردین ۹۹ همراه با ضرب و جرح شدید دستگیر و به بند ۲۰۹ منتقل شدیم. جمعا بیش از دو سال را در سلولهای انفرادی و سلولهای در بسته سر کردیم و در سومین سال به بند عمومی زندان اوین منتقل شدیم.»
یونسی و مرادی افزودند: «در این سه سال مسیری پرحادثه را پشت سر گذاشتیم. آن روزهای سخت پس از دستگیری هنگامی که در ابتدای جوانی از کلاس درس دانشگاه به سلولهای انفرادی منتقل شده بودیم ، از خود میپرسیدیم که این دیوارهای سنگی که بیش از ۵۰ سال از بنا شدن آنها میگذرد، شاهد درد و رنچ و شکنجههای چه کسانی بودهاند؟ این دیوارها در دل خود میزبان انسانهای عاشقی است که برای آزادی ایران به استقبال سختیها رفتند و با ایستادگیشان اوین را تبدیل به نمادی مشترک از سرکوب در دو دیکتاتوری کردند.»
در بخش دیگری از این پیام آمده است: «ما در آغوش مهر و حمایتهای شما هموطنان از بسیاری خطرات در امان ماندیم تا بیش از پیش خود را مدیون شما بدانیم و با خود عهد میکنیم تا آن روز که آزادی ایران را در کنار هم جشن بگیریم دغدغه آزادی خود را نداشته باشیم و لحظه لحظه یاد آن کودکانی هستیم که برای کسب عناوین علمی بارها از ما شایستهترند اما فقر و تبعیض فرصت را از آنها گرفته است.»
این دو دانشجو اعلام کردند: «ما نیز مانند تمام جوانانی که در خیابانها کشته شدند آرزویی جز آزادی ایران نداریم و در برابر آنها مقاومت در زندان وظیفهای است کوچک بر دوش ما.»
یونسی و مرادی در ادامه پیام خود گفتند: «ما در پس رنجها و سختیهای این سالیان به فرا رسیدن لحظههای شادی حقیقی، به طلوع صبح آزادی و به تحقق ایران آزاد آزاد یقین داریم.»
پیشتر و در جریان خیزش سراسری شهروندان علیه جمهوری اسلامی نیز امیرحسین مرادی و علی یونسی، در پیامی در آستانه ۱۶ آذر، ضمن اعلام همبستگی با خیزش مردم ایران نوشتند: «ما شرارههای خورشید آزادی را که در دل تاریکترین شب وطن عزم طلوع کرده است، از پشت دیوارهای سنگی زندان اوین میبینیم.»
پیش از این و در اسفند ماه سال گذشته، رضا یونسی پخش اعترافات اجباری برادرش علی یونسی و امیرحسین مرادی از صداوسیما را «حقارت جنایتکاران حاكم» توصیف کرد.
او افزود: «رژیم درمانده بعد از سه سال به سراغ پخش فیلم اعترافات اجباری رفته که از این دو جوان در سن ۲۰ سالگی و پس از دو ماه شکنجه طاقتفرسا در انفرادی مطلق از جمله تهدید به تجاوز و بازداشت اعضای خانواده، ضرب و شتم و … و بدون دسترسی به وکیل از آنها گرفتند.»
