به نوشته تلگراف، شهردار ونکوور سپتامبر گذشته روزی را به نام «روز ویکتور مونتاگلیانی» نامگذاری کرد و از او به عنوان مدیری در فوتبال تقدیر کرد که «رویاهای بزرگی» را برای همه کاناداییها الهام بخشیده است.
اما به نظر میرسد جاهطلبیهای خود مونتاگلیانی نیز حد و مرزی ندارد؛ او به گزینهای تبدیل شده که بیشترین حمایت را برای رقابت با جیانی اینفانتینو به دست آورده است. چهرههای اصلی تلاش برای برکناری رییس فیفا معتقدند مونتاگلیانی در هفتههای آینده به «چهره وحدتبخش» مخالفان تبدیل خواهد شد.
با این حال، در شرایطی که اینفانتینو با وجود تهدید رای عدم اعتماد همچنان برای حفظ قدرت تلاش میکند، نزدیکان مونتاگلیانی تاکید دارند که «هنوز برای نتیجهگیری زود است.»
اما نکته اینجاست که او نیز مانند اینفانتینو چند نقطه ضعف دارد؛ مونتاگلیانی پیشتر از فیفا، برای افزایش درآمد به سراغ مدل خصوصیسازی رفته بود و شرکت Canada Soccer Business را راهاندازی کرد؛ شرکتی خصوصی که برای مدیریت حقوق رسانهای و بازاریابی فدراسیون فوتبال کانادا تاسیس شد.
این مدیر کانادایی-ایتالیایی همچنین سالانه بیش از سه میلیون دلار حقوق دریافت میکند و به همین دلیل یکی از پردرآمدترین مدیران فوتبال جهان به شمار میرود.
«فعلا باید اینفانتینو را پایین بکشیم»
یکی از افراد نزدیک به مونتاگلیانی، ۶۰ ساله، که قرار است سال آینده برای تمدید ریاست خود بر کنفدراسیون فوتبال آمریکای شمالی، مرکزی و کاراییب (کنکاکاف) نامزد شود، گفت: «تمرکز فعلا بر موضوع اصلی است. مهمترین مسئله در حال حاضر نامزدها نیستند، بلکه از بین رفتن اعتماد به رهبری فعلی فیفا است.»
با این حال، اگر برنامه مخالفان طی روزها و هفتههای آینده طبق انتظار پیش برود، مونتاگلیانی، مدیری عملگرا که از جمله دوستانش کارلو آنچلوتی است، باید درباره نامزدی خود تصمیم بگیرد. نامزدهای انتخابات ریاست فیفا باید تا ۱۸ نوامبر ثبتنام کنند و تا انتخابات ماه مارس فرصت چندانی برای جلب آرا باقی نخواهد ماند.
مونتاگلیانی که در فوتبال به مدیری خوشبرخورد شناخته میشود، در سالهای اخیر و با مدیریت حساس روابط سیاسی میان آمریکا به رهبری دونالد ترامپ، مکزیک و زادگاهش کانادا، در جریان میزبانی مشترک جام جهانی، اعتبار بیشتری به دست آورده است.
شانس او از این جهت نیز افزایش یافته که به گفته طراحان تغییر در رأس فیفا، نامزدی از داخل اروپا تقریبا منتفی است. یوفا هدایت تلاشها علیه اینفانتینو را بر عهده دارد و بر اهمیت ایجاد «ائتلافها» تاکید میکند. از نگاه آنها، نامزد شدن فردی از خارج اروپا مانع از آن میشود که در آفریقا و آسیا این تصور ایجاد شود که اروپا بار دیگر در پی قبضه کردن قدرت است.
به گفته نزدیکان مونتاگلیانی، او در داخل فیفا چهرهای شناختهشده و محبوب است؛ آن هم در شرایطی که حمایت داخلی از اینفانتینو به سرعت در حال کاهش است.
در مراسمی که ۱۱ ماه پیش برای تجلیل از مونتاگلیانی در ونکوور برگزار شد، ماتیاس گرافستروم، دبیرکل فیفا و نفر دوم این سازمان پس از اینفانتینو، نیز حضور داشت.
چندین منبع مدعی هستند روابط گرافستروم و اینفانتینو در ماههای اخیر به شدت تیره شده است. گفته میشود گرافستروم از افزایش شدید قیمتها در جام جهانی امسال ناراضی بوده و همچنین از طرح خصوصیسازی ۲۰ میلیارد دلاری فیفا نیز بیاطلاع نگه داشته شده بود.
اگر گرافستروم نیز به مخالفان اینفانتینو بپیوندد، میتواند به یکی از مهمترین حامیان مونتاگلیانی تبدیل شود؛ مدیری که تاکنون احتمال رسیدن به ریاست فیفا را به طور کامل رد نکرده است.
مونتاگلیانی در ماه ژوئن و در پاسخ به پرسشی درباره احتمال نامزدی برای انتخابات سال ۲۰۳۱، زمانی که اینفانتینو در صورت انتخاب دوباره به سقف مجاز دورههای ریاست خواهد رسید، به گاردین گفت: «تا آن زمان خیلی مانده است. تمرکز من همیشه روی کنکاکاف بوده و خواهد بود. سال آینده خودم نیز انتخابات دارم و میخواهم دوباره نامزد شوم و کارم را در اینجا به پایان برسانم. هنوز کارهای زیادی در کنکاکاف باقی مانده است. آینده هرچه باشد، در آینده مشخص خواهد شد.»
بانفوذترین چهرههای فوتبال در آمریکای شمالی
مونتاگلیانی یکی از بانفوذترین چهرههای فوتبال آمریکای شمالی به شمار میرود. برخلاف بسیاری از مدیران فوتبال، ثروت خود را خارج از این ورزش به دست آورد. او ابتدا در شرکت Hogan & Cox Insurance Adjusters فعالیت کرد و سپس در حوزه کارگزاری بیمه و مدیریت ریسک به سمتهای اجرایی رسید و در نهایت شریک مستقل یک گروه بیمه شد.
فعالیت او در مدیریت فوتبال از زمانی آغاز شد که به عضویت هیات مدیره و سپس ریاست BC Soccer، نهاد فوتبال استان بریتیش کلمبیا، رسید. او در سال ۲۰۰۶ نایبرییس فدراسیون فوتبال کانادا شد و از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ ریاست این فدراسیون را بر عهده داشت.
کن سیم، شهردار ونکوور، سپتامبر گذشته مراسمی برای تجلیل از مونتاگلیانی برگزار کرد و از او به دلیل «نقش اساسی در ارتقای فوتبال کانادا در سطح جهانی» تقدیر کرد.
دوستی او با چهرههای سرشناس نیز به افزایش نفوذش کمک کرده است. کارلو آنچلوتی، سرمربی تیم ملی برزیل در جام جهانی امسال، از دوستان او است و دیهگو مارادونا نیز او را «پاپی» صدا میکرد.
مونتاگلیانی هرگز فوتبال حرفهای بازی نکرد، اما در مراسم سال گذشته از او به دلیل «یک عمر خدمت به فوتبال؛ از فعالیتهای اولیه در BC Soccer گرفته تا رهبری فدراسیون فوتبال کانادا و سپس نقشآفرینی در فیفا و کنکاکاف» تقدیر شد.
در مراسم شهرداری ونکوور گفته شد او نقش محوری در انتخاب کانادا به عنوان یکی از میزبانان جام جهانی ایفا کرده و «الهامبخش ورزشکاران جوان در ونکوور و سراسر کانادا بوده است. همچنین برای ارتقای جایگاه فوتبال کانادا، از جمله میزبانی موفق جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۵، تلاش خستگیناپذیری انجام داده است.»
مونتاگلیانی در آن مراسم گفت: «اینکه روزی به نام من نامگذاری شود، افتخاری غیرقابل تصور و عمیقا فروتنکننده است که تا پایان عمر آن را گرامی خواهم داشت.»
مونتاگلیانی چگونه به ریاست کنکاکاف رسید؟
مونتاگلیانی یک سال پس از بازداشت جفری وب، رییس پیشین کنکاکاف، به ریاست این کنفدراسیون رسید. وب یکی از ۴۱ متهم پرونده بزرگ فساد فیفا در سال ۲۰۱۵ بود که با اتهامهای متعدد مرتبط با فساد روبهرو شد.
بیتردید او توانسته است کنکاکاف را به شرایطی باثباتتر هدایت کند، اما دوران ریاستش خالی از جنجال نبوده است.
در سال ۲۰۲۱، بازیکنان تیم زنان ونکوور وایتکپس خواستار تعلیق مونتاگلیانی شدند.
این درخواست پس از آن مطرح شد که انتقادها از نحوه رسیدگی فدراسیون فوتبال کانادا به اتهامهای مطرحشده علیه باب بیراردا، مربی تیم زنان ونکوور وایتکپس و تیم زیر ۲۰ سال زنان کانادا، بالا گرفت.
بیراردا که بعدها به دلیل آزار جنسی بازیکنان به چندین دهه زندان محکوم شد، پس از نخستین مطرح شدن اتهامها تنها با یک بررسی محدود از سوی یک وکیل محلی روبهرو شد و مدتی بعد از سمت خود کنار گذاشته شد.
گفته میشود مونتاگلیانی، زمانی که نایبرییس فدراسیون فوتبال کانادا بود، ریاست جلسهای را بر عهده داشت که در آن به بازیکنان گفته شد بیراردا به دلایل نامشخص پزشکی از سمت خود کنار رفته است.
مونتاگلیانی هرگونه تخلف را رد کرده و گفته است: «قطعا این اتهامها با جدیت بررسی شدند.»
همه این موارد از نگاه اینفانتینو دور نخواهد ماند؛ آن هم در شرایطی که فشارها و تلاشها برای کنار زدن او هر روز بیشتر میشود.