مرجان ساتراپی، هنرمند پرآوازه ایرانی-فرانسوی، درگذشت

اعضای خانواده ساتراپی پنج‌شنبه ۱۴ خرداد در بیانیه‌ای که در اختیار خبرگزاری فرانسه قرار گرفت، اعلام کردند او «حدود یک سال پس از درگذشت ماتیاس ریپا، همسر و عشق زندگی‌اش، بر اثر اندوه از دنیا رفت».

ماتیاس ریپا، تهیه‌کننده، بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس سوئدی و همسر ساتراپی، فروردین ۱۴۰۴ درگذشته بود.

ساتراپی پس از مرگ همسرش، با انتشار چند پست در شبکه اجتماعی اینستاگرام نوشته بود: «... عشق زندگی‌ام را از دست داده‌ام.»

ساتراپی که از منتقدان شناخته‌شده جمهوری اسلامی به شمار می‌رفت، سال ۱۹۹۴ به فرانسه مهاجرت کرد و سال ۲۰۰۶ تابعیت فرانسوی دریافت کرد.

اثر شاخص او، «پرسپولیس»، روایت زندگی و تجربه‌های شخصی‌اش در دوران انقلاب ۵۷ و سال‌های پس از آن است و به زبان‌های مختلف ترجمه شده است.

کتاب مصور «زن، زندگی، آزادی» نیز به کوشش ساتراپی، شهریور ۱۴۰۲ در نخستین سالگرد قتل حکومتی مهسا ژینا امینی، در فرانسه منتشر شد و در دسترس مخاطبان قرار گرفت.

ساتراپی سال ۱۴۰۲ به‌عنوان عضو آکادمی هنرهای زیبای فرانسه در شاخه هنرهای سینمایی انتخاب شد.

این هنرمند همچنین شهریور ۱۴۰۳ در حاشیه هشتاد و یکمین جشنواره فیلم ونیز، جایزه «راه تصویر» را به خود اختصاص داد.

آکادمی هنرهای زیبای فرانسه اسفندماه ۱۴۰۴ از تاسیس «بنیاد سینمایی ماتیاس و مرجان ریپا-ساتراپی» خبر داد.

ساتراپی طی سال‌های اخیر بارها در تجمع‌های اعتراضی علیه جمهوری اسلامی در فرانسه حضور یافت.

این هنرمند پیش‌تر گفته بود جمهوری اسلامی همچون تمامی دیکتاتوری‌های تاریخ سقوط خواهد کرد.

اعتراض ساتراپی به «رفتار ریاکارانه» فرانسه در قبال جمهوری اسلامی

ساتراپی دی‌ماه ۱۴۰۳ در اعتراض به «رفتار ریاکارانه» فرانسه در قبال جمهوری اسلامی، از پذیرش نشان افتخار «لژیون دونور» این کشور خودداری کرد.

«لژیون دونور» عالی‌ترین نشان افتخار فرانسه است که در سال ۱۸۰۲ از سوی ناپلئون بناپارت برای قدردانی از خدمات نظامی و غیرنظامی شایسته به این کشور، بنیان‌گذاری شد.

او در توضیح این تصمیم اعلام کرد نمی‌تواند شاهد باشد فرزندان الیگارش‌های جمهوری اسلامی به‌راحتی برای تعطیلات به فرانسه سفر کنند یا حتی تابعیت این کشور را به دست آورند، در حالی که بسیاری از جوانان مخالف حکومت حتی برای دریافت روادید توریستی با موانع جدی روبه‌رو هستند.

ساتراپی تاکید کرد حمایت از جنبش «زن، زندگی، آزادی» نباید صرفا به حضور در مراسم یادبود مهسا امینی یا گرفتن عکس با قربانیان و چهره‌های شناخته‌شده، محدود شود.