یک گزارش محرمانه اطلاعاتی آمریکا که همزمان با سفر دونالد ترامپ به پکن در میان مقامهای ارشد واشینگتن در گردش است، هشدار میدهد چین از جنگ ایران برای تقویت موقعیت ژئوپلیتیک خود و افزایش برتری بر ایالات متحده در حوزههای نظامی، اقتصادی، دیپلماتیک و اطلاعاتی استفاده کرده است.
به گزارش واشینگتنپست، دو مقام آمریکایی که این ارزیابی را مطالعه کردهاند، گفتهاند گزارش یادشده این هفته برای ژنرال دن کین، رییس ستاد مشترک ارتش آمریکا، تهیه شده و نگرانیهایی جدی را در داخل پنتاگون درباره هزینههای راهبردی تقابل واشینگتن با جمهوری اسلامی برانگیخته است.
این گزارش که توسط اداره اطلاعات ستاد مشترک ارتش آمریکا تهیه شده، با استفاده از چارچوب موسوم به «DIME» واکنش چین به جنگ ایران را در چهار حوزه قدرت دولتی - دیپلماتیک، اطلاعاتی، نظامی و اقتصادی - بررسی کرده است.
بر اساس این ارزیابی، از زمان آغاز عملیات نظامی آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی در ۹ اسفند، پکن توانسته از جنگ برای گسترش نفوذ خود بهره ببرد. گزارش میگوید چین به متحدان عرب آمریکا در خلیج فارس تسلیحات فروخته؛ کشورهایی که برای محافظت از پایگاههای نظامی و زیرساختهای انرژی خود در برابر حملات موشکی و پهپادی حکومت ایران به تجهیزات دفاعی نیاز پیدا کرده بودند.
واشینگتنپست همچنین گزارش داد چین در بحران ناشی از بسته شدن تنگه هرمز توسط جمهوری اسلامی، به کشورهایی که با کمبود انرژی روبهرو شده بودند کمک کرده و خود را بهعنوان تامینکننده راهحل معرفی کرده است. تنگه هرمز مسیر انتقال حدود یکپنجم نفت و گاز جهان به شمار میرود و اختلال در آن فشار شدیدی بر بازارهای جهانی انرژی وارد کرده است.
بر اساس این گزارش، یکی از نگرانیهای اصلی پنتاگون، مصرف گسترده ذخایر تسلیحاتی آمریکا در جنگ ایران است؛ موضوعی که میتواند توان بازدارندگی واشینگتن در برابر چین، بهویژه در سناریوی درگیری احتمالی بر سر تایوان، را تضعیف کند.
گزارش میگوید آمریکا حجم عظیمی از موشکها، بمبها و سامانههای رهگیر را برای دفاع از اسرائیل و متحدان عرب خود و همچنین نابودی زیرساختها و زرادخانه جمهوری اسلامی مصرف کرده است. در این میان، کاهش ذخایر سامانههای پدافندی پاتریوت، رهگیرهای تاد (THAAD) و موشکهای کروز تاماهاوک نگرانیهایی را در میان متحدان آمریکا در شرق آسیا ایجاد کرده است.
به نوشته واشینگتنپست، تایوان، ژاپن و کره جنوبی اکنون درباره آمادگی نظامی آمریکا و توان واشینگتن برای مداخله در صورت حمله احتمالی چین ابراز نگرانی میکنند.
این گزارش همچنین تاکید میکند جنگ ایران به چین فرصت داده تا نحوه عملیات نظامی آمریکا را از نزدیک مشاهده کرده و برای برنامهریزی نظامی آینده خود درس بگیرد.
در بخش دیگری از این ارزیابی آمده است که پکن از انتقادهای جهانی نسبت به جنگ استفاده کرده و در پیامرسانی رسمی خود این درگیری را «غیرقانونی» توصیف کرده است. به گفته نویسندگان گزارش، چین تلاش میکند آمریکا را بهعنوان قدرتی «تهاجمی» و «بیپروا» معرفی کند که نظم بینالمللی مبتنی بر قواعد را تضعیف میکند.
واشینگتنپست نوشت این گزارش در زمانی منتشر شده که ترامپ برای دیدارهایی حساس با شی جینپینگ وارد پکن شده است؛ دیدارهایی که هدف آن بازتنظیم روابط میان دو اقتصاد بزرگ جهان عنوان شده است.
این نشست قرار بود در ماه مارس برگزار شود اما به دلیل جنگ ایران به تعویق افتاد. اکنون نیز در شرایطی برگزار میشود که دولت ترامپ هنوز نتوانسته راهحلی برای بازگشایی کامل تنگه هرمز و حل نگرانیها درباره برنامه هستهای جمهوری اسلامی پیدا کند.
این گزارش همچنین به تضعیف جایگاه ترامپ در داخل آمریکا و در سطح بینالمللی اشاره کرده و میگوید نارضایتی عمومی از جنگ و آسیب آن به اقتصاد جهانی، فشارهای سیاسی بر دولت آمریکا را افزایش داده است.
با این حال ترامپ پیش از سفر به چین گفته بود واشینگتن برای پایان دادن به جنگ نیازی به کمک پکن ندارد و تاکید کرده بود: «ما به هر شکلی، چه مسالمتآمیز و چه غیر از آن، پیروز خواهیم شد.»
در حالی که ترامپ بسته شدن تنگه هرمز را تهدیدی جدی برای چین توصیف کرده بود، گزارش اطلاعاتی آمریکا نتیجهگیری میکند که پکن به دلیل توسعه انرژیهای تجدیدپذیر و ذخایر بزرگ نفتی خود، بهتر از بسیاری از کشورها با بحران انرژی کنار آمده است.
رایان هاس، کارشناس چین در موسسه بروکینگز، به واشینگتنپست گفت: «چین پس از آمریکا، دومین کشوری است که بیشترین مصونیت را در برابر بحران انرژی دارد.»
او افزود پکن از این وضعیت برای تقویت نفوذ بینالمللی خود استفاده میکند و با ارائه سوخت و فناوری انرژی سبز به کشورهای مختلف، در حال ایجاد شکاف میان آمریکا و شرکای سنتیاش است.
هاس گفت: «این رفتار از روی نوعدوستی نیست؛ بلکه چین از فرصتی برای گسترش نفوذ ژئوپلیتیک خود بهره میبرد.»
در واکنش به این گزارش، شان پارنل، سخنگوی ارشد پنتاگون، تاکید کرد ادعاها درباره تغییر موازنه قدرت جهانی به سود کشوری غیر از آمریکا «اساساً نادرست» است.
اولیویا والز، سخنگوی کاخ سفید، نیز گفت آمریکا «در ۳۸ روز توان نظامی جمهوری اسلامی را نابود کرده» و اکنون با «یکی از موفقترین محاصرههای دریایی تاریخ» در حال فلج کردن اقتصاد ایران است. سفارت چین در واشینگتن نیز به درخواست واشینگتنپست برای اظهارنظر پاسخ نداده است.
بر اساس پژوهشی که از سوی انجمن علوم اعصاب آمریکا منتشر شد، مغز انسان بهطور مداوم اطلاعاتی مانند تصاویر، صداها و فضاهای آشنا را با پیامدهای بعدی آنها پیوند میدهد.
این فرآیند که «یادگیری تداعیگر» نام دارد، به افراد کمک میکند بر پایه تجربههای قبلی، سریعتر تصمیم بگیرند و از خطر دوری کنند.
با این حال، پژوهشگران میگویند این سیستم در همه افراد به یک شکل عمل نمیکند.
این تحقیق توضیح میدهد که چگونه سازوکارهای طبیعی یادگیری در مغز، در بعضی افراد بهجای کمک به تصمیمگیری بهتر، به تداوم انتخابهای نامطلوب منجر میشود.
نقش نشانهها در تصمیمگیری نادرست
به گفته جوزپه دی پلگرینو، سرپرست این مطالعه از دانشگاه بولونیا، افراد از نظر میزان اتکا به نشانههای محیطی برای تصمیمگیری تفاوت چشمگیری با یکدیگر دارند.
برخی افراد هنگام تصمیمگیری بهشدت به تصاویر و صداهای اطراف خود وابستهاند، در حالی که گروهی دیگر انعطافپذیری بیشتری دارند و کمتر تحت تاثیر این محرکها قرار میگیرند.
به گفته پژوهشگران، مشکل زمانی بروز میکند که معنای این نشانهها دستخوش تغییر میشود.
برای نمونه، اگر یک محیط یا صدای آشنا که پیشتر با پاداش همراه بوده، بهتدریج به پیامدهای پرخطر یا نامطلوب منجر شود، مغز همه افراد نمیتواند این تغییر را بهدرستی ثبت کند.
در افرادی که حساسیت بالایی به نشانهها دارند، مغز در «بهروزرسانی» این آموختهها ناتوان میماند و همچنان بر اساس الگوهای قدیمی واکنش نشان میدهد.
در نتیجه این افراد، حتی پس از تجربه شکست یا زیان، همان انتخابهای قبلی را تکرار میکنند.
پیوند نشانهها با اعتیاد و اضطراب
در این شرایط، نشانههای محیطی بهجای آنکه راهنمایی مفید باشند، به عامل اصلی هدایت رفتار تبدیل میشوند و ترک عادتهای زیانبار را دشوارتر میکنند.
این یافتهها میتواند به درک بهتر الگوهای رفتاری در اعتیاد، اختلالات وسواسی و اضطراب کمک کند.
تیم تحقیقاتی قصد دارد این نوع الگوی یادگیری را در میان افراد دارای اختلالات بالینی مورد بررسی قرار دهد.
هدف آنها یافتن پاسخ روشنتری برای این پرسش است که آیا حساسیت بیش از حد به نشانههای محیطی میتواند یکی از دلایل اصلی تداوم الگوی تصمیمگیریهای پرخطر در این گروهها باشد.
