علی توسلی، از متخصصان حوزه اویونیک (الکترونیک هواپیما) و از کارکنان باسابقه فرودگاههای کشور، شامگاه ۱۹ دی در حالیکه خود را سپر پسر ۱۴ سالهاش کرده بود، در اندیشه تهران هدف گلوله نیروهای حکومتی قرار گرفت و مقابل چشم فرزندش کشته شد.
علی توسلی ۴۲ ساله، متاهل و دارای دو فرزند بود.
آن شب گلوله جنگی به سر علی اصابت کرد و در برابر چشمان فرزندش، جان خود را از دست داد.
خانواده او، پس از دو روز جستوجو، پیکرش را در پزشکی قانونی کهریزک پیدا و شناسایی کردند.
پیکر علی در در بهشت هاجر زادگاهش ملایر به خاک سپرده شد.
علی توسلی سالها در زمینه سیستمهای ارتباطات، ناوبری و نظارت هوایی (ATSEP) فعالیت داشت و در فرودگاه بینالمللی خمینی مشغول به کار بود.
او از دهه ۸۰ در فرودگاههای مختلف کشور کار کرده بود و به گفته نزدیکانش، بهعنوان فردی با دانش، خوشفکر و کمحرف شناخته میشد.
بر اساس اظهارات تری یینگست، خبرنگار فاکسنیوز، از گفتوگوی تلفنی ۱۵ دقیقهای خود با ترامپ در عصر یکشنبه ۱۶ فروردین، رئیسجمهوری آمریکا ادعا کرده است که در جریان اعتراضات دیماه در ایران، ایالات متحده«مقدار زیادی سلاح» برای معترضان ارسال کرده است.
ترامپ در این مصاحبه گفت: «ما مقدار زیادی سلاح فرستادیم. از طریق کردها فرستادیم»، اما در عین حال ابراز کرد که به نظر او کردها بخشی از این تسلیحات را برای خود نگه داشتهاند و همه آنها به دست معترضان نرسیده است.
ترامپ ۲۳ دی، چهار روز پس از کشتار گسترده معترضان ایرانی بهدست جمهوری اسلامی، با انتشار پستی در شبکه اجتماعی تروث سوشال خطاب به «میهندوستان ایرانی» نوشت «کمک در راه است» و آنها را ادامه اعتراضها و «در دست گرفتن نهادها» ترغیب کرد.
او در آن پست افزود: «من تمام دیدارها با مقامهای ایرانی را تا زمانی که کشتار بیمعنای معترضان متوقف نشود، لغو کردهام. کمک در راه است. ایران را دوباره بزرگ کنیم.»
اکنون، به گفته خبرنگار فاکسنیوز این تماس تلفنی نشان میدهد که منظور او از این کمک، تلاش برای ارسال تسلیحات به معترضان بوده است.
ترامپ پیش از آن نیز، در جریان اعتراضهای مردم ایران به افزایش قیمت ارز که خیلی زود هدف خود را به مطالبه تغییرات بنیادین در حکومت تغییر داد، گفته بود که اگر جمهوری اسلامی علیه معترضان از زور استفاده کند، از نیروی نظامی بهره خواهد گرفت.
او ۲۲ دی نیز به خبرنگاران گفته بود: «ایران در دردسر بزرگی است. به نظر من مردم در حال تسلط بر برخی شهرها هستند؛ چیزی که چند هفته پیش هیچکس فکرش را نمیکرد ممکن باشد. ما وضعیت را بسیار دقیق زیر نظر داریم. من خیلی صریح گفتهام که اگر آنها شروع به کشتن مردم کنند، همانطور که در گذشته کردهاند، ما وارد عمل خواهیم شد... این به معنای حضور نیروهای زمینی نیست، اما یعنی ضربه زدن بسیار شدید، آن هم در جایی که بیشترین آسیب را وارد کند.»
با این حال، در هیچیک از این اظهارات به نحوه کمکرسانی یا چگونگی همکاری با کُردها اشارهای نشده بود و همین ابهام درباره سازوکار این حمایت، به یکی از محورهای اصلی انتقاد از ترامپ تبدیل شد.
آکسیوس ۱۲ اسفند به نقل از سه منبع آگاه از تماس تلفنی ترامپ با مسعود بارزانی و بافل طالبانی، رهبران کرد مستقر در عراق، در روز یکشنبه ۱۰ اسفند خبر داد. یکی از این منابع، این تماسها را «حساس» توصیف کرد و منبع دیگری نیز این گفتوگوها را حاصل «ماهها لابیگری پشتپرده نتانیاهو» خواند.
یکی از مقامها به اکسیوس گفت: «دیدگاه غالب و بهطور حتم نظر شخص نتانیاهو این است که کردها وارد میدان خواهند شد و قیام خواهند کرد.»
این مقام در ادامه افزود: «نتانیاهو که «بیوقفه» خواستار حمله و تغییر رژیم در ایران بود، نخستین بار در دیداری در کاخ سفید این موضوع را با ترامپ مطرح کرده بود.»
۱۵ اسفند، در هفتمین روز از کارزار نظامی مشترک آمریکا و اسرائیل در ایران، موجی از حملات سنگین هوایی علیه ۳۵ مرکز متعلق به سپاه و نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی در نوار غربی ایران اجرا شد. همزمان جمهوری اسلامی، حملاتی پهپادی علیه اهدافی در عراق، بهویژه در اقلیم کردستان، پیاده کرد.
درست یک روز پس از این حملات ترامپ در یکی از سخنرانیهای خود اعلام کرد که قصد ندارد کُردها را به درگیری با جمهوری اسلامی وارد کند. او تاکید کرد: «ما به دنبال ورود کُردها نیستیم. نمیخواهم ببینم کردها آسیب ببینند یا کشته شوند.»
کانال ۱۲ اسرائیل، نهم فروردین با انتشار یک گزارش تحقیقی فاش کرد که طرح همکاری با کُردها در پی درز اطلاعات مرتبط با عملیات زمینی این نیروها و در پی آن فشار متحدان منطقهای آمریکا به دونالد ترامپ مبنی بر خارج کردن این طرح از دستور کار، لغو شود.
بر اساس این گزارش تلویزیونی «دهها هزار نیروی مسلح کرد شامل نیروهایی از هر شش جناح کردهای ایرانی» برنامه داشتند که در روزهای نخست جنگ، تحت پوشش گسترده هوایی آمریکا و اسرائیل از مرز عراق وارد ایران شوند. اما افشای اطلاعات در رسانهها، لابیگری متحدان و همچنین تردید خود کردها باعث شد واشینگتن این طرح را متوقف کند.»
این رسانه حکومتی حاتمی را «عامل تروریستی» و «اغتشاشگر» خواند و اتهام او را «مشارکت در اقدامات عملیاتی برخلاف امنیت کشور برای رژیم صهیونیستی و آمریکا و گروههای متخاصم و عوامل وابسته به آنها» عنوان کرد.
میزان نوشت: «در جریان اغتشاشات ۱۸ دی و بروز اقدامات تروریستی اغتشاشگران، حاتمی به همراه تعداد دیگری از آشوبگران به یکی از مکانهای نظامی دارای طبقهبندی تهران تعرض کرده و پس از تخریب، اقدام به آتش زدن آن کردند.»
بر اساس این گزارش، حاتمی به دست ماموران سازمان اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت شد و در جریان بازپرسیها «اعتراف» کرد هدفش از حضور در اعتراضات، «براندازی نظام» بوده است.
میزان افزود حکم اعدام او که به تایید دیوان عالی کشور رسیده بود، بامداد ۱۳ فروردین «پس از طی تشریفات قانونی» اجرا شد.
جمهوری اسلامی در ماههای اخیر، بهویژه پس از انقلاب ملی ایرانیان، سیاستهای سرکوبگرانه خود را بهطور چشمگیری تشدید کرده و حتی علیه شهروندان حاضر در اعتراضات از برچسب «تروریست» استفاده کرده است.
ایراناینترنشنال ۱۱ فروردین از احتمال اجرای قریبالوقوع حکم اعدام پنج تن از هفت متهم پرونده آتشسوزی در پایگاه بسیج خیابان دماوند تهران در جریان اعتراضات دیماه خبر داد.
ایراناینترنشنال نوشت پرونده محمدامین بیگلری، شاهین واحدپرست کلور، ابوالفضل صالحی سیاوشانی، امیرحسین حاتمی و علی فهیم به اجرای احکام ارجاع شده است و مقامهای قضایی آنها را از بند عمومی زندان قزلحصار خارج کردهاند.
پرونده این افراد در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی رسیدگی و حکم اعدام آنها ۱۸ بهمن صادر شد.
شاهزاده رضا پهلوی ۱۲ فروردین در بیانیهای با اشاره به وضعیت این پنج زندانی سیاسی هشدار داد جمهوری اسلامی در حال آمادهسازی برای ارتکاب یک «جنایت نابخشودنی دیگر» است.
او همچنین از مای ساتو، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل و شورای حقوق بشر سازمان ملل خواست «فورا» برای جلوگیری از اجرای احکام اعدام و نجات جان این زندانیان مداخله کنند.
اتهامات منتسب به حاتمی
خبرگزاری حکومتی میزان در ادامه گزارش خود نوشت حاتمی و دیگر «اغتشاشگران تروریست عامل دشمن» قصد داشتند با حمله به مقر نظامی، سلاح گرم و مهمات موجود در آن را به دست آورند.
در این گزارش آمده است معترضان «قصد داشتند به مهمات و سلاحها دست پیدا کنند، ولی بهدلیل استحکام محل نگهداری تجهیزات و اسلحه به هدف خود نمیرسند و تصمیم به فرار میگیرند».
میزان بدون اشاره به نام این پایگاه افزود حاتمی «نقش خود را در تخریب و آتش زدن این مکان دارای طبقهبندی نظامی» پذیرفته است.
اجرای حکم این زندانی نشان میدهد جمهوری اسلامی حتی در میانه جنگ نیز از نقض حقوق بشر دست نمیکشد و سرکوب را بهعنوان بخشی جداییناپذیر از سیاست خود ادامه میدهد.
حکومت ایران پیشتر اکبر دانشورکار و محمد تقوی سنگدهی را ۱۰ فروردین و پویا قبادی بیستونی و بابک علیپور را ۱۱ فروردین، به اتهام عضویت در سازمان مجاهدین خلق و «بغی» اعدام کرد.
۲۸ اسفند نیز جمهوری اسلامی حکم اعدام صالح محمدی، مهدی قاسمی و سعيد داودی، از معترضان بازداشتشده در جریان انقلاب ملی ایرانیان، را به اجرا درآورد.
بر پایه بیانیه شورای سردبیری ایراناینترنشنال، بیش از ۳۶ هزار و ۵۰۰ نفر در جریان سرکوب هدفمند اعتراضات دیماه به دستور علی خامنهای، دیکتاتور پیشین ایران، کشته شدند.
بر اساس گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال، علیرضا شامگاه ۱۸ دی در میان جمعیت مقابل مسجد ستارخان تهران در حال شعار دادن بود که نیروهای امنیتی از بالای ساختمان مسجد به سمت او و دیگر معترضان شلیک کردند.
گفته میشود گلوله با اصابت به ناحیه گردن و آسیب به شریانهای اصلی، موجب از دست رفتن هوشیاری او شد.
شدت جراحت به حدی بود که علیرضا پیش از رسیدن به بیمارستان شریعتی جان خود را از دست داد.
بنا بر اطلاعات رسیده، خانواده این جاویدنام چند روز در مرکز پزشکی قانونی کهریزک در جستوجوی پیکرش بودند.
پس از تحویل پیکر علیرضا، ماموران امنیتی جمهوری اسلامی خانواده را تحت فشار گذاشتند تا آگهی فوت نصب نکنند و آیینهای معمول سوگواری را نداشته باشند.
با وجود این محدودیتها، مراسم چهلم این جاویدنام در بهشت زهرا با حضور گسترده مردم برگزار شد.
نزدیکان علیرضا میگویند او فردی خوشرو، اجتماعی و سرشار از انرژی بود که نقش پررنگی در جمعهای دوستانه داشت و اغلب باعث شکلگیری دورهمیها میشد.
به گفته دوستانش، او علاقه زیادی به موسیقی و رقص داشت و تلاش میکرد فضای اطرافش را شاد نگه دارد.
علیرضا که کارشناس فروش خودرو بود، نسبت به مسائل اجتماعی حساسیت ویژهای داشت و حضور در تجمعات را برای بیان مطالباتش ضروری میدانست.
او تنها ۱۴ روز پس از تولد ۴۰ سالگیاش جان خود را از دست داد.
تصویری از او در لحظات پیش از کشته شدن، در حالی که با نشان دادن علامت پیروزی خداحافظی میکند، در شبکههای اجتماعی به یکی از نمادهای اعتراضات دیماه تبدیل شد.
شورای سردبیری ایراناینترنشنال پیشتر با استناد به گزارشهای محرمانه و میدانی، روایتهای کادر درمان، شاهدان و خانوادههای جانباختگان گزارش داد در جریان اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی، بیش از ۳۶ هزار و ۵۰۰ شهروند ایرانی به دست نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی کشته شدند.
بر اساس این اسناد و روایتها، تعدادی از معترضان مجروح در حالی که در بیمارستانها بستری و تحت مداوا بودند، از ناحیه سر هدف اصابت گلوله قرار گرفتند و با شلیک «تیر خلاص» جان باختند.
