وزارت دفاع ترکیه چهارشنبه ۱۳ اسفند اعلام کرد یک موشک بالستیک شلیکشده از سوی ایران که به سمت حریم هوایی ترکیه در حرکت بود، بهوسیله سامانههای پدافند هوایی ناتو در شرق مدیترانه منهدم شد.
بر اساس اعلام آنکارا، در این حادثه هیچ کشته یا زخمیای گزارش نشده و ترکیه حق خود را برای پاسخ به هرگونه اقدام خصمانه علیه این کشور، محفوظ میدارد.
وزارت دفاع ترکیه اعلام کرد آنکارا با ناتو و سایر متحدان خود در تماس است و به همه طرفها هشدار میدهد از اقداماتی که موجب تشدید بیشتر درگیری میشود، خودداری کنند.






بر اساس اطلاعات منابع آگاه که با ایراناینترنشنال و به شرط ناشناس ماندن گفتوگو کردهاند، مجلس خبرگان رهبری حکومت ایران مجتبی خامنهای، فرزند علی خامنهای، را به عنوان رهبر جدید جمهوری اسلامی انتخاب کرده است.
این تصمیم یکی از مهمترین لحظات تاریخ جمهوری اسلامی به شمار میرود و برای نخستین بار از زمان انقلاب ۱۳۵۷، عملاً انتقال قدرت در راس حکومت را در درون یک خانواده رقم میزند. اما مجتبی خامنهای دقیقاً چه کسی است؟
چهرهای قدرتمند در پشت صحنه
مجتبی خامنهای، ۵۵ ساله، سالهاست با وجود آنکه به ندرت در انظار عمومی ظاهر میشود و هیچ سمت رسمی سیاسی در اختیار نداشته، به عنوان یکی از چهرههای بسیار تاثیرگذار در ساختار قدرت جمهوری اسلامی شناخته میشود.
او سالها در دفتر رهبر جمهوری اسلامی فعالیت میکرد و در عمل به عنوان واسطه و تنظیمکننده قدرت پیرامون پدرش نقش داشت. جایگاه او اغلب با نقش احمد خمینی، فرزند بنیانگذار جمهوری اسلامی، مقایسه شده است؛ فردی که در سالهای نخست انقلاب یکی از نزدیکترین مشاوران و افراد مورد اعتماد روحالله خمینی بود.
تحلیلگران میگویند مجتبی خامنهای بهتدریج نفوذ خود را در نهادهای سیاسی، امنیتی و مذهبی جمهوری اسلامی گسترش داده است.
اریک مندل، مدیر شبکه اطلاعات و سیاست خاورمیانه (MEPIN)، به ایراناینترنشنال گفت: «مجتبی خامنهای سالها در پشت صحنه در تهران فعالیت کرده و روابط عمیقی با سپاه پاسداران برقرار کرده است. او در ساختار قدرت رژیم نفوذ خود را تثبیت کرده و بسیاری او را از معماران سرکوب در جمهوری اسلامی میدانند.»
آرش عزیزی، تحلیلگر مسائل ایران، نیز به ایراناینترنشنال گفت مجتبی خامنهای با بدبینی گستردهای مواجه است. او افزود: «به همین دلیل دستکم از سال ۱۳۸۸ و پس از اعتراضات آن سال که گفته میشود در سازماندهی سرکوب نقش داشته، به یکی از چهرههای منفور برای جنبشهای دموکراسیخواه تبدیل شده است.»
به گفته عزیزی، در عین حال مجتبی خامنهای مورد حمایت برخی بخشهای حاکمیت نیز قرار دارد، از جمله جریانهایی نزدیک به محمدباقر قالیباف که به دنبال قدرتگیری بیشتر در ساختار سیاسی ایران هستند.
ارتباط نزدیک با نهادهای امنیتی
یکی از منابع اصلی نفوذ مجتبی خامنهای، روابط نزدیک او با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است.
در جریان جنگ ایران و عراق در دهه ۱۳۶۰، او در گردان حبیب خدمت میکرد؛ واحدی که عمدتاً از داوطلبان وابسته به شبکههای انقلابی تشکیل شده بود و تحت نیروهای مرتبط با سپاه پاسداران فعالیت میکرد.
این گردان در چندین نبرد مهم جنگ حضور داشت و خدمت در آن برای مجتبی اهمیت زیادی پیدا کرد، زیرا بسیاری از همرزمان او بعدها به مقامهای بلندپایه در ساختار امنیتی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی رسیدند؛ از جمله افرادی که بعدها در راس بخشهایی از سازمان اطلاعات سپاه و نهادهای امنیتی قرار گرفتند.
گفته میشود همین روابط دوران جنگ به مجتبی خامنهای کمک کرد تا در سالهای بعد ارتباطات گستردهای در میان نهادهای قدرتمند امنیتی حکومت ایران ایجاد کند.
در طول سالها، مخالفان سیاسی و برخی رقبای درون حکومت نیز او را متهم کردهاند که در مهندسی نتایج انتخابات و هماهنگی سرکوب مخالفان نقش داشته است.
تردیدها درباره صلاحیت مذهبی
طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی، رهبر باید دانش عمیقی در فقه اسلامی داشته باشد و به عنوان یکی از مجتهدان برجسته دینی شناخته شود.
با این حال، مجتبی خامنهای در میان روحانیان ایران به عنوان یکی از چهرههای ردهبالای مذهبی شناخته نمیشود. او در حوزه علمیه قم نزد چند روحانی محافظهکار تحصیل کرده، اما عنوان «آیتالله» ندارد.
علاوه بر این، او هیچ تجربه اجرایی یا مدیریتی در سطح دولتی نیز نداشته است. با این حال، تجربه سیاسی جمهوری اسلامی نشان داده که در صورت شکلگیری اجماع در میان نخبگان حاکم، نظام میتواند در تفسیر این شرایط انعطاف نشان دهد.
جانشینی بحثبرانگیز
انتخاب مجتبی خامنهای احتمالاً انتقادها از جمهوری اسلامی را افزایش خواهد داد؛ انتقادهایی که میگویند نظامی که به عنوان یک حکومت انقلابی اسلامی شکل گرفت، اکنون در حال حرکت به سمت نوعی حکومت موروثی است.
سالهاست که گمانهزنی درباره جانشینی او با مقایسههایی با پادشاهیهای موروثی همراه بوده است.
برای فردی که دههها در سایه ساختار قدرت در ایران فعالیت میکرد، اکنون در مرکز یکی از مهمترین و سرنوشتسازترین مقاطع تاریخ معاصر ایران قرار گرفته است.
یک شهروند با ارسال ویدیوهایی به ایراناینترشنال نشان داد که پیش از ظهر چهارشنبه ۱۳ اسفند چند انفجار در محله افسریه تهران رخ داد و گفت که مناطق هدفگیریشده محل ستاد مشترک سپاه و پایگاه بسیج قصرفیروزه است.
بر اساس گزارش رسانههای اسرائیل، ارتش این کشور چهارشنبه ۱۳ اسفند به خبرنگاران نظامی اعلام کرده است حملات به مواضع جمهوری اسلامی حداقل تا دو هفته دیگر ادامه دارد.
بر اساس گزارش این رسانهها، ارتش به خبرنگاران نظامی اعلام کرده قصد دارد «هزاران موضع دیگر رژیم ایران» را هدف قرار دهد.
برخی از مقامات ارتش اسرائیل معتقدند کشورهای حاشیه خلیج فارس به این کارزار نظامی خواهند پیوست.
ناوشکن «دنا» متعلق به نیروی دریای ارتش جمهوری اسلامی در سواحل سریلانکا هدف حمله یک زیردریایی قرار گرفت و غرق شد. سریلانکا اعلام کرد ۳۲ ملوان این ناو جنگی را نجات داده است و مجروحان نیر به بیمارستانی در جنوب این کشور منتقل شدهاند. گفتوگو با جواد همدانی، خبرنگار ایراناینترنشنال:
خبرگزاری رویترز چهارشنبه ۱۳ بهمن در گزارشی نوشت حملات اخیر آمریکا و اسرائیل به ایران، آینده پروژههای متعدد شرکتهای چینی در این کشور را با عدم قطعیت جدی مواجه کرده است؛ پروژههایی که از حوزه انرژی و صنایع سنگین تا زیرساختهای برق و نمایشگاههای تجاری را در بر میگیرند.
بر اساس این گزارش، دادهها و اسناد مناقصههای دولتی چین نشان میدهد در ماههای منتهی به حملات نظامی به ایران، طیف گستردهای از شرکتهای چینی با حمایت دولت در حال بررسی یا اجرای پروژههایی در این کشور بودند.
این موضوع نشان میدهد بحران کنونی خاورمیانه میتواند پیامدهای اقتصادی قابل توجهی برای پکن داشته باشد؛ زیرا بسیاری از این پروژهها نه تنها شامل شرکتهای خصوصی، بلکه شرکتهای دولتی و وابسته به حکومت چین نیز هستند.
چین که از نزدیکترین شرکای تهران و بزرگترین خریدار نفت ایران به شمار میرود، تاکنون درباره پیامدهای تجاری و اقتصادی این حملات اظهار نظر مستقیمی نکرده است؛ هرچند پکن عملیات نظامی به رهبری آمریکا را «غیرقابل قبول» خوانده و خواستار خویشتنداری شده است.
اسناد تدارکات دولتی چین نشان میدهد در ماههای اخیر قراردادهایی برای پروژههای مختلف در ایران صادر شده، اگرچه حجم دقیق سرمایهگذاری چین در این پروژهها هنوز مشخص نیست.
رویترز نوشت حضور گسترده شرکتهای دولتی نشان میدهد تلاش دومین اقتصاد بزرگ جهان برای تعمیق روابط اقتصادی با ایران میتواند باعث شود پیامدهای بحران خاورمیانه از بخش خصوصی فراتر رفته و بخش دولتی اقتصاد چین را نیز تحت تاثیر قرار دهد.
چین و جمهوری اسلامی ایران در سال ۲۰۲۱ یک توافق همکاری راهبردی ۲۵ ساله امضا کردند، اما جزییات کامل آن هرگز به طور عمومی منتشر نشد.
ادامه این گزارش را در اینجا بخوانید.