اندیشکده آمریکای «فارین پالیسی این فوکِس» در تحلیلی تازه که پنجشنبه هفتم اسفند منتشر شد، وقوع جنگ میان ایران و آمریکا را «بهطور فزایندهای محتملتر» از پیش خواند و نوشت هر چند که هر دو طرف همچنان امیدوارند و میکوشند از وقوع درگیری پیشگیری کنند، اما مشخص نیست چطور میتوانند به چنین هدفی برسند چون دیپلماسی هنوز موفق نشده است.
بخشی از این تحلیل به بررسی نقاط قوت و ضعف هر دو طرف تخاصم پرداخته و تاکید کرده است که که ایالات متحده از نظر نظامی برتری قاطع دارد، اما این برتری بهتنهایی تضمینکننده پیروزی سریع نیست، زیرا ایران بر راهبرد افزایش هزینه جنگ و تابآوری طولانیمدت تکیه خواهد کرد.
در این بخش همچنین آمده است که از یک سو، از یک سو، آمریکا دارای قدرت هوایی پیشرفته، توان حملات دقیق، نیروی دریایی قدرتمند و شبکه لجستیکی جهانی است که فاصله بزرگی با تواناییهای ایران ایجاد میکند؛ «با این حال، صرف توانایی نظامی بهتنهایی نتیجه را تعیین نمیکند. راهبرد ایران بر همسطح شدن مستقیم با قدرت آمریکا بنا نشده، بلکه بر افزایش هزینه تقابل استوار است.»
به نوشته این مقاله «وسعت جغرافیایی» ایران و «ساختار غیرمتمرکز سپاه» ایران را به هدفی دشوار در جنگ تبدیل و تلاش برای خنثی کردن نیروهای آن را پیچیدهتر میکند.
بخش دیگری از این مقاله به چهار سناریوی محتمل درباره جنگ احتمالی اشاره شده است؛ سناریوی اول با عنوان «بنبست تنش» اینطور توصیف شده است: «هر دو طرف بدون پیروزی قاطع توان وارد کردن هزینههای جدی به طرف مقابل را دارند و ایران ظرفیت پرهزینه کردن هر شکلی از درگیری را برای خود حفظ میکند.»
سناریوی دوم با عنوان «جنگ کوتاه و قاطع» بر پایه احتمال وقوع «جنگ متعارف» بنا شده که در آن «ایالات متحده برتری نظامی قاطع دارد و اما این بهتنهایی تضمینکننده پیروزی سریع یا قاطع نیست.»
در سناریوی سوم «جنگ طولانی و فرسایشی بررسی شده است؛ حالتی که در آن هیچیک از طرفین به یک پیروزی سریع و قاطع دست نمییابد و هزینههای آن بسیار بالا خواهد بود. نویسنده تاکید کرده است که «عمق دفاعی» جمهوری اسلامی در چنین حالتی میتواند مانع شکست سریع شود.
سناریوی چهارم، با عنوان «استفاده محدود از زور برای فشار سیاسی» به بررسی حملات محدود برای وادار کردن طرف مقابل به امتیاز دادن پرداخته و در توصیف دقیقتر آن نوشته است: «استفاده محدود و قهری از زور که هدف آن پیروزی کامل یا فتح و تصرف نیست؛ بلکه ابزاری است برای اعمال فشار.»
نویسنده هشدار داده است که وقوع سناریوی چهارم میتواند به وقوع یکی از سناریوهای اول تا سوم منجر شود: «استفاده محدود از زور گاهی میتواند همان درگیریای را آغاز کند که قرار بود از آن جلوگیری کند.»
