نعیمه دوستدار
روزنامهنگار
روزنامهنگار
مرگ علی لاریجانی، طبق اعلام یسرائیل کاتز، وزیر دفاع اسرائیل، بهمعنای حذف یکی از مهمترین چهرههای چندوجهی در ساختار قدرت جمهوری اسلامی است. سیاستمداری که طی چهار دهه، از سپاه پاسداران و صداوسیما تا مجلس شورای اسلامی و شورای عالی امنیت ملی، در روندهای اصلی تصمیمگیری حضور داشت.

رییس سازمان بسیج مستضعفین که اسرائیل میگوید او را کشته است، از نسل فرماندهانی بود که از جنگ ایران و عراق به ساختار امنیتی جمهوری اسلامی رسیدند و در مدیریت بحرانهای داخلی نقش داشتند. کشتهشدن او، حذف یکی از حلقههای کلیدی پیوند «امنیت داخلی» و «بسیج ایدئولوژیک» است.

زن و شوهر آلبانیاییتبار همسایه ما، گوششان به اخبار ایران تیز است. با هر تحولی با ما ابراز همدردی میکنند و جمله همیشگیشان این است: «ما شما را میفهمیم.»

شبها با صدای انفجار و لرزش خفیف دیوارها از خواب میپرند و صبح را با ویدیوهای دود و آتش آغاز میکنند. همزمان با روشن شدن هوا، چراغ مغازهها دوباره روشن میشود، اتوبوسها در خیابانها حرکت میکنند و ظاهر شهر تلاش میکند شبیه «یک روز عادی» بماند.

انتشار برخی خبرها درباره کشته شدن علیاصغر حجازی در حمله اخیر اسرائیل به تهران، به معنای حذف یکی از کلیدیترین مدیران پشتپرده قدرت در جمهوری اسلامی است؛ فردی بوده است.

مجتبی خامنهای، دومین پسر علی خامنهای، شامگاه یکشنبه ۱۷ اسفند بهعنوان سومین رهبر جمهوری اسلامی معرفی شد. چهرهای که سالها یکی از بانفوذترین بازیگران غیررسمی قدرت در حکومت ایران بود و نقشی مهم در هسته سخت قدرت ایفا میکرد، اکنون بهطور رسمی جانشین پدرش شده است.

خامنهای مُرد؛ تصوری که سالها در ذهن و بر زبان بسیاری از ایرانیان جاری بود، سرانجام به واقعیت پیوست. اما مرگ رهبر جمهوری اسلامی، آغاز فصل تازهای از پرسشگری، محاسبه و مواجهه با میراثی است که دههها بر سر ایران سایه انداخت.

موضوع باقی ماندن ۵۰ پیکر ناشناس زن در پزشکی قانونی کهریزک پس از اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، با واکنش قوه قضاییه و اظهارات یک نماینده مجلس شورای اسلامی دوباره خبرساز شده است. روایتی متناقض که شکاف میان روایت رسمی و گزارشهای میدانی و بحران اعتماد عمومی را برجستهتر میکند.

تیراندازی نیروهای امنیتی به خودروی یک خانواده در خمین و کشته شدن چهار عضو آن، از جمله رها شیخی سهساله، موجی از خشم و اندوه در ایران برانگیخت. این فاجعه بار دیگر ابعاد عمیق بحران مصونیت مأموران و نقض فاحش حقوق شهروندان را نمایان کرد.

جفری اپستین، نمادی از مصونیت نخبگان، با بهرهگیری از قدرت و ثروت، مرتکب جرائم جنسی هولناک علیه دختران نوجوان شد. مرگ مشکوک او در سال ۲۰۱۹ در زندان، هنوز سایهاش را بر سیاست و عدالت گسترانده و در سال ۲۰۲۵ بار دیگر به صدر اخبار بازگشته است.
