مهلت معرفی نامزدهای ریاست فیفا چهارشنبه ۱۸ نوامبر ۲۰۲۶، ۲۷ آبان ۱۴۰۵ به پایان میرسد. انتخابات ۱۸ مارس ۲۰۲۷، ۲۷ اسفند ۱۴۰۵ در رباط مراکش برگزار میشود. هر یک از ۲۱۱ فدراسیون عضو فیفا یک رای دارد و نامزدها برای ورود به رقابت به حمایت دستکم پنج فدراسیون نیاز دارند.
با وجود درخواست برخی کنفدراسیونها برای استعفای جیانی اینفانتینو، کنفدراسیونهای فوتبال آفریقا و آمریکای جنوبی همچنان از او حمایت میکنند. کنفدراسیون فوتبال آسیا نیز پس از مخالفت اولیه، حمایت خود را از رییس فیفا اعلام کرده است.
نامزدهای انتخابات ریاست فیفا چه کسانی هستند؟
جیانی اینفانتینو: رییس کنونی فیفا که تابعیت سوئیس و ایتالیا را دارد، در سال ۲۰۱۶ به قدرت رسید و اکنون به دنبال انتخاب دوباره برای چهارمین دوره ریاست این نهاد است.
رامون وگا: کاپیتان پیشین تیم ملی سوئیس که در سالهای ۲۰۱۵، ۲۰۱۹ و ۲۰۲۳ نیز برای نامزدی ریاست فیفا تلاش کرده بود.
کوزو تاشیما: رییس افتخاری فدراسیون فوتبال ژاپن، بازیکن پیشین تیم ملی این کشور و مربی سابق تیمهای پایه است. او نخستین ژاپنی است که نامزد ریاست فیفا میشود و از سال ۲۰۱۵ در شورای فیفا عضویت دارد.
فیلیپ دیالو: رییس فدراسیون فوتبال فرانسه که پس از انصراف آرسن ونگر از نامزدی، بهعنوان گزینه جایگزین اتحادیه فوتبال اروپا، یوفا، مطرح شد. ونگر، سرمربی پیشین آرسنال، از سال ۲۰۱۹ ریاست بخش توسعه جهانی فوتبال فیفا را بر عهده دارد.
انتخابات ریاست فیفا چگونه برگزار میشود؟
نامزدهای انتخابات باید دستکم از حمایت پنج فدراسیون عضو فیفا برخوردار باشند. همچنین لازم است در دو سال از پنج سال گذشته، بهعنوان بازیکن یا مقام ورزشی در فیفا، یکی از کنفدراسیونها یا یک فدراسیون ملی فوتبال فعالیت داشته باشند.
هر یک از ۲۱۱ فدراسیون عضو فیفا، صرفنظر از اندازه کشور یا جایگاه آن در فوتبال جهان، یک رای دارد.
برای مثال، اسپانیا، قهرمان جهان، به اندازه سنمارینو که در پایینترین رتبه ردهبندی فیفا قرار دارد، حق رای دارد.
اگر تعداد نامزدها دو نفر یا کمتر باشد، کسب اکثریت ساده، یعنی بیش از ۵۰ درصد آرای معتبر، برای انتخاب رییس کافی است.
اما اگر بیش از دو نامزد حضور داشته باشند، در دور نخست کسب دو سوم آرای فدراسیونهای حاضر و واجد شرایط رای دادن ضروری است.
از دور دوم به بعد، نامزدی که کمترین رای را به دست آورده باشد، حذف میشود. این روند تا زمانی ادامه مییابد که تنها دو نامزد باقی بمانند.
آیا سایر نامزدها شانسی برای پیروزی دارند؟
به نوشته رویترز، در میان رقبای اینفانتینو، تاشیما یکی از باتجربهترین چهرههاست.
او گفته است میخواهد شیوه اداره فیفا را بهبود بخشد، پاسخگویی سازمانی را احیا کند و با آنچه تمرکز بیش از حد قدرت میداند، مقابله کند.
این مدیر ژاپنی فیفا را از درون میشناسد و با سازوکارهای این سازمان آشناست.
پیام او ساده است: «چیزهای خوب را حفظ میکنم و چیزهای بد را تغییر میدهم.»
فیلیپ دیالو، مدیر فرانسوی فوتبال، در روزهای پایانی به جمع مدعیان ریاست فیفا پیوسته و از حمایت فدراسیونهای عضو یوفا که در کمیته اجرایی این کنفدراسیون و شورای فیفا نماینده دارند، برخوردار شده است.
دیالو که از سال ۲۰۲۳ ریاست فدراسیون فوتبال فرانسه را بر عهده دارد، یکی از صریحترین منتقدان اینفانتینو بوده است.
با این حال، یوفا اعلام نکرده که دیالو از حمایت همه ۵۵ فدراسیون عضو این کنفدراسیون برخوردار است. بنابراین، میزان حمایت از او در آستانه انتخابات همچنان روشن نیست.
نامزدی رامون وگا بر تجربه فوتبالی، فعالیتهای تجاری و شبکه ارتباطاتی بینالمللی او در یک دهه گذشته استوار است.
این چهره سوئیسی میگوید برای جلب حمایت، به بیش از ۱۴۰ کشور سفر کرده است.
وگا بدون برنامه و از روی تصمیمی ناگهانی وارد این رقابت نشده است؛ او پیشتر نیز برای دستیابی به سمتهای انتخابی تلاش کرده بود.
با این حال، سه تلاش ناموفق قبلی او این پرسش را مطرح میکند که آیا هرگز خواهد توانست بلندپروازیهای خود را به حمایت کافی در ساختار مدیریتی فوتبال تبدیل کند.
فیفا فوروارد اینترپرایز، پاشنه آشیل اینفانتینو
اینفانتینو به دلیل طرح پیشنهادی «فیفا فوروارد اینترپرایز» (FFE) با انتقادهای شدیدی مواجه شد.
بر اساس این طرح، قرار بود سرمایهگذاری بخش خصوصی به نهادی تازهتاسیس جذب شود که حقوق تجاری مرتبط با رقابتهای مهم فیفا، از جمله جام جهانی، را در اختیار میگرفت.
منتقدان علاوه بر محتوای طرح، از نبود مشورت کافی و شفافیت در نحوه ارائه آن به اعضای فیفا نیز انتقاد کردند.
شدت مخالفتها به جایی رسید که برخی مقامهای ارشد فوتبال خواستار استعفای اینفانتینو شدند و کنفدراسیونهای فوتبال نیز برای مقابله با او موضع مشترکی اتخاذ کردند.
اینفانتینو سرانجام از اجرای این طرح صرفنظر کرد.
اینفانتینو چگونه همچنان از حمایت برخوردار است؟
پس از کنار گذاشتن طرح FFE و در شرایطی که یوفا خواستار تحریم رویدادهای فیفا شده بود، اینفانتینو بابت نحوه پیشبرد این طرح از شورای فیفا عذرخواهی کرد.
هرچند این عذرخواهی نتوانست نظر یوفا را تغییر دهد، اما به ترمیم روابط اینفانتینو با کنفدراسیون فوتبال آسیا کمک کرد.
یوفا یکی از سه کنفدراسیونی بود که خواستار استعفای اینفانتینو شده بودند.
شیخ سلمان بن ابراهیم آل خلیفه، رییس کنفدراسیون فوتبال آسیا، هنگام اعلام طرح، آشکارا با آن مخالفت کرده و اینفانتینو را به «نقض اساسی اعتماد» متهم کرده بود.
با این حال، موضع او بهسرعت تغییر کرد و حمایت خود را از رییس فیفا اعلام کرد.
در همین حال، کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی، کونمبول، به درخواستها برای استعفای اینفانتینو نپیوست و کنفدراسیون فوتبال آفریقا نیز همچنان قاطعانه از او حمایت کرد.
به نظر میرسد وعده اینفانتینو برای اختصاص ۲۵ میلیون دلار به هر فدراسیون عضو نیز به ترمیم روابط آسیبدیده کمک کرده است.
کونکاکاف، کنفدراسیون فوتبال آمریکای شمالی، مرکزی و حوزه کاراییب، ابتدا در کنار یوفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا از اینفانتینو انتقاد کرده بود.
اما اکنون اعضای این کنفدراسیون اختلاف نظر دارند و مکزیک و چند کشور حوزه کاراییب از رییس کنونی فیفا حمایت میکنند.