یک منبع وابسته به گروههای شبهنظامی مورد حمایت اسرائیل در غزه به روزنامه اورشلیمپست گفته است توافق خلع سلاح حماس اجرا نخواهد شد، زیرا کنار گذاشتن سلاح میتواند موجودیت و بقای سیاسی این گروه را به خطر بیندازد.
در مقابل، یکی از ساکنان غزه میگوید حماس ممکن است دستکم در مرحله نخست، سلاحهایش را به نهاد انتقالی اداره غزه بسپارد.
براساس گزارش اورشلیمپست، طرحی که «شورای صلح» اعلام کرده و حماس نیز پذیرفته است، جمعآوری و نگهداری سلاحهای این گروه را بر عهده «کمیته ملی اداره غزه» میگذارد؛ نهادی تکنوکرات که قرار است در دوره پس از جنگ، اداره غزه را بر عهده بگیرد.
غازی حمد، عضو دفتر سیاسی و هیات مذاکرهکننده حماس، گفته است این گروه پذیرفته سلاحها را به کمیته فلسطینی بسپارد. او تاکید کرده است اجرای تعهدات حماس به پایبندی اسرائیل به تعهدات خود، از جمله عقبنشینی از غزه، بستگی دارد.
حمد گفت جمعآوری سلاحها «موضوعی فلسطینی» است و اسرائیل در آن نقشی نخواهد داشت. به گفته او، هدف از این توافق نجات مردم غزه از «ویرانی، جنگ و آوارگی بیشتر» است.
مطابق طرح، سلاحهای سنگین، مراکز تولید تسلیحات، تونلها و انبارها باید زیر نظر کمیته ملی اداره غزه جمعآوری و نگهداری شوند. حمل سلاحهای انفرادی نیز قرار است براساس «قوانین فلسطینی» ساماندهی شود.
با این حال، منبع مرتبط با شبهنظامیان مورد حمایت اسرائیل، موافقت حماس را «حرفی توخالی» خواند و تاکید کرد این گروه تنها در پی خریدن زمان و حفظ بقای خود است. او گفت: «اگر سلاحی وجود نداشته باشد، حماسی هم وجود نخواهد داشت.»
این منبع گفت شماری از خانوادهها، طایفهها و ساکنانی که از حماس آسیب دیدهاند، منتظر فرصتی برای تسویهحساب هستند. به گفته او، حماس برای محافظت از اعضای خود و جلوگیری از انتقامگیری مخالفان، نمیتواند سلاحهایش را کنار بگذارد.
یکی از ساکنان شهر غزه دیدگاه متفاوتی ارائه کرده و گفته است حماس دریافته که دیگر نمیتواند در قدرت باقی بماند. او احتمال داد این گروه در مرحله نخست درباره سپردن سلاحها جدی باشد، اما هشدار داد ممکن است بعدها برای بازپسگیری قدرت تلاش کند.
بخش دیگری از توافق به انحلال گروههای مسلح مورد حمایت اسرائیل اختصاص دارد که برای مقابله با حماس در غزه تشکیل شدهاند. براساس ماده ۱۰ طرح، سلاحهای این گروهها باید طبق جدول زمانی مشخص جمعآوری شود و اعضای آنها نیز اجازه پیوستن به نیروهای امنیتی یا پلیس را نخواهند داشت.
منبع شبهنظامی گفت نیروهایش تا زمانی که حماس، حتی با سلاحهای سبک، در غزه حضور داشته باشد به مبارزه ادامه خواهند داد. او در عین حال احتمال داد در صورت خلع سلاح واقعی حماس و کناررفتن آن از قدرت، این گروهها بتوانند بخشی از ترتیبات جدید باشند.
یکی از ساکنان غزه به اورشلیمپست گفت انحلال شبهنظامیان میتواند همکاری آینده فلسطینیان با نهادهای امنیتی اسرائیل را دشوار کند، زیرا همکاران محلی ممکن است از اقدام تلافیجویانه حماس و رهاشدن از سوی اسرائیل بترسند.
منبع شبهنظامی این نگرانی را رد کرد و گفت اسرائیل همچنان از نیروهای همسو با خود حمایت خواهد کرد. او با اشاره به سابقه حمایت اسرائیل از اعضای ارتش جنوب لبنان گفت: «معتقدیم اسرائیل از ما محافظت خواهد کرد.»
وزارت دفاع روسیه یکشنبه ۱۱ مرداد اعلام کرد سامانههای پدافند هوایی این کشور در طول شب ۶۳۵ پهپاد اوکراینی را سرنگون کردهاند. حملات از مناطق نزدیک رود ولگا تا باشقیرستان در عمق خاک روسیه گسترش یافت.
رومان بوسارگین، فرماندار ساراتوف، گفت اصابت یک پهپاد به ساختمانی مسکونی در شهر انگلس دو کشته بر جای گذاشت. به گفته او، زیرساختهای غیرنظامی در انگلس و شهر ساراتوف نیز آسیب دیدند.
ستاد کل ارتش اوکراین اعلام کرد نیروهای این کشور پالایشگاه نفت ساراتوف و پایگاه هوایی نظامی انگلس را هدف قرار دادهاند. براساس بیانیه ارتش اوکراین، در هر دو تاسیسات آتشسوزی روی داده است.
ساراتوف میزبان یکی از پالایشگاههای بزرگ نفت روسیه است و پایگاه هوایی انگلس نیز در همین منطقه قرار دارد. هر دو شهر در سالهای اخیر بارها هدف حملات اوکراین قرار گرفتهاند.
ارتش اوکراین همچنین از حمله به یک انبار نفت در منطقه کالوگا در غرب روسیه خبر داد.
انبار بزرگترین خردهفروشی آنلاین روسیه هدف قرار گرفت
ویاچسلاو فدوریشچف، فرماندار سامارا، اعلام کرد پهپادهای اوکراینی یکی از انبارهای شرکت وایلدبریز، بزرگترین خردهفروشی آنلاین روسیه، را هدف قرار دادهاند. این انبار حدود ۸۰۰ کیلومتر با پیشروترین مواضع نظامی اوکراین فاصله دارد.
فرماندار سامارا گفت این حمله تلفاتی نداشت، اما باعث آتشسوزی شد. نیروهای امدادی برای مهار آتش به محل اعزام شدند.
به نوشته خبرگزاری رویترز، وایلدبریز یکی از ارکان اصلی اقتصاد مصرفی روسیه به شمار میرود و اغلب از آن بهعنوان نسخه روسی شرکت آمازون یاد میشود. اوکراین از ۲۷ تیر ماه تاکنون حدود ۱۲ مرکز وابسته به این شرکت را هدف قرار داده است.
رادی خبیروف، فرماندار باشقیرستان، نیز از حمله گسترده پهپادها به تاسیسات صنعتی این منطقه خبر داد. به گفته او، پدافند هوایی یک پهپاد را بر فراز منطقه صنعتی اوفا، مرکز باشقیرستان، سرنگون کرد و در پی آن آتشسوزی روی داد.
اوکراین در ماههای اخیر دامنه حملات خود به عمق خاک روسیه را گسترش داده و پالایشگاهها، انبارهای نفت، مراکز صنعتی و شبکههای تدارکاتی را هدف قرار داده است. کییف میگوید هدف از این حملات، تضعیف توان اقتصادی و نظامی مسکو برای ادامه جنگی است که بیش از چهار سال از آغاز آن میگذرد.
به روایت خبرنگاران فایننشالتایمز، عدهای نیز با لباس غواصی وارد آب شدند. با انتشار نخستین تصاویر از عبور مهاجران در شبکههای اجتماعی، افراد بیشتری راهی ساحل شدند و در مدت کوتاهی، سئوتا با بحرانی بیسابقه از ورود مهاجران روبهرو شد.
یکی از مقامهای این شهر این بحران را چنین توصیف کرد: «امروز صبح مرز فرو ریخت. هنوز حتی آمار دقیقی نداریم. وضعیت فوقالعاده وخیم است.»
برآوردهای اولیه از ورود حدود ۶۰ هزار نفر حکایت دارد. در جریان این موج مهاجرتی، دستکم ۸۶ نفر جان خود را از دست دادند. بیشتر قربانیان هنگام شنا در مسیر عبور غرق شدند و برخی نیز در ازدحام و تلاش برای عبور از موجشکن مرزی جان باختند.
مقامهای اسپانیایی هشدار دادهاند که احتمال افزایش شمار قربانیان نیز وجود دارد. تا عصر جمعه ۳۱ ژوئیه، بیش از ۴۸ هزار نفر از مهاجران دوباره به مراکش بازگشتند.
پس از ورود چه اتفاقی در شهر افتاد؟
ورود ناگهانی هزاران مهاجر، شهر کوچک سئوتا را با کمبود ظرفیت مراکز پذیرش، استقرار گسترده نیروهای پلیس و گارد مدنی و آغاز همزمان عملیات جستوجو، امدادرسانی، ثبت هویت و بازگرداندن مهاجران روبهرو کرد.
همزمان، تصاویر و ویدیوهای منتشرشده در رسانههای اسپانیایی و شبکههای اجتماعی، صحنههایی از درگیری، تخریب اموال، آتشزدن خودروها و شکستن شیشه برخی مغازهها را نشان میداد. در مقابل، عملیات جستوجو و نجات در دریا، انتقال مجروحان، ثبت هویت مهاجران و تلاش برای بازگرداندن بخشی از آنها به مراکش بهطور همزمان آغاز شد.
سئوتا و ملیا؛ حساسترین مرز زمینی اروپا
در نگاه نخست، سئوتا (سبته) و ملیا (ملیله) تنها دو شهر کوچک در ساحل شمالی آفریقا به نظر میرسند. اما از منظر ژئوپلیتیک، این دو منطقه یکی از حساسترین مرزهای جهان را تشکیل میدهند. بر اساس آمار رسمی موسسه ملی آمار اسپانیا (INE)، سئوتا با حدود ۸۵ هزار نفر جمعیت و ملیا با حدود ۸۶ هزار نفر، دو قلمرو خودمختار اسپانیا در شمال آفریقا هستند که تنها مرز زمینی اتحادیه اروپا با قاره آفریقا را تشکیل میدهند.
پیشینه حضور اسپانیا در این دو شهر به چند قرن پیش بازمیگردد. سئوتا از سال ۱۶۶۸ و ملیا از اواخر قرن پانزدهم تحت حاکمیت اسپانیا قرار گرفتهاند و امروز نیز مادرید آنها را بخشی جداییناپذیر از خاک خود میداند. در مقابل، مراکش همچنان حاکمیت اسپانیا بر این دو شهر را به رسمیت نمیشناسد و آنها را «باقیمانده دوران استعمار» توصیف میکند.
اگرچه این اختلاف تاکنون به رویارویی مستقیم منجر نشده، اما دهههاست یکی از محورهای ثابت تنش در روابط مادرید و رباط به شمار میرود و بسیاری از تحلیلگران آن را یکی از زمینههای دائمی اختلاف میان دو کشور میدانند.
اهمیت این دو شهر تنها به اختلافات تاریخی محدود نمیشود. هر شهروند مراکشی که بتواند خود را به سئوتا یا ملیا برساند، وارد خاک اسپانیا و در نتیجه وارد مرز خارجی اتحادیه اروپا شده است. به همین دلیل، این دو شهر سالهاست یکی از اصلیترین مسیرهای مهاجرت غیرقانونی از شمال آفریقا به اروپا محسوب میشوند.
دولت اسپانیا برای کنترل این مرز، حصارهای فلزی چندلایه، سامانههای نظارت الکترونیکی، دوربینهای حرارتی، گشتهای دریایی و نیروهای گارد مدنی را مستقر کرده است. آژانس مرزبانی اتحادیه اروپا (Frontex)، نیز این منطقه را یکی از حساسترین نقاط مرزی اتحادیه اروپا معرفی کرده است.
با این حال، مقامهای اسپانیایی و کارشناسان امنیت مرزی بارها تاکید کردهاند که این تجهیزات بدون همکاری مراکش کارایی محدودی دارند. در عمل، بخش بزرگی از کنترل مرز در سمت مراکش انجام میشود و هرگونه کاهش یا افزایش حضور نیروهای امنیتی این کشور میتواند بر حجم تلاش برای عبور اثر بگذارد. این موضوع در بحران مه ۲۰۲۱ به یکی از محورهای اصلی اختلاف دو کشور تبدیل شد.
رویترز و بیبیسی گزارش دادند که دولت اسپانیا معتقد بود نیروهای مرزی مراکش در آن مقطع کنترل همیشگی را اعمال نکردند؛ برداشتی که برخی تحلیلگران آن را با تنش سیاسی دو کشور بر سر پرونده صحرای غربی مرتبط دانستند.
در مقابل، دولت مراکش این اتهام را رد کرد و تاکید داشت که بحران، ریشه در عوامل اجتماعی و مهاجرتی داشته است. این اختلاف روایت همچنان یکی از موضوعات مورد بحث در تحلیلهای روابط اسپانیا و مراکش است و تاکنون اجماع کاملی درباره آن وجود ندارد.
بر اساس آمارهای آژانس مرزبانی اتحادیه اروپا، مسیر غرب مدیترانه در سالهای مختلف یکی از پرترددترین مسیرهای مهاجرت غیرقانونی به اروپا بوده است، هرچند شدت آن نسبت به مسیرهای مرکزی مدیترانه فراز و فرود داشته است.
اما آنچه بحران اخیر را از بسیاری از موجهای گذشته متمایز میکند، فقط تعداد افرادی نیست که به سمت مرز حرکت کردند؛ بلکه شیوه شکلگیری این حرکت جمعی است. پرسش اصلی اینجاست که چگونه هزاران نفر تقریبا همزمان به این نتیجه رسیدند که «اکنون بهترین زمان برای حرکت است»؟
چگونه این موج شکل گرفت؟
در تحلیل رسانهها، موج اخیر حاصل چند عامل همزمان بود. یکی از مهمترین آنها، رای دیوان عالی اسپانیا در ۸ ژوئیه بود که تصریح میکرد مهاجرانی که از مسیر دریا و با شنا خود را به سئوتا و ملیا میرسانند، دیگر مشمول «بازگرداندن فوری» نیستند و پیش از هرگونه بازگرداندن، باید روند قانونی رسیدگی به پرونده آنها طی شود.
این حکم به معنای قانونی شدن ورود غیرقانونی یا تضمین ماندن مهاجران در اسپانیا نبود، بلکه فقط تاکید میکرد بازگرداندن این افراد باید از مسیر قانونی انجام شود، نه بهصورت آنی.
با این حال، به گزارش آسوشیتدپرس، فایننشال تایمز و رسانههای داخلی اسپانیا، این حکم در شبکههای اجتماعی مراکش به شکلی نادرست دستبهدست شد و این تصور را ایجاد کرد که هر فردی که خود را از مسیر دریا به سئوتا برساند، دیگر به مراکش بازگردانده نخواهد شد.
انتشار گسترده این برداشت در گروههای واتساپ، کانالهای تلگرام، صفحات فیسبوک و ویدئوهای تیکتاک، همراه با انتشار تصاویر نخستین افرادی که موفق به عبور شده بودند، احساس «فرصت استثنایی» را در میان بسیاری از جوانان مراکشی تقویت کرد.
در کنار این شایعات، شبکههای قاچاق انسان نیز از فضای ایجادشده استفاده کردند. بهگزارش آسوشیتدپرس، مقامهای اسپانیایی معتقدند قاچاقچیان با بزرگنمایی آثار حکم دادگاه، افراد بیشتری را به حرکت تشویق کردند.
فایننشال تایمز نیز در گزارش میدانی خود نوشت بسیاری از مهاجران از قبل برای عبور آماده شده بودند؛ آنها اطلاعات مسیر، زمان مناسب حرکت و نحوه عبور را در شبکههای اجتماعی با یکدیگر به اشتراک میگذاشتند و برخی حتی برای شنا در مسیر دریایی خود را آماده کرده بودند.
عامل دیگری که در اغلب گزارشها تکرار شده، شرایط جوی بود. به نوشته رویترز، آرام بودن دریا در روزهای پایانی ژوئیه باعث شد عبور از مسیر دریایی نسبت به بسیاری از روزهای سال کمخطرتر به نظر برسد و همین موضوع بر تعداد افرادی که تصمیم به شنا یا عبور از آب گرفتند افزود.
از بحران ۲۰۱۴ تا امروز؛ آیا تاریخ در سئوتا تکرار میشود؟
بحران اخیر نخستین چالش مهاجرتی سئوتا نیست. در فوریه ۲۰۱۴، دستکم ۱۴ مهاجر هنگام تلاش برای شنا از ساحل تاراخال به سئوتا جان باختند؛ حادثهای که پس از استفاده نیروهای گارد مدنی اسپانیا از گلولههای لاستیکی و تجهیزات ضدشورش برای جلوگیری از ورود مهاجران، به یکی از جنجالیترین پروندههای مرزی این کشور تبدیل شد و سالها موضوع تحقیقات قضایی و گزارشهای سازمانهای حقوق بشری بود.
پس از آن نیز بین سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸، سئوتا چندین بار شاهد یورشهای گروهی به حصار مرزی بود؛ از جمله در ژوئیه ۲۰۱۸ که بیش از ۶۰۰ مهاجر با استفاده از قیچی، چوب و ابزار برش از حصار عبور کردند و دهها مامور مرزبانی اسپانیا زخمی شدند.
این حوادث در نهایت مادرید را به تقویت حصارها، افزایش تجهیزات نظارتی و گسترش همکاری امنیتی با مراکش برای کنترل مرزهای جنوبی اتحادیه اروپا سوق داد.
اما بزرگترین آزمون این مرز در مه ۲۰۲۱ رقم خورد. پس از تشدید تنش دیپلماتیک میان مادرید و رباط بر سر پذیرش ابراهیم غالی، رهبر جبهه پولیساریو، برای درمان در اسپانیا، حدود هشت هزار نفر تنها در دو روز وارد سئوتا شدند.
رویترز و بیبیسی گزارش دادند که دولت اسپانیا با اعزام ارتش و نیروهای گارد مدنی، کنترل مرز را در دست گرفت و با ازسرگیری همکاری امنیتی با مراکش، بخش عمده مهاجران بزرگسال را ظرف چند روز بازگرداند؛ هرچند وضعیت کودکان و نوجوانان بدون همراه به دلیل الزامات حقوقی پیچیدهتر بود.
مدیریت بحران؛ چالشهای پیش روی اسپانیا و اروپا
بحران ۲۰۲۱ اگرچه ظرف چند روز مهار شد، اما بحران ۲۰۲۶ نشان داد که مدیریت یک موج مهاجرتی، الزاما به معنای حل ریشههای آن نیست. به تحلیل شورای اروپایی روابط خارجی (ECFR) و موسسه سیاست مهاجرت (MPI)، شکاف اقتصادی میان شمال آفریقا و اروپا، گسترش شبکههای اجتماعی، فعالیت شبکههای قاچاق انسان و وابستگی اتحادیه اروپا به همکاری کشورهای همسایه برای کنترل مرزها، همچنان مهمترین عوامل شکلگیری چنین موجهایی هستند.
به باور این اندیشکدهها، اروپا ناگزیر است میان دو هدف گاه متعارض تعادل برقرار کند: از یک سو حفاظت از مرزهای خارجی اتحادیه و از سوی دیگر، رعایت تعهدات حقوقی در قبال پناهجویان و مهاجران. در غیر این صورت، سئوتا احتمالاً آخرین بحران از این دست نخواهد بود؛ بلکه میتواند به الگویی تکرارشونده در مرزهای جنوبی اروپا تبدیل شود.
بحران سئوتا نشان داد که مرزهای اروپا دیگر فقط با حصار، دوربین و نیروی نظامی تعریف نمیشوند؛ بلکه تصمیمهای سیاسی، شکافهای اقتصادی، شبکههای اجتماعی و روابط میان دولتها نیز میتوانند در مدت کوتاهی یک شهر کوچک مرزی را به کانون یکی از بزرگترین بحرانهای انسانی اروپا تبدیل کنند.
تلگراف شنبه ۱۰ مرداد در گزارش نوشت که اندی برنهام، نخستوزیر بریتانیا، با درخواست محافظهکاران این کشور برای استفاده از اختیارات امنیت ملی علیه وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی، که آن را «موذیترین» نهاد جاسوسی تهران توصیف کردهاند، روبهرو شده است.
قانونی که امکان معرفی نهادهای تحت حمایت دولتهای خارجی را بهعنوان سازمانهای تروریستی فراهم میکند، ماه گذشته و اندکی پیش از کنارهگیری کییر استارمر از مقام نخستوزیری، با روندی سریع به تصویب رسید.
این قانون بلافاصله برای ممنوع کردن سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و سپاه داوطلبان وابسته به سرویس سابق اطلاعات نظامی روسیه (GRU)، به کار گرفته شد.
محافظهکاران اکنون خواهان استفاده از همین قانون علیه وزارت اطلاعات، مسئول عملیات برونمرزی جمهوری اسلامی، و «شبکه زیندشتی»، بازوی اصلی جنایی نیابتی آن، شدهاند.
بر اساس گزارش سال گذشته کمیته اطلاعات و امنیت پارلمان بریتانیا، وزارت اطلاعات و سپاه پاسداران پیشتر برای ترور و ربایش شهروندان بریتانیایی برنامهریزی کردهاند.
نهادهای اطلاعاتی بریتانیا هر دو نهاد را «تهدیدی جدی» علیه امنیت ملی این کشور میدانند و از نظر سطح تهدید میان آنها تمایزی قائل نشدهاند.
این کمیته اعلام کرد: «ایران از ترور بهعنوان ابزار سیاست دولتی استفاده میکند و هدف گرفتن مخالفان برای وزارت اطلاعات و سپاه پاسداران اولویتی مهم است.»
در این گزارش آمده است از ابتدای سال ۲۰۲۲ دستکم ۱۵ تلاش برای قتل یا ربایش شهروندان بریتانیایی یا افراد ساکن بریتانیا صورت گرفته است.
نهادی پنهانتر و موذیتر
آلیشیا کرنز، وزیر در سایه امنیت ملی، در یادداشتی برای تلگراف نوشت که وزارت اطلاعات به اندازه سپاه پاسداران بدنام نیست و «نکته دقیقا همینجاست».
او از وزیران خواست با استفاده از اختیارات «قانون امنیت ملی (تهدیدهای دولتی) ۲۰۲۶»، وزارت اطلاعات را که به گفته او «نهاد موذیتر و پنهانتر حکومت ایران» است، ممنوع کنند.
کرنز نوشت: «وزارت اطلاعات که عمدتا خارج از مناطق جنگی فعالیت میکند، یک سرویس اطلاعاتی سنتیتر، بیسروصدا و مرگبار است. این نهاد مخالفان را در ایران تعقیب میکند و هدایت پروژه سرکوب جهانی حکومت، بهویژه علیه جوامع یهودی ما را بر عهده دارد.»
به گفته او، وزارت اطلاعات در سراسر جهان به جمعآوری اطلاعات میپردازد، گروههای هکری فعال در زمینه سرقت و انتشار اطلاعات، از جمله «حنظله»، را اداره میکند و ممکن است هدف خود را برای ربایش به کشوری دیگر بکشاند و سپس او را برای اعدام، به ایران بازگرداند.
گزارش پارلمان بریتانیا همچنین به یک تحقیقات گسترده اروپایی درباره توطئههای ترور مخالفان ایرانی پرداخته است.
این عملیات به شبکهای جنایی به رهبری ناجی شریفی زیندشتی، تبعه ایرانی ساکن ترکیه، نسبت داده شدهاند.
مقامها و نهادهای اطلاعاتی بریتانیا و اروپا در فاصله سالهای ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ چند عملیات این شبکه را مختل کردند.
دولت بریتانیا و متحدان اروپاییاش نیز در سال ۲۰۱۹ با ارسال اخطاری رسمی به وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی، وزارت اطلاعات را مسئول قتل سه مخالف ایرانی در اروپا در فاصله سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ دانستند.
ربایش مخالفان در خارج از کشور
کمیته اطلاعات و امنیت پارلمان، ربایش مخالفان در خارج از کشور را یکی از روشهای عملیاتی جمهوری اسلامی معرفی کرده است.
این گزارش به پروندهای در سال ۲۰۲۱ اشاره میکند که در آن پلیس فدرال آمریکا اعضای شبکهای وابسته به وزارت اطلاعات را به طراحی نقشه ربایش یک روزنامهنگار و فعال حقوق بشر (مسیح علینژاد) از خانهاش در نیویورک متهم کرد.
همین شبکه افرادی را در بریتانیا، کانادا و امارات متحده عربی نیز زیر نظر داشته است.
به گفته کمیته اطلاعات و امنیت پارلمان بریتانیا، این تهدیدهای فیزیکی عمدتا مخالفان ایرانی را هدف قرار میدهند.
دولت آمریکا در سال ۲۰۱۲ وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی را به دلیل حمایت از گروههایی از جمله القاعده، حماس و حزبالله، در فهرست سازمانهای تروریستی قرار داد.
دولت بریتانیا نیز با اذعان به تهدید وزارت اطلاعات، تحریمهایی از جمله ممنوعیت تسلیحاتی و مسدود کردن داراییها را علیه اداره امنیت داخلی این وزارتخانه و شبکه زیندشتی اعمال کرده است.
کرنز با تاکید بر ضرورت اقدامات بیشتر گفت: «جامعه یهودی ما موجی از حملات تروریستی را تحمل کرده و تلاش برای انجام ترور در خاک کشورمان همچنان ادامه دارد. در چنین شرایطی دولت باید از اختیارات خود استفاده کند.»
یک سخنگوی وزارت کشور بریتانیا نیز گفت دولت تهدید ایران را «فوقالعاده جدی» میگیرد و حفاظت از جان شهروندان و منافع بریتانیا، نخستین اولویت آن است.
آتشسوزیهای جنگلی شنبه ۱۰ مرداد چند منطقه یونان، از جمله نواحی نزدیک آتن را دربرگرفتند و عملیات گسترده اطفای حریق و تخلیه اضطراری ساکنان را به دنبال داشتند.
همزمان شرایط در بخشهایی از فرانسه و اسپانیا بار دیگر رو به وخامت گذاشت.
اروپا تابستان امسال پس از موجهای گرمای پیدرپی و رکوردشکن و بارندگی اندک، با آتشسوزیهای گسترده روبهرو شده است. شماری از روستاهای فرانسه و اسپانیا ویران شدهاند و صدها هزار نفر خانهها یا محل اقامت خود را در مناطق گردشگری ترک کردهاند.
در یونان، حریقهایی که از بادهایی شدید نیرو گرفتند، در چند منطقه شعلهور شدند.
تصاویر زنده خبرگزاری رویترز نشان داد آتشنشانان، نیروهای پلیس و آمبولانسها، در منطقه کوهستانی آگیا پاراسکوی، نزدیک پورتو گرمنو در ۶۰ کیلومتری شمال غرب آتن، مقابل دیواری از آتش و دود عقبنشینی میکنند.
مقامها گفتند بادهای شدید عملیات اطفای حریق را در برخی نقاط ناممکن کرده است.
تخلیه ساکنان اطراف آتن
مقامهای یونان برای چند منطقه هشدار اضطراری صادر کردند و درباره خطر بسیار شدید آتشسوزی در آتیکا و اویا هشدار دادند.
بیش از ۳۰۰ آتشنشان با ۹۲ خودروی اطفای حریق، ماشینآلات سنگین و هواپیما در منطقه بئوتیا مشغول مهار آتش شدند.
بیش از ۲۰۰ نفر از شهر آگیوس واسیلیوس، در حدود ۸۰ کیلومتری شمال غرب آتن، از راه دریا تخلیه شدند. ۱۲ نفر دیگر نیز از ساحل پورتو گرمنو با قایقهای گارد ساحلی و یک شناور آتشنشانی، نجات یافتند.
شعلهورشدن دوباره آتش در فرانسه
در استان کوهستانی وار در جنوب شرق فرانسه، آتشی که سه روز پیش مهار شده بود، دوباره شعلهور شد و ظرف شش ساعت بیش از هزار هکتار را سوزاند.
لوران نونز، وزیر کشور فرانسه، وضعیت را «بسیار جدی» توصیف کرد و گفت آتشسوزیها امسال تاکنون ۱۱۹ هزار هکتار از اراضی فرانسه را دربرگرفتهاند.
مدیر سازمان آتشنشانی و امداد وار نیز گفت حریق همچنان مهار نشده و دمای ۴۰ درجه همراه با تشدید باد، وضعیت را «بسیار پیچیده» کرده است.
بیش از هزار و ۵۰۰ نیروی امدادی و هواپیماهای آتشنشانی ۱۰ مرداد با چند مورد شعلهور شدن مجدد حریق مقابله کردند.
نزدیک به دو هزار و ۵۰۰ نفر نیز شامگاه ۹ مرداد تخلیه شدند.
در جنوب غرب فرانسه، یک پناهگاه حیوانات از گوزنهایی مراقبت میکند که از آتشسوزی اطراف بوردو گریخته، اما دچار سوختگی یا حوادث ناشی از وحشت شدهاند.
مدیر این مرکز گفت صدها هزار حیوان جان باختهاند.
ادامه حریقها در اسپانیا
اسپانیا دو روز پس از اعلام پایان وضعیت اضطراری ملی، همچنان با چند کانون آتشسوزی درگیر شد.
وضعیت در استان لئون با آغاز حریقی تازه وخیمتر شد، اما در زامورا بهبود شرایط امکان بازگشایی ۱۴ شهر تخلیهشده را فراهم کرد.
آتشسوزی وای دِ اوشو در استان کاستلیون پس از هفت روز و سوزاندن نزدیک به ۱۰ هزار هکتار تثبیت شد و ساکنان تخلیهشده، بازگشتند.
پلیس پس از یافتن دو نقطه جداگانه آغاز حریق، احتمال عمدی بودن آن را مطرح کرد.
آتشسوزیهای بزرگ مادرید و آویلا نیز پس از سوزاندن بیش از ۷۰ هزار هکتار، تثبیت شدند.
فصل آتشسوزی امسال در اتحادیه اروپا از حد متوسط شدیدتر بوده و از رکورد سال ۲۰۲۵ عبور کرده است. زمستان نسبتا پرباران به رشد پوشش گیاهی کمک کرد و موجهای گرمای بعدی آن را به سوختی آماده برای حریق تبدیل کرد.
پیامدهای گرما از آتشسوزیها فراتر رفته است.
اتریش در ماه ژوئن ۳۹۵ مرگ مرتبط با گرما ثبت کرد. بریتانیا شمار قربانیان گرما را در سال جاری دو هزار و ۸۷۷ نفر اعلام کرده است. فرانسه نیز از پنج هزار و ۷۶۴ مرگ مازاد میان ۱۷ ژوئن تا دوم ژوئیه خبر داد و نهاد بهداشت عمومی آلمان شمار مرگهای مرتبط با گرما را حدود ۹ هزار و ۸۰۰ نفر برآورد کرد.
