سیانان:اسرائیل درباره طرح جدید جمهوری اسلامی برای ترور ترامپ اطلاعاتی به آمریکا داده است


سیانان به نقل از دو منبع آگاه گزارش داد اسرائیل اطلاعاتی را در اختیار آمریکا قرار داده که نشان میدهد حکومت ایران به تازگی طرحی جدید برای ترور دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، تدوین کرده است.
به گفته یکی از این منابع، این هشدار در هفته جاری به واشینگتن منتقل شده است. منبع دیگری نیز گفت نهادهای اطلاعاتی آمریکا در هفتههای اخیر به طور مداوم اطلاعاتی درباره احتمال طرحهای ترور ترامپ دریافت کرده بودند، اما هشدار اسرائیل به یک طرح مشخص مربوط میشد.
جزئیات این طرح هنوز روشن نیست و مشخص نیست آیا آمریکا به طور مستقل نیز به این اطلاعات دست یافته بود یا خیر.
جزییات بیشتر گزارش سیانان را اینجا بخوانید.






سیانبیسی در گزارشی از نشست ناتو در آنکارا نوشت ۴۸ ساعت این اجلاس نشان داد که تصمیمها و مواضع دونالد ترامپ همچنان محور اصلی دیپلماسی جهانی است؛ از ایران و اوکراین تا امنیت اروپا، همه مهمترین پروندهها تحت تاثیر او قرار داشتند.
این شبکه در گزارشی نوشت نشست ناتو امسال صرفاً یک گردهمایی دیپلماتیک نبود، بلکه به نمایش زندهای از سرعت تغییر معادلات ژئوپلیتیک در زمانی تبدیل شد که ترامپ در مرکز تصمیمگیری قرار دارد.
به نوشته سیانبیسی، پیش از آغاز نشست، مجموعهای از پروندههای حساس بر فضای اجلاس سایه انداخته بود؛ از جنگ روسیه و اوکراین، برنامه هستهای ایران، امنیت اروپا و مناقشه گرینلند گرفته تا اختلاف بر سر بودجه دفاعی اعضای ناتو و جایگاه ولودیمیر زلنسکی نزد دولت آمریکا. گزارش تاکید میکند که تقریبا همه این موضوعات در نهایت به مواضع ترامپ گره خورده بودند.
این گزارش میافزاید اعضای اروپایی ناتو و کانادا در آستانه اجلاس عملا زیر ذرهبین کاخ سفید قرار داشتند. ترامپ و پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، بار دیگر متحدان اروپایی را به دلیل هزینه نکردن کافی برای دفاع و همچنین آنچه کمکاری ناتو در قبال ایران توصیف کردند، به شدت مورد انتقاد قرار داده بودند.
سیانبیسی همچنین به انتقادهای مجدد ترامپ از دانمارک بر سر گرینلند و حملات لفظی او به اسپانیا به دلیل نرسیدن به اهداف هزینههای دفاعی ناتو اشاره میکند و مینویسد همزمان زلنسکی نیز برای جلب حمایت بیشتر متحدان در آنکارا حضور داشت، در حالی که همواره نسبت به نحوه برخورد ترامپ با خود اطمینان نداشت.
به نوشته این شبکه، نقطه عطف اجلاس زمانی رقم خورد که ترامپ اعلام کرد دیگر به تعامل با جمهوری اسلامی، تفاهمنامه و آتشبس پایبند نیست. این اظهارات باعث افت بازارهای مالی و افزایش بهای نفت شد و این تصور را به وجود آورد که اجلاس به سمت بحرانی تازه حرکت میکند.
اما به گفته نویسنده گزارش، تنها چند ساعت بعد فضای اجلاس به طور کامل تغییر کرد. رهبران کشورهای عضو ناتو در گفتوگوهای غیررسمی به خبرنگاران گفتند ترامپ در نشست پشت درهای بسته با دقت به سخنان همه رهبران گوش داده، از جلسه رضایت داشته و آن را با روحیهای مثبت ترک کرده است.
ترامپ نیز در نشست خبری پایانی اجلاس این روایت را تایید کرد. او در کنار مارکو روبیو، وزیر خارجه، اسکات بسنت، وزیر خزانهداری، پیت هگست و استیون میلر، معاون رییس دفتر کاخ سفید، از «محبت فراوان» میان رهبران سخن گفت و اظهار داشت: «اتحاد فوقالعاده بود. محبت موجود در اتاق واقعا غیرعادی بود.»
سیانبیسی این تغییر لحن را چرخشی چشمگیر نسبت به انتقادهای تند ترامپ از همان متحدان تنها چند ساعت قبل توصیف میکند.
این گزارش در ادامه برندگان و بازندگان اجلاس را بررسی کرده است. به نوشته سیانبیسی، رجب طیب اردوغان از مهمترین برندگان نشست بود؛ زیرا پس از میزبانی موفق اجلاس، به نظر میرسد بیش از گذشته به دریافت موافقت واشینگتن برای فروش جنگندههای اف-۳۵ نزدیک شده است.
به گزارش سیانبیسی، مارک روته، دبیرکل ناتو، نیز با ادامه حمایت و تمجید از ترامپ توانست دستکم در مقطع کنونی آمریکا را در چارچوب ناتو حفظ کند. همچنین اسپانیا و دانمارک، با وجود انتقادهای اولیه، در نشست خبری پایانی با توبیخ تازهای از سوی ترامپ روبهرو نشدند.
این شبکه، ولودیمیر زلنسکی را نیز از دیگر برندگان اجلاس میداند و مینویسد عملکرد اوکراین در تثبیت جبهههای نبرد و انتقال جنگ به عمق خاک روسیه، نگاه ترامپ را نسبت به کییف بهبود بخشیده است. به نوشته گزارش، زلنسکی حتی ممکن است به توافقی برای تولید سامانههای موشکی پاتریوت دست یافته باشد؛ موضوعی که مدتها از اولویتهای اوکراین بوده است.
در مقابل، سیانبیسی معتقد است ولادیمیر پوتین از نمایش وحدت ناتو، افزایش بودجههای دفاعی اعضا و گرمتر شدن روابط ترامپ و زلنسکی، از بازندگان اصلی این اجلاس محسوب میشود.
این گزارش تاکید میکند که با وجود تغییر محسوس فضای اجلاس، آینده ایران همچنان مهمترین پرسش بیپاسخ باقی مانده است. نویسنده گزارش میگوید از ترامپ پرسیده است اگر واقعاً از آتشبس و تفاهمنامه با ایران عبور کرده، گام بعدی چه خواهد بود؛ اما رییسجمهوری آمریکا تنها پاسخ داده است که در دوران ریاستجمهوری او، ایران هرگز به سلاح هستهای دست نخواهد یافت.
سیانبیسی در پایان نتیجه میگیرد که اگرچه فضای اجلاس ناتو طی دو روز به شکلی چشمگیر دگرگون شد، اما پرسشهای اصلی همچنان پابرجاست؛ اینکه سیاست آمریکا در قبال [حکومت] ایران به کدام سو خواهد رفت، آیا فضای مثبت میان ترامپ و متحدان ناتو دوام خواهد آورد و این تحولات چه تاثیری بر آینده جنگ اوکراین خواهد گذاشت. به نوشته این شبکه، مهمترین درس این اجلاس آن بود که هرگاه ترامپ در مرکز تحولات قرار میگیرد، متحدان، رقبا و حتی بازارهای جهانی ناچارند خود را به سرعت با واقعیتهای جدید تطبیق دهند.
کیلیان امباپه، فوقستاره تیم ملی فرانسه در سه دورهای که در جامهای جهانی حضور داشته است، تاکنون ۲۰ گل به ثمر رسانده؛ او به تنهایی رقیب اصلی تیمهای مدعی جام جهانی و در رده دهم جدول گلزنهای جامهای جهانی ۲۰۱۸، ۲۰۲۲ و ۲۰۲۶ قرار دارد.
او با گلی که در بازی با مراکش در مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ به ثمر رساند، به رکورد ۲۰ گل خود در ادوار جام جهانی رسید.
برای درک بهتر رکورد گلزنی کیلیان امباپه، بد نیست نگاهی به تعداد گلهای تیمها در سه دوره اخیر جام جهانی بیندازیم:
۱- فرانسه: ۴۶ گل (شامل گلهای امباپه)
۲- انگلیس: ۳۶ گل
۳- آرژانتین: ۳۵ گل
۴- بلژیک: ۳۰ گل
۵- کرواسی: ۲۸ گل
۶- برزیل: ۲۶ گل
۷- پرتغال: ۲۶ گل
۸- اسپانیا: ۲۵ گل
۹- هلند: ۲۱ گل
۱۰- کیلیان امباپه: ۲۰ گل
رکوردهای فعلا دستنیافتنی
کیلیان امباپه با یک گل و یک پاس گل در دیدار امروز برابر مراکش، رکورد دیگری را به نام خود ثبت کرد؛ او نخستین بازیکن از زمان آغاز ثبت این آمارها در سال ۱۹۶۶ است که در دو دوره متفاوت جام جهانی، در هر دوره روی دستکم ۱۰ گل تاثیر مستقیم داشته است.
امباپه که امروز هم به عنوان بهترین بازیکن انتخاب شد، تاکنون در جام جهانی ۲۰۲۶، هشت گل و سه پاس گل ثبت کرده است؛ آماری که به هشت گل و دو پاس گل او در جام جهانی قطر چهار سال پیش اضافه میشود.
کیلیان امباپه همچنین با حضور در ترکیب فرانسه مقابل مراکش در مرحله یکچهارم نهایی، رکورد ۲۰ بازی در جام جهانی با پیراهن فرانسه را که پیشتر در اختیار هوگو لوریس، دروازهبان پیشین این تیم، بود، تکرار کرد.
او همچنین با پشت سر گذاشتن آنتوان گریزمان با ۱۹ بازی، به رکورددار بیشترین حضور یک بازیکن غیر دروازهبان فرانسه در جام جهانی تبدیل شد.
امباپه با ثبت این رکورد در ۲۷ سال و ۲۰۱ روزگی، به جوانترین بازیکن تاریخ از هر کشوری تبدیل شد که به ۲۰ بازی در جام جهانی رسیده است و رکورد پیشین ولادیسواف ژمودا، مدافع لهستان، را که در ۲۸ سال و ۳۴ روزگی به این آمار رسیده بود، شکست.
امباپه همچنین برای هفتمین بار گل نخست یک مسابقه جام جهانی را به ثمر رساند. تنها لیونل مسی با ۱۱ بار، بیش از او موفق به انجام این کار شده است.
در دیماه ۱۴۰۴، همزمان با سرکوب خونین معترضان، قطع اینترنت و استقرار نیروهای امنیتی در بیمارستانها، نبردی دیگر نیز آغاز شد؛ نبردی بر سر روایت قربانیان و اینکه کدام مرگها در حافظه رسانههای جهان ثبت میشوند و کدامیک در سکوت فراموش میشوند.
دیماه ۱۴۰۴؛ خیابانها و کوچههای ایران صحنه سرکوبی شد که هنوز ابعاد کامل آن روشن نیست. اینترنت در بسیاری از نقاط کشور قطع یا مختل شد، آنتندهی موبایلها محدود بود، بیمارستانها زیر نظر نیروهای امنیتی قرار گرفتند و خانوادهها برای یافتن پیکر عزیزانشان با دیوار سکوت و تهدید روبهرو شدند.
مساله تنها ابعاد سرکوب نبود؛ پرسشی همپای آنچه رخ داده مطرح میشد: کدام بخش از حقیقت اجازه روایت شدن پیدا میکند؟ چه کسانی کشته شدند، چه کسانی شلیک کردند، و کدام عدد میتواند از سد سانسور، ملاحظات سیاسی و احتیاط رسانههای جهانی عبور کند و به خبر بینالمللی تبدیل شود؟
جمهوری اسلامی، مطابق الگوی شناختهشده و تکراریاش در بحرانهای مشابه، ابتدا کوشید با عددهای محدود و روایتهای پراکنده، ابعاد کشتار را کوچک نشان دهد. در مقابل، نهادهای حقوق بشری، رسانههای مستقل، با احتیاط و بر پایه شواهد، آمارهایی متفاوت منتشر کردند.
شورای سردبیری ایراناینترنشنال، بر اساس اطلاعات محرمانه رسیده از داخل ایران، اعلام کرد دستکم ۳۶،۵۰۰ نفر در جریان سرکوب اعتراضات، در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی کشته شدهاند.
همزمان، هرانا، وبسایت وابسته به سازمان حقوق بشری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در گزارش «زمستان سرخ» درباره ۵۰ روز نخست اعتراضات، از حداقل موارد قابل راستیآزمایی سخن گفت: ۶،۴۸۸ جانباخته. همان گزارش تاکید کرد که ۱۱،۷۴۴ پرونده دیگر همچنان در دست بررسی است. این فاصله میان موارد تاییدشده و پروندههای در حال بررسی، نشان میدهد آمار نهایی قربانیان هنوز میتواند بسیار فراتر از اعداد منتشرشده باشد.
سازمان دیدهبان حقوق بشر نیز از شواهد فزاینده درباره کشتارهای سراسری سخن گفت. عفو بینالملل، در ۶ ماهگی اعتراضات دی، هشدار داد که نبود عدالت بینالمللی برای کشتار هزاران معترض و رهگذر، خطر وقوع جنایتهای بیشتر از سوی جمهوری اسلامی را افزایش میدهد.
اما در میان این آمارها، روایت دیگری هم از واشینگتن رسید؛ از زبان دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا. ترامپ در اسفند ۱۴۰۴، از کشتهشدن ۳۲،۰۰۰ نفر در سرکوب اعتراضات ایران سخن گفت. در فروردین ۱۴۰۵، این عدد را ۴۵٬۰۰۰ نفر اعلام کرد. سپس در ۱۷ تیر گفت جمهوری اسلامی تاکنون ۵۴،۰۰۰ معترض را کشته است.
اهمیت این اظهارات فقط در بزرگی عددها نبود. گوینده این ارقام، رییسجمهوری ایالات متحده بود؛ مقامی که به گزارشهای اطلاعاتی، ارزیابیهای امنیتی و دادههای محرمانه نهادهای امنیتی آمریکا دسترسی دارد. با این حال، واکنش رسانههای غربی به این سخنان، سکوت یا عبور سریع بود؛ نه راستیآزمایی جدی، نه مقایسه نظاممند با گزارشهای حقوق بشری، و نه پیگیری روشن درباره مبنای این اعداد.
این سکوت، خود به بخشی از ماجرا تبدیل شد. پرسش اینجاست: چرا آمار اعلامشده از سوی رییسجمهوری آمریکا درباره کشتهشدگان ایرانی، حتی برای رد، بررسی یا راستیآزمایی دقیق، وارد دستور کار جدی آژانسهای خبری و رسانههای بزرگ نشد؟ چرا عددی که درباره مرگ هزاران انسان در یک سرکوب حکومتی مطرح شده، در بسیاری از اتاقهای خبر جهان بایکوت شد؟
چند ماه بعد، همان رسانهها در برابر عددی دیگر واکنشی سریع نشان دادند: ادعای حضور ۹ میلیون نفر در مراسم تشییع علی خامنهای. عددی که از دستگاه پروپاگاندای جمهوری اسلامی بیرون آمد و در بخشی از پوششهای خارجی، بیآنکه امکان راستیآزمایی مستقل آن روشن باشد، به زبان خبر راه یافت.
این مقایسه، برای بسیاری از کاربران ایرانی شبکههای اجتماعی پرسشی ساده اما بنیادین ساخت: اگر عدد مربوط به یک تشییع حکومتی دیکتاتور تهران ارزش پوشش خبری دارد، چرا عددهای مربوط به کشتهشدن دهها هزار ایرانی به دستور همان شخص، ارزش پیگیری چند برابر نداشته باشد؟
سانسور همیشه با حذف کامل آغاز نمیشود. گاهی با جابهجا کردن اولویتها شروع میشود؛ با برجسته کردن عددهای مطلوب دستگاه کشتار و پایین آوردن صدای قربانیان. برخی خبرها رسما از گردونه اخبار حذف نمیشوند، فقط آنقدر در صف انتظار راستیآزمایی، تردید و ملاحظات سیاسی نگه داشته میشوند که از چرخه خبر بیرون بمانند.
پرونده جنایات هولناک دیماه ۱۴۰۴ تازه گشوده شده و هنوز نام بسیاری از کشتهشدگان منتشر نشده، هنوز خانوادههای زیادی در جستوجوی حقیقتاند و هنوز نحوه جان باختن بسیاری از جاویدنامان مشخص نیست. اما آنچه از همین حالا روشن است گشوده شدن پرونده ای دیگر در کنار پرونده جنایت جمهوری اسلامی است: آزمون اعتبار رسانههایی که خود را راوی حقیقت میدانند.
شش ماه پس از وقایع هجده و نوزده دی ۱۴۰۴، پرسش اصلی همچنان پابرجاست: کدام مرگها خبر میشوند، و کدام مرگها برای ورود به تیتر خبرگزاریهای بزرگ جهان، باید دوباره ثابت کنند که واقعا رخ دادهاند؟
مراکش آخرین نماینده آفریقا در جام جهانی ۲۰۲۶ بود، اما در مرحله یکچهارم نهایی به فرانسه باخت و حذف شد. این تیم تنها نماینده قاره بود که موفق شد یک دیدار حذفی را در وقت قانونی یا اضافه با پیروزی به پایان برساند؛ همان برد مرحله یکشانزدهم نهایی مقابل کانادا، یکی از سه میزبان جام.
مراکش و مصر نیز در مرحله یکشانزدهم نهایی با پیروزی در ضربات پنالتی صعود کردند.
در مجموع، نمایندگان آفریقا این مسابقات را با یک پیروزی، دو صعود از طریق ضربات پنالتی و ۹ شکست در مراحل حذفی به پایان رساندند.
البته باید توجه داشت که بسیاری از این شکستها با اختلافی بسیار اندک رقم خورد؛ از جمله فروپاشی سنگال برابر بلژیک، نزدیک شدن کیپورد و مصر به حذف آرژانتین، مدافع عنوان قهرمانی، و همچنین گل دیرهنگام هری کین، کاپیتان انگلیس برای شکست جمهوری دموکراتیک کنگو در مرحله یکشانزدهم نهایی.
اکنون تنها تیم غیراروپایی باقیمانده در مسابقات، آرژانتین، مدافع عنوان قهرمانی، است.
همچنین تنها قهرمانان جام جهانی در قرن بیستویکم که هنوز در این رقابتها حضور دارند و ممکن است در ادامه با یکدیگر روبهرو شوند، آرژانتین، فرانسه و اسپانیا هستند.
پایان شکستناپذیری مراکش
از سوی دیگر، امروز روند فوقالعاده ۳۴ بازی بدون شکست مراکش به پایان رسید.
البته یک استثنای بزرگ وجود دارد؛ فینال جام ملتهای آفریقا مقابل سنگال در سال جاری که عنوان قهرمانی بعدا به مراکش داده شد.
اما اگر آخرین شکست ثبتشده این تیم را در نظر بگیریم، باید به تابستان ۲۰۲۵ برگردیم؛ زمانی که مراکش در مسابقات قهرمانی ملتهای آفریقا با نتیجه یک بر صفر برابر کنیا شکست خورد.
نکته دیگر اینکه مراکش در این مسابقه بیش از حد محافظهکارانه بازی کرد.
آیا فرانسه آنها را وادار به چنین سبکی کرد؟ شاید.
اما همین که مراکش تا دقیقه ۸۴ نتوانست حتی یک شوت در چارچوب ثبت کند ــ ضربه آزاد عزالدین اوناحی که مایک منیان بهخوبی مهار کرد ــ بهتنهایی همهچیز را درباره عملکرد هجومی این تیم نشان میدهد.
علی خامنهای، رهبر کشتهشده جمهوری اسلامی، بامداد جمعه دفن شد. پیش از دفن، پسر بزرگ او مصطفی خامنهای بر جنازه پدرش نماز خواند.
علی خامنهای پس از ۱۳۱ روز بالاخره به خاک سپرده شد، مراسم تشییع جنازه او علاوه بر تهران و قم در شهرهای نجف و کربلا در عراق و نهایتا مشهد برگزار شد.
در طول برگزاری مراسم تشییع جسد و دفن خامنهای، مجتبی فرزند دوم او که پس از مرگ پدر بهعنوان رهبر جمهوری اسلامی معرفی شد، در هیچ کدام از مراسم برگزار شده دیده نشد و این غیبت، گمانهزنیها در مورد زنده بودن یا وضعیت جسمانی او را تقویت کرد.
پیشتر برخی رسانهها اعلام کردند که مجتبی خامنهای به توصیه سپاه پاسداران در هیچ یک از مراسم پدرش شرکت نمیکند.