مائوریسیو پوچتینو، سرمربی تیم ملی آمریکا، پس از شکست ۴ بر ۱ مقابل بلژیک و حذف از جام جهانی ۲۰۲۶ گفت که تیمش در این مسابقه مانند دیگر بازیهای جام جهانی ظاهر نشد و مسئولیت این عملکرد را بر عهده گرفت.
او گفت: «به بلژیک تبریک میگویم. آنها از ما بهتر بودند. امروز، روز ما نبود. این حرف به معنای بهانه آوردن نیست، چون ما آن چیزی را که این تیم معمولا قادر به ارائه آن است، نشان ندادیم. این واقعیت است.»
پوچتینو گفت: «باید از این مسابقه درس بگیریم. این بخشی از یک فرایند است. باید این بازی را بررسی کنیم و بفهمیم چرا مانند سایر مسابقات جام جهانی به آن نزدیک نشدیم. شاید پاسخ ساده باشد؛ امروز، نه به صورت تیمی و نه به صورت فردی، روز ما نبود. البته کسی که بیشترین مسئولیت را بر عهده دارد، خود من هستم.»
او ادامه داد: «باید عملکردمان را بررسی و ارزیابی کنیم، چون این نه نمایشی بود که معمولا ارائه میدهیم و نه شیوهای که به آن بازی میکنیم.»
پوچتینو در نشست خبری هیچ اظهارنظری درباره آینده خود روی نیمکت تیم ملی آمریکا مطرح نکرد.
مائوریسیو پوچتینو پس از پایان مسابقه، بازیکنانش را در حلقهای در میانه زمین جمع کرد و برای آنها سخنرانی کرد.
البته این احتمال وجود دارد که این آخرین حضور او روی نیمکت تیم ملی آمریکا باشد. گفته میشود پیشنهادی برای تمدید قرارداد چهار ساله روی میز او قرار دارد.
باید دید آیا او به کارش با تیم ملی آمریکا ادامه خواهد داد یا نه.
با وجود تمام حاشیهها و جنجالهایی که درباره حضور فولارین بالوگان در بازی آمریکا و بلژیک وجود داشت، او تاثیر چندانی بر بازی نگذاشت. با آمار سه شوت و ۱۹ لمس توپ، تنها چند موقعیت نصفهونیمه خلق کرد و همچنین ضربه ایستگاهیای را گرفت که مالک تیلمان آن را به گل تساوی یک-یک تبدیل کرد.
عملکرد ضعیف مهاجم آمریکا درحالی است که روز یکشنبه، فیفا در تصمیمی غیرمنتظره و پس از درخواست دونالد ترامپ، محرومیت یک جلسهای فولارین بالوگون را به حالت تعلیق درآورد تا مهاجم تیم ملی آمریکا بتواند در دیدار مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ برابر بلژیک به میدان برود.
این تصمیم جنجالی، واکنشهای گستردهای در پی داشت؛ یوفا و فدراسیون فوتبال بلژیک در بیانیههایی به تندی به تصمیم فیفا اعتراض کردند.
اما بالوگان که از ابتدا برای آمریکا به میدان رفت، تاثیری بر روند بازی نگذاشت. هرچند که بخش زیادی از این عملکرد کمفروغ، به نمایش خوب براندون مخل و ناتان انگوی، دو مدافع میانی بلژیک، بازمیگشت که بهخوبی مهاجم موناکو را مهار کردند.
بالوگان در مدت ۹۰ دقیقه بازی در سیاتل تنها ۱۹ بار توپ را لمس کرد؛ کمتر از هر بازیکن دیگری که از ابتدا در ترکیب حضور داشت. حتی آمادو اونانا، که پس از تنها ۲۰ دقیقه به دلیل مصدومیت از زمین خارج شد، لمس توپ بیشتری نسبت به او داشت.
مهاجم آمریکا همچنین در مجموع تنها سه شوت در این مسابقه ثبت کرد.
پیش از مسابقه، تمام بحثها حول در دسترس بودن فولارین بالوگون میچرخید، اما در نهایت حضور او تاثیر چندانی بر نتیجه نداشت.
این، بدون تردید، ضعیفترین عملکرد بالوگان در این جام جهانی بود؛ حتی ضعیفتر از دیدار مقابل بوسنی و هرزگوین که در آن با کارت قرمز از زمین اخراج شد.
علاوه بر این، تیم ملی آمریکا تا دقیقه ۸۲ مسابقه نتوانست دومین شوت خود را در چارچوب دروازه ثبت کند؛ زمانی که فولارین بالوگون ضربهای محکم زد، اما توپ مستقیما به تیبو کورتوا برخورد کرد.
تنها شوت دیگر آمریکا در چارچوب، ضربه ایستگاهی مالک تیلمان در دقیقه ۱۷ بود که پس از برخورد به مدافع تغییر مسیر داد و برای لحظاتی بازی را به تساوی کشاند.
واکنش سرمربی بلژیک
رودی گارسیا، سرمربی بلژیک، در نشست خبری پس از مسابقه حاضر نشد درباره جنجال مربوط به حضور فولارین بالوگان پیش از بازی اظهارنظر جانبدارانهای کند.
او گفت: «برای ما این موضوع نه لازم بود و نه انگیزهبخش. آنچه واقعا اهمیت داشت، اجرای برنامه بازیمان بود. میخواستیم تیم برتر میدان باشیم. آمریکا تیمی پرانرژی و پویاست. اما ما حتی بدون اینکه کوین دیبروینه در اوج باشد هم گل زدیم.»
رودی گارسیا همچنین گفت که بالوگان پس از پایان مسابقه با او صحبت کرد: «بالوگان آمد و با من صحبت کرد و از این کارش خوشم آمد. این اتفاق تقصیر او نیست و او مقصر این ماجراها نیست. این را هم به خودش گفتم. از اینکه آمد و با من صحبت کرد، قدردانی میکنم.»
تیم ملی فوتبال بلژیک در مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶، آمریکا را با نتیجه چهار بر یک شکست داد. سومین میزبان در حالی متحمل این شکست سنگین شد که تعلیق محرومیت فولارین بالوگان، مهاجم آمریکا، در آستانه دیدار دو تیم و پس از تماس دونالد ترامپ با رییس فیفا به جنجالی جهانی بدل شد.
شارل دکتلاره در دقایق ۹ و ۳۳، هانس فاناکن در دقیقه ۵۷ و روملو لوکاکو در دقیقه ۳+۹۰ برای بلژیک و مالک تیلمان در دقیقه ۳۱ برای آمریکا، گل زدند.
شاگردان مائوریسیو پوچتینو که در ابتدای این تورنمنت با فوتبال هجومی و روان خود تحسینها را برانگیخته بودند، برابر بلژیکی که عملکردش نسبت به مراحل قبل بهمراتب بهتر شده بود، حرفی برای گفتن نداشتند.
شارل دکتلاره دو گل بلژیک را در نیمه نخست، پیش و پس از گل مالک تیلمان که روی یک ضربه ایستگاهی و پس از برخورد توپ به مدافع تغییر مسیر داد، به ثمر رساند.
در ادامه، مت فریز، دروازهبان آمریکا، با تعلل در حفظ توپ مرتکب اشتباهی فاحش شد و هانس فاناکن از این فرصت استفاده کرد و توپ را وارد دروازه خالی کرد. روملو لوکاکو نیز در وقتهای تلفشده گل چهارم بلژیک را به ثمر رساند.
با حذف آمریکا، هر سه میزبان جام جهانی ۲۰۲۶ در مرحله یکهشتم نهایی از رقابتها کنار رفتند. بلژیک نیز با این پیروزی راهی مرحله یکچهارم نهایی شد و برای کسب سهمیه نیمهنهایی در لسآنجلس به مصاف اسپانیا خواهد رفت.
بلژیک شایسته برد بود
بلژیک با شایستگی کامل به پیروزی رسید و حالا روز جمعه در مرحله یکچهارم نهایی به مصاف اسپانیا خواهد رفت.
برای آمریکا، این شکست ناامیدکننده بود. تیمی که تا پیش از این مسابقه نمایشهایی امیدوارکننده و روحیهبخش ارائه کرده بود، این بار حتی به سطح مورد نیاز نیز نزدیک نشد و اشتباهاتش برابر حریفی باکیفیت، به بهای سنگینی تمام شد.
حذف میزبانان همیشه حس تلخی به جام جهانی میدهد. در فاصله تنها سه روز، هر سه میزبان این رقابتها، کانادا، مکزیک و آمریکا، در مرحله یکهشتم نهایی حذف شدند.
عملکرد ضعیف آمریکا
تیم ملی آمریکا تا دقیقه ۸۲ مسابقه نتوانست دومین شوت خود را در چارچوب دروازه ثبت کند؛ زمانی که فولارین بالوگون ضربهای روانه دروازه کرد، اما توپ مستقیما به تیبو کورتوا برخورد کرد.
تنها شوت دیگر آمریکا در چارچوب، همان ضربه ایستگاهی مالک تیلمان در دقیقه ۱۷ بود که پس از برخورد به مدافع تغییر مسیر داد و برای لحظاتی این تیم را به بازی برگرداند.
صعود به مرحله یکچهارم نهایی زمانی بسیار دشوار میشود که یک تیم ۶۵ دقیقه بدون حتی یک شوت در چارچوب دروازه حریف بازی کند.
به نوشته اتلتیک؛ برای تیم ملی آمریکا، اهمیت این مسابقه بسیار فراتر از یک بازی مرحله حذفی بود. مائوریسیو پوچتینو احتمالا تلاش خواهد کرد نتیجه را در چارچوب عملکرد کلی تیم در این تورنمنت تحلیل کند، اما واقعیت این است که آمریکا در خانه بازی میکرد، در گروهی قرار داشت که انتظار میرفت صدرنشین شود و سپس در مرحله یکشانزدهم نهایی هم از سد بوسنی و هرزگوین گذشت.
اتفاقی تکراری برای بلژیک و آمریکا
پیروزی بلژیک، این تیم را برای چهارمین بار به مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی رساند و سومین صعودش در چهار دوره اخیر این رقابتها پس از سالهای ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸ را رقم زد. همچنین، بلژیک پنجمین تیم اروپایی حاضر در جمع هشت تیم پایانی جام جهانی ۲۰۲۶ شد.
این روند ادامه برتری تیمهای اروپایی در جام جهانی است؛ بهطوری که اروپا برای سومین دوره متوالی، اکثریت تیمهای حاضر در مرحله یکچهارم نهایی را در اختیار دارد؛ اتفاقی که پیش از این، در چهار دوره قبل تنها یک بار رخ داده بود.
برای تیم ملی آمریکا نیز این شکست، تکرار داستانی آشنا و تلخ بود. آمریکا برای ششمین بار در هفت حضور خود در مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی حذف شد و این چهارمین حذف پیاپی این تیم در این مرحله، پس از جامهای جهانی ۲۰۱۰، ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ است.
کریستیانو رونالدو پس از حذف پرتغال با شکست یک بر صفر مقابل اسپانیا در مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ گفت اگرچه آخرین جام جهانی خود را پشت سر گذاشته، اما هنوز درباره آیندهاش در تیم ملی تصمیمی نگرفته است.
رونالدو پس از مسابقه در جمع خبرنگاران گفت گل دیرهنگام میکل مرینو با «کمی شانس» به ثمر رسید و معتقد بود این مسابقه میتوانست به سود هر یک از دو تیم به پایان برسد.
او گفت: «از اینکه جام جهانی را اینگونه ترک میکنم ناراحتم. تمام توانم را گذاشتم و هرچه در توان داشتم انجام دادم. با وجدانی آسوده این رقابتها را ترک میکنم. بله، این آخرین جام جهانی من بود، اما حالا فرصت دارم فکر کنم و در کنار خانوادهام باشم. تصمیم عجولانهای نخواهم گرفت.»
به گزارش رویترز، رونالدوی ۴۱ ساله از تایید اینکه این مسابقه آخرین بازیاش با پیراهن پرتغال بوده، خودداری کرد و گفت نمیخواهد تصمیم شخصیاش تحت تاثیر احساسات لحظهای باشد یا بر عملکرد تیم سایه بیندازد: «من در اوج احساسات تصمیم نمیگیرم.»
رونالدو که همراه پرتغال قهرمانی یورو ۲۰۱۶ و لیگ ملتهای اروپا در سالهای ۲۰۱۹ و ۲۰۲۵ را تجربه کرده، گفت به نقش خود در تاریخ فوتبال کشورش افتخار میکند.
او گفت: «من سه جام با پرتغال بردهام؛ پیش از کریستیانو رونالدو، پرتغال حتی یک عنوان هم نداشت. بزرگترین افتخار تیم ملی، قهرمانی یورو ۲۰۱۶ بود که صادقانه بگویم، برای من به اندازه قهرمانی جام جهانی ارزش دارد.»
حذف پرتغال همزمان با پایان همکاری روبرتو مارتینس با این تیم بود و رونالدو از سرمربی اسپانیایی تمجید کرد.
او گفت: «از همکاری با او لذت بردم. مربی بزرگی بود و از نظر انسانی هم شخصیت فوقالعادهای داشت. کاری که برای پرتغال انجام داد، شایسته قدردانی است. برای او بهترینها را آرزو میکنم.»
رونالدو در پایان گفت: «حذف از یک تورنمنت بزرگ همیشه تلخ است. به نظر من، تیم ما تازه به هماهنگی رسیده بود و خوب بازی کرد. این مسابقه میتوانست به سود هر کدام از دو تیم تمام شود، اما فوتبال همین است. باید دوباره بلند شویم و ادامه دهیم. حذف به این شکل ناامیدکننده است، اما میتوانیم با سربلندی سرمان را بالا نگه داریم.»
کریستیانو رونالدو در آخرین حضور خود در بزرگترین رویداد فوتبالی جهان، به تنها بازیکن تاریخ تبدیل شد که در شش دوره جام جهانی گلزنی میکند اما به مهمترین آرزوی فوتبالی خود نرسید و با شکست پرتغال برابر اسپانیا در یکهشتم نهایی، جام جهانی ۲۰۲۶ را به تلخترین شکل ممکن ترک میکند.
رونالدو در پایان بازی با اسپانیا، با چشمانی اشکبار خداحافظی کرد؛ اکنون به نظر میرسد عظمت این لحظه برای رونالدو آشکار شده است. او در حالی که اشکهایش را پاک میکرد، برای هواداران پرتغال که پشت دروازه حضور داشتند دست زد.
این آخرین باری بود که او در جام جهانی به میدان رفت و احتمال زیادی وجود دارد که دیگر هرگز پیراهن تیم ملی پرتغال را نیز بر تن نکند.
جام جهانی، تنها جام بزرگی که رونالدو هرگز نتوانست به دست آورد، همچنان از دسترس یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ فوتبال دور ماند؛ هرچند واقعیت این است که این تورنمنت برای رونالدوی ۴۱ ساله، یک گام فراتر از تواناییهای امروزش به نظر میرسید.
برترین گلزن تاریخ بازیهای ملی که با ثبت رکورد افسانهای ۱۰۰۰ گل حرفهای فاصله چندانی ندارد، پیش از بازی گفته بود که جام جهانی ۲۰۲۶ آخرین دوره حضور او در ادوار جام جهانی است تا همه نگاهها پس از باز شدن دروازه پرتغال، متوجه ابرستاره تاریخ فوتبال باشد که آمار ۱۱ گل در ۲۷ مسابقه را از خود در تاریخ این مسابقات بر جای گذاشت.
دلداری ستارههای اسپانیا و پرتغال به اسطورهای که در ۴۱ سالگی هم برترین گلزن پرتغال در جام جهانی بود نیز نتوانست جلوی ترکیدن بغض رونالدو را بگیرد تا قطرههای اشک بر صورت او، بار دیگر بیرحمی ویرانکننده جذابترین ورزش جهان را به تصویر بکشد.
به این ترتیب افتخارات برنده پنج توپ طلا، پنج لیگ قهرمانان اروپا، دو لالیگا، سه لیگ برتر انگلستان، دو سری آ و چندین جام داخلی در کشورهای مختلف، با لباس تیم ملی پرتغال به یک قهرمانی در یورو و دو قهرمانی در لیگ ملتهای اروپا محدود خواهد شد.
رونالدو همچنین علاوهبر ثبت بیشترین گل در تاریخ لیگ قهرمانان اروپا در رده باشگاهی، بیشترین تعداد گل ملی، بیشترین تعداد گل در یورو و بیشترین تعداد بازی ملی را به خود اختصاص داده است.
آمار کریستیانو رونالدو با پیراهن پرتغال
در مرحله انتخابی جام جهانی و جام ملتهای اروپا:
۸۲ گل در ۹۶ بازی (میانگین ۰.۸۵ گل در هر بازی)
در مرحله گروهی جام جهانی و جام ملتهای اروپا:
۲۱ گل در ۳۴ بازی (میانگین ۰.۶۲ گل در هر بازی)
در مرحله حذفی جام جهانی و جام ملتهای اروپا:
۴ گل در ۲۳ بازی (میانگین ۰.۱۷ گل در هر بازی)
لامین یامال، ستاره تیم ملی فوتبال اسپانیا، که در مراسم پیش از بازی با پرتغال، همچون مسابقه در لیگ ملتها تلاش کرد یک ارتباط احترامآمیز اما بدون صمیمیت را با رونالدو داشته باشد، پس از حذف تلخ پرتغال از جام جهانی ۲۰۲۶، کریستیانو رونالدو، اسطوره فوتبال جهان را در آغوش گرفت و به او دلداری داد.
رونالدو درحالی در ۴۱ سالگی آخرین جام جهانی خود را پشت سر گذاشت که لامین یامال ۱۸ ساله، تازه در ابتدای درخشش در فوتبال دنیاست.
تیم ملی فوتبال اسپانیا در حساسترین بازی مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ در استادیوم شهر دالاس با نتیجه یک بر صفر برابر پرتغال به پیروزی رسید و راهی یکچهارم نهایی شد. میکل مرینو، تعویض طلایی لاروخا در این مسابقه، گل پیروزیبخش اسپانیا را در دقیقه ۱+۹۰ به ثمر رساند.
به این ترتیب رویای کریستیانو رونالدو برای فتح جام جهانی با شکست برابر رقیب سنتی، اسپانیا، به پایان رسید. اسپانیا با گل دیرهنگام میکل مرینو در وقتهای تلفشده، به مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ صعود کرد.
در دیداری کمافتوخیز و با موقعیتهای اندک، مرینو، هافبک آرسنال، در وقتهای تلفشده با فرار از میان دو مدافع میانی پرتغال، با ضربهای زمینی دروازه حریف را باز کرد و تنها گل مسابقه را به ثمر رساند.
رونالدوی ۴۱ ساله پیش از این مسابقه اعلام کرده بود که جام جهانی ۲۰۲۶ آخرین حضورش در این رقابتها خواهد بود. اکنون نگاهها به یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ فوتبال دوخته شده است تا مشخص شود آیا او از فوتبال ملی نیز خداحافظی خواهد کرد یا نه.
اسپانیا، قهرمان اروپا، در مرحله یکچهارم نهایی برای کسب سهمیه نیمهنهایی به مصاف برنده دیدار آمریکا و بلژیک خواهد رفت.
پرتغال نمیتواند شکایتی داشته باشد
پرتغال به جز صحنه گل میکل مرینو، در خط دفاع عملکردی نسبتا منسجم داشت، اما در فاز هجومی کاملا بیاثر و ناامیدکننده ظاهر شد.
اصرار روبرتو مارتینس بر استفاده نکردن از گونسالو راموس و ادامه دادن با کریستیانو رونالدو، بدون تردید با انتقادهای زیادی روبهرو خواهد شد؛ انتقادهایی که بیدلیل هم نیست. رونالدوی ۴۱ ساله در آخرین حضورش در جام جهانی تاثیر چندانی بر بازی نگذاشت و دیگر ستارههای هجومی پرتغال، از جمله برونو فرناندز و پدرو نتو، نیز کاملا محو بودند.
این روزی فراموشنشدنی، اما تلخ برای پرتغال بود؛ تیمی که خط حملهاش در این مسابقه هرگز هماهنگ و موثر ظاهر نشد.
اسپانیا، همان تیم یورو نیست
در آغاز یورو ۲۰۲۴، بسیاری معتقد بودند این تورنمنت برای نسل جوان اسپانیا کمی زود فرا رسیده است. اما این تیم برخلاف انتظارها با اقتدار قهرمان شد و این تصور شکل گرفت که دورهای تازه از سلطه فوتبال اسپانیا آغاز شده است.
با این حال، اسپانیا در جام جهانی ۲۰۲۶ هنوز بهترین نمایش خود را ارائه نکرده است. این تیم رقابتها را با تساوی بدون گل مقابل کیپورد آغاز کرد و از آن زمان نیز بهندرت توانسته عملکردی در بالاترین سطح داشته باشد.
لامین یامال در مقاطعی خطرناک ظاهر شد، اما نتوانست بهترین بازی خود را به نمایش بگذارد و مانند بسیاری از همتیمیهایش در یکسوم پایانی زمین کمدقت بود. اسپانیا با وجود کیفیت بالای بازیکنان هجومیاش، دروازهبان حریف را آنطور که انتظار میرفت به زحمت نینداخت.
آنها در نهایت راه رسیدن به گل و پیروزی را پیدا کردند، اما همچنان با تیمی که دو سال پیش قهرمان اروپا شد و نمایشی درخشان داشت، فاصله زیادی دارند.
آینده مبهم مارتینس
با توجه به عمق ترکیب و کیفیت بالای بازیکنان پرتغال، حذف این تیم در مرحله یکهشتم نهایی با چنین نمایشی کمفروغ و فراموششدنی، فشارها بر روبرتو مارتینس را بیش از پیش افزایش خواهد داد.
پرتغال در طول این جام بارها ناامیدکننده ظاهر شد؛ در مرحله گروهی پایینتر از کلمبیا در رده دوم قرار گرفت و سپس در مرحله یکشانزدهم نهایی نیز با دشواری از سد کرواسی پا به سن گذاشته عبور کرد.
اگر حذف در مرحله یکچهارم نهایی یورو ۲۰۲۴ را هم در نظر بگیریم، مارتینس در دو تورنمنت بزرگ اخیر نتوانسته بهترین عملکرد را از مجموعه بازیکنانش بگیرد.
حتی پیش از آغاز این جام جهانی نیز درباره آینده او تردیدهایی وجود داشت و زمزمههایی از جداییاش شنیده میشد. این شکست، بیش از هر زمان دیگری، پایان همکاری او با تیم ملی پرتغال را به یک اتفاق تقریبا قطعی تبدیل کرده است.
