بنت: اگر من جای نتانیاهو بودم دکترین «اختاپوس» علیه ایران را از سر می‌گرفتم

ارتش اسرائیل اعلام کرد نیروی هوایی این کشور صالح رمضان محمد خلیفه، فرمانده یک هسته عملیاتی حماس در گردان النصیرات، را در مرکز نوار غزه کشته است.

ارتش اسرائیل در بیانیه‌ای که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، همچنین از کشته شدن محمد موسی دیاب الهبیل، فرمانده یک هسته عملیاتی حماس در گردان غرب جبالیا، در حمله‌ای جداگانه در شمال نوار غزه خبر داد.

ارتش اسرائیل افزود این افراد در حال برنامه‌ریزی برای عملیات علیه نیروهای اسرائیلی بودند و پیش از حملات اقدام‌هایی برای کاهش آسیب به غیرنظامیان انجام شده است.

علیرضا نامور حقیقی، تحلیل‌گر سیاسی، درباره تفاوت تفاهم احتمالی تهران و واشینگتن با برجام به ایران اینترنشنال گفت: «ترامپ هم امتیازهای بیشتری از ایران گرفته و هم امتیازهای بیشتری داده است، زیرا مذاکرات فعلی صرفا درباره برنامه هسته‌ای نیست، بلکه مذاکراتی جامع درباره کل خاورمیانه است.»

او افزود: «بنابراین ایران باید سیاست نابودی آمریکا و اسرائیل و همچنین تحریک، سازماندهی و مسلح کردن نیروهای نیابتی خود را کنار بگذارد.»

خبرگزاری تسنیم، وابسته به سپاه پاسداران، به نقل از یک منبع نزدیک به تیم مذاکره‌کننده گزارش داد جمهوری اسلامی در روز پایانی گفت‌وگوها با آمریکا اعلام کرده است در صورت وقوع جنگ یا هرگونه عملیات نظامی از جمله ترور یا اقدامات مشابه در ایران یا «جبهه مقاومت» از جمله لبنان، هیچ مذاکره‌ای برای توافق نهایی انجام نخواهد شد و اجرای تفاهم‌نامه، از جمله بازگشایی تنگه هرمز، متوقف می‌شود و این موضوع به بند ۱۳ اضافه شده است.

بر اساس این گزارش، بند ۱۳ تفاهم‌نامه مربوط به این موضوع است که تا زمانی که برخی بندهای دیگر تفاهم‌نامه عملیاتی نشده، مذاکرات درباره توافق نهایی یعنی موضوع هسته‌ای صورت نمی‌گیرد.

پیش از روز پایانی، بند ۱۳ مذاکرات شامل چهار بخش اصلی بوده است: رفع محاصره دریایی، آغاز بازگشایی تنگه هرمز، لغو تحریم‌های فروش نفت و پتروشیمی ایران و آزادسازی اموال بلوکه‌شده.

یک مقام ارشد آمریکایی به العربیه گفت جی‌دی ونس رهبری مذاکرات فنی با ایران را بر عهده خواهد داشت و طی ۳۰ روز آینده مسیر تحولات در قبال ایران روشن‌تر خواهد شد.

او افزود: «سازوکاری در اختیار داریم که اطمینان می‌دهد ایران به سلاح هسته‌ای دست نخواهد یافت و تهران اکنون آماده ارایه امتیازهایی بی‌سابقه است.»

این مقام ارشد آمریکایی اضافه کرد محاصره ایران را به گفت‌وگو وادار کرده و تردد در تنگه هرمز طی دو هفته آینده افزایش خواهد یافت.

جمهوری اسلامی سال‌ها کوشید در برابر هر «خیابانِ معترض»، یک «خیابان حکومتی» بسازد، اما اکنون بخشی از همان نیروهایی که برای تصرف خیابان و عرض‌اندام در برابر معترضان به میدان آورده شدند، در برابر توافق مدنظر حکومت با آمریکا ایستاده‌اند. چگونه خیابان حکومتی به دردسر حکومت تبدیل شد؟

حکومت‌های اقتدارگرا همیشه از خیابان می‌ترسند. خیابان برای اقتدراگرایان جایی است که ترس خصوصی به قدرت عمومی تبدیل می‌شود. دیکتاتوری می‌تواند روزنامه را ببندد، حزب را منحل کند، دانشگاه را امنیتی کند، انتخابات را مهندسی کند و دادگاه را به شعبه بازجویی بدل کند، اما خیابان همچنان میدانی متفاوت با قواعد خاص خود در شکل‌دهی به قدرت جمعی است؛ خیابان یعنی بدن‌های واقعی، جمعیت واقعی، خشم واقعی و امکان سرایت. برای همین وقتی خیابان، حتی برای مدت زمانی کوتاه، صحنه قدرت‌نمایی شهروندان عادی و معترض می‌شود، جمهوری اسلامی علاوه بر سرکوب، خیابان را به‌شیوه‌ای نمایشی بازسازی می‌کند و می‌کوشد حضور واقعی مردم را با صحنه‌آرایی حکومتی بپوشاند؛ تلاشی برای از معنا تهی کردن میدان قدرت جمعی.

این خیابانِ بدلی همان جمعیت سازمان‌یافته هواداران حکومت است؛ گروه‌هایی که با اتوبوس، وعده غذا، پاداش، کارت هدیه، کنسرت، مناسک مذهبی، شعارهای حکومتی و تهدیدهای اداری یا حتی با اتکا به باورهای قلبی‌شان به میدان آورده می‌شوند و طوری سازمان می‌یابند تا تصویر مشخص و دستکاری‌شده ساخته شود: حکومت تنها نیست. در ظاهر، هدف ساده است: معترضان باید ببینند خیابان در اختیار آنان نیست، جهان باید ببیند رژیم هنوز پایگاه اجتماعی دارد و نیروهای درون حکومت باید مطمئن شوند سقوط نزدیک نیست. اما مساله از همین‌جا آغاز می‌شود: دیکتاتوری برای شکست خیابان واقعی، خیابان مصنوعی تولید می‌کند، و و همین خیابان مصنوعی، در نقطه‌ای، می‌تواند به نیرویی بدل شود که از حکومت مطالبه می‌کند.

متن کامل این تحلیل را اینجا بخوانید