شورای سازماندهی اعتراضات کارگران غیر رسمی نفت (ارکان ثالث) در بیانیهای با عنوان «با قدرت هرچه بیشتر به اعتراضات باز خواهیم گشت»، به «استفاده ابزاری از کارگران بهعنوان سپر انسانی در مناطق جنگی، سرکوب و دستگیری و تداوم بازداشت همکاران، همزمان با پرداخت نشدن حقوق و مزایای متناسب با شرایط جنگی و بحرانی معیشتی» اعتراض کرد.
این تشکل کارگری اشاره کرد:«پس از برگزاری بزرگترین راهپیمایی اعتراضی کارگران ارکان ثالث در ۱۸ و ۱۹ آذرماه گذشته در تهران و عسلویه بر سر خواستههای بر حق خود، سپاه در جریان اعتراضات دی ماه کارگران و خانوادههایشان را در کنگان، دیر، عسلویه، لامرد و پارسیان، به گلوله بست تا هراس و خشم نهفته خود را نسبت به اعتراضات نفت آشکار سازد.»
شورا افزود: «پاسخ به پلاکارد کارگران و خانواده ها در اعتراض روز ۱۸ دی در کنگان، با اشاره به اعتراض بر سر معیشت، تیراندازی مستقیم عوامل خاتمالانبیا، پیمانکاری مافیایی پروژههای نفتی بود که مستندات آن در تمامی رسانههای جمعی ثبت تاریخی شد.»
در بیانیه اشاره شده است که پس از کشتار و سرکوب اعتراضات دی ماه، اخبار «دستگیری فعالین در کنار کشتار و دستگیری جوانان آزادیخواه، به اسارت گرفتن صدها کارگر پیمانکاری معترض شرکت عمران ساحل و نگهداری غیر انسانی آنها در یک سوله کارگاهی در عسلویه»، برای کارگران ارکان ثالث و پیمانکاری نفت مشخص شد که «تیغ تیز هدف» سپاه پاسداران بودهاند که سالهاست «با شعار حذف پیمانکاران، در هماهنگی با سایر بخشهای اعتراضی جامعه به مبارزه با جنایتکارانِ چپاولگر» پرداختهاند.
شورای سازماندهی اعتراضات کارگران غیررسمی نفت (ارکان ثالث) نوشت که «دشمنی با کارگران نفت با سرکوب اعتراضات و کشتار خیابانی به پایان نرسید» و اضافه کرد: «در جریان جنگ ناخواسته که همواره به دلیل جنگ افروزیهای داخلی و خارجی بر ما کارگران و مردم تحت ستم تحمیل شده است، استفاده ابزاری از ما کارگران بهعنوان سپر انسانی در پروژههای بهرهبرداری نفت، محل سوداندوزی و چپاول دارودسته اقلیت مفتخور، با کشتار کارگران نفت، عزیزان دیگری را به خاک و خون کشید.»
این تشکل کارگری در ادامه به بمباران پالایشگاههای پارس جنوبی و پتروشیمی ماهشهر اشاره کرد که طی آن، مدیریت پتروشیمی با اجبار به کار کارگران به بهانه تعمیرات توربینها و دیگربخشها، «در ۱۵ فروردین باعث کشته و زخمی شدن صدها تن از همکاران» شد.
شورا تاکید کرد که با وجود بمباران گسترده مراکز نفتی، مدیران ناظر بر اجرای قراردادهای پیمانی و روسای پالایشگاهها و پتروشیمیها، تحت فشار سپاه و نهادهای امنیتی، کارگران را ملزم به حضور حداکثری در محیطهای کاری در شرایط جنگی کردند که این وضعیت، باعث خشم و نارضایتی کارگران شد.
در این شرایط، «اندک اضافه مصوب در پرداختهای فروردین و اردیبهشت صورت نگرفته، اندک پرداختهای برخی مناطق، برابر با سال قبل»اعمال شده است.
شورای سازماندهی اعتراضات کارگران غیر رسمی نفت (ارکان ثالث)نوشت با وجود گرانی و کاهش قدرت خرید کارگران، در زیر سایه جنگ، هیچ نهاد پاسخگویی برای رسیدگی وجود ندارد و هرگونه اعتراض در شرایط جنگی توسط نهادهای امنیتی با برچسب همکاری با «دشمن» سرکوب میشود.
با این همه، در روزهای اخیر، کارگران در چند نوبت بهدلیل پرداخت نشدن معوقات و افزایشهای مصوب اعتصاب کردهاند.
شورا تاکید کرد وضعیت خارج از توان تحمل شرایط بحرانی معیشتی موجود، دلیل قاطعی بر بازگشت کارگران ارکان ثالث و پیمانکاری نفت به اعتراضات بوده، و «در روزهای پیش رو با طرح خواستههای بیشتری به آن باز خواهیم گشت.»
بیانیه خواستار رسیدگی نهادهای بینالمللی و حقوق بشری به شرایط کارگران نفت و مزدبگیران تمامی بخشهای اقتصادی ایران، و همچنین حمایت همه فعالین، تشکلهای مدنی و احزاب سیاسی شده است.
