دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا در سخنرانی خود در پارلمان اسرائیل با اشاره به جرد کوشنر، داماد و مشاور پیشین خود گفت ممکن است او نقش تازهای در مذاکرات احتمالی با تهران بر عهده بگیرد.
ترامپ دوشنبه ۲۱ مهر در سخنرانی خود در برابر کنست اسرائیل گفت: «ما همیشه جرد را همراه میبریم وقتی میخواهیم معاملهای را نهایی کنیم... استیو، تو و جرد و ژنرال و پیت و مارکو ــ شما آن معامله را انجام میدهید.»
این جمله درست پس از اشاره او به برنامه هستهای ایران و نقش تهران در خاورمیانه بیان شد. این جمله کوتاه اما معنادار بود.
به گفته تحلیلگرانی که دیپلماسی غیرمتعارف ترامپ را دنبال کردهاند، این اظهارنظر یادآور همان الگوی رفتاری است که به «توافقهای ابراهیم» منجر شد؛ ترکیبی از اعتماد شخصی، معاملهمحوری و دسترسی ویژه کوشنر به پایتختهای حوزه خلیج فارس.
کوشنر پیشتر نیز دیدگاههای خود درباره ایران را بروز داده بود. او در سپتامبر ۲۰۲۴ در پستی در شبکه اجتماعی ایکس، روز ترور حسن نصرالله، رهبر حزبالله لبنان، به دست اسرائیل را «مهمترین روز خاورمیانه از زمان توافقهای ابراهیم» توصیف کرده بود.
کوشنر در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که ایران «اکنون کاملا افشا شده» زیرا عامل بازدارندهاش، زرادخانه حزبالله، «اسلحهای پر بود که به سوی اسرائیل نشانه گرفته شده بود».
این تاجر میلیاردر استدلال کرد که اسرائیل «اکنون نمیتواند از پایان دادن کامل به کار و نابودی زرادخانهای که به سویش هدف گرفته شده، خودداری کند» و از راهبرد ترامپ مبنی بر «قدرت بهجای مذاکره» تمجید کرد.
این پیام، دیدگاه تند کوشنر درباره ایران و باور او را نشان میداد که متحدان مسلح تهران در منطقه باید پیش از شکلگیری هرگونه صلح پایدار از میان برداشته شوند.
عامل کوشنر
اریک ماندل، مدیر شبکه اطلاعات سیاسی خاورمیانه (MEPIN)، در گفتوگو با ایراناینترنشنال گفت اتکای ترامپ به فرستادگان وفاداری مانند کوشنر بازتابی از سبک حکمرانی اوست، اما ایران عرصهای کاملا متفاوت است.
ماندل گفت: «او از افرادی که به او وفادارند برای انجام کارهایی استفاده میکند که بسیار فراتر از مسئولیتهای معمول است. اما نمیتوان ماهیت جمهوری اسلامی را تغییر داد.»
او هشدار داد که رویکرد عملگرایانه و تاجرمآبانه کوشنر ممکن است سختگیری ایدئولوژیک تهران را نادیده بگیرد.
ماندل با وجود آنکه ارزش توافقهای قابل راستیآزمایی مانند دسترسی بازرسان، محدودیت در برنامه موشکهای بالستیک و کنترل فعالیت متحدان مسلح حکومت ایران را میپذیرد، تردید دارد که تهران چنین گفتوگوهایی را بیش از یک «وقفه تاکتیکی» تلقی کند.
ایران صراحتا هرگونه محدودیت بر فعالیتهای نظامی خود را پیششرط غیرقابل قبول برای مذاکره دانسته است.
ماندل گفت: «اگر بتوانید مسئله را پنج سال، شاید ده سال، به تعویق بیندازید و توافقی الزامآور بگیرید، خوب است. اما انتظار پیشرفت در حقوق بشر یا تغییر رژیم را نداشته باشید. آنها وقتکشی میکنند تا زمانی که ترامپ برود.»
تمرکز دوباره ترامپ بر ایران در حالی صورت میگیرد که منطقه در حال بازتنظیم است. پس از جنگ ۱۲ روزه اسرائیل و ایران در خرداد و آتشبس شکننده در غزه، او شاید در حال سنجیدن این موضوع است که آیا رهبران تهران وارد گفتوگوهای دیپلماتیک میشوند یا بر موضع سرسختانه خود پافشاری میکنند.
چماق و هویج
آوی ملامد، تحلیلگر خاورمیانه، مقام پیشین اطلاعاتی اسرائیل و نویسنده، در گفتوگو با ایراناینترنشنال گفت بازگشت دوباره کوشنر از نظر عملی منطقی است، زیرا او همچنان در ریاض، ابوظبی و دوحه اعتبار دارد و میتواند برای تهران میانجیای آبرومند، خارج از کانالهای رسمی باشد.
ملامد گفت: «طبیعی است که ایرانیها ممکن است او را بهعنوان واسطهای بالقوه بپذیرند. او چهرهای آشنا در پایتختهای خلیج فارس است و سابقه توافقهای ابراهیم به او مشروعیتی داده که دیگران ندارند.»
کوشنر روابط تجاری چندمیلیارد دلاری با شرکتهای وابسته به دولتهای منطقه دارد. گروه سرمایهگذاری او به نام افینیتی پارتنرز (Affinity Partners) ماه گذشته با «صندوق سرمایهگذاری عمومی» عربستان همکاری کرد تا شرکت آمریکایی توسعهدهنده بازیهای ویدیویی الکترونیک آرتس (Electronic Arts) را به مبلغ ۵۵ میلیارد دلار خریداری کند؛ معاملهای که در صورت نهایی شدن، بزرگترین خرید اهرمی تاریخ خواهد بود.
بن سبطی، پژوهشگر ایرانیـاسرائیلی و سخنگوی پیشین بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل در گفتوگو با ایراناینترنشنال گفت اشاره ترامپ به جرد کوشنر نشانه راهبردی دوگانه است؛ دیپلماسی همراه با تهدید ضمنی.
سبطی گفت: «جرد همان هویج است و اسرائیل چماق. ترامپ به ایران نشان میدهد اگر درست رفتار کند، مسیر نرمتری وجود دارد، اما در غیر این صورت فشار و احتمال حمله در انتظارش است.»
با این حال برخی تحلیلگران این تحولات را فرصتی برای گفتوگو میدانند نه تقابل. بهگفته آنان، در حالی که ایران زیر فشار اقتصادی قرار دارد و گروههای نیابتیاش تضعیف شدهاند، پیشنهاد ترامپ و احتمال بازگشت کوشنر میتواند روزنهای محدود برای دیپلماسی ایجاد کند.
ملامد گفت تهران دلایلی برای گوش دادن دارد. جنگ ۱۲ روزه بهشدت محور موسوم به مقاومت را تضعیف کرد و آسیبپذیریهای منطقهای ایران را آشکار ساخت.
او افزود همراه با تحریمهای تازه آمریکا و فشار بر شبهنظامیان مورد حمایت ایران، «ابزارهایی که واشینگتن امروز در اختیار دارد، بسیار قویتر از پیش از هفتم اکتبر است».
ملامد پیشبینی کرد حاکمیت روحانی ایران ممکن است برای کاهش فشار اقتصادی، به گفتوگو تن دهد، هرچند ساختار اصلی قدرت خود را حفظ خواهد کرد.
سبطی نیز گفت خودداری تهران از شرکت در نشست صلح شرمالشیخ در ماه جاری، همزمان نشانه انزوای ایران و غرور آن است؛ نظامی که به گفته او «ترجیح میدهد بیرون بایستد و قدرتمند به نظر برسد تا اینکه مطیع جلوه کند».
اینکه کوشنر رسما دوباره وارد دیپلماسی مرتبط با ایران شود، هنوز مشخص نیست. اما سخنان ترامپ گمانهزنیهایی را زنده کرد که نخستینبار در پادکست «آی فور ایران» (Eye for Iran) ایراناینترنشنال در سال ۲۰۲۴ مطرح شده بود؛ زمانی که جفری سوننفلد از دانشگاه ییل که در تهیه توافقهای ابراهیم با کوشنر همکاری داشت، پیشبینی کرده بود «تنها راه صلح در خاورمیانه از مسیر فردی مانند کوشنر میگذرد».
در حال حاضر، پاسخ ایران سکوت است.
جمهوری اسلامی دعوت به نشست شرمالشیخ را رد کرده و توافقهای عادیسازی روابط با اسرائیل را «طرح خیانتآمیز عادیسازی» خوانده است.
با این حال، در حالی که تحریمها تشدید شده و نیروهای نیابتی ایران زیر فشار قرار دارند، تحلیلگران معتقدند تهران ممکن است در حال آماده شدن برای بازگشایی کانالهای دیپلماتیک باشد، حتی اگر هدف از آن فقط خرید زمان باشد.
این کارزار سهشنبه ۲۲ مهر با انتشار متنی نوشت: «تصور کنید فرزندتان را در سلول زندان در آغوش گرفتهاید؛ در حالیکه میدانید شما و همسرتان ممکن است هر لحظه اعدام شوید و شاید هرگز شاهد بزرگ شدن فرزندانتان نباشید.»
کارزار آزادی زندانیان سیاسی افزود این «واقعیت دردناک» زندگی نسیمه اسلامزهی، مادر دو فرزند از بلوچستان و همسرش ارسلان شیخی از کردستان است که هر دو در ایران زندانیاند.
این زوج در شهریور ۱۴۰۲ در ملارد تهران به اتهام عضویت در داعش بازداشت و پس از بازجویی در زاهدان، دوباره به تهران منتقل شدند.
نسیمه هنگام بازداشت باردار بود و اردیبهشت سال گذشته دخترش «تسنیم» را در زندان به دنیا آورد.
او یک دختر چهار ساله دیگر به نام عایشه دارد که گفته میشود پس از بازداشت والدینش به بهزیستی منتقل شده است.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» نیز با انتشار بیانیهای در نودمین هفته خود به حکم نسیمه و همسرش اشاره کرد و آن را نمادی از «بیعدالتی در نظام قضایی استبدادی» خواند.
کارزار آزادی زندانیان سیاسی تاکید کرد نسیمه و دختر نوزادش شرایطی بسیار سخت و غیرانسانی را در زندان تحمل میکنند.
نسیمه و همسرش در پروندهای مشترک با اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شدهاند.
علاوه بر او، وریشه مرادی، پخشان عزیزی و شریفه محمدی، سه زندانی زن سیاسی دیگری هستند که به اعدام محکوم شدهاند و در انتظار اجرای حکم خود هستند.
این کارزار تاکید کرد جمهوری اسلامی پس از جنگ ۱۲ روزه سرکوبها را تشدید کردهاند و شهروندان، بهویژه اقلیتهای قومی را، با اتهامات ساختگی «همکاری با اسرائیل» هدف قرار دادهاند.
جمهوری اسلامی ۱۲ مهر هفت زندانی سیاسی را به اتهاماتی از جمله «ارتباط با اسرائیل» در استانهای کردستان و خوزستان اعدام کرد.
سازمان حقوق بشر ایران ۱۸ مهر در گزارشی به مناسبت روز جهانی مبارزه با مجازات مرگ، خبر داد جمهوری اسلامی از ابتدای سال جاری میلادی تا آن تاریخ دستکم هزار و ۱۰۵ نفر را اعدام کرده است.
کارزار آزادی زندانیان سیاسی تاکید کرد با وجود این موج بیسابقه از اعدام، بازداشت و شکنجه، دولتهای اروپایی و آمریکا هنوز اقدام موثری برای واداشتن جمهوری اسلامی به توقف کشتار و آزادی زندانیان سیاسی انجام ندادهاند.
این کارزار از شهروندان، روزنامهنگاران، فعالان حقوق بشر، اتحادیههای کارگری و سازمانهای بینالمللی خواست خواهان توقف فوری اعدامها در ایران و آزادی همه زندانیان سیاسی شوند.
در این بیانیه آمده است: «جهان نمیتواند در حالیکه مادران، فعالان و انسانهای بیگناه به سوی چوبه دار برده میشوند، ساکت بماند... اکنون اقدام کنید؛ پیش از آنکه دیر شود.»
در این بیانیه به وخامت اوضاع در زندان زنان قرچک اشاره شده و آمده است: «سه زن که از دریافت خدمات پزشکی محروم شده بودند، در ماه سپتامبر در زندان قرچک جان خود را از دست دادند. از آن زمان، ۱۹ زندانی در اعتراض به شرایط حاکم بر این زندان دست به اعتصاب غذا زدهاند.»
جو بنت، پسر فورمن، سهشنبه ۲۲ مهر گفت گزارشها درباره وضعیت نامطلوب زندان قرچک او را «بهشدت نگران و مضطرب کرده بود».
بنت اضافه کرد مادرش «یک زن بیگناه بریتانیایی است که بهناحق در ایران زندانی شده و هر روز را در ترس و بیاطمینانی میگذراند».
احتمال درخواست ار ترامپ
در همین رابطه، روزنامه تلگراف هم گزارش داد خانواده لیندزی و کریگ فورمن، ممکن است برای آزادی آنها از دولت دونالد ترامپ درخواست کمک کنند.
جو بنت، پسر لیندزی، به تلگراف گفت اتهامات جاسوسی علیه آنها «کاملا مضحک» است و در طول نه ماه بازداشت، این زوج هرگونه اتهام را رد کردهاند.
او افزود خانوادهاش در حال بررسی تماس با ترامپ هستند، بهویژه پس از آنکه رییسجمهوری آمریکا وعده داد موفقیت توافق صلح غزه را در قبال تهران نیز تکرار کند.
بنت اضافه کرد: «در شرایطی که ثباتی تازه در خاورمیانه شکل گرفته، شاید ترامپ بتواند نقشی کلیدی در آزادی مادر و ناپدریام ایفا کند. ممکن است این اقدام از سوی آمریکا یا ترامپ نباشد و از طریق سفارت کشوری ثالث انجام شود، اما ما باید همه گزینهها را بررسی کنیم.»
تلگراف نوشت خانواده بنت قرار است روز پنجشنبه با ایوت کوپر، وزیر خارجه بریتانیا، دیدار و درباره وضعیت آنها گفتوگو کنند.
این زن و همسرش، کریگ فورمن، از حدود ۹ ماه پیش در زندانهای حکومت ایران محبوس هستند. کریگ فورمن نیز در زندان اوین نگهداری میشود.
این زوج گردشگر بهمنماه ۱۴۰۳ در جریان سفر خود به دور دنیا با موتورسیکلت، به دست نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی در کرمان بازداشت شدند.
جمهوری اسلامی یک ماه پس از بازداشت آنها اعلام کرد این زوج با «تظاهر» به گردشگری، برای «جمعآوری اطلاعات» وارد ایران شده بودند؛ اتهامی که آنها قاطعانه رد کردهاند.
پیشتر گزارش شده بود لیندسی و کریگ فورمن قرار است پنجم مهرماه در دادگاه انقلاب تهران به اتهام «جاسوسی» محاکمه شوند.
روایت تازه از فشارهای شدید روانی بر لیندسی فورمن
اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال حاکی از آن است که لیندسی فورمن به بند ۶ زندان اوین منتقل شده است؛ بندی که پنج اتاق از مجموع شش اتاق آن برای زندانیان سیاسی استفاده میشود.
بر اساس این اطلاعات، شرایط بهداشتی در این بند بسیار نامناسب است و موشهای بزرگی در آن دیده میشوند.
به گفته منابع آگاه، ماموران امنیتی جمهوری اسلامی طی یک ماه گذشته با اعمال فشار روانی، به فورمن هشدار دادهاند که اجازه گفتوگو یا ارتباط با دیگر زندانیان را ندارد.
این منابع افزودند فورمن بهدلیل ترس از نهادهای امنیتی از بیان جزییات مربوط به محاکمهاش خودداری کرده و بیشتر اوقات را در انزوا و سکوت سپری میکند.
روزنامه تلگراف بهمن ۱۴۰۳ گزارش داد زوج گردشگر بریتانیایی بازداشتشده در ایران جرمی مرتکب نشدهاند و دستگیری آنها با هدف گرفتن امتیاز از لندن صورت گرفته است.
«بلاتکلیفی دردناک» برای خانواده
پسر لیندسی فورمن در ادامه اظهارات خود گفت انتقال مادرش از قرچک به زندان اوین «تغییری در اصل ماجرا ایجاد نمیکند».
بنت افزود خانواده این زوج در «بلاتکلیفی دردناکی» به سر میبرند و در انتظار دریافت خبری پس از برگزاری جلسه دادگاه پنجم مهر آنها هستند: «هر روزی که بدون خبر میگذرد، روز دیگری از عذاب برای آنهاست.»
او همچنین با اشاره به وضعیت این دو شهروند بریتانیایی در ایران هشدار داد: «آنها در ترس و انزوا گرفتار شدهاند و نمیدانند در آینده چهچیزی در انتظارشان است. فشار روانی وارد بر آنها باید غیرقابل تصور باشد.»
فعالان حقوق بشر بازداشت شهروندان کشورهای غربی از سوی جمهوری اسلامی را «گروگانگیری حکومتی» میدانند و میگویند حکومت از این حربه برای تحت فشار گذاشتن غرب و گرفتن امتیاز از آن استفاده میکند.
این کارزار با انتشار بیانیهای در تاریخ سهشنبه ۲۲ مهر، اعلام کرد در شش ماه و ۲۰ روز نخست سال ۱۴۰۴، بیش از هزار نفر در ایران به دار آویخته شدهاند.
کارزار سهشنبههای نه به اعدام، با اعتصاب غذای زندانیان ۵۲ زندان کشور شامل اوین، قزلحصار، مرکزی و فردیس کرج، تهران بزرگ، خورین ورامین، قرچک، چوبیندر قزوین، اهر، اراک، لنگرود قم، خرمآباد، یاسوج، اسدآباد و دستگرد اصفهان، شیبان و سپیدار اهواز، نظام و عادلآباد شیراز، فیروزآباد فارس و دهدشت، به هفته ۹۰ رسید.
زندانیان زندانهای زاهدان، برازجان، رامهرمز، بهبهان، بم، یزد، کهنوج، طبس، مشهد، سبزوار، گنبدکاووس، قائمشهر، رشت، رودسر، حویق تالش، ازبرم لاهیجان، دیزلآباد کرمانشاه، اردبیل، تبریز، ارومیه، سلماس، خوی، نقده، میاندوآب، مهاباد، بوکان، سقز، بانه، مریوان، سنندج و کامیاران نیز به این اعتصاب غذا پیوستهاند.
بیانیه جدید این کارزار به «فشارهای فزاینده و شرایط غیرانسانی در زندانهای کشور» و همچنین جابهجایی زنان زندانی سیاسی و عقیدتی از زندان قرچک به زندان اوین اشاره کرد.
این زندانیان که پیشتر به مرگ سمیه رشیدی بهدلیل محرومیت از درمان و همچنین «شرایط غیرانسانی زندان قرچک» اعتراض کرده بودند، اکنون در زندان اوین نیز از حداقل امکانات و وسایل گرمایشی محروم ماندهاند و در وضعیت بسیار سختی به سر میبرند.
این بیانیه افزود: «این اوضاع غیرانسانی که تنها محدود به زندان اوین نیست، نشانهای دیگر از شکنجه زندانیان و نقض فاحش حقوق بشر است ....»
کارزار اعتصاب غذای زندانیان به تایید حکم اعدام احسان فریدی، دانشجوی زندانی سیاسی در زندان تبریز، اشاره کرد و آن را «سیاستی برای ایجاد رعب و وحشت در بین جوانان و دانشجویان» خواند.
صدور حکم اعدام برای نسیمه اسلامزهی، ارسلان شیخی (همسر او) و آمانج کاروانچی، سه زندانی عقیدتی، از دیگر مواردی است که کارزار سهشنبههای نه به اعدام از آن نام برد و این احکام را نمادی از «بیعدالتی در نظام قضایی استبدادی» توصیف کرد.
سازمان حقوق بشر ایران ۱۸ مهر در گزارشی به مناسبت روز جهانی مبارزه با مجازات مرگ، خبر داد جمهوری اسلامی از ابتدای سال جاری میلادی تا آن تاریخ دستکم هزار و ۱۰۵ نفر را اعدام کرده است.
با شدت گرفتن موج گسترده اعدامها، زندانیان واحد دو زندان قزلحصار ۲۱ مهر در اعتراض به انتقال تعدادی از زندانیان این واحد به سلولهای انفرادی برای اجرای حکم اعدام، دست به تحصن زدند، غذای زندان را بازگرداندند و خواستار بازگشت همبندیان خود شدند.
بر اساس گزارشها، بیش از هزار و ۵۰۰ نفر از زندانیان محبوس در این واحد، محکوم به اعدام هستند.
کارزار سهشنبههای نه به اعدام از سایر زندانیان خواست به این تحصن اعتراضی بپیوندند.
وبسایت تانکر ترکرز سهشنبه ۲۲ مهر با استناد به دادههای دو شرکت ارائهدهنده اطلاعات موقعیت جهانی کشتیها اعلام کرد بیشتر نفتکشهای ایرانی اکنون بهطور عادی در سامانه موقعیتیاب جهانی فعال هستند و برخلاف سالهای گذشته، مکان واقعی خود را پنهان نمیکنند.
سمیر مدنی، همبنیانگذار تانکر ترکرز، به وبسایت اسپلش گفت: «زمان وقوع این اتفاق بسیار جالب است، چرا که پس از هفت سال و نیم جعل گسترده سیگنالها از سوی ناوگان شرکت ملی نفتکش ایران رخ داده است.»
او افزود: «به نظر نمیرسد این اتفاق ناشی از یک حمله سایبری از راه دور باشد، چون در بیشتر موارد نفتکشهای شرکت ملی نفتکش، دستگاه موقعیتیاب خود را خاموش میکردند نه اینکه مکانشان را جعل کنند.»
مدنی تاکید کرد: «با این حال این رخداد درست در روزی اتفاق افتاد که ترامپ پس از پایان درگیریها به خاورمیانه سفر کرد.»
سابقه هک شبکه ارتباطی کشتیهای ایران
گروه هکری «لبدوختگان» ۳۱ مرداد به ایراناینترنشنال گفت شبکه ارتباطی بیش از ۶۰ کشتی متعلق به دو شرکت بزرگ دریایی جمهوری اسلامی را از کار انداخته و ارتباط آنها با یکدیگر، بنادر و جهان خارج را مختل کرده است.
این گروه که پیشتر بارها اطلاعاتی از فعالیتهای سایبری و نظامی حکومت ایران افشا کرده بود، اعلام کرد در پی این عملیات، ارتباطات ۳۹ کشتی وابسته به شرکت ملی نفتکش ایران و ۲۵ کشتی تحت مالکیت شرکت کشتیرانی جمهوری اسلامی قطع شده است.
گروه لبدوختگان در اسفند ۱۴۰۳ نیز اعلام کرد شبکه ارتباطی ۱۱۶ کشتی متعلق به دو شرکت بزرگ ایرانی را مورد هدف قرار داده و ارتباط آنها با یکدیگر و بنادر و جهان خارج را قطع کرده است.
نفتکشها و تحریمهای بینالمللی
ترامپ در نخستین هفتههای دوره دوم ریاستجمهوری خود، موج جدیدی از تحریمهای نفتی علیه ایران اعمال کرد که این تحریمها در هفتههای اخیر شدت گرفته است. این تحریمها شرکتهای مرتبط با صنعت نفت و ناوگان نفتکشهای قدیمی را که بدون بیمههای غربی فعالیت کرده و نفت کشورهای تحت تحریم را جابهجا میکنند، هدف قرار داده است.
بریتانیا، فرانسه و آلمان در ششم شهریور روند ۳۰ روزه بازگرداندن تحریمهای سازمان ملل علیه ایران را آغاز کردند که این روند پس از طی مراحلی از جمله تلاش متحدان جمهوری اسلامی برای تصویب قطعنامه و تعویق در بازگشت تحریمها، به اعمال دوباره تحریمها علیه حکومت ایران انجامید.
مقصد؟ نامعلوم
بسیاری از کشتیهای تحریمشده ایران که در سالهای گذشته در قالب ناوگان سایه فعالیت میکردند هماکنون در سامانههای موقعیت یابی قابل مشاهده هستند اما بررسیهای ایراناینترنشنال نشان میدهد کماکان مقصد بسیاری از این کشتیها نامشخص است.
دادههای تانکر ترکرز نشان میدهد در حال حاضر دستکم ۹۴ کشتی که در آبهی بینالمللی با پرچم ایران تردد میکنند تحت تحریمهای آمریکا هستند و از میان آنها ۶۷ کشتی پس از فعالشدن مکانیزم ماشه تحت تحریمهای سازمان ملل قرار گرفتهاند.
شبکه المیادین، وابسته به حزبالله لبنان ۱۵ مهر گزارش داد که در روزهای اخیر نشانههایی از آمادهسازیهای آمریکا برای متوقف کردن کشتیهای مرتبط با جمهوری اسلامی، بهدلیل بازگشت تحریمهای سازمان ملل، شناسایی شده است.
این منابع که هویت آنها نامشخص است، به المیادین گفتند سپاه پاسداران و ارتش جمهوری اسلامی «قادر به بیاثر کردن هر تهدیدی» در خلیج فارس و دریای عمان هستند.
المیادین به نقل از این منابع نوشت جمهوری اسلامی به کشورهای منطقه اعلام کرده است که هرگونه همکاری با ایالات متحده در چارچوب هدف قرار دادن یا مانعتراشی علیه کشتیهای تجاری ایران، بیپاسخ نخواهد ماند و با واکنشی متناسب مواجه خواهد شد.
