۷۷ برنده جایزه نوبل در نامهای سرگشاده به سنای آمریکا با انتصاب رابرت اف. کندی جونیور، گزینه دونالد ترامپ برای سمت وزیر بهداشت و خدمات انسانی مخالفت کردند و به «نداشتن صلاحیت» و باورهای ضدواکسن او پرداختند.
در این نامه که دوشنبه منتشر شد و به امضای ۷۷ برنده نوبل در رشتههای پزشکی، شیمی، فیزیک و اقتصاد رسیده، آمده است: «با توجه به سوابق او، قرار دادن آقای کندی در راس وزارت بهداشت و خدمات انسانی، سلامت عمومی را به خطر خواهد انداخت.»
در میان امضاکنندگان، نام درو وایزمن، برنده جایزه نوبل پزشکی در سال ۲۰۲۳ نیز به چشم میخورد که برای کارش در توسعه واکسنها و نقش تعیینکننده در مبارزه با کووید-۱۹ مورد توجه است.
اواخر آبان، ترامپ به عنوان رییسجمهوری منتخب آمریکا اعلام کرد رابرت اف. کندی جونیور را به عنوان گزینه خود برای تصدی سمت وزیر بهداشت و خدمات انسانی دولت بعدی آمریکا تعیین کرده است.
کندی که از منتقدان واکسیناسیون است و آن را «عامل اوتیسم» میداند، در کتابی آنتونی فائوچی، مدیر موسسه ملی آلرژی و بیماریهای واگیردار آمریکا را متهم کرده که با همکاری بیل گیتس، موسس شرکت مایکروسافت و شرکتهای داروسازی، موفق به فروش واکسنهای کرونا شده است.
ترامپ در شبکه اجتماعی تروث سوشال نوشت: «صنایع غذایی و شرکتهای دارویی که در ارتباط با سلامت عمومی مشغول فریب، انتشار اطلاعات کذب و دروغپراکنی هستند، مدتهاست که مردم آمریکا را تحت فشار گذاشتهاند.»
رابرت اف. کندی جونیور وعده داده است با ایجاد جنبشی به نام «آمریکا را دوباره سالم کنیم» مقامهای آژانسهای بهداشت و درمان که آنها را «عوامل صنایع داروسازی» خوانده، با افرادی جدید جایگزین کند.
او همچنین وعده داد به اقدامهایی همچون حذف افزودنیهای سمی از غذاها، توقف افزودن فلوراید به آب و گسترش راههای درمانی جایگزین روی خواهد آورد.
مخالفت کندی با واکسیناسیون در شرایطی است که ترامپ در اواخر دوران اول ریاستجمهوری خود، با بحران شیوع کرونا مواجه شد.
در نامه برندگان نوبل آمده است: «آقای کندی علاوه بر فقدان صلاحیت و تجربه مرتبط در پزشکی، علم، بهداشت عمومی یا دولتی، مخالف بسیاری از واکسنهایی بوده که به حفظ سلامت و نجات جان انسانها کمک کردهاند؛ مانند واکسنهایی که علیه سرخک و فلج اطفال عمل میکنند.»
آنها خطاب به سناتورهای آمریکا نوشتند: «ما قویا از شما میخواهیم که به تایید انتصاب وی به عنوان وزیر بهداشت رای منفی دهید.»
اوایل شهریور، رابرت اف. کندی جونیور که به طور مستقل در انتخابات آمریکا نامزد شده بود، با متوقف کردن کارزار انتخاباتی خود در ۱۰ ایالت تعیینکننده، گفت که «برای آزادی بیان، جنگ در اوکراین و جنگ علیه فرزندان ما»، از ترامپ حمایت میکند.
کندی جمعه دوم شهریور، در یک کنفرانس خبری گفت چندین بار با ترامپ و دستیارانش ملاقات کرده و متوجه شده است آنها بر سر مسائلی مانند امنیت مرزها، آزادی بیان و پایان دادن به جنگها توافق دارند اما در آن زمان، خواهر او، کری کندی، گفت که تصمیم برادرش برای حمایت از ترامپ خیانت به ارزشهای خانواده کندی است.
او در شبکههای اجتماعی نوشت: «این پایانی غمانگیز برای یک داستان غمانگیز است.»
رابرت فرانسیس کندی جونیور، برادرزاده جان فیتزجرالد کندی، رییسجمهوری پیشین دموکرات آمریکا و پسر رابرت کندی، سناتور و دادستان کل سابق این کشور است.
او، نام خود را به عنوان یک وکیل محیط زیست مطرح کرد و سپس در جریان همهگیری کرونا به عنوان یک فعال ضد واکسن شناخته شد.
رابرت فرانسیس کندی جونیور در آوریل سال گذشته میلادی با آرزوی کسب نامزدی دموکراتها وارد رقابتهای ریاست جمهوری شد اما بعد خود را نامزد مستقل اعلام کرد.
خبرگزاری فرانسه نوشت برای ترامپ که در ۲۰ ژانویه سوگند ریاستجمهوری یاد خواهد کرد، تردیدی وجود ندارد که نباید «انتخاب افرادی که وفادار نبودند» را به عنوان آنچه «بزرگترین اشتباه» دوره اول ریاست جمهوری خود خواند، تکرار کند.
گاردین در گزارشی به باز شدن در زندانها در شهرهای مختلف پرداخته و نوشته است بسیاری از این افراد از مردان و زنان گرفته تا کودکان، تنها به جرم انتقاد از حکومت زندانی شده بودند و حالا پس از مدتها دوری، به آغوش خانوادههایشان بازگشتند.
بر اساس این گزارش، هنوز مشخص نیست چه تعداد زندانی آزاد شدهاند اما گزارش سازمانهای حقوق بشری نشان میدهند در طی ۱۴ سال جنگ داخلی، بیش از ۱۰۰ هزار زندانی در این زندانها اعدام و سر به نیست شدهاند.
لحظات تلخ و شیرین آزادی
یکی از جنبههای آزادی زندانیان که بسیار مورد توجه قرار گرفته است، بیخبری خانوادهها از سرنوشت آنها بود.
در مواردی، خانواده از اسارت عزیزانشان در یک زندان مطلع بودند اما نمیدانستند او هنوز زنده است یا نه و در مواردی ماموران امنیتی بدون اطلاع به خانواده، فرد را ربوده و خانوادهها از سرنوشت آنها هیچ اطلاعی نداشتهاند.
گزارشهای تصویری نشان میدهند برخی از زندانیان به سختی میتوانستند باور کنند که بشار اسد ساقط شده است.
در مواردی دیگر، تعدادی از زندانیان قدیمیتر که بدون هیچ ارتباطی با خارج از زندان، سالهای طولانی را در حبس گذرانده بودند، حتی نمیدانستند بشار اسد پس از مرگ پدرش حافظ اسد در سال ۲۰۰۰، قدرت را به دست گرفته است.
تصاویر تایید شده از زندان نظامی صیدنایا در دمشق صحنههای تکاندهندهای را نشان میدهد. تصاویر سلولهایی که دهها زن و کودک خردسال در آن محبوس بودهاند. آنها به زندانیان وحشتزده اطمینان میدهند که دیگر جای نگرانی وجود ندارد.
میراث تاریک زندانهای اسد
تصاویر ماهوارهای در سال ۲۰۱۷ نشان میداد یک کوره جسدسوزی برای از بین بردن پیکر قربانیان در زندان صیدنایا ساخته شده است.
با این حال، هنوز گزارشهای ضد و نقیضی درباره سلولهای زیرزمینی در این زندان که هنوز کشف نشدهاند، به گوش میرسد.
نیروهای دفاع مدنی سوریه که به نام «کلاه سفیدها» شناخته میشوند، صبح دوشنبه به وقت محلی اعلام کردند پنج تیم را به زندان نظامی صیدنایا اعزام کردهاند «تا سلولهای پنهان زیرزمینی را که بنا بر گفته نجاتیافتگان محل نگهداری شماری از زندانیان است، جستوجو کنند».
کلاه سفیدها در پلتفرم «ایکس» اعلام کردند این تیمها شامل واحدهای جستوجو و نجات، متخصصان نفوذ از طریق دیوار، گروههای بازکننده درهای آهنی، واحدهای سگهای آموزشدیده و امدادگران پزشکی هستند.
به گفته کلاه سفیدها، گروههای اعزام شده به زندان صیدنایا، آموزشدیده و مجهز به امکانات لازم برای مدیریت چنین عملیاتهای پیچیدهای هستند.
روایتهای زندانیان از سالهای اسارت، حیرتانگیز است. به نظر میرسد سالها زمان لازم است تا تمام حقایق و اسناد تلخ جنایتهایی که خاندان اسد علیه مردم خود مرتکب شدهاند، آشکار شود.
شبکه العربیه تصاویر تکاندهندهای از ورود خانوادهای به دمشق را پخش کرد که برای دیدار فرزند تازه آزادشدهشان آمده بودند. صدای مادر سالخورده هنگامی که پس از ۱۴ سال فرزندش را در آغوش گرفت، از شدت احساسات میلرزید.
چهرههای شاخص آزاد شده
در میان آزادشدگان، دو چهره شاخص به چشم میخورند، رغد التتاری، خلبانی که در دهه ۱۹۸۰ از دستور حافظ اسد برای بمباران شهر حماه سرپیچی کرد و پس از ۴۳ سال حبس آزاد شد.
دیگری، تل الملوحی است که در سال ۲۰۰۹، در سن ۱۹ سالگی به جرم نوشتن یک پست وبلاگی در انتقاد از فساد دولتی دستگیر شده بود و حالا زنده پیدا شده است.
در زندان صیدنایا، مردی با سر تراشیده و بدنی لرزان آزاد شد که در اثر شکنجههای شدید، حافظهاش را از دست داده و به سختی میتوانست صحبت کند و به گفته خانوادهاش دانشجوی ۲۰ ساله پزشکی بوده که ۱۳ سال پیش ناپدید شده بود.
در جریان انقلاب بهار عربی سال ۲۰۱۱، هزاران معترض تنها به جرم سخن گفتن علیه حکومت دستگیر شدند.
به گزارش گروههای حقوقبشری، با گسترش جنگ داخلی، شبکه وسیع شعبههای امنیتی، بازداشتگاهها و زندانها به دلیل اِعمال شکنجههای وحشیانه در مقیاس گسترده، به مکانهایی مخوف تبدیل شدند.
در طول سالهای گذشته، بسیاری از خانوادههای سوری با بیرحمی تمام از مرگ عزیزانشان باخبر شدند، اعدامهایی که گاه سالها پیش از اطلاعرسانی به خانوادهها رخ داده بودند.
انتظار دردناک خانوادهها
با این حال، هنوز خانوادههای بسیاری در انتظار به سر میبرند و امیدوارند عزیزانشان زنده پیدا شوند.
عبدالکافی الحمدو، فعال سوری که در سال ۲۰۱۶ به همراه خانوادهاش از حلب به ادلب پناه برده بود، یکشنبه در یک ایستگاه اتوبوس مرکزی دمشق، لحظات پر التهاب خانوادههایی را ثبت کرد که منتظر رسیدن اتوبوسها و خودروهای حامل زندانیان آزاد شده بودند.
زنی گریان از پسر ۱۸ سالهاش میگوید که در سال ۲۰۱۲ دستگیر شد و از آن زمان تاکنون هیچ خبری از او نداشته است: «تمام خانوادههایی که اینجا جمع شدهاند، وحشت بزرگی در دل دارند، وحشت از اینکه مبادا فرزندانشان را از دست دادهباشند. با این حال، در گوشهای از قلب برخی از آنها، هنوز روزنهای کوچک از امید میدرخشد، امید به اینکه شاید عزیزانشان هنوز زندهباشند.»
