آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، در واکنش به ممنوعیت فعالیت آژانس امدادرسانی و کاریابی برای آوارگان فلسطینی سازمان ملل (اونروا) از سوی اسرائیل گفت: «جایگزینی برای اونروا وجود ندارد.»
او افزود : «اجرای این قانون میتواند عواقب ویرانگر و غیرقابل قبولی برای پناهندگان فلسطینی در سرزمینهای اشغالی فلسطین داشته باشد.»
آکسیوس به نقل از سه مقام اسرائیلی گزارش داد بیل برنز، مدیر سیا، در جلسهای که روز یکشنبه با همتایان اسرائیلی و قطری خود داشت پیشنهاد داد یک توقف ۲۸ روزه در درگیریها در غزه، همراه با آزادسازی حدود هشت گروگان از سوی حماس و آزادسازی دهها زندانی از سوی اسرائیل صورت گیرد.
یک مقام ارشد اسرائیلی به آکسیوس گفت: «اسرائیل با یک توقف موقت موافقت میکند، اما حماس خواستار توقفی است که آغاز فرآیندی برای اقداماتی غیرقابلبرگشت از سوی اسرائیل باشد. اگر هیچیک از طرفین از موضع خود کوتاه نیاید، توافقی صورت نخواهد گرفت.»
در این گزارش به نقل از منبعی آگاه آمده مدیر سیا قرار است در اواخر این هفته به قاهره سفر و با حسن رشاد، رییس جدید اطلاعات مصر، گفتوگو کند.
وزارت دفاع ایالات متحده روز دوشنبه، ۷ آبان، اعلام کرد که در صورت پیوستن کره شمالی به جنگ روسیه، محدودیتهای جدیدی را برای استفاده اوکراین از سلاحهای آمریکایی اعمال نخواهد کرد.
ناتو تایید کرده است که واحدهای نظامی کره شمالی در منطقه کورسک در روسیه مستقر شدهاند. با آنکه در حال حاضر همه توجهات به خاورمیانه معطوف شده، اعزام سربازان کره شمالی به روسیه برای شرکت در جنگ اوکراین به نگرانی در غرب بهشدت دامن زده است.
به گزارش رویترز، حضور سربازان کره شمالی در جبهههای جنگ در اوکراین میتواند نشان دهد که روسیه چگونه امیدوار است تلفات فزاینده در میدان نبرد را جبران کند و آهسته و پیوسته دستاوردهایی در شرق اوکراین کسب کند.
رییسجمهوری کره جنوبی، بامداد سهشنبه ۸ آبان، همکاری نظامی فزاینده روسیه و کره شمالی را یک تهدید فوقالعاده امنیتی خواند.
مارک روته، دبیرکل ناتو، روز دوشنبه پس از گفتگو با یک هیات از کره جنوبی در مورد استقرار سربازان کره شمالی در روسیه و اوکراین به خبرنگاران گفت: «همکاری نظامی عمیق بین روسیه و کره شمالی تهدیدی برای امنیت هند و اقیانوسیه و یورو آتلانتیک است.»
او گفت که استقرار نیروهای کره شمالی نشانه «یاس روزافزون» پوتین است.
روته افزود: «بیش از۶۰۰ هزار سرباز روسی در جنگ پوتین کشته یا زخمی شدهاند و او نمیتواند بدون حمایت خارجی به حمله خود به اوکراین ادامه دهد.»
جو بایدن، رییسجمهوری آمریکا نیز این تحول را «بسیار خطرناک» خوانده است.
پنتاگون تخمین میزند که ۱۰ هزار سرباز کره شمالی برای آموزش در شرق روسیه مستقر شدهاند، شمار این سربازان روز چهارشنبه گذشته سه هزار نفر بر آورد شده بود.
سخنگوی پنتاگون روز دوشنبه گفت: «بخشی از این سربازان قبلا به اوکراین نزدیکتر شدهاند و ما بهطور فزاینده نگران هستیم که روسیه قصد داشته باشد از این سربازان در نبرد یا برای حمایت از عملیات جنگی علیه نیروهای اوکراینی در منطقه کورسک روسیه در نزدیکی مرز با اوکراین استفاده کند.»
کرملین در ابتدا گزارشهای مربوط به استقرار نیروهای کره شمالی را «اخبار جعلی» خوانده و آنها را رد کرده بود. اما پوتین روز پنجشنبه حضور نیروهای کره شمالی در روسیه را رد نکرد و گفت که این موضوع امری داخلی است و باید تصمیم بگیرد که پیمان همکاری با پیونگ یانگ را چگونه اجرا کند.
رهبر روسیه همچنین در آخر هفته گفت که اگر ایالات متحده و متحدانش به اوکراین برای حمله به عمق روسیه کمک کنند، مسکو پاسخی متناسب خواهد داد. او تاکید کرد که مسکو حمایت غرب از اوکراین را به معنای «مشارکت مستقیم ناتو» در جنگ می داند.
با این حال، ایالات متحده هیچ نشانه ای مبنی بر تایید درخواست حمله عمیق اوکراین ارائه نکرده است.
یک مقام وزارت امور خارجه کره شمالی گزارشهای رسانه ها در مورد اعزام نیرو به روسیه را تایید نکرد، اما گفت که پیونگ یانگ بر این باور است که اگر چنین اقدامی را انجام داده بود، این اقدام مغایرتی با هنجارهای بینالمللی نداشت.
اطلاعات ارتش اوکراین روز پنجشنبه اعلام کرده بود که که اولین واحدهای کره شمالی در منطقه مرزی کورسک، جایی که نیروهای اوکراینی از زمان تهاجم بزرگ در ماه اوت در آنجا حضور دارند، ثبت شده است.
اما پنتاگون از تایید حضور نیروهای کره شمالی در کورسک خودداری کرد.
سخنگوی پنتاگون گفت: «احتمال دارد که آنها به سمت کورسک حرکت کنند. اما من هنوز جزییات بیشتری در اختیار ندارم.»
ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهوری اوکراین گفته است که این اقدام تشدید تنش از سوی روسیه است.
وزیر امور خارجه اوکراین نیز گفته است که کییف هفتههاست که در مورد استقرار این نیروها هشدار داده است. او متحدان اوکراین را به عدم ارائه پاسخ قوی متهم کرده است.
وزیر امور خارجه اوکراین در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «به اوکراین گوش دهید. راه حل این است که همین حالا محدودیتهای حملات دوربرد ما به عمق خاک روسیه را بردارید.»
از زمان دیدار رهبران روسیه و کره شمالی در شرق روسیه در سال گذشته، دو کشور روابط نظامی خود را ارتقا داده اند. آنها بار دیگر در ماه ژوئن برای امضای یک پیمان همکاری استراتژیک جامع که شامل یک پیمان دفاعی متقابل است، ملاقات کردند.
در ماههای اخیر مقامات عالیرتبه دو کشور که مرز مشترک کوچکی دارند، بارها با یکدیگر دیدار کردهاند. چو سون هوی، وزیر امور خارجه کره شمالی روز دوشنبه برای دومین سفر خود به روسیه در شش هفته گذشته، پیونگ یانگ را ترک کرد.
پنی وانگ، وزیر امور خارجه استرالیا، روز سهشنبه ۷ آبان، اعلام کرد که این کشور، با تصمیم اسرائیل برای ممنوعیت فعالیت آژانس امدادرسانی و کاریابی برای آوارگان فلسطینی سازمان ملل (اونروا) مخالف است و از اسرائیل خواسته که از دستورات الزام آور دادگاه بینالمللی دادگستری برای ارائه کمک ها به غزه پیروی کند.
روز دوشنبه، وزیران امور خارجه هفت کشور از جمله استرالیا، با انتشار بیانیهای نگرانی شدید خود را نسبت به ممنوعیت فعالیت سازمانهای امدادرسان سازمان ملل متحد ابراز کرده بودند.
آژانس امدادرسانی و کاریابی برای آوارگان فلسطینی سازمان ملل (اونروا)، روز دوشنبه ممنوعیت فعالیت خود در داخل اسرائیل از سوی پارلمان این کشور را اقدامی بیسابقه و مغایر منشور سازمان ملل متحد و تعهدات بینالمللی اسرائیل دانست.
آنروا تاکید کرده که مصوبه کنست باید برای همه نگرانکننده باشد.
رهبر جمهوری اسلامی با استفاده از آيات قرآنی سوره احزاب، واژهای تازه برای خاموش کردن صدای منتقدان و بریدن زبان مخالفان ابداع کرد: «مرجفون». او منتقدانی را که به گفته او با انتشار اخبار و تحلیل و تفسیر، خلاف روایت حکومت عمل می کنند مرجفون نامید.
علاوه بر تهدید منتقدان به سرکوب و بازداشت، خامنهای بار دیگر نوک حملات خود را به سمت فضای مجازی و شبکههای اجتماعی نشانه گرفته است. او با حمله به افرادی که سیاستهای جنگطلبانه جمهوری اسلامی را نقد میکنند، بهطور مستقیم به دستگاه قضایی و نهادهای امنیتی دستور داده با منتقدان برخورد کنند و به بهانه «تامین امنیت روانی جامعه»، صدای انتقاد آنها را خفه کنند.
تنها ۲۴ ساعت پس از سخنرانی تهدیدآمیز خامنهای، غلامحسین محسنی اژهای، رییس قوه قضاییه، اعلام کرد که منتقدان بازداشت و محاکمه خواهند شد. این تهدیدات امر تازهای نیست؛ جمهوری اسلامی از ابتدا بر سرکوب منتقدان اصرار داشته و همواره زبان مخالفان را با سرکوب، بازداشت و تهدید بسته است.
اکنون که جمهوری اسلامی پس از حملات اسرائیل تحت فشار قرار گرفته، حاکمیت به جای پاسخگویی، خشم و ناکامیاش را بر سر مردم و منتقدان داخلی خالی میکند.
این روش سرکوب و تهدید منتقدان جدید نیست. در دهه ۱۳۷۰ و ۱۳۸۰ نیز خامنهای و فرماندهان سپاه از همین مسیر برای خاموش کردن صداهای مخالف بهره بردند. برای نمونه، در سال ۱۳۷۷، رحیم صفوی، فرمانده وقت سپاه، در یک سخنرانی تهدید کرد که «برخی را باید گردن بزنیم و برخی را زبانشان را قطع کنیم. زبان ما شمشیر ما است».
نتیجه چنین تهدیداتی، وقوع قتلهای زنجیرهای از سوی باند سعید امامی و وزارت اطلاعات بود، که قربانیان آن افرادی مانند داریوش فروهر و پروانه اسکندری، محمد جعفر پوینده و محمد مختاری بودند.
در سال ۱۳۷۹، هنگامی که رسانههای چاپی نقش اصلی در خبررسانی داشتند، خامنهای در یک سخنرانی مشابه، مطبوعات منتقد را «پایگاه دشمن» خواند و دستور تعطیلی آنها را صادر کرد. در کمتر از ۲۴ ساعت، قاضی سعید مرتضوی، معروف به «قصاب مطبوعات»، دستور توقیف ۱۶ روزنامه را صادر کرد که به توقیف فلهای مطبوعات شهرت یافت.
اکنون نیز همان نگاه ۲۴ سال پیش تکرار شده است؛ فقط این بار جای مطبوعات را فضای مجازی گرفته و به جای روزنامهنگاران، فعالان فضای مجازی هدف قرار گرفتهاند. خامنهای که روزگاری دستور تعطیلی مطبوعات را میداد، حالا بهدنبال فیلتر کردن بیشتر شبکههای اجتماعی و مقابله با فعالان فضای مجازی است، اما بستن فضای مجازی به سادگی بستن روزنامهها نیست.
همانطور که خود خامنهای گفته است: «خدای جمهوری اسلامی همان خدای دهه ۶۰ است»، اما مردم و دنیای امروز اجازه نمیدهند که حاکمیت به شیوههای دهه ۶۰ عمل کند.
سیاست بستن دهان منتقدان در گذشته نه تنها موفق نبود، بلکه نتیجه معکوس داشت؛ سرکوبها باعث شد که منتقدان به مخالفان و مخالفان به مخالفان سرسختتر تبدیل شوند.
نسل جدیدی از منتقدان، جسورتر و بیپرواتر از گذشته، اکنون در فضای مجازی حضور دارند و هیچ حریمی برای رهبر و حکومت قائل نیستند.
نتیجه سیاست سرکوب در دهههای گذشته چه بوده است؟
گروهی از بهترین و با تجربهترین روزنامهنگاران و فعالان مدنی مجبور به مهاجرت شدند و مرجعیت رسانهای از داخل کشور به خارج منتقل شد. رسانههای حکومتی بیاعتبارتر شدند و رسانههای خارج از کشور مرجعیت خبری بیشتری یافتند.
در کدام کشور دیگر، به جز حکومتهای دیکتاتوری، چنین پدیدهای وجود دارد که بخش بزرگی از روزنامهنگارانش در خارج از کشور فعال باشند؟
خامنهای و مسئولان جمهوری اسلامی باید دریافته باشند که این روش سرکوب، که پیشتر شکست خورده، در آینده نیز شکست خواهد خورد. با وجود تهدیدها و فیلترینگ، نقد و انتقاد ادامه خواهد داشت؛ روزی در مطبوعات و امروز در فضای مجازی.
اکنون مردم از مطالبات اصلاحی فراتر رفته و به این نتیجه رسیدهاند که «کل نظام باید برود». این همان نتیجه سرکوب و بستن دهان منتقدان است.
