یک سال گذشت؛ قتل حکومتی دو ورزشکار معترض، محمدمهدی کرمی و کیان حسینی
بامداد ۱۷ دی ۱۴۰۱، طناب دار جمهوری اسلامی دو ورزشکار دیگر را به قتل رساند؛ محمدمهدی کرمی، کاراته کای ۲۱ساله و کیان (محمد) حسینی، قهرمان ۴۰ساله هنرهای رزمی.
بامداد ۱۷ دی ۱۴۰۱، طناب دار جمهوری اسلامی دو ورزشکار دیگر را به قتل رساند؛ محمدمهدی کرمی، کاراته کای ۲۱ساله و کیان (محمد) حسینی، قهرمان ۴۰ساله هنرهای رزمی.
جمهوری اسلامی مدعی است آنها را به اتهام مشارکت در مرگ یک بسیجی به نام روح الله عجمیان در مراسم چهلم حدیث نجفی در بهشت سکینه کرج، محاکمه و اعدام کرده است.
دو ماه و پنج روز قبل ۱۷ دی ۱۴۰۱، در بهشت سکینه کرج و در مراسم چهلم حدیث نجفی مامورین لباس شخصی مشغول سرکوب مردم معترض بودند و درگیری ها منجر به مرگ روح الله عجمیان شد. جمهوری اسلامی تعداد زیادی را به اتهام مرگ او بازداشت و برای آنها حکم اعدام صادر کرد.
دادگاه های فرمایشی بدون وکیل، با استناد به اعترافاتی که تحت تاثیر شدیدترین شکنجه های روحی جسمی و حتی جنسی برگزار شد، کیان حسینی و محمدمهدی کرمی را به چوبه دار برد.
همزمان کمپین های داخلی و بین المللی برای جلوگیری از اعدام این دو ورزشکار تشکیل شد.
هلگه لیمبورگ، نماینده پارلمان آلمان کفالت سیاسی محمد مهدی را به عهده گرفت. حمیده عباسعلی کاراته کای المپیکی ایران از دیگر ورزشکاران درخواست کمک کنند. حتی درخواست دادرسی عادلانه او به رادیو ورزش جمهوری اسلامی هم کشیده شد.
در کنار تمامی اینها نه اعتصاب غذای محمدمهدی فایده ای داشت و نه التماس پدر و مادرش. محمد مهدی در بامداد ۱۷ دی به قتل رسید.
اعدام مظلومانه محمدمهدی موجی از واکنش ها را در دنیا در پی داشت. حتی مهدی طارمی هم که بعد از قتل مهسا امینی همیشه خنثی بوده کرده و به قول خودش «سیاسی نبود» هم واکنش نشان داد.
ماشاالله کرمی، پدر دادخواهش، در ۳۱ مرداد ۱۴۰۲ بازداشت شد. کمیته پیگیری وضعیت بازداشتشدگان، اعلام کرده کیفرخواست پرونده ماشاالله کرمی، با ۵ اتهام از سوی دادسرای انقلاب کرج صادر شده و به مواردی چون «عضویت در دستهجات به قصد اقدام علیه امنیت کشور» و «اهانت به مقدسات» متهم شدهاست.
قتل حکومتی کیان حسینی
اما سرگذشت کیان حسینی، متهم ردیف دوم پرونده عجمیان حکایت یکی از تلخترین قتلهای حکومتی و دردناکترین سرنوشتها در جمهوری اسلامی است؛ او پدر و مادر خود را سالها قبل از دست داده بود و کسی را نداشت تا پیگیر وضعیتش باشد.
دریا صفایی، نماینده مجلس بلژیک و هارالد تروخ، نماینده مجلس اتریش کفالت سیاسی او را بر عهده گرفتند. صفایی خود را مادرخوانده سیاسی محمد اعلام کرد.
وكيل این ورزشکار گفته او برای اعتراف اجباری انواع شکنجه را تحمل کرد؛ از ضربوشتم با چشم و دستوپای بسته تا لگد به سر و بیهوشی، و البته شوکر. ورزشکار تنهایی که به کودکان فقیر هنرهای رزمی را به رایگان آموزش میداد.
قتل حکومتی کیان، یکی از دردناکترین آدمکشیهای جمهوری اسلامی بود؛ اعدام او موجی از واکنشهای تند را میان مردم و در فضای مجازی فارسیزبان بهراه انداخت.
او حالا در آرامستان بهشت علی اشتهارد، آرمیده است. اما بر خلاف دوران کوتاه زندگی اش دیگر تنها نیست. هرچند ماشاالله کرمی، پدر محمدمهدی کرمی آزاد نیست که به او نیز سر بزند، اما ایرانیان بسیاری هر هفته یاد کیان حسینی را زنده میکنند و او را فرزند و برادر خود میخوانند.
واکنشها به قتل مظلومانه کیان حسینی آنقدر گسترده بود که جمهوری اسلامی از برگزاری مراسم یادبود او هم جلوگیری کرده است.
حساب ماریو زاگالو در اینستاگرام روز شنبه ۱۶ دی در بیانیه کوتاهی نوشت: «با اندوه فراوان، شما را از درگذشت ماریو خورخه لوبو زاگالو، قهرمان ابدیمان و قهرمان چهار دوره جام جهانی مطلع میکنیم.»
در این بیانیه رسمی آمده است که این فوتبالیست «پدری فداکار، پدربزرگی دوستداشتنی، پدرشوهری دلسوز، دوستی وفادار، یک حرفهای موفق و انسانی بزرگ و یک اسطوره بزرگ» بود.
این بیانیه تاکید کرد که زاگالو «میهنپرستی بود که میراثی از دستاوردهای بزرگ را برای ما به یادگار گذاشته است».
برزیل تا کنون پنج دوره برنده جام جهانی فوتبال در سالهای ۱۹۵۸، ۱۹۶۲، ۱۹۷۰، ۱۹۹۴ و ۲۰۲۲ شده که چهار دوره آن را مدیون زاگالو است: دو بار به عنوان بازیکن، یک بار به عنوان کمک مربی و یک بار هم به عنوان مربی.
او در تابستان امسال به دلیل عفونت ادراری در بیمارستان ریودوژانیرو بستری شد.
بازیکن سابق تیم ملی فوتبال برزیل، تیمی که به «سلسائو» معروف است، اخیرا مشکلات سلامتی دیگری نیز داشت.
پس از مرگ پله در دسامبر ۲۰۲۲، او تقریبا دو هفته به دلیل عفونت تنفسی در بیمارستان بستری شد.
به عنوان یک بال (وینگر) چپ، زاگالو همراه با «پادشاه پله» بخشی از تیم برزیل بود که قهرمان جامهای جهانی ۱۹۵۸ و ۱۹۶۲ شد.
او همچنین وقتی برزیل عنوان قهرمانی را در جام جهانی سال ۱۹۷۰ به دست آورد، مربی تیم ملی این کشور بود و در کسوت کمکمربی در پیروزی سلسائو در جام جهانی سال۱۹۹۴ نقش داشت.
یک بار هم در جام جهانی سال ۱۹۹۸ هنگامی که برزیل در فینال به فرانسه باخت، او به عنوان مربی تیم ملی برزیل این تیم را به مقام نایب قهرمانی رساند.
تنها دو فوتبالیست دیگر در جهان، سالها بعد از زاگالو توانستند هم به عنوان بازیکن و هم به عنوان مربی تیم خود را قهرمان جام جهانی کنند: فرانتس بکن باوئر آلمانی (۱۹۷۴ و ۱۹۹۰) و دیدیه دشان فرانسوی (۱۹۹۸ و ۲۰۱۸).
ادنالدو رودریگز، رییس کنفدراسیون فوتبال برزیل، در پی مرگ زاگالو هفت روز عزای رسمی اعلام کرد.
زاگالو که مجسمهاش در مقابل استادیوم نیلتون سانتوس در ریو قرار دارد، بین سالهای ۱۹۷۶ و ۷۸ مربی تیم ملی کویت شد.
او سالها بعد به عنوان سرمربی تیم ملی کویت به تهران نیز سفر کرد. رویارویی مهم ایران و کویت با هدایت زاگالو، نخستین بار در فینال جام ملتهای آسیا در سال ۱۹۷۶ در تهران رقم خورد.
در آن بازی، زاگالو یک بر صفر به حشمت مهاجرانی باخت و پس از آن ضیا آتابای، خواننده، با الهام گرفتن از ترانه «زنگالو» موسیقی ساخت و برای زاگالو کُریخوانی کرد.
این دو در مقدماتی جام جهانی آرژانتین هم شاگردانشان را برابر هم روانه میدان کردند که این بازی نیز با پیروزی تیم ملی ایران همراه شد.
