رای دادگاه لس‌آنجلس به ممنوعیت پرچم شیروخورشید

اسپانیا در تنها تجربه قهرمانی جام جهانی در سال ۲۰۱۰ هم در گام نخست با ناکامی در پیروزی مواجه شده و برابر سوئیس شکست خورده بود.

عربستان سعودی و اروگوئه امشب دیگر بازی این گروه را برگزار خواهند کرد.

کیپ ورد در نخستین حضور خود در جام جهانی شگفتی آفرید

وقتی سوت پایان نخستین مسابقه کیپ ورد در تاریخ جام جهانی در استادیوم آتلانتا، در فاصله ۵۲۹۶ کیلومتری از خانه، به صدا درآمد، آنها کاری باورنکردنی انجام داده بودند؛ کشوری کوچک و تازه‌وارد توانسته بود اسپانیا، قهرمان اروپا و یکی از مدعیان اصلی قهرمانی جهان، را با تساوی بدون گل متوقف کند.

بوبیستا، سرمربی تیم، گفته بود می‌خواهد دنیا ببیند کیپ ورد چیست و مردمش چه کسانی هستند؛ و دنیا هم دید.

او تاکید کرده بود که صعود به جام جهانی فقط فوتبال نیست؛ موسیقی است، فرهنگ است، همه چیز است. پس این نتیجه چه بود؟ چیزی فوق‌العاده.

چه لحظه‌ای بود و چه فریادی برخاست وقتی غیرممکن به واقعیت تبدیل شد.

100%

مجمع‌الجزایری در اقیانوس اطلس با ۶۰۰ هزار نفر جمعیت. یک مدافع میانی باشگاه شمروک روورز از منطقه کراملین دوبلین که زبان کریول را یاد گرفته و روزی در لینکدین پیدا شده بود. یک دروازه‌بان ۴۰ ساله از لیگ دسته دوم پرتغال. یک ژوزیمار دیگر که نام خود را در تاریخ این رقابت‌ها ثبت کرد و در پایان مسابقه اشک ریخت؛ اشکی که قرار است نسل‌ها درباره آن صحبت شود.

درباره همه آن‌ها، تک‌تک‌شان. آن‌ها به آمریکا آمدند، مقابل اسپانیا قرار گرفتند و مقاومت کردند؛ با بدن‌هایی که برای هر توپ به خطر افتاد و قلب‌هایی که آشکارا برای کشورشان می‌تپید.

حتی ورود لامین یامال، ستاره نوجوانی که قرار بود ناجی اسپانیا باشد، نتوانست آن‌ها را شکست دهد.

کیپ ورد از آتلانتا یک امتیاز گرفت، اما دستاوردش بسیار فراتر از آن بود. حتی می‌توانست بیشتر هم باشد.

وقتی مسابقه در دقایق پایانی با نتیجه صفر-صفر دنبال می‌شد، این کیپ ورد بود، نه اسپانیا، که بهترین فرصت‌های گلزنی را خلق کرد.

باورنکردنی بود؛ در دقیقه ۹۰ دینی بورگس در محوطه جریمه اسپانیا به هوا پرید تا ضربه سر بزند و شاید جاودانه شود، اما اونای سیمون توپ را مهار کرد. سه دقیقه بعد، رایان مندس نیز فرصت خود را داشت.

از سوی دیگر، دنی اولمو مجبور شد ضربه کوین پینا را دفع کند؛ داستانی شگفت‌انگیز که تا آستانه غیرقابل باورتر شدن پیش رفت.

اما همین تساوی نیز برای همیشه در یادها خواهد ماند؛ تساوی‌ای سرشار از شادی.

100%

و اگر آن موقعیت‌ها لحظاتی ماندگار بودند، صحنه مهار فوق‌العاده پیکو لوپس در دقیقه ۸۸ نیز چنین جایگاهی خواهد داشت؛ جایی که او با تکلی تماشایی مانع گلزنی اولمو شد.

به نوشته گاردین، لوپس در ایرلند متولد و بزرگ شده است. پدرش کارلوس، آشپز کشتی‌های کروز، زمانی که کشتی‌اش در دوبلین پهلو گرفته بود با جودی آشنا شد. هر دوی آن‌ها به همراه دو برادر پیکو در ورزشگاه حضور داشتند.

پدربزرگ ۹۸ ساله‌اش که هنوز روی زمین کشاورزی کار می‌کند، از جزیره سائو نیکولاو مسابقه را تماشا می‌کرد.

خانواده همسرش نیز با کمپر خود را به مسابقه رسانده بودند. چه اندازه باید به او افتخار کنند و چه داستان شگفت‌انگیزی دارد.

این داستان پیش‌تر هم روایت شده بود، اما همچنان شگفت‌انگیز است و این مسابقه فصل تازه‌ای به آن افزود.

مشاور سابق وام مسکن که از کار خود خسته شده بود، بازیکن نیمه‌حرفه‌ای‌ای که از بوهیمیانز به شمروک روورز رفت، روزی پیامی در لینکدین دریافت کرد و آن را نادیده گرفت؛ چون به زبانی بود که نمی‌فهمید و تصور کرد هرزنامه است. اکنون او بخشی از تاریخ شده بود.

پشت سر او، ژوزیمار ژوزه اوورا دیاس، معروف به «ووزینیا»، دروازه‌بان ۴۰ ساله تیم، نیز تاریخ‌ساز شده بود. همه آن‌ها چنین کردند؛ چه قهرمانانی.

ترکیب اصلی تیم در هشت لیگ مختلف بازی می‌کند و هر ۲۶ بازیکن خارج از سطح اول فوتبال جهان هستند.

100%

اسپانیا ۲۴ بار به سمت دروازه حریف شوت زد اما راهی برای گلزنی پیدا نکرد. اما این نتیجه تصادفی نبود؛ اصلا. بازیکنان بوبیستا برای آن زحمت کشیده بودند و از همان آغاز شایسته‌اش بودند.

شمارش معکوس آغاز مسابقه به پایان رسید و یک دقیقه و شش ثانیه دیرتر از زمان برنامه‌ریزی‌شده، دایلون لیورامنتو نخستین لمس توپ تاریخ کیپ ورد در جام جهانی را ثبت کرد. این درحالی است که به آن‌ها گفته بودند اینجا جای آن‌ها نیست.

اما آنها چیز دیگری رقم زدند؛ نمایشی از مقاومت و سرکشی. نود دقیقه طولانی که در پایان آن پاداشی بزرگ انتظارشان را می‌کشید.

بوبیستا گفته بود تیمش شجاعت حمله خواهد داشت، اما برای این مسابقه اولویت اصلی دفاع بود؛ و آن‌ها این کار را فوق‌العاده انجام دادند.

100%

اسپانیای مستاصل

۱۴ دقیقه طول کشید تا پدری نخستین شوت اسپانیا را بزند. سپس پائو کوبارسی ضربه‌ای به بیرون فرستاد و تقریبا همین بود.

در سوی دیگر زمین، رایان مندس توپ را از بالای سر گاوی عبور داد اما ضربه‌اش توسط مارک کوکوریا دفع شد.

لیورامنتو از میانه زمین شوت زد و ژووانه کابرال نیز ضربه‌ای را از کنار دروازه به بیرون فرستاد.

اسپانیا در ادامه بهتر شد و هرچه به پایان نیمه نخست نزدیک‌تر می‌شد، موقعیت‌های بیشتری خلق می‌کرد.

در همین مقطع بود که ووزینیا درخشیدن را آغاز کرد.

نخستین مهار بزرگ او روی ضربه سر میکل اویارسابال بود؛ پس از آنکه فران تورس تیر دروازه را لرزانده بود.

سپس ضربه تورس را مهار کرد و بعد نیز مقابل ضربه سر ایمریک لاپورت ایستاد.

با آغاز نیمه دوم تعداد شوت‌های اسپانیا بیشتر و بیشتر شد و در نهایت به ۲۷ رسید.

اما هیچ‌چیز جواب نمی‌داد. زمان می‌گذشت. و می‌گذشت. و باز هم می‌گذشت.

و برخلاف انتظار همه، لامین یامال تا دقیقه ۷۰ وارد زمین نشد. حضور او فضای مسابقه را تغییر داد، اما نتوانست تاریخ را تغییر دهد. این کار را کیپ ورد انجام داد.

تیم ملی ایران بامداد سه‌شنبه ۲۶ خرداد در نخستین مسابقه خود در جام جهانی ۲۰۲۶ به مصاف نیوزیلند می‌رود، اما تا چند ساعت مانده به آغاز این دیدار، وضعیت بلیت‌فروشی و نمایش مسابقه در سالن‌های سینما همچنان نامشخص است.

بر اساس گزارش مهر، پلیس اماکن تاکنون مجوز پخش مسابقات فوتبال در سینماها را صادر نکرده است. با این حال، در صورت حل این موضوع و صدور مجوزهای لازم از سوی سازمان سینمایی تا عصر امروز، بلیت تماشای مسابقات تیم ملی در سینماها با قیمت ۲۰۰ هزار تومان عرضه خواهد شد.

با توجه به اینکه هر سه دیدار تیم ملی ایران در مرحله گروهی جام جهانی در ساعات پایانی شب یا بامداد برگزار می‌شود، پخش این مسابقات تداخلی با اکران فیلم‌ها نخواهد داشت. همچنین سینماداران امیدوارند نمایش بازی‌های جام جهانی بتواند بخشی از خسارت‌های واردشده به این صنف در هفته‌های اخیر را جبران کند.

تا جایی که در ۱۴ سالگی روزانه حدود ۹ ساعت در رفت‌وآمد بود و برای رسیدن به زمین تمرین باید سوار ۱۰ اتوبوس مختلف می‌شد.

صلاح که این امشب با تیم ملی بلژیک بازی دارد، در گفت‌وگویی قدیمی با باشگاه لیورپول از دشواری‌های دوران نوجوانی خود سخن گفته بود.

او گفت: «ابتدا در باشگاهی نزدیک روستای محل زندگی‌ام در بسیون بازی می‌کردم، اما بعد به تیمی در طنطا رفتم که حدود یک ساعت و نیم از خانه‌ام فاصله داشت. سپس به باشگاه المقاولون العرب در قاهره پیوستم و برای رسیدن به تمرینات باید چهار تا چهار ساعت و نیم در مسیر بودم.»

صلاح توضیح داد که به دلیل این رفت‌وآمد طولانی مجبور بود هر روز زودتر از مدرسه خارج شود. او تنها از ساعت ۷ تا ۹ صبح در کلاس‌های درس حضور داشت و سپس راهی سفر طولانی خود به سمت محل تمرین می‌شد.

ستاره مصری افزود: «پنج روز در هفته و به مدت سه تا چهار سال این مسیر را طی می‌کردم. ساعت ۹ صبح از مدرسه خارج می‌شدم و حدود ساعت ۲ یا ۲:۳۰ بعدازظهر به زمین تمرین می‌رسیدم. تمرین ساعت ۳:۳۰ یا ۴ آغاز می‌شد و پس از پایان تمرین، حدود ساعت ۱۰ یا ۱۰:۳۰ شب به خانه بازمی‌گشتم. بعد هم شام و خواب. روز بعد همه چیز دوباره تکرار می‌شد.»

او همچنین گفت: «گاهی مجبور بودم سه، چهار یا حتی پنج بار اتوبوس عوض کنم تا به تمرین برسم و همین تعداد اتوبوس را نیز در مسیر بازگشت سوار می‌شدم.»

صلاح در سال ۲۰۱۰ نخستین بازی حرفه‌ای خود را برای باشگاه المقاولون العرب انجام داد و دو سال بعد راهی بازل سوئیس شد.

جالب اینکه او در نخستین روز حضورش در تست‌های بازل چندان موفق ظاهر نشد. هایکو فوگل، سرمربی وقت بازل، بعدها گفت: «بعد از نخستین جلسه تمرینی، همه تعجب کرده بودند و حتی از خود می‌پرسیدند آیا صلاح برادر دوقلو دارد یا نه! اما در روز سوم همه چیز تغییر کرد و او غیرقابل مهار شد.»

پس از دو فصل موفق در سوئیس، صلاح به چلسی پیوست، اما در لندن نتوانست جایگاه ثابتی پیدا کند و تنها ۱۹ بار برای این تیم به میدان رفت. سپس با حضور در فیورنتینا و رم مسیر حرفه‌ای خود را احیا کرد.

درخشش در رم باعث شد او در سال ۲۰۱۷ با قراردادی به ارزش ۴۳ میلیون پوند به لیورپول منتقل شود؛ انتقالی که زندگی حرفه‌ای او را متحول کرد. صلاح در ۹ فصل حضور در آنفیلد، ۴۴۲ بازی انجام داد، ۲۵۷ گل به ثمر رساند و ۱۲۳ پاس گل ثبت کرد تا به یکی از اسطوره‌های تاریخ باشگاه تبدیل شود.

اکنون ستاره ۳۳ ساله فوتبال مصر پس از پایان دوران حضورش در لیورپول، تمام تمرکز خود را روی جام جهانی ۲۰۲۶ گذاشته است؛ تورنمنتی که در آن بازوبند کاپیتانی مصر را بر بازو خواهد بست و امیدوار است رویای درخشش در بزرگ‌ترین صحنه فوتبال جهان را محقق کند.

اسپانیا نسبت به دو سال گذشته باتجربه‌تر شده و استعدادهای جدیدی را نیز به ترکیب خود اضافه کرده است. با این حال، رسانه‌های اسپانیایی از جمله موندو دپورتیوو گزارش داده‌اند که کادر فنی و بازیکنان به هیچ وجه حریف آفریقایی خود را دست‌کم نمی‌گیرند. تاریخ نیز نشان می‌دهد اسپانیا معمولا جام‌های جهانی را خوب آغاز نمی‌کند؛ شکست برابر سوئیس در سال ۲۰۱۰، باخت ۵ بر ۱ مقابل هلند در سال ۲۰۱۴ و تساوی با پرتغال در سال ۲۰۱۸، از جمله نتایجی هستند که مانع از اعتمادبه‌نفس بیش از حد ماتادورها شده‌اند.

یکی از دغدغه‌های اصلی دلا فوئنته، انتخاب دروازه‌بان اصلی تیم است. رقابت میان اونای سیمون، خوان گارسیا و داوید رایا همچنان ادامه دارد و به یکی از بحث‌های داغ رسانه‌ها و هواداران تبدیل شده است.

مشکل دیگر اسپانیا به خط حمله بازمی‌گردد. مصدومیت‌های اخیر بازیکنانی چون لامین یامال، نیکو ویلیامز و ویکتور مونیوز، گزینه‌های سرمربی را محدود کرده است و با وجود بهبودی نسبی، احتمال حضور آنها در ترکیب اصلی پایین به نظر می‌رسد. در چنین شرایطی، فران تورس و الکس بائنا در کنار میکل اویارزابال خط حمله اسپانیا را تشکیل خواهند داد.

اکنون باید دید لاروخا می‌تواند بر نگرانی‌های موجود و سابقه نه‌چندان مطلوب خود در بازی‌های افتتاحیه غلبه کند یا کیپ‌ورد شگفتی بزرگ هفته نخست جام جهانی را رقم خواهد زد.

تیم ملی فوتبال بلژیک که امشب ساعت ۲۲:۳۰ نخستین بازی خود را مقابل مصر برگزار می‌کند، با آمادگی کامل راهی آمریکا شده است.

شیاطین سرخ گرچه در حال حاضر در میان مدعیان اصلی این جام قرار ندارند، اما به دلیل کسب نتایج درخشان در بازی‌های تدارکاتی، با اعتمادبه‌نفس بالایی پا به این مسابقات گذاشته‌اند.

شاگردان رودی گارسیا با پیروزی‌های پیاپی اخیر خود، از جمله برد ۲ بر ۰ مقابل کرواسی و پیروزی ۵ بر ۰ برابر تونس، پیام روشنی برای رقبای خود فرستاده‌اند.

این نتایج روند صعودی تیمی را نشان می‌دهد که اکنون رکورد ۱۳ پیروزی متوالی در تمامی رقابت‌ها را در اختیار دارد.

رودی گارسیا که نخستین تجربه سرمربیگری خود در جام جهانی را پشت سر می‌گذارد، به نظر می‌رسد فرمول موفقیت با بلژیک را یافته است.

سرمربی پیشین باشگاه‌های لیل، مارسی، رم و لیون به‌تدریج اصول تاکتیکی خود را در تیم پیاده کرده و در هفته‌های اخیر تغییرات مثبتی در ساختار تیمی به وجود آورده است.

100%

او در کنفرانس خبری گفت که تیمش بازی‌ها را با سیستم ۳-۵-۲ آغاز نخواهد کرد و تغییرات تاکتیکی‌اش امکان استفاده از یک مهاجم اضافه را فراهم می‌کند.

این رویکرد جدید باعث شده بلژیک در بازپس‌گیری توپ تهاجمی‌تر، در خط حمله پویاتر و در مدیریت شرایط مختلف مسابقه کامل‌تر از تورنمنت‌های گذشته ظاهر شود.

ترکیب کنونی بلژیک از بازیکنان جوان و باانگیزه در کنار ستاره‌های باتجربه تشکیل شده است. پدیده‌هایی مانند دیگو موریرا، کونی د وینتر، ماکسیم دکویپر و ناتان نگوی، طراوت و انرژی تازه‌ای به تیم بخشیده‌اند.

در این میان، جرمی دوکو، وینگر منچسترسیتی، یکی از مهره‌های اصلی خط حمله بلژیک در این جام به شمار می‌رود.

همچنین ماتیاس فرناندز-پاردو، بازیکن ۲۱ ساله لیل، پس از گفت‌وگو با گارسیا و مدیر ورزشی تیم، تصمیم گرفت پیراهن بلژیک را به جای اسپانیا بر تن کند و به یکی از مهره‌های کلیدی تیم تبدیل شود.

ستاره‌های باتجربه تیم همچنان ستون‌های اصلی این ساختار را تشکیل می‌دهند. تیبو کورتوا درون دروازه یکی از مطمئن‌ترین چهره‌های فوتبال جهان است.

کوین دی بروینه پس از درخشش برابر تونس، با آمادگی کامل ریتم بازی را در میانه میدان هدایت می‌کند و روملو لوکاکو نیز با گلزنی مقابل کرواسی نشان داد که در بهترین زمان ممکن به اوج آمادگی بازگشته است.

حضور یوری تیلمانس، قهرمان لیگ اروپا با استون ویلا، خط میانی تیم را مستحکم‌تر کرده است.

بلژیک با قرار گرفتن در گروهی شامل مصر، ایران و نیوزیلند، فرصت مناسبی دارد تا مسابقات را قدرتمند آغاز کند و چهار سال پس از ناکامی در قطر، بار دیگر به عنوان یکی از قدرت‌های فوتبال جهان مطرح شود.