مقامات آمریکایی اعلام کردند نیروهای سرویس مخفی و پلیس محلی بامداد یکشنبه سوم اسفند مردی مسلح را پس از عبور از محدوده امنیتی اقامتگاه دونالد ترامپ در مارالاگو، فلوریدا، هدف قرار دادند و کشتند.
به گفته مقامهای مجری قانون، این فرد حوالی ساعت ۱:۳۰ بامداد به وقت شرق آمریکا در نزدیکی دروازه شمالی مجموعه دیده شد. سرویس مخفی اعلام کرد او علاوه بر یک قبضه شاتگان، یک گالن سوخت نیز همراه داشت.
ترامپ که در حال حاضر در واشینگتن به سر میبرد، هنگام وقوع حادثه در مارالاگو حضور نداشت.
منبعی آگاه از روند تحقیقات هویت فرد مهاجم را «آستین تاکر مارتین»، ۲۱ ساله از ایالت کارولینای شمالی اعلام کرد. به گفته همین منبع، طی روزهای گذشته گزارش مفقودی او ثبت شده بود.
رویارویی و تیراندازی
به گفته ریک بردشاو، رییس پلیس شهرستان پالم بیچ، دو مامور سرویس مخفی و یک معاون کلانتر با این فرد مواجه شدند و از او خواستند اسلحه و گالن سوخت را زمین بگذارد.
بردشاو در نشست خبری صبح یکشنبه گفت فرد مهاجم گالن سوخت را زمین گذاشت اما شاتگان را «در وضعیت آماده شلیک» بالا آورد؛ در پی این اقدام، نیروهای انتظامی به سوی او آتش گشودند.
این مرد در محل حادثه جان باخت و هیچیک از ماموران آسیب ندیدند.
کارولین لیویت، سخنگوی کاخ سفید، گفت سرویس مخفی «بهسرعت و قاطعانه فردی دیوانه را که با اسلحه و گالن سوخت وارد خانه رییسجمهوری ترامپ شده بود، خنثی کرد.»
افزایش خشونتهای سیاسی
رویترز در گزارشی نوشت این حادثه در شرایطی رخ میدهد که آمریکا با موجی از خشونتهای سیاسی روبهروست. در سال ۲۰۲۴ گلوله یک ضارب در جریان گردهمایی انتخاباتی در پنسیلوانیا گوش ترامپ را خراش داد. همچنین فردی که بعدا به اتهام تلاش برای ترور محکوم شد، در زمین گلفی در فلوریدا در حالی که ترامپ حضور داشت، با یک سلاح نیمهخودکار در میان بوتهها پنهان شده بود.
در پروندهای دیگر، عامل آن سوءقصد اخیر به حبس ابد محکوم شد.
همچنین در ژوئن ۲۰۲۵، ملیسا هورتمن، نماینده دموکرات ایالت مینهسوتا، به همراه همسرش هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد. چند ماه بعد نیز چارلی کرک، فعال محافظهکار، ترور شد.
تحقیقات در دست افبیآی
مقامهای پلیس درباره انگیزه احتمالی فرد مهاجم اطلاعاتی ارائه نکردهاند. افبیآی مسئولیت تحقیق را برعهده گرفته و مشغول جمعآوری شواهد از محل حادثه است.
کش پتل، مدیر افبیآی، در شبکههای اجتماعی اعلام کرد این سازمان «تمام منابع لازم» را به تحقیقات اختصاص داده است.
اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، گفت پس از حادثه با ترامپ گفتوگو کرده و از سرویس مخفی برای حفاظت از رئیسجمهور و خانوادهاش قدردانی کرده است.
او در گفتوگو با شبکه فاکسنیوز افزود: «نمیدانیم این فرد طراح یک نقشه بوده یا صرفا فردی بیتعادل.»
آکسیوس در گزارشی که بامداد یکشنبه سوم اسفند، انتشار یافت، نوشت که گراهام، سناتور جمهوریخواه، به این رسانه گفته است: «نگرانیها درباره عملیاتهای نظامی بزرگ در خاورمیانه را با توجه به درگیریهای گذشته درک میکنم. با این حال، به نظر میرسد صداهایی که علیه درگیر شدن هشدار میدهند، پیامدهای مهار نکردن شر را نادیده میگیرند.»
او در این گفتوگو بر موضع اخیر خود درباره ایران تاکید کرده و افزوده است که پس از سفر اخیر خود به منطقه، به این نتیجه رسیده که اکنون فرصت «ایجاد یک تغییر تاریخی در ایران» فراهم است.
گراهام وضعیت فعلی در دولت آمریکا و در میان اطرافیان رییسجمهوری این کشور را اینطور ارزیابی کرد: «از نظر من صداهای مخالف درگیر شدن و آنهایی که از خطرات مرتبط با اقدام قاطع قاطع علیه حکومت ایران میگویند، بهطور فزایندهای بلندتر شدهاند. زمان نشان خواهد داد که این وضعیت چگونه پیش خواهد رفت.»
اکسیوس همچنین نوشت در حالی که دو ناو هواپیمابر و صدها جنگنده برای آنچه میتواند یک عملیات نظامی بزرگ باشد در حال آمادهسازی در منطقه هستند، اما تیم رییسجمهوری ایالات متحده همزمان در مذاکره با ایران نوعی انعطاف محدود از خود نشان میدهد.
دلایل مخالفت با حمله تا حدی روشن است، اما هویت مخالفان نه!
اکسیوس نوشته است که «برخی مشاوران ترامپ و برخی افراد حلقه نزدیک به او» درباره «خردمندانه بودن حمله» تردید دارند و به او توصیه میکنند از تهدید نظامی صرفا برای امتیازگیری از جمهوری اسلامی استفاده کند، اما به هویت این مشاوران و نزدیکان اشاره نشده است.
ژاپنتایمز نیز در گزارشی که شامگاه شنبه دوم اسفند منتشر شد نوشت که هرچند به نظر میرسد ترامپ، به «جنگ با جمهوری اسلامی» تمایل دارد اما مشاورانش درباره نگرانیهای اقتصادی رایدهندگان به او هشدار میدهند.
این رسانه به نقل از یک مقام ارشد کاخ سفید و بدون اشاره به هویت او نوشت که با وجود لفاظیهای جنگطلبانه ترامپ، هنوز «حمایت یکپارچهای» در داخل دولت برای پیشبرد حمله به ایران وجود ندارد.
این منبع مهمترین دلیل این مخالفتها را نگرانی بابت پایگاه رای جمهوریخوان در انتخاباتهای پیشِ رو در ایالات متحده خواند و نوشت: «دستیاران ترامپ همچنین به ضرورت اجتناب از ارسال پیامی حاکی از بیتوجهی به رایدهندگان مردد که بیشتر نگران اقتصاد هستند، توجه دارند.»
آموس یادلین، رییس پیشین اطلاعات نظامی ارتش اسرائیل که در زمره افرادی است که تقابل میان آمریکا و جمهوری اسلامی را «قریبالوقوع» میداند، به تایمز اسرائیل گفت که هرچند رییسجمهوری ایالات متحده «بسیار مصمم» اما «بسیاری با حمله مخالفند.»
او افزود: «دقیقا روشن نیست که پنتاگون میخواهد با این حمله به چه چیزی دست یابد. یک ابرقدرت ظرف چند روز به جنگی وارد نمیشود. یک مسیر دیپلماتیک وجود دارد که باید تا پایان طی شود.»
کرت میلز، مدیر اجرایی مجله «امریکن کانسرواتیو» که یک ملیگرای محافظهکار و مخالف مداخلهگری نظامی گسترده آمریکا در جهان است، شنبه دوم اسفند به واشینگتنپست گفت که هرچند آنهایی که در ماه ژوئن (جنگ ۱۲روزه اسرائیل و آمریکا علیه جمهوری اسلامی) مخالف جنگ بودند، «هنوز هم مخالفاند»، اما مخالفت «بسیار شدید» هم در جناح راست دیده نمیشود زیرا مردم میبینند که ترامپ از تمام کارزارهای نظامی جان سالم به در برده و هزینه سیاسی و اقتصادی چندانی به کشور تحمیل نشده است، بنابراین سیاست کلی این است که «فعلا هشدار زودهنگام ندهید».
این گزارش یادآور میشود که در دوره نخست ریاستجمهوری ترامپ، پنتاگون برای جلوگیری از جنگ، طرحهای درگیری گسترده با ایران را با مقامهای ارشد کاخ سفید در میان گذاشت تا «خطرات واقعی» آن روشن شود؛ اقدامی که دستکم دو بار ترامپ را از صدور دستور حمله منصرف کرد. اما این بار، همان طرحهای جنگی بهعنوان گزینههایی عملی روی میز قرار گرفتهاند.
به نوشته آتلانتیک، آمریکا اکنون یکی از بزرگترین آرایشهای نظامی دهههای اخیر خود را در خاورمیانه مستقر کرده است؛ بیش از ۱۰۰ هواگرد شامل جنگندههای اف-۱۸ و اف-۳۵، پهپادها و هواپیماهای شناسایی در منطقه حضور دارند و ناو هواپیمابر «جرالد آر. فورد» به همراه ناوشکنها و زیردریاییهای مجهز به موشکهای هدایتشونده در حال استقرار در برد عملیاتی ایران هستند.
ترامپ جمعه ۱ اسفند در پاسخ به پرسشی درباره احتمال حمله محدود گفت: «فکر میکنم میتوانم بگویم در حال بررسی آن هستم.» با این حال، به نوشته آتلانتیک، دولت هنوز هدف روشنی برای این تمرکز قدرت نظامی ارائه نکرده است. یکی از فرماندهان پیشین به آتلانتیک گفته است: «هر گزینه نظامی فقط درباره کاری که میتوانیم انجام دهیم نیست، بلکه درباره حفاظت از خود و منافعمان در برابر واکنش اجتنابناپذیر ایران هم هست.»
این گزارش چهار سناریوی اصلی را بررسی میکند: هدف قرار دادن رهبران جمهوری اسلامی، حمله به زیرساختهای موشکی، حمله مجدد به برنامه هستهای و یا ترکیبی از این اهداف. ترامپ پیشتر درباره رهبر جمهوری اسلامی نوشته بود که «دقیقاً میدانستم کجا پناه گرفته است» و اشاره کرده بود که میتوانست هدف قرار گیرد. اما کارشناسان هشدار میدهند چنین اقدامی میتواند به شدیدترین واکنش حکومت ایران منجر شود و حتی سپاه پاسداران را به اتخاذ موضعی تهاجمیتر سوق دهد. درباره برنامه موشکی نیز برایان کلارک، پژوهشگر موسسه هادسون، به آتلانتیک گفته است: «به نظر میرسد آمریکا در حال بررسی هدف قرار دادن اهداف نرمتر مانند پایگاههای سپاه و مراکز تولید است، آن هم در یک دوره طولانیتر.»
در مورد تاسیسات هستهای، ترامپ پیشتر در شبکه اجتماعی خود نوشته بود: «هیچ سلاح هستهای» و هشدار داده بود «حمله بعدی بسیار شدیدتر خواهد بود.» با این حال، میک مولروی، معاون پیشین وزارت دفاع آمریکا، به آتلانتیک گفته است: «باید از این تصور فاصله بگیریم که میتوانیم برنامه هستهای را برای همیشه نابود کنیم. میتوان چیزی را تخریب یا تضعیف کرد، اما این به معنای ناتوانی آنها در بازسازی نیست.» گزارش همچنین هشدار میدهد که طولانی شدن هر عملیات خطر تلفات غیرنظامی را افزایش میدهد و حکومت ایران همچنان میتواند از طریق موشکها، پهپادها یا تهدید تنگه هرمز واکنش نشان دهد.
آتلانتیک در جمعبندی تاکید میکند که این آرایش نظامی میتواند اهرم فشار برای دستیابی به توافق باشد، اما همزمان با هر هواپیما و ناوی که به منطقه میرسد، فشار سیاسی برای استفاده از این توان نظامی افزایش مییابد؛ تصمیمی که پیامدهای آن میتواند فراتر از ایران، کل منطقه و منافع آمریکا را در بر بگیرد.
به نوشته واشینگتنپست، سه روز پیش از آنکه ترامپ در ژوئن گذشته مجوز حمله به ایران را صادر کند، چارلی کرک، فعال سرشناس محافظهکار و از چهرههای بانفوذ نزدیک به پایگاه «ماگا»، در دفتر بیضی کاخ سفید نگرانی خود را درباره کشیده شدن آمریکا به یک درگیری طولانی دیگر مطرح کرده بود. کرک در آن زمان در برنامه خود گفته بود: «باید در برابر وسوسه براندازی دیکتاتورها در سرزمینهایی که نمیشناسیم مقاومت کنیم. پایگاه ماگا اصلاً جنگ نمیخواهد.» او به همراه استیو بنن و تاکر کارلسون نسبت به تغییر رژیم در ایران و احتمال جنگی فرسایشی هشدار داده بود.
اما اکنون که ترامپ در حال بررسی حملهای گستردهتر و حتی احتمال سرنگونی علی خامنهای است، مخالفت علنی و پشتپرده جریان «اول آمریکا» بهمراتب کمرنگتر شده است. رهبران و مفسران نزدیک به این جریان به واشینگتنپست گفتهاند این تغییر ناشی از افزایش اعتماد به ترامپ پس از عملیاتهای محدود در ایران و ونزوئلا، نگرانی از قطع رابطه با رییسجمهوری که منتقدان محافظهکار را کنار گذاشته، ابهام درباره دامنه اقدام احتمالی و پذیرش این واقعیت است که ترامپ از مخالفت پایگاه خود با جنگهای طولانی آگاه است اما در نهایت تصمیم خود را خواهد گرفت.
واشینگتنپست یادآور شده ترامپ در ۲۱ ژوئن گذشته حملات به تاسیسات هستهای ایران را تایید کرد؛ حملاتی که به سرعت پایان یافت. برخی در جریان ماگا معتقد بودند فشارهای آنان باعث محدود ماندن دامنه عملیات شد. اما پس از آن، چارلی کرک ترور شد و جریان ماگا یکی از صداهای اثرگذار خود را از دست داد. تاکر کارلسون نیز به دلیل پیشبینیهای نادرست درباره ابعاد عملیاتها مورد انتقاد قرار گرفت و استیو بنن گرچه همچنان درباره جنگ گسترده هشدار میدهد، اما لحن خود را تعدیل کرده است.
متیو بویل، رییس دفتر رسانه محافظهکار «واشینگتن بریتبارت»، به این روزنامه گفت کاهش بحثهای عمومی به این دلیل است که «رییسجمهوری اعتماد زیادی کسب کرده است» و دکترین او شامل «اقدامات بسیار دقیق» است که نباید به جنگی طولانی و پرهزینه منجر شود. برخی اینفلوئنسرهای حامی ترامپ نیز به شرط ناشناس ماندن گفتهاند این بار «صداها آرامتر است» زیرا در حملات قبلی جنگ گستردهای رخ نداد.
در عین حال، برخی کارشناسان سیاست خارجی که طرفدار محدود کردن نقش نظامی آمریکا هستند، نسبت به خطر کشیده شدن ایالات متحده به همان جنگهای بیپایانی که ترامپ پیشتر از آنها انتقاد میکرد، هشدار دادهاند. رز مری کلانیک از اندیشکده «دیفنس پرایوریتی» به واشینگتنپست گفت حمله گسترده با هدف تغییر رژیم میتواند پیامدهایی متفاوت و طولانیمدت داشته باشد و افزود: «هیچ تهدید فوری امنیتی علیه آمریکا از سوی ایران وجود ندارد.»
کرت میلز، مدیر اجرایی نشریه «آمریکن کنسروتیو»، نیز به این روزنامه گفت شدت مخالفتها هنوز شکل نگرفته زیرا «جنگی آغاز نشده است»، اما اگر آغاز شود، واکنشها میتواند شدید باشد. به نوشته واشینگتنپست، در ژوئن گذشته پس از بمباران اسرائیل علیه ایران، پرسش اصلی این بود که آیا آمریکا به آن خواهد پیوست یا نه؛ اما این بار هنوز روشن نیست دقیقاً چه اقدامی روی میز است.
به گفته مقامهای دو طرف و دیپلماتهایی در خلیج فارس و اروپا، همسایگان عرب ایران و همچنین اسرائیل اکنون احتمال درگیری را بیش از دستیابی به توافق میدانند؛ در حالی که واشینگتن یکی از بزرگترین آرایشهای نظامی خود در منطقه از زمان حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ را در حال شکلدهی است.
یک منبع آگاه از برنامهریزیهای در حال انجام، گفت دولت اسرائیل با توجه به بنبست میان تهران و واشینگتن، برای اقدام احتمالی مشترک با آمریکا آماده میشود، هرچند هنوز تصمیم نهایی اتخاذ نشده است. این حمله در صورت وقوع، پس از حملات ماه ژوئن گذشته به تاسیسات نظامی و هستهای ایران، دومین حمله مشترک آمریکا و اسرائیل به ایران در کمتر از یک سال خواهد بود. کشورهای تولیدکننده نفت خلیج فارس نیز، به گفته منابع منطقهای، در حال آمادهسازی برای سناریویی هستند که بیم دارند از کنترل خارج شده و بیثباتی گستردهای در خاورمیانه ایجاد کند.
رویترز مینویسد دو دور گفتوگوهای حکومت ایران و آمریکا بر سر موضوعاتی چون غنیسازی اورانیوم، برنامه موشکی و رفع تحریمها به بنبست رسیده است. یک منبع آگاه گفت زمانی که میانجیهای عمانی بستهای از پیشنهادهای مرتبط با موشک را از سوی آمریکا به تهران رساندند، عباس عراقچی، وزیر امور خارجه حکومت ایران، حتی از باز کردن آن خودداری کرده و آن را بازگردانده است.
پس از مذاکرات سهشنبه در ژنو، عراقچی از توافق بر «اصول راهنما» سخن گفت، اما کاخ سفید اعلام کرد هنوز فاصله قابلتوجهی میان دو طرف وجود دارد.
انتظار میرود حکومت ایران در روزهای آینده پیشنهاد مکتوبی ارائه دهد. در همین حال دونالد ترامپ با اعزام ناوهای هواپیمابر، کشتیهای جنگی و جنگندهها به منطقه هشدار داده حکومت ایران باید درباره برنامه هستهای به توافق برسد وگرنه «اتفاقات واقعاً بدی» رخ خواهد داد؛ او ضربالاجلی ۱۰ تا ۱۵ روزه تعیین کرده است. تهران نیز تهدید کرده در صورت حمله، پایگاههای آمریکا در منطقه را هدف قرار خواهد داد؛ تنشی که به افزایش قیمت نفت انجامیده است.
به گزارش رویترز، مقامهای آمریکایی میگویند ترامپ هنوز تصمیم نهایی درباره استفاده از نیروی نظامی نگرفته، اما اذعان کرده در حال بررسی حملهای محدود برای واداشتن ایران به توافق است. مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا قرار است ۲۸ فوریه با بنیامین نتانیاهو دیدار کند و یک مقام ارشد آمریکایی گفته تا اواسط مارس همه نیروهای آمریکا در منطقه مستقر خواهند شد. مطالبه اصلی واشینگتن همچنان توقف کامل غنیسازی در خاک ایران است، در حالی که تهران بر حفظ توان هستهای خود تأکید دارد و از گفتوگو درباره موشکهای بالستیک خودداری میکند.
برخی تحلیلگران گفتهاند در صورت شکست مذاکرات، حمله احتمالی میتواند با کور کردن پدافند هوایی ایران و هدفگیری نیروی دریایی سپاه در خلیج فارس آغاز شود. با این حال، مقامهای اروپایی و عربی درباره «هدف نهایی» ترامپ تردید دارند و هشدار میدهند آغاز جنگ آسانتر از مهار آن است. در حالی که علی لاریجانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی حکومت ایران از آمادگی جمهوری اسلامی برای نظارت گسترده آژانس بینالمللی انرژی اتمی خبر داده، منابع منطقهای تاکید کردهاند هرگونه امتیاز اساسی در نهایت به تصمیم علی خامنهای بستگی دارد؛ تصمیمی که میتواند سرنوشت تقابل یا توافق را رقم بزند.
این نخستین بار از زمان کشتار بیسابقه مردم ایران در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی ماه است که رهبر یک کشور بهطور علنی و رسمی از کشته شدن بیش از ۳۰ هزار نفر از مردم معترض بهدست جمهوری اسلامی سخن میگوید.
پیشتر شورای سردبیری ایراناینترنشنال در پنجم بهمن ماه ۱۴۰۴ در بیانیهای با استناد به مدارک و روایتهای تازه اعلام کرده بود که ابعاد خشونت نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی در جریان انقلاب ملی فراتر از برآوردهای اولیه بوده و بیش از ۳۶ هزار و ۵۰۰ نفر در این سرکوب هدفمند به دستور علی خامنهای، دیکتاتور تهران، کشته شدهاند.
در این بیانیه همچنین تاکید شده بود اطلاعات جدید، تصویر دقیقتری از الگوی کشتار و ابعاد جنایتی به دست میدهد که اکنون با اطمینان میتوان آن را بزرگترین و خونینترین قتلعام مردم در تظاهرات خیابانی، در یک بازه زمانی دو روزه، در تاریخ جهان دانست.
این در حالی است که جمهوری اسلامی با انتشار آماری سوال برانگیز، تنها کشته شدن ۳۱۱۷ نفر در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی را تایید و سپس فهرستی مخدوش از نام جانباختگان منتشر کرد.
افتخار دولت به سند جنایت
شورای سردبیری ایراناینترنشنال، در واکنش به فهرست منتشر شده از سوی دولت پزشکیان، ۱۳ بهمن در بیانیه دیگری اعلام کرد: «مقامهای دولت پزشکیان و تریبونهای وابسته به حکومت پس از انتشار فهرست جاویدنامان، به شکلی آن را تبلیغ کردند که گویی سندی افتخارآمیز از اقدامات خود را منتشر کردهاند.»
در این بیانیه گفته شده بود که دولت پزشکیان در اقدامی که هدف آن عادیسازی جنایت کشتار گسترده مردم و تقلیل جان انسانها به عدد و آمار است، از افراد و رسانهها بهویژه ایراناینترنشنال خواست آمار خود را منتشر کنند. اما آماری که در بیانیه دولت ارائه شده، گواه روشنی است بر این که دولت منصوب خامنهای حتی از انتشار فهرستی مطابق میل حکومت نیز ناتوان است.
در فهرست منتشرشده دولت، ایرادات مبنایی دیده میشود. از جمله تکرار دستکم ۲۵ نام با کدملی و اطلاعات یکسان که از شتابزدگی در انتشار آمار و سندسازی حکایت دارد. افزون بر این، با وجود گذشت نزدیک به یک ماه از کشتار ۱۸ و ۱۹ دیماه، آمار ارائهشده دولت حتی با عدد ادعایی شورای عالی امنیت ملی یعنی ۳۱۱۷ نفر هم همخوانی ندارد.
دولت دلیل این مغایرت را وجود پیکرهای مجهولالهویه عنوان کرده، اما سوال اینجاست که چگونه دستگاه عریض و طویل حکومتی با گذشت نزدیک به یک ماه از کشتار مردم هنوز نتوانسته بسیاری از پیکرها را شناسایی کند.
مقامها و رسانههای حکومت، در روایتی مخدوش، بارها به کشته شدن تعداد زیادی از ماموران حکومت در خلال اعتراضات اشاره کردند. برخی مقامها از کشتهشدن ۲۰۰ مامور حکومت گفتند اما در فهرست اعلام شده حکومت هیچ اشارهای به نام و تعداد ماموران کشته شده نشده است.
زندگی در جهنم
ترامپ در سخنان روز جمعه اول اسفند گفت: «واقعا برای مردم ایران احساس تاسف میکنم. آنها انگار در جهنم زندگی کردهاند.»
او همچنین گفت: «دو هفته پیش قرار بود ۸۰۰ نفر را اعدام کنند. اعدام با جرثقیل. آنها را با یک جرثقیل بلند بالا میبرند و در میدان میچرخانند. قرار بود ۸۳۷ نفر را اعدام کنند. من به آنها پیام دادم که اگر حتی یک نفر را اعدام کنید، حتی فقط یک نفر، همان لحظه هدف حمله قرار خواهید گرفت و آنها از اعدام صرفنظر کردند.» او گفت: «مقامهای حکومت ایران ظاهرا هیچکس را اعدام نکردند.»
در پی قتل عام تاریخی مردم ایران در روزهای ۱۸ و ۱۹ بهمن، هزاران شهروند ایرانی از جمله کودکان و نوجوانان بازداشت شدهاند و گزارشهایی درباره قتلهای حکومتی و فراقضایی شماری از بازداشتشدگان منتشر شده است.
با این حال، برخی ناظران احتمال دادهاند که در پی هشدارهای مستقیم دونالد ترامپ، مقامهای جمهوری اسلامی اکنون بدون صدور احکام قضایی در قالب اعدام، بهصورت مخفیانه دست به قتل بازداشتشدگان میزنند.
شورای سردبیری ایراناینترنشنال در بیانیه دوم خود که پنجم بهمن صادر شد، تاکید کرده بود که گزارشها و شواهد تکاندهندهای به دست ایراناینترنشنال رسیده است که از اعدام بدون محاکمه شماری از بازداشتشدگان در تهران و شهرستانها حکایت دارد.
تصاویر منتشرشده از سردخانهها نیز تردیدی باقی نمیگذارد که تعدادی از شهروندان مجروح، در حالی که در بیمارستانها بستری و تحت مداوا بودهاند، از ناحیه سر هدف اصابت گلوله قرار گرفتهاند.
