رامین رضاییان با مچ‌بند مشکی در لباس فولاد

به گفته این شاهد، در روز ۱۸ دی ماموران با گاز اشک‌آور و ساچمه به معترضان حمله کردند، اما با گستردگی جمعیت عقب‌نشینی کردند و مراکزی از جمله فروشگاه افق کوروش، دادگستری، حوزه علمیه و بانک سپه به آتش کشیده شد.

این مخاطب می‌گوید در ۱۹ دی‌ماه نیروهای امنیتی با گلوله جنگی به سوی مردم شلیک کردند که دست‌کم سه نفر کشته و شمار زیادی مجروح شدند. همچنین حداقل ۴۰۰ نفر بازداشت شدند و پس از چند روز اعتراض پیاپی، شهر عملاً در وضعیت حکومت نظامی قرار گرفت.

به گفته این شاهد، پیکر جان‌باختگان پس از دریافت مبالغ سنگین از خانواده‌ها تحویل داده شد و کشته‌شدگان ساعت ۴ صبح، با حضور ماموران به خاک سپرده شدند. پس از آن، نیروهای امنیتی به‌زور وارد خانه‌ها شده و ماهواره‌ها را جمع‌آوری کردند. همچنین اعلامیه‌های یادبود کشته‌شدگان که در شهر نصب شده بود، توسط ماموران یا نیروهای امنیتی کنده می‌شد.

یک شهروند از مراغه می‌گوید در این شهر با جمعیتی حدود حدود ۳۰۰ هزار نفر، دست‌کم ۳۵۰ نفر بازداشت شده‌اند و بازداشت‌ها همچنان ادامه دارد. به گفته او، پس از غروب، شهر در وضعیت حکومت نظامی قرار می‌گیرد و ماموران مسلح در نقاط مختلف مستقرند. نیروهای امنیتی حافظه دوربین‌های مغازه‌ها را تخلیه کرده‌اند و با استفاده از این تصاویر، جوانان را شناسایی و بازداشت می‌کنند.

از دهق در اطراف اصفهان نیز گزارش شده که تعداد کشته‌شدگان در شهرهای کوچک و حتی روستاها بسیار بالاست و بسیاری از موارد هنوز علنی نشده‌اند.

همچنین در بروجرد، گزارش‌ یک مخاطب از ۲۸ کشته در مشاهداتش حکایت دارد. در بیمارستان چمران بروجرد، سپاه سردخانه تعطیل را فعال و پلمب کرده و اجساد را در آن نگه داشته است.

این مخاطب می‌گوید پس از حدود سه ساعت شعار دادن، نیروهای امنیتی از بوشهر و خرموج به کنگان اعزام شدند و شلیک به سوی مردم را آغاز کردند. به گفته او، ماموران با بلندگو اعلام می‌کردند «حکم تیر داریم از کمر به بالا» و مردم را تهدید می‌کردند به خانه‌هایشان برگردند.

بر اساس این روایت، دختران ۱۵ و ۱۶ ساله مقابل چشم مردم بازداشت می‌شدند و هر بار که شهروندان برای جلوگیری نزدیک می‌شدند، ماموران تیر هوایی شلیک می‌کردند. این مخاطب افزوده است که نزدیک به ۱۰۰ نفر بازداشت شده‌اند و نیروهای سرکوب برای متفرق‌کردن جمعیت، با گلوله جنگی به پای معترضان شلیک می‌کردند.

این گزارش مخاطبان از تشدید خشونت، تهدید علنی به تیراندازی مرگبار و بازداشت گسترده معترضان در کنگان حکایت دارد.

او گفت در خیابان «تختی» رشت یک مجروح که در خیابان در حال خونریزی بود، اما وقتی شهروندی برای کمک به او رفت، مامورانی که در کوچه مقابل کمین کرده بودند به هر دو شلیک کردند و هر دو کشته شدند؛ شلیک به فرد امدادگر به سر او انجام شده است.

مخاطب گفت نیروها در کوچه‌ها پنهان می‌شدند و به هر فرد عبوری تیراندازی می‌کردند.

این مخاطب افزوده است در همان روزها حدود ۹۰ درصد مساجد رشت در محله‌ها و خیابان‌های مختلف به آتش کشیده شده‌اند و مساجدی که نسوخته‌اند نیز تخریب یا شیشه‌هایشان شکسته است. همچنین بخشی از مصلای خمینی رشت در ۱۸ دی‌ماه از داخل و خارج دچار آتش‌سوزی شده و بانک‌ها در خیابان‌های اصلی عمدتاً تخریب یا کاملاً سوخته‌اند.

به گفته این شاهد، حکومت نظامی در رشت از غروب برقرار می‌شود و شب‌ها از حدود ساعت ۶ تا ۷ عصر شهر در سکوت و خاموشی فرو می‌رود.

به گفته مخاطبان، او پس از اصابت گلوله با همسر و برادرش تماس گرفت و گفت «بیایید مرا ببرید»، اما دقایقی بعد هدف شلیک‌های بیشتری قرار گرفت.

طبق این پیام‌ها، نیروهای وابسته به سپاه مجروحان و کشته‌شدگان را با هم منتقل می‌کردند که پریسا لشکری هم در میان این افراد منتقل شد. سپس، خانواده‌ او پس از چند روز تماس دریافت کردند تا برای تحویل پیکر مراجعه کنند. پیکر پریسا لشکری با شرایط امنیتی تحویل داده شد؛ از جمله تعیین اینکه چه کسی جسد را غسل دهد، دفن در ساعات اولیه صبح انجام شود و نزدیکان او شعار ندهند.

مخاطبان گفته‌اند در پیکر پریسا لشکری چندین گلوله وجود داشته، از جمله اصابت به قلب که بنا بر شواهد پس از تماس تلفنی او رخ داده است.

بر اساس پیام‌ها، روز کشته‌شدن پریسا در ۲۰ دی‌ماه،‌ روز خاکسپاری برخی از کشته‌شدگان بود که جمعیتی چند هزار نفری از آرامستان به سمت شهر حرکت کردند و نیروهای انتظامی نتوانستند مانع شوند، و سپاه وارد عمل شد و با رگبار به سوی مردم شلیک کرد؛ رویدادی که به گفته مخاطبان، در همان روز سوم اعتراضات به کشته‌شدن حدود ۹۰ نفر انجامید.