دبیر ستاد ملی جمعیت: وضعیت اقتصادی مهمترین مانع فرزندآوری در کشور است
مرضیه وحید دستجردی، دبیر ستاد ملی جمعیت، بحران اقتصادی در ایران را مهمترین عامل در تصمیم زوجها برای بچهدار نشدن عنوان کرد.
مرضیه وحید دستجردی، دبیر ستاد ملی جمعیت، بحران اقتصادی در ایران را مهمترین عامل در تصمیم زوجها برای بچهدار نشدن عنوان کرد.
دستجردی دوشنبه هفتم مهر در مصاحبه با ایرنا، خبرگزاری دولت جمهوری اسلامی، اعلام کرد: «مردم میگویند اگر وضعیت اقتصادی درست شود، من فرزند میآورم.»
او «تسهیلات، حمایت دولتی و بنیاد خانواده» را دیگر عوامل موثر در فرزندآوری خواند و در عین حال تاکید کرد نمیتوان نقش محوری اقتصاد را در کاهش آمار زاد و ولد نادیده گرفت.
این مقام مسئول با ذکر نمونهای از فشار اقتصادی گفت در سال ۱۴۰۳ قیمت پوشک سه بار بهشدت افزایش یافت و از حدود ۱۰۰ هزار تومان به بیش از ۳۰۰ هزار تومان رسید.
دستجردی افزود: «این یک هزینه ملموس و سنگین است که بهویژه بر دوش خانوادههای متوسط و کمدرآمد فشار میآورد.»
او پیشتر نیز با استناد به نتایج یک پیمایش ملی گفته بود ۷۷ درصد زوجها در سنین باروری تمایلی به فرزندآوری ندارند.
در سالهای اخیر، مسئولان و مقامهای حکومت از جمله علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، تلاشهای زیادی برای تشویق ایرانیان به فرزندآوری صورت داده و با وضع قوانین سختگیرانه، سعی در افزایش نرخ جمعیت داشتهاند.
امامان جمعه نیز بارها با تکرار مواضع شعارگونه کوشیدهاند مردم را به فرزندآوری تشویق کنند؛ تلاشی که بیشتر جنبه تبلیغاتی داشته تا ارائه راهکارهای عملی برای بهبود معیشت و حمایت واقعی از خانوادهها.
در همین راستا، نمایندگان مجلس سال ۱۴۰۰ قانون «جوانی جمعیت و حمایت از خانواده» را تصویب کردند.
با وجود این تلاشها، آمار سازمان ثبت احوال کشور از شکست سیاست حکومتی فرزندآوری حکایت دارد.
طبق آمار رسمی، تعداد نوزادان متولد شده در چهار ماه نخست سال ۱۴۰۴ به ۲۹۸ هزار نفر رسید که نشاندهنده هفت درصد کاهش نسبت به مدت مشابه در سال ۱۴۰۳ است.
علاوه بر کاهش آمار تولد، نرخ ازدواج هم در ایران روندی نزولی داشته است.
اواخر اردیبهشت مهرزاد ناصری، معاون فنی معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران، از شناسایی بیش از ۱۰ میلیون جوان مجرد در سنین ازدواج در ایران خبر داد.
او هشدار داد اگر میزان زاد و ولد افزایش پیدا نکند، کشور بهزودی با «بحران سیاهچاله جمعیتی» روبهرو خواهد شد.
بر اساس دادههای رسمی، آمار ازدواج در ایران از سال ۱۳۹۰ به بعد نزولی بوده و نرخ سالانه آن بهطور میانگین حدود شش درصد کاهش داشته است.
