مسئول سرکوب معترضان آبان خونین ۹۸ سفیر جدید جمهوری اسلامی در چین شد
وزارت خارجه دولت پزشکیان، عبدالرضا رحمانی فضلی، یکی از ناقضان جدی حقوق بشر را بهعنوان سفیر جمهوری اسلامی در چین انتخاب کرد. او در چهار دهه گذشته در سمتهای گوناگون امنیتی حقوق مردم را نقض کرده و بهدلیل صدور دستور سرکوب خونین اعتراضهای آبان ۹۸ در فهرست تحریمهای آمریکاست.
اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی، چهارشنبه ۳۱ اردیبهشت از انتخاب رحمانی فضلی به عنوان سفیر جمهوری اسلامی در چین خبر داد.
او با انتخاب عباس عراقچی، وزیر امور خارجه و مسعود پزشکیان، رییس دولت چهاردهم به عنوان سفیر جمهوری اسلامی راهی پکن میشود.
مرتضی کاظمیان، عضو تحریریه ایراناینترنشنال، درباره کارنامه امنیتی رحمانی فضلی و دلایل انتخاب او برای این سمت گفت: «او یک چهره کاملا امنیتی و معتمد شخص اول نظام یعنی علی خامنهای است.»
رحمانی فضلی که به عنوان یکی از ناقضان جدی حقوق بشر در ایران شناخته میشود، متولد سال ۱۳۳۸ است و پس از تاسیس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۸ به عضویت این نهاد نظامی-امنیتی درآمد.
او پس از عضویت در سپاه پاسداران، فعالیتهای خود را از سال ۱۳۶۸ با کار در دانشگاه فردوسی مشهد ادامه داد و در فاصله سالهای ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۵ در دوره چهارم مجلس شورای اسلامی، نماینده شیروان بود.
رحمانی فضلی مدتی نیز در صداوسیما مشغول به کار شد و سوابقی از جمله دبیرکل ستاد مبارزه با مواد مخدر، وزیر کشور، رییس کل دیوان محاسبات کشور، رییس شورای امنیت کشور، جانشین فرمانده کل قوا (رهبر جمهوری اسلامی) در فرماندهی نیروی انتظامی و عضویت در شورای عالی جمعیت هلال احمر را در کارنامه دارد.
فقط به سر نزدیم، به پا هم شلیک کردیم ...
رحمانی فضلی در دولت حسن روحانی در مقام وزیر کشور و رییس شورای امنیت کشور و حضور در فرماندهی نیروی انتظامی، در سرکوب خشونتبار اعتراضات دی ۱۳۹۶ و آبان ۱۳۹۸ نقش پررنگی ایفا کرد.
او دی ۹۶ اعتراضات مردمی را «غیرقانونی» خواند و آذر ۹۸ در گفتوگویی با صداوسیمای جمهوری اسلامی بر نقش خود به عنوان رییس شورای امنیت کشور در مدیریت سرکوب معترضان و استفاده از نیروهای امنیتی و انتظامی در برخورد با آنها تاکید کرد.
این مقام امنیتی جمهوری اسلامی همان زمان گفت تصمیم به قطع اینترنت در جریان اعتراضات از سوی شورای امنیت کشور و با هدف مقابله با معترضان گرفته شد.
در جریان اعتراضات آبان خونین ۹۸ که پس از افزایش ۲۰۰ درصدی قیمت بنزین آغاز شد، بنابر گزارش خبرگزاری رویترز هزار و ۵۰۰ نفر از جمله دهها زن و کودک، به دست ماموران جمهوری اسلامی به قتل رسیدند و بیش از هشت هزار تن بازداشت و شکنجه شدند.
رحمانی فضلی به عنوان وزیر کشور دولت روحانی در آن زمان کشته شدن حدود ۲۲۵ نفر را تایید کرد.
سفیر تازه جمهوری اسلامی در پکن، به دلیل اظهاراتش در جریان سرکوب اعتراضات آبان خونین ۹۸ مورد انتقاد گسترده قرار گرفت و در مجلس در پاسخ به سوالی درباره شلیک به سر معترضان، «با خونسردی» گفت: «خب؛ فقط به سر نزدیم، شلیک به پا هم انجام شده است.»
وزارت خزانهداری ایالات متحده ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۹ با اشاره به اینکه وزیر کشور دولت روحانی دستور سرکوب معترضان در آبان ۹۸ را به نیروی انتظامی داده بود، نام رحمانی فضلی را در لیست تحریمهای حقوق بشری آمریکا قرار داد.
به نوشته سایت دادگستر که با عنوان بانک اطلاعاتی «ناقضان حقوق بشر در ایران» شناخته میشود، رحمانی فضلی در دوران مسئولیت خود در مرگ غیرنظامیان دست داشته و حقوق شهروندان را در زمینههای مختلف نقض کرده است.
او که در حافظه جمعی افکار عمومی به عنوان عامل کشتار «آبان خونین» شناخته میشود، بهمن ۱۴۰۳ در هشدار به دولت پزشکیان از انباشت نارضایتی در جامعه ابراز نگرانی کرد و شرایط را «خیلی نگرانکنندهتر» از آبان ۹۸ توصیف کرد.
هر چند جمهوری اسلامی بر اساس قوانین شرعی، محدودیتهای فراوانی بر رفتار جنسی خارج از چارچوب ازدواج رسمی در ایران اعمال میکند اما به نظر میرسد رشد صنعت خدمات ماساژ به صورت زیرزمینی در شهرهای مختلف، به پوششی برای تنفروشی بدل شده است.
تنفروشی در قالب ارائه خدمات ماساژ که در شبکههای مجازی تبلیغ میشود و پربازدید شده است، از تناقضهای اخلاقی و اجتماعی-اقتصادی عمیق در جمهوری اسلامی حکایت دارد.
در کشوری که اخلاق عمومی بر پایه اصول اسلامی تعریف میشود، محبوبیت خدمات ماساژ در شبکههای اجتماعی مانند اینستاگرام، پارادوکس قابل توجهی را به نمایش میگذارد.
به نظر میرسد بسیاری از این صفحهها در فضای مجازی در حال تبلیغ خدمات درمانی هستند اما بررسیهای دقیقتر ایراناینترنشنال واقعیت دیگری را آشکار میکند: شبکهای مخفی از تنفروشی، تحت پوشش خدمات درمانی فعالیت میکنند.
یکی از این صفحات به دست زنی اداره میشود که خود را دارنده مدرک فیزیولوژی از دانشگاه تهران و مدرک بینالمللی ماساژدرمانی از مالزی معرفی میکند و در پروفایل آن نوشته شده است: «من یک ماساژور هستم و در تهران برای زنان و مردان خدمات ماساژ ارائه میدهم.»
ایراناینترنشنال نمیتواند بهطور مستقل اصالت این صفحات یا محتوای آنها را تایید کند، علاوه بر این به نظر میرسد برخی از این صفحات، از ویدیوهایی از خدمات ماساژ در سایر کشورها را برای تبلیغ کار خود استفاده کردهاند.
این خدمات شامل ماساژ در منزل، ماساژ پا، ماساژ با سنگ داغ و ماساژ تایلندی است و در شماری از این صفحات هم عکسهایی از یک سالن ماساژ که ظاهرا در شمال تهران قرار دارد، به چشم میخورد.
وجود تعدادی ویدیو از زنان جوانی که در حال ماساژ مردان هستند، ظاهرا به مشتریان این امکان را میدهد که ماساژور مورد علاقه خود را انتخاب کنند.
با این حال، یکی از لینکهای موجود در یکی از این صفحهها، ما را به یک کانال تلگرام راهنمایی میکند و این کانال بُعد دیگری از خدمات ارائه شده در این مراکز را به تصویر میکشد.
محتویات این کانال تگرام نشان میدهد این مراکز چیزی فراتر از ماساژدرمانی سنتی در اختیار مشتریان میگذارند و خدمات آنها همچنین شامل سکس سهنفره یا گروهی و رابطه با لزبینها و افراد تراجنسیتی میشود.
قیمت این خدمات دو میلیون و ۱۰۰ هزار تومان برای یک ماساژ ۹۰ دقیقهای، چهار میلیون و ۷۰۰ هزار تومان برای ماساژ و رابطه جنسی، شش میلیون و ۲۰۰ هزار تومان برای یک شب خدمات، و ۱۳ میلیون تومان برای خدمات در طول ۲۴ ساعت تعیین شده است.
تنفروشی در ایران غیرقانونی است و برای افرادی که در آن مشارکت میکنند یا در تسهیل آن نقش دارند، مجازاتهای سنگینی در نظر گرفته میشود.
بر اساس قوانین جمهوری اسلامی، «زنا»، یعنی رابطه جنسی بین دو فرد که رابطه زناشویی رسمی با همدیگر ندارند و همجنسگرایی میتواند به حبس، شلاق یا در مواردی به اعدام منجر شود.
ناظران میگویند علیرغم قوانین تنبیهی بیرحمانه جمهوری اسلامی، تجارت زیرزمینی روابط جنسی در ایران همچنان ادامه دارد و عواملی از جمله فقر، بیکاری، اعتیاد به مواد مخدر و کمبود تحصیلات به آن دامن میزند.
مشکلات شدید اقتصادی یکی از مهمترین دلایلی است که زنان در ایران را در معرض استثمار قرار میدهد و میتواند شماری از آنان را وادار به تنفروشی کند.
وقتی ایراناینترنشنال برای کسب اطلاعات بیشتر با مدیر کانال تلگرامی تماس گرفت، فردی با فهرستی از پیش آماده شده که جزییات قوانین و روشهای پرداخت را توضیح میداد، به این تماس پاسخ داد.
به گفته او، مشتریان باید نیمی از هزینهها را پیش از دریافت خدمات و نیمی دیگر را پس از آن پرداخت کنند، البته پیشپرداخت باید به حساب فرد دیگری صورت میگرفت و این موضوع میتواند به این معنی باشد که این صفحات و کانال در کار کلاهبرداری باشند.
وجود این صفحات در فضای مجازی، چه جعلی و چه واقعی، تصویری نگرانکننده از زندگی در حکومت جمهوری اسلامی به تصویر میکشد: یا افرادی در حال سواستفاده از تجارت غیرقانونی تنفروشی برای گول زدن جوانان و کلاهبرداری از آنان هستند و یا زنان جوانی از سنین ۲۰ تا ۴۰ ساله حاضر هستند برای سه میلیون تومان تنفروشی کنند.
ادامه بررسی های ایراناینترنشنال، نشان داد صفحات مشابه متعددی در فضای مجازی وجود دارند که به دست ادمینهای ایرانی اداره میشوند.
برخی از این صفحات به صورت تلویحی و مبهم به تبلیغ ارائه خدمات جنسی میپردازند و برخی دیگر آشکارا از آن سخن میگویند. قیمت این خدمات با توجه به عوامل مختلفی از دو میلیون تومان تا ۱۵ میلیون تومان متغیر است.
به دلیل ماهیت حساس این مطلب و حفظ امنیت افرادی که عکس آنها در این صفحات قرار داده شده است، ایراناینترنشنال از ذکر اسامی درج شده در این صفحات خودداری میکند.
«آ» که میگوید زنی ۲۴ ساله است که تصویرش در یکی از آگهیهای تبلیغ ارائه خدمات جنسی در فضای مجازی دیده میشود.
آنچنان که در تبلیغ ادعا شده او با ارائه گواهی سلامت و همچنین گواهی واکسیناسیون کرونا به مشتریان اطمینان خاطر میدهد که خطر ابتلا به بیماریهای مراقبتی از طریق رابطه جنسی وجود ندارد.
عکسهایی با لباسهای مختلف از این زن در این صفحه موجود است و نوشته شده او برای هر روز همراهی یک مشتری خدمات جنسی، ۱۳ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان مطالبه میکند و با آنان به سفر نیز میرود.
زن دیگری با نام «میم»، ویدیوهایی شطرنجیشده از رابطه دهانی به اشتراک گذاشته است. او همچنین عکسهایی در سواحل، باشگاههای ورزشی و سایر مکانها در اختیار مشتریان بالقوه خود میگذارد و به نظر میرسد با به نمایش گذاشتن بدن خود سعی در جذب آنان دارد.
«ر» زنی دیگر است که میگوید ۲۷ ساله است و آمادگی خود را برای سفرهای بینالمللی با مشتریان اعلام کرده است.
زن دیگری با نام «گاف» در یک ویدیوی تبلیغاتی دیده میشود و از یک استخر، بوسه و چشمک را روانه مشتریان خود میکند.
مقامهای جمهوری اسلامی در مواجهه با تنفروشی به صورت گزینشی عمل میکنند. آنها در بسیاری موارد چشم خود را به روی واقعیتهای موجود میبندند و در تعدادی از موارد نیز به شکلی بیرحمانه افراد دخیل در تنفروشی را سرکوب میکنند.
به همین دلیل، این باور وجود دارد که تصمیمات و شیوه برخورد مسئولان حکومت در حوزه برخورد با مساله تجارت جنسی، تحت تاثیر فساد و رشوهگیری اتخاذ میشود.
هرچند نگاه عامه مردم در ایران به تنفروشی، تحت تاثیر ارزشهای محافظهکارانه مذهبی، تا حد زیادی منفی است، اما اکنون بسیاری اذعان دارند که عوامل اجتماعی-اقتصادی در دامن زدن به این پدیده نقشی کلیدی ایفا میکنند.
همزمان، تلاشها برای مبارزه با تنفروشی در ایران به دلیل محدودیتهای قانونی و فرهنگی با موانع زیادی روبهرو شده است.
اگرچه برخی ابتکارات با هدف حمایت و بازپروری کارگران جنسی در ایران وجود دارد، اما سازمانهای غیردولتی فعال در این زمینه با مشکلات زیادی از جمله فشارهای حکومت و نگاه منفی جامعه دست به گریبان هستند.
به گفته کارشناسان و متخصصان این حوزه، مواجهه موثر با پدیده تنفروشی تنها با شناسایی و تلاش برای رفع عوامل ریشهای آن، مانند فقر و نگاه غیرامنیتی و آسیبشناسانه به این معضل امکانپذیر است.
بهعلاوه، آگاهیبخشی، خدمات آموزشی، آموزش حرفهای و مراقبتهای پزشکی از دیگر شاخصههای مهمی هستند که باید در مسیر حل معضل تنفروشی در نظر گرفته شوند.
حکومت به دنبال اجرای سختگیرانه قوانین خود در حوزه «اخلاق»، از جمله حجاب اجباری است. در سوی دیگر، تنفروشی بیداد میکند و زنان آسیبپذیر را درست زیر چشم حکومت مورد استثمار قرار میدهد.