برای رابطه جنسی بهتر، «طلاق خواب» را امتحان کنید

آیا جدا کردن تختخوابها میتواند به بهبود رابطه جنسی کمک کند؟ درمانگران میگویند خوابیدن در اتاقهای مجزا میتواند رابطه جنسی را احیا کند.

آیا جدا کردن تختخوابها میتواند به بهبود رابطه جنسی کمک کند؟ درمانگران میگویند خوابیدن در اتاقهای مجزا میتواند رابطه جنسی را احیا کند.
به گزارش نیویورک تایمز بر اساس نظرسنجی انجمن پزشکی خواب آمریکا در سال ۲۰۲۳، بیش از یکسوم پاسخدهندگان اعلام کردند بهطور منظم یا گاهی اوقات در اتاقی جدا از همسرشان میخوابند.
این پدیده که «طلاق خواب» نامیده میشود، با وجود تابو بودن در برخی فرهنگها، رواج قابل توجهی یافته است.
نکته جالب توجه این است که بسیاری از زوجها و درمانگران معتقدند خوابیدن در اتاقهای جدا نهتنها نشانه مشکل در رابطه نیست، بلکه میتواند به احیای جرقههای رابطه جنسی کمک کند.
تجربه زوجهای موفق
ناتالی و شین پلامر، زوجی که ۲۴ سال از زندگی مشترکشان میگذرد و ساکن آیداهو هستند، ۱۲ سال پیش تصمیم گرفتند در اتاقهای جداگانه بخوابند.
آنها در ابتدا فقط میخواستند خواب بهتری داشته باشند و ناتالی از خروپف همسرش رهایی یابد. اما نتیجهای که به دست آوردند، بسیار فراتر از انتظارشان بود.
به گفته ناتالی ۴۷ ساله، پس از این تغییر، «دفعات رابطه جنسی ما افزایش یافته و کیفیت رابطه جنسی ما بهتر شده است».
ناتالی افزود وقتی او و همسرش در تختی مشترک کنار هم قرار میگیرند، «دلیلی برای آن وجود دارد؛ ما صحبت میکنیم، یکدیگر را در آغوش میگیریم یا رابطه جنسی داریم».
ریا فری ۴۳ ساله و همسرش الکس هولگین ۴۴ ساله، زوج دیگری هستند که تجربه مشابهی داشتهاند.
آنها پس از بیش از یک دهه زندگی مشترک و در بحبوحه مسئولیتهای فرزندپروری، به گفته خودشان در یک «رکود جنسی» گرفتار شده بودند و مصمم بودند راهی برای خروج از آن پیدا کنند.
این زوج که در زمینه سلامت و تندرستی در نشویل فعالیت دارند، پس از جدا کردن اتاقهای خواب خود، تحولی چشمگیر را در روابط جنسیشان تجربه کردند.
ریا در همین رابطه گفت: «به محض اینکه اتاقهای خوابمان را جدا کردیم، همه چیز سرگرمکننده شد! مثل این بود که بپرسیم: امشب میخواهی به اتاق من بیایی؟ یا میتوانم به اتاق تو بیایم؟»
دیدگاه متخصصان
سیندی دارنل، درمانگر مسائل جنسی و روابط در نیویورک و نویسنده کتاب «وقتی تمایلی به رابطه جنسی ندارید: حقیقت درباره ناهماهنگی میل جنسی و بازیابی اشتیاق»، از مدافعان جدی این روش است.
به گفته دارنل، زوجها اغلب گمان میکنند باید کنار هم بخوابند، در حالی که دراز کشیدن کنار هم به معنی ایجاد صمیمیت نیست، بهخصوص اگر این کار هر دو طرف را خسته کند و در نتیجه نتوانند احساس نشاط و جذابیت داشته باشند.

کیت بالستریری، روانشناس و درمانگر مسائل جنسی و نویسنده کتاب «چه بلایی سر زندگی جنسی من آمد؟»، معتقد است جدا خوابیدن میتواند کمی هیجان و اشتیاق را به رابطه بازگرداند.
به گفته او، وقتی زوجها دیگر هر شب در کنار هم نمیخوابند، کمتر به حضور یکدیگر عادت کنند.
شلبی هریس، روانشناس خواب در نیویورک و نویسنده کتاب «راهنمای زنان برای غلبه بر بیخوابی»، نیز گفت ارتباط بین «طلاق خواب» و بهبود روابط جنسی ممکن است سادهتر از آنچه به نظر میرسد باشد.
او اضافه کرد وقتی یکی از زوجها بهطور مداوم باعث بیخوابی دیگری میشود، «رنجشی ایجاد میکند که بسیاری از جنبههای صمیمیت را از بین میبرد».
چگونه جدا بخوابیم و ارتباط را حفظ کنیم
دکتر هریس توصیه میکند افرادی که از خروپف یا بیقراری همسرشان در خواب رنج میبرند، ابتدا آزمایش خواب انجام دهند تا مشکلات پنهان قابل درمان را شناسایی کنند.
دکتر زی، متخصص خواب در موسسه نورثوسترن، راهکارهای سادهای پیشنهاد میکند. استفاده از گوشگیر یا تشک و پتوی جداگانه، بهویژه برای زوجهایی که نمیتوانند در اتاقهای مجزا بخوابند، مفید است.
دکتر هریس به زوجهای علاقمند به جدایی در خواب، توصیه میکند برای حفظ صمیمیت، برنامهریزی کنند و این گفتوگو را در زمان آرامش مطرح کنند، نه پس از یک شب خواب بیکیفیت.
دارنل نیز پیشنهاد میکند از خود و همسرتان بپرسید چه زمانی برای رابطه عاشقانه مناسبتر است، شبهای هفته پس از کار یا عصرهای آخر هفته؟
کشف دوباره اشتیاق جنسی
زوج فری و هولگین هر شب پس از گذراندن وقت با دخترشان، به اتاقهای جداگانه خود میروند.
برخی شبها قبل از جدا شدن در آغوش هم هستند یا رابطه جنسی دارند، اما معمولا ترجیح میدهند در زمانهای مناسبتری مانند صبحها یا آخر هفتهها، وقتی دخترشان خانه نیست، رابطه جنسی داشته باشند.
هولگین در این باره گفت: «برخلاف قبل، هیچ فشاری برای داشتن رابطه وجود ندارد.»
زوج پلامر که در پادکست محبوبشان به این موضوع پرداختهاند، میپذیرند که در ابتدای رابطهشان به ایده جدا خوابیدن میخندیدند. اما اکنون بازگشت به تخت مشترک برایشان غیرقابل تصور است.
ناتالی گفت: «حالا زمانی که در تخت مشترک هستیم، حس میکنم او دوستپسرم است، نه هماتاقیام.»
تجربه این زوجها و نظر متخصصان نشان میدهد آنچه برای زوجها اهمیت دارد، فقط کنار هم خوابیدن نیست، بلکه خواب با کیفیت، نداشتن تنش در محیط خواب و برنامهریزی آگاهانه برای ایجاد صمیمیت جنسی است.
دانشمندان بریتانیایی مطالعهای برای بررسی این موضوع آغاز کردهاند که آیا آلودگی هوا میتواند باعث زوال عقل شود؟ این پژوهش، میتواند به توسعه داروهای جدیدی برای مقابله با پیشرفت بیماریهایی مانند آلزایمر منجر شود.
گاردین روز یکشنبه ۲۹ مهر در گزارشی نوشت دانشمندان بریتانیایی در آستانه راهاندازی پروژه تحقیقاتی چشمگیری هستند که نشان میدهد هوایی که تنفس میکنیم چگونه میتواند بر مغز ما تاثیر بگذارد.
به گفته دانشمندان، این تحقیق برای درک یک مشکل پزشکی مهم، یعنی چگونگی تاثیر آلودگی هوا بر بروز زوال عقل، حیاتی است.
در سالهای اخیر، دانشمندان دریافتند که آلودگی هوا یکی از خطرناکترین تهدیدها برای سلامت انسان است و نشان دادهاند که این آلودگی در بروز سرطان، بیماریهای قلبی، دیابت و بسیاری از مشکلات بهداشتی دیگر نقش دارد.
اکنون دانشمندان در موسسه فرانسیس کریک (Francis Crick) قرار است به بررسی ارتباط آلودگی هوا با پدیده زوال عصبی بپردازند.
این پروژه تحقیقاتی با عنوان «سرعت» (Rapid) که از سوی خیریه «مقابله با زوال عقل» تامین مالی شده است، از روز دوشنبه ۳۰ مهر بهطور رسمی آغاز خواهد شد.
ذرات کوچک آلاینده چطور منجر به زوال عقل میشوند؟
پروژه سرعت شامل بررسی دقیق فرآیندهایی است که ذرات کوچک آلاینده میتوانند منجر به زوال عقل شوند.
این تحقیق میتواند بینشی کلی درباره چگونگی تاثیر ذرات معلق در هوا بر بروز بیماریها ارائه دهد و همچنین به توسعه داروهای جدید برای مقابله با پیشرفت شرایطی مانند بیماری آلزایمر کمک کند.
پروفسور چارلز سوانتون، معاون مدیر بالینی موسسه کرک و از مدیران این پروژه گفت: «آلودگی هوا معمولا با زوال عقل مرتبط نیست. با این حال، اپیدمیولوژیستها بهتازگی دریافتهاند که ذرات موجود در هوا کاملا با خطر بیماریهای نورودژنراتیو (زوال عصبی) مرتبط هستند.»
او افزود: «ما میخواهیم دقیقا بفهمیم که چگونه ذرات ریز در هوا میتوانند تاثیرات عمیقی بر مغز ما داشته باشند و از این دانش برای توسعه داروهای جدیدی برای درمان زوال عقل استفاده کنیم.»
یک نوع کلیدی از آلودگی هوا، شامل معلقهای ریز ذرات جامد و قطرات مایع است.
این ذرات از اگزوز خودروها و کامیونها، کارخانهها، گرد و غبار، گردهها، آتشفشانها، آتشسوزیهای جنگلی و منابع دیگر تولید میشوند و بهعنوان ذرات معلق ۲.۵ میکرومتری یا بهطور ساده PM2/5 شناخته میشوند.
این ذرات دارای قطری کمتر از ۲.۵ میلیونیم متر هستند که حدود ۳۰ برابر نازکتر از موی انسان است و بهقدری کوچکاند که میتوانند به عمق بدن انسان نفوذ کنند.
در مورد زوال عقل، پیام۲.۵ها هنگام تنفس و از طریق پیاز بویایی (olfactory bulb) وارد مغز میشوند.
پیاز بویایی یک ساختار عصبی در مغز است که در بالای حفره بینی قرار دارد و سیگنالهای بویایی را از گیرندههای موجود در بینی دریافت کرده و پردازش میکند. این بخش، نقش مهمی در درک و تشخیص بوها دارد.
به گفته پروفسور سوانتون، به نظر میرسد که پیام۲.۵ها در مغز، از سوی سلولهای ایمنی در سیستم عصبی مرکزی جذب میشوند و پس از آن است که احتمالا زوال عصبی آغاز میشود.
با این حال، این که این فرآیند چگونه پیش میرود و منجر به زوال عقل میشود، هنوز روشن نیست.
درک دقیق این فرایند، یکی از اهداف اصلی پروژه سرعت است تا بفهمیم چگونه پیام۲.۵ها موجب تشکیل تودههایی در بافت مغز میشوند که نشانه مشخص بیماری آلزایمر است.
سونیا گاندی، رییس آزمایشگاه زیستشناسی زوال عصبی در موسسه کرک و دانشگاه کالج لندن گفت: «ما شواهد خوبی از ارتباط بین قرارگیری در معرض ذرات معلق ۲.۵ میکرومتری و بیماریهای مغزی مانند آلزایمر و پارکینسون داریم. اما هنوز نمیدانیم که آیا این ذرات واقعا زوال عصبی را بهطور مستقیم تحریک میکنند یا تنها فرایندی را که در افراد آسیبپذیر در حال وقوع است، تسریع میکنند.»
پژوهشگران موسسه کرک بر این باورند که آلودگی هوا از طریق سه مکانیسم مختلف میتواند باعث زوال عقل شود؛ بر اساس یکی از این مکانیسمها، ذرات معلق ۲.۵ میکرومتری ممکن است بهطور مستقیم فرآیند تجمع پروتئینها را در مغز تسریع کنند و باعث بروز آلزایمر شوند.
به عبارت دیگر، ممکن است ورود ذرات معلق با توانایی مغز در پاکسازی تودههای پروتئینی تداخل ایجاد کند.
به بیانی ساده، این ذرات ۲.۵ میکرومتری با سیستم پاکسازی سلولهای بدن تداخل دارند و باعث میشوند حذف پروتئینهای عامل بیماریهایی مانند آلزایمر، دشوارتر شود.
سومین نظریه این است که پیام۲.۵ها به وسیله سلولهای ایمنی مغز به نام میکروگلیا جذب و احتمالا باعث میشوند که این سلولها، واکنشی التهابی را ایجاد و آغاز زوال عقل را تسریع کنند.
پژوهشگران برای تشخیص اینکه کدام مکانیسم در بروز زوال عقل نقش دارد، بر آزمایشهای درونکشتگاهی روی سلولهای بنیادی انسانی و همچنین مدلهای حیوانی تمرکز خواهند کرد.
سونیا گاندی در همین زمینه گفت: «زمانی که این مکانیسمها را با جزییات بیشتری درک کنیم، میتوانیم از این دانش برای توسعه درمانهایی استفاده کنیم که تاثیر آلودگیهای هوا را کاهش دهند.»
او اظهار امیدواری کرد که شاید روزی، بتوانیم از اثرات محیط بر بیماریهای مغزی پیشگیری کنیم.
یافتههای یک پژوهش جدید با موضوع تغییرات آب و هوایی نشان داد که قرار گرفتن طولانیمدت در معرض دمای شدید با افت شناختی، بیماریهای کلیوی و سرطان پوست مرتبط است و امواج گرما میتواند مشکلات سلامت روان و شیوع بیماریهای عفونی را تشدید کند.
این تحقیق که از سوی پژوهشگران دانشگاه بریستول بریتانیا انجام شد، شامل نظرات دانشمندان برجسته آب و هوا، هواشناسان و پزشکان بهداشت عمومی است.
بر اساس یافتههای این پژوهش، قرار گرفتن طولانیمدت در دمای شدید ارتباط مستقیمی با زوال شناختی، بیماری کلیوی، سرطان پوست و گسترش بیماریهای عفونی دارد.
دان میچل، نویسنده اصلی این پژوهش، اعلام کرد محققان از برخی «پیوندهای قوی» میان این بیماریها و امواج گرما آگاه هستند و این امر «موجب نگرانی قابل توجهی» شده است.
سخنگوی دانشگاه بریستول گفت: «در حالی که تاثیر منفی تغییرات آب و هوایی بر سلامت قلب و ریه به طور گستردهای شناخته شده، این تحقیق تصویر جامعتری از پیامدهای مرتبط ارائه میدهد.»
کارشناسان دریافتند که «تکرار و افزایش تغییرات آب و هوایی، مانند موج گرما و سیل، مشکلات سلامت روانی و گسترش بیماریهای عفونی را تشدید میکند.»
زنگ خطر بیماریهای پنهان
این مطالعه همچنین نشان میدهد که قرار گرفتن طولانیمدت در معرض گرما میتواند خواب را مختل کند که این امر با زوال شناختی، بیماری آلزایمر و زوال عقل مرتبط است.
هوای سرد نیز ممکن است منجر به صدمات جسمی، مانند زمین خوردن یا تضعیف سلامت روانی، از جمله گوشهگیری شود و درد مفاصل و بیتحرکی را بر اثر نشستن و دراز کشیدن بیش از حد افزایش دهد.
میچل، استاد علوم آب و هوا در دانشگاه بریستول گفت: «این تحقیق عمدتا عوارض بالقوه بسیار جدی ناشی از قرار گرفتن طولانیمدت در معرض تغییرات آب و هوایی را نشان میدهد که تاکنون در ارزیابیهای مشابه به آن پرداخته نشده است.»
او افزود که اطلاعات کافی در مورد اینکه چگونه دماهای گرمتر یا سیل مداوم ممکن است با بیماریهای مختلف مرتبط باشد، وجود ندارد.
با این حال، این پژوهشگر تاکید کرد که فشار گرمایی مداوم و چندساله احتمالا بیماریهای زمینهای مانند بیماریهای کلیوی را تشدید میکند اما برای تعیین اثرات بلندمدت آن، باید تحقیقات بیشتری انجام شود.
میچل ادامه داد: «با استفاده از نمونه بریتانیا ما زمینه را برای تجزیه و تحلیل کامل و جهانی ارتباط میان تغییرات آب و هوایی و سلامت فراهم کردهایم.»
یونیس لو، یکی دیگر از نویسندگان این تحقیق گفت که گامهای بعدی شامل تجزیه و تحلیل دادههای بلندمدت بیشتر در کنار «عوامل دیگری است که در طول زمان بر سلامتی تاثیر میگذارند».
تغییرات اقلیمی ناشی از تغییر درازمدت میانگین دمای زمین است که شرایط آب و هوایی را عوض میکند.
در طول یک دهه گذشته، دمای زمین به طور متوسط حدود ۱.۲ درجه سانتیگراد گرمتر از اواخر قرن ۱۹ بوده است.
اکنون تایید شده که گرمایش جهانی در دوره ۱۲ ماهه بین فوریه ۲۰۲۳ تا ژانویه ۲۰۲۴ از ۱.۵ درجه سانتیگراد فراتر رفته است.
پیامدهای افزایش دما که به دلیل تغییرات آب و هوایی ناشی از فعالیتهای انسان رخ داده، با پدیده النینو تشدید و باعث شده سال ۲۰۲۳ گرمترین سال ثبت شده در تاریخ باشد.