سازمان حقوق بشر ایران «جمعه خونین زاهدان» را از «کمسابقهترین» جنایتهای جمهوری اسلامی خواند و اعلام کرد این کشتار میتواند در محاکم بینالمللی تحت عنوان «جنایت علیه بشریت» مورد بررسی قرار گیرد.
محمد امیریمقدم، مدیر این سازمان، روز شنبه هشتم مهرماه از جامعه بینالمللی خواست با توجه به ناممکن بودن اجرای عدالت درباره آمران و عاملان کشتار زاهدان، بررسی این جنایت سازمانیافته را به نهادهای قضایی بینالمللی ارجاع دهند.
او همچنین تاکید کرد «علی خامنهای و نیروهای سرکوبگر تحت فرمان او باید برای ارتکاب این جنایت محاکمه شوند».
امیریمقدم با اشاره به تظاهرات هفتگی مردم زاهدان در طول یک سال اخیر گفت تلاشهای جمهوری اسلامی برای درهم شکستن مقاومت مردم بلوچستان راه به جایی نبرده است.
هشتم مهر ۱۴۰۱ که به جمعه خونین زاهدان مشهور است، تجمعی از سوی نمازگزاران در اعتراض به تجاوز یک فرمانده نیروی انتظامی به یک دختر ۱۵ ساله بلوچ شکل گرفت.
در واکنش، ماموران نظامی و عوامل جمهوری اسلامی با گلولههای جنگی تجمعکنندگان و البته شهروندان دیگر را در مصلای زاهدان هدف قرار دادند.
بر اساس جدیدترین آمار حالوش که اخبار سیستان و بلوچستان را پوشش میدهد، در جریان این حمله وحشیانه دستکم ۱۰۵ شهروند شامل ١٧ کودک و نوجوان کشته و دهها تن دیگر قطع نخاع، نابینا، مجروح و نقص عضو شدند.
سازمان حقوق بشر ایران همچنین به حمله عوامل جمهوری اسلامی به مردم استان سیستان و بلوچستان در روز جمعه هفتم مهرماه اشاره کرد و گفت نیروهای امنیتی مجددا تظاهرات مسالمتآمیز مردم را سرکوب کردند.
جمعه هفتم مهر، مردم زاهدان، سوران، خاش، راسک و تفتان به خیابانها آمدند و با سر دادن شعارهایی علیه جمهوری اسلامی راهپیمایی کردند.
گزارشها از تیراندازی عوامل حکومت به سمت معترضان در زاهدان و بازداشت دهها نفر حکایت دارند.
سایت حالوش گزارش داد در جریان حمله ماموران امنیتی به قصد سرکوب تظاهرات مسالمتآمیز مردم زاهدان، دستکم ۲۹ نفر، از جمله هشت کودک، با شلیک گلولههای ساچمهای زخمی شدند.
این در حالی است که هفت زندانی سیاسی زن روز شنبه، هشتم مهرماه، در نامهای به مناسبت اولین سالگرد جمعه خونین زاهدان، یاد کشتهشدگان این جنایت را گرامی داشتند و تاکید کردند این حادثه به «بزنگاهی بااهمیت و تاثیرگذار» در جنبش «زن، زندگی، آزادی» بدل شده است.
نرگس محمدی، گلرخ ایرایی، سپیده قلیان، فائزه هاشمی، شکیلا منفرد، محبوبه رضایی و آزاده عابدینی در این نامه نوشتند پس از آن جنایت خون بار، «فریاد آزادیخواهی و عدالتطلبی» مردم سیستان و بلوچستان به «کابوس استبداد» بدل شد و موجبات «دلگرمی معترضان در سراسر ایران» را فراهم آورد.
گروهی از ایرانیان خارج از کشور نیز در سالگرد جمعه خونین در چند شهر جهان مانند لندن، فرانکفورت، استکهلم، گوتنبرگ، مالمو، آمستردام و ... تجمعهای اعتراضی بر پا کردند.
